Piłka nożna
Rywal pod lupą: Mateusz Bochnak
W broniącym się przed spadkiem zespole Błękitnych na szczególną uwagę zasługuje najlepszy ofensywny piłkarz tego klubu w tym sezonie, czyli Mateusz Bochnak. Prawy pomocnik miał swój udział w 1/3 ze wszystkich zdobytych bramek przez Stargardzian w lidze.
23-letni skrzydłowy to wychowanek Akademii Pogoni Szczecin. Z drużyną „Portowców” z Centralnej Ligi Juniorów dwukrotnie dochodził do finału tych rozgrywek. Było to w sezonach 15/16 i 16/17. W obu finałach Pogoń z Bochnakiem w składzie musiała jednak uznać wyższość Legii Warszawa. W tamtym okresie dynamiczny skrzydłowy przeplatał grę w juniorach z występami w trzecioligowych rezerwach Pogoni.
Po dwóch latach występów Bochnaka w drugiej drużynie w Szczecinie zdecydowano się na jego wypożyczenie do innego klubu. Przed startem sezonu 18/19 trafił na rok do ówczesnego spadkowicza z I ligi – Pogoni Siedlce. Bochnak bez najmniejszych problemów wywalczył sobie miejsce w pierwszym składzie klubu z Mazowsza. Cały sezon zakończył w sumie z 31 występami, w których zdobył 4 bramki i zaliczył dwie asysty.
Nieudane testy
Mateusz Bochnak po powrocie do macierzystego klubu rozpoczął przygotowania do kolejnego sezonu z pierwszym zespołem prowadzonym przez Kostę Runjaica. Nie został jednak wybrany przez trenera do grona piłkarzy na obóz przygotowawczy do Gniewina.
Zainteresowanie Bochnakiem wyraziła wówczas Wisła Płock. „Nafciarze” zaprosili pomocnika na dwutygodniowe testy, a Pogoń wyraziła na to zgodę. Bochnak wystąpił w dwóch sparingach z Brondby Kopenhaga i Olimpią Grudziądz, a w drugim z tych spotkań zdobył nawet bramkę. Nie wystarczyło to jednak, by przekonać do swoich umiejętności trenera Leszka Ojrzyńskiego. Testy zakończyły się niepowodzeniem, a zawodnik powędrował na kolejne wypożyczenie do drugiej ligi.
Najlepszy sezon
Tym razem Pogoń Szczecin wypożyczyła go do Błękitnych Stargard. W Stargardzie wiodło mu się nieco gorzej, niż to miało miejsce w Siedlcach. Zawodnik był głównie zmiennikiem. Zaledwie dwa razy wystąpił od pierwszych minut. Sezon zakończył z rozegranymi 34 meczami we wszystkich rozgrywkach, w których zdobył 2 gole.
Słabszy sezon w wykonaniu Bochnaka, nie dawał mu najmniejszych szans, by po powrocie do Szczecina przebić się do kadry pierwszego zespołu. Mimo wszystko w Pogoni nie zamierzali definitywnie zrezygnować z wychowanka i podjęto kolejną decyzję o jego wypożyczeniu. Skrzydłowy przed startem obecnej kampanii, ponownie trafił do Stargardu i idzie mu zdecydowanie lepiej niż rok wcześniej. Jak wspomniałem na wstępie, Bochnak ma w tym sezonie ogromny wpływ na grę Błękitnych. Dynamiczny skrzydłowy w lidze zdobył już 7 goli i zanotował 4 asysty, a do tego dołożył także 3 bramki w rozgrywkach Pucharu Polski. Sezon jeszcze się nie zakończył, a Bochnak już poprawił swój rekord pod względem wykręconych liczb i wszystko wskazuje na to, że jeszcze go powiększy. Obecnie zawodnik znajduje się w całkiem dobrej dyspozycji. W ostatnich 6 kolejkach zdobył 3 gole, z czego jeden naprawdę ładny w meczu z Pogonią Siedlce (od 0:24)
Mecze przeciwko GieKSie
Dla Mateusza Bochnaka wtorkowy mecz będzie trzecim występem przeciwko GKS-owi Katowice w karierze. Jak dotąd nie wspomina tych rywalizacji zbyt dobrze. Dwukrotnie schodził z boiska pokonanym, a sam nic specjalnego w tych starciach nie pokazał.
2019/20
(II liga) Błękitni Stargard – GKS Katowice 1:3 (grał 45 minut)
2020/21
(II liga) GKS Katowice – Błękitni Stargard 5:0 (grał 78 minut)
Bilans: 0 zwycięstw, 0 remisów, 2 porażki (rozegrane 123 minuty)
27.10.2026 Łęczna
Górnik Łęczna – GKS Katowice 1:0
Bramki: Tkacz (32)
Górnik: Wilk – Turek, Radkowski (38. Kobryń), Kruk, Rogala (69. Quainoo), Tkacz (81. Deja), Walski, Myszkor, Akhmedov, Janaszek (69. Niewiarowski), Antkowiak (81. Korbecki)
GKS: Kikolski – Jirka (57. Galan), Olsen (57. Czerwiński), Jędrych, Klemenz, Wdowiak, Milewski, Wolski (75. Kowalczyk), Nowak, Wędrychowski (57. Bartlewicz), Szkurin (75. Kokosiński)
Ż.kartki: Myszor – Bartlewicz
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Malec (Łódź)
Widzów: 1333
Trudno wracać myślami do dwóch ostatnich pojedynków. Wiemy, jak zagrała GieKSa i jakie wyniki osiągnęła. Nie może jednak zabraknąć tradycyjnego post scriptum. Tym razem łączonego, bo na wyjazd wybrałem się kilkudniowy. Na pierwszy mecz do Kielc dojechał Misiek, a drugi do Łęcznej – Misiek i Kazik.
1. Moja podróż rozpoczęła się już w piątek od… śniadania w Katowicach. Wiadomo, że trzeba się solidnie posilić. Tak więc z Katowic ruszyłem około godziny 12.00.
2. Droga przebiegła sprawnie i po niecałych trzech godzinach zameldowałem się w Hotelu pod Jaskółką nieopodal Kielc, w jednym z Tumlinów. Znałem to miejsce z opowieści, gdyż zatrzymują się tu czasem wędrowcy Głównego Szlaku Świętokrzyskiego.
3. Sam przemierzałem ten szlak dwa lata temu w majówkę. Wówczas po skończonym etapie w Miedzianej Górze autobusem podjechałem do hotelu Grafit. Jak się okazało, zarówno w poprzednim sezonie, jak i teraz, była to baza noclegowa drużyny.
4. Miejscówka nad zalewem Umer, robiła miłe wrażenie. Hotel to chyba jakiś rodzinny, bo w „barze” przesiadywała rodzinka gospodarzy.
5. Z okien można było podziwiać sympatyczne alpaki. Ogólnie sielanka. To był piątek, więc jeszcze nie byłem skażony przykrymi emocjami sportowymi.
6. Zaczynała się kolejka. Czas więc był śledzić poczynania ligowych rywali. Derby Lublina, czyli Motor grał z Zagłębiem. Na początku oglądałem na laptopie, ale pan chyba dziadek zaproponował, że włączy telewizor. Co uczynił.
7. W międzyczasie obiad. Befsztyk po królewsku, z cebulką, jajkiem sadzonym, frytkami i kapustą zasmażaną. Coś pięknego. Tak mi zasmakowało, że potem podczas pobytu wziąłem to jeszcze dwa razy. Na doprawienie się był krem z pieczarek z groszkiem ptysiowym.
8. Wieczorem Widzew – Górnik i kolejny brak wygranej naszego najbliższego rywala. Do tego wykartkował się Fornal, Świder chyba odniósł jakąś kontuzję. Zobaczymy.
9. No i nadeszła sobota. Śniadanie było sowite – z jajecznicą z wkładką. I tu trzeba było zdobyć kalorię, które będą spalane podczas meczu.
10. Niestety nie dostałem miejsca parkingowego, więc musiałem szukać w okolicach stadionu. Wiedziałem, że są ogólnodostępne parkingi i myślałem, że będąc niemal dwie godziny przed meczem nie będzie problemu. Nie wziąłem pod uwagę, że to ostatni weekend przed Wszystkich Świętych. Na parkingach były dzikie tłumy.
11. Musiałem kluczyć i szukać ponad pół godziny. Ostatecznie zaparkowałem na ulicy niedaleko stadionu, pod cmentarzem, na jakiejś trawie.
12. Czirliderki – podobnie jak ostatnio – miały swoją rozgrzewkę na bocznym boisku. A ja zacząłem kierować się do obiektu.
13. Akredytację odebrałem, trzeba było też sprawdzić, czy w sklepiku jest proporczyk. W poprzednim sezonie go zabrakło. Tym razem udało się – był w asortymencie, więc moja na razie niewielka kolekcja została powiększona.
14. Na stadionie byłem nieco ponad godzinę przed meczem. Ciekawe, że tym razem dojście do prasówki było z drugiej strony niż ostatnio. Ale wyjątkowo ochroniarz przepuścił mnie przez catering dla VIP-ów. Nic nie zachachmęciłem.
15. W dojściu do sektora prasowego, można było odnieść wrażenie, że zaraz się wejdzie do Lewiatana, bo taka reklama jest na stadionie, a wygląda dosłownie, jak szyld sklepu.
16. Czirliderki już oficjalnie wystąpiły, Marek Grechuta zaśpiewał i mogliśmy zacząć grać.
17. U gości wystąpił Pau Resta, były zawodnik Korony. Kibice gospodarzy chyba nie narzekali, bo to Hiszpan dał się nawinąć Menie, który strzelił zwycięską bramkę.
18. Camilo Mena to z jednej strony człowiek mocno zamieszany w awans GKS do ekstraklasy, ale też już w tej ekstraklasie całkiem konkretnie nas tępi. Raz już trafił jako zawodnik Lechii w meczu z GKS, a teraz jako piłkarz Korony.
19. Po meczu konferencja, na której było wyjątkowo dużo dziennikarzy. Każdy chciał zobaczyć debiut Roberta Kolendowicza. Ogólnie sama sala ciekawa, ciemna, ciepła, dość kameralna i schludna.
20. Rozczarowany wróciłem do auta i wróciłem na miejscówkę.
21. Niedziela upłynęła pod znakiem odpoczynku i ekstraklasy oraz oczywiście El Clasico. W tym polskim Lech wygrał na wyjeździe z Legią, a hiszpańskim Real pokonał Barcelonę.
22. Ale przynajmniej mogłem ukoić nerwy w towarzystwie alpak. Zawsze to coś, gdy nie ma wyników.
23. W poniedziałek przemieściłem się do Łęcznej. Trzy godziny drogi, trochę zadupiami. Ale jeszcze za widna byłem na Lubelszczyźnie.
24. Jeszcze udałem się na oddalony o kilometr od mojej miejscówki stadion Górnika, by zrobić nagrywkę i cyknąć parę zdjęć. Ku mojej uciesze stadion był otwarty, więc wszedłem i sobie połaziłem dookoła. Nieniepokojony przez nikogo.
25. Wieczorkiem w sushi/pizzerii pyszna picka. I jesienna herbata. Ogólnie Łęczna jest całkiem przyjemnym małym miastem. Są knajpy, sklepy, kebab, mak. Są też stosunkowo tanie noclegi. Bardzo przyjemnie.
26. Rano śniadanie i na tym skończyły się przyjemności i dobry nastrój. To znaczy jeszcze przez jakiś czas było okej, ale w pewnym momencie zaczęło się robić źle – dokładnie w momencie, jak piłkarze wyszli na boisko.
27. Na stadionie Górnika Łęczna byłem wcześniej sześć razy, ale pięć z tych meczów było przegranych. Jedynie raz GieKSa potrafiła tam wygrać, gdy w końcówce trzy razy strzeliliśmy bramkę.
28. Co ciekawe akredytacja była w formie on line. Nie dostałem plakietki, musiałem się zalogować do systemu biletowego i spoko – tam akredytacja czekała.
29. Ale musiałem czekać aż przyniosą skaner do skanowania. Na szczęśćie może trzy minuty i wszystko było załatwione.
30. Warunki do pracy przyzwoite. Prąd i widoczność spoko. Na stadion schodziły się dzieciaki ze szkół, trzeba było jakoś zbudować frekwencję. Młyn był niewielkie, kibice GKS, cali na żółto, jak zwykle dali radę.
31. Nie zabrakło pozdrowień dla Grzegorza Rogali, kibice GKS pamiętają, że ten zawodnik dał dużo naszej drużynie w drugiej i pierwszej lidze. Teraz broni barw Łęcznej.
32. Luboń, Zdzieszowice, Skierniewice, Garbarnia Kraków, Chrobry u siebie, Tarnobrzeg… To niektóre z kompromitacji, jakie GieKSa zaliczyła w Pucharze Polski w ostatnich kilkunastu latach. Teraz dołożyliśmy do tego drugoligową Łęczną. Fajny był ten puchar w poprzednim sezonie, ale wychodzi na to, że absolutnie nie są to nasze rozgrywki.
33. Po meczu zadałem trochę pytań na konferencji trenerowi, ale byłem tak rozemocjonowany, że zapomniałem włączyć nagrywanie. Z pomocą przyszli chłopacy z oficjalnej, którzy wspomogli mnie nagraniem audio. Wielkie dzięki!
34. Zadałem też pytanie asystentowi trenera gospodarzy, takiemu o aparycji Michaela Ameyawa, na co kładli nacisk i w czym widzieli szansę. To powiedział, że w tym, że obrońcy GKS są wysocy, ale mało zwrotni. Żodyn się nie spodziewał.
35. Wróciłem do auta, które miałem pod miejscówką noclegową, z kilometr od stadionu. I ruszyłem w drogę powrotną. O godzinie 22:00 byłem w domu.
Przed meczem z Pogonią porozmawialiśmy z Rafałem Strączkiem – pierwszym z dwóch laureatów Bukowych Sztoli za sezon 2025/26. Wyróżnienie jest przyznawane na podstawie ocen pomeczowych wystawianych przez Was – kibiców GKS Katowice. Zwycięzca nagrody opowiedział o pracy bramkarza u trenera Rafała Góraka, pobycie we Francji oraz o swojej rekonwalescencji.
Najnowsze komentarze