Piłka nożna
Argumenty po stronie GieKSy
Bogdanka jest typowym zespołem środka tabeli. Kibice w Łęcznej nie muszą martwić się o ligowy byt, ale o ewentualnym awansie w obecnym sezonie też już raczej nie powinni myśleć. Zespół trenera Rzepki gra od początku sezonu w kratkę, więc trudno przewidywać, której twarzy Bogdanki można spodziewać się w Wielką Sobotę.
Jedno jest jednak pewne. Bogdanka nie będzie faworytem meczu w Katowicach. Klub z Lubelszczyzny po prostu nie potrafi zwyciężać na wyjazdach. Bogdanka, jako jeden z dwóch zespołów obok Polonii Bytom nie odniosła ani jednego zwycięstwa na terenie rywala. Mowa tutaj oczywiście o meczach ligowych. Bogdanka na wyjeździe w tym sezonie wygrała tylko raz – w meczu rozgrywanym z Olsztynie z miejscowym Stomilem w ramach Pucharu Polski. W lidze zespół ten regularnie traci punkty na wyjazdach. Należy przestrzec jednak przed nadmiernym optymizmem, bo prawie połowa wyjazdowych bojów Bogdanki kończy się remisami, a taki wynik byłby dla fanów GieKSy rozczarowaniem. Bogdanka remisowała między innymi w Bydgoszczy, czy w Grudziądzu, co nie było łatwą sztuką. Na własnych śmieciach ekipa Rzepki radzi sobie znacznie lepiej. Do ideału, jeżeli chodzi o mecze u siebie brakuje dokładnie….5 punktów, tylko tyle udało się wydrzeć przyjezdnym w dotychczasowo rozegranych meczach na stadionie w Łęcznej. Co ciekawe jedynym zdobywcą twierdzy Łęczna był zespół walczący o utrzymanie – Okocimski Brzesko. Remis padł natomiast już w 2013 roku w meczu z Miedzią Legnica. W obecnym roku Łęczna wygrała jeszcze u siebie z Arką Gdynia, więc statystyki wskazują, że trener Rzepka dobrze przygotował swój zespół do rundy rewanżowej. Ci jednak, którzy widzieli oba mecze mają prawo się z tym nie zgodzić. W obu meczach Bogdance sprzyjało szczęście, a i decyzje sędziego na korzyść Bogdanki jak np. ukaranie aż trzech piłkarz z Legnicy czerwonymi kartkami mogą budzić wielkie kontrowersje. Zarówno Miedź jak i Arka zasłużyły na zwycięstwa w Łęcznej.
Podsumowując. Bogdanka bardzo słabo prezentuje się na wyjazdach. Po przerwie zimowej mimo niezłego dorobku punktowego nie prezentuje wielkiej piłki. Drużyna z Lubelszczyzny nie może też liczyć na wsparcie kibiców. Zdecydowanie więcej argumentów ma po swojej stronie GieKSa. Tylko zwycięstwo!
W sobotę GieKSiarze wyglądali imponująco na trybunach i murawie, a stadion (kolejny już raz) eksplodował w 90. minucie. Nowa Bukowa zgromadziła prawie 12,5 tys. fanów, a do Katowic zawitała też liczna grupa sympatyków Cracovii ze swoimi zgodami. Zapraszamy do materiału wideo, na którym zarejestrowaliśmy doping kibiców GieKSy.
W przerwie sobotniego Meczu Przyjaźni zostanie rozegrane spotkanie Legend GKS Katowice i Banika Ostrava. Będzie to nie lada gratka dla fanów obu drużyn. Ci starsi będą mogli powspominać piłkarzy, których pamiętają z przeszłości, a młodsi – zobaczyć Legendy, o których opowiadali im starsi koledzy.
Do pierwszego spotkania Legend GKS Katowice i Banika Ostrava doszło na Bazalach 27 czerwca tego roku. To właśnie wtedy na legendarnym stadionie Bazaly odbywał się kibicowski turniej Chachar Cup 2026, a w Ostrawie pojawiło się ponad 1100 kibiców GieKSy. Sam mecz Legend zakończył się remisem 6:6. Poniżej relacja wideo z oficjalnej telewizji klubowej.
W sobotę w trójkolorowych barwach będziemy mogli zobaczyć: Artura Andruszczaka, Adama Kucza, Marka i Piotra Świerczewskich, Andrzeja Nikodema, Zdzisława Strojka, Grzegorza Górskiego, Damiana Sadowskiego, Dominika Sadzawickiego, Dawida Plizgę i Jarosława Tkocza. Trenerem naszej drużyny będzie Piotr Piekarczyk.
Banik reprezentować mają: Nemanja Kuzmanović, Vít Baránek, Martin Lukeš, Aleš Neuwirth, Antonín Buček, Petr Zajaroš, Rostislav Pikonský, Marek Heinz, Jan Daněk, Michal Daněk, Jan Laštůvka, Michal Papadopulos i Pavel Besta.
Przypominamy, że cały czas dostępne są bilety na sobotni Mecz Przyjaźni. Najprościej wejściówki zakupić na www.bilety.GKSKatowice.eu.
Zapraszamy do zapoznania się z ocenami za emocjonujący mecz z Cracovią, końcowo wygrany 3:2. Waszym MVP został Ilja Szkurin dzięki zdobyciu 30,4% głosów.
Gabriel Kobylak (4-) – Czy miał dużo pracy? Ależ skąd, Cracovia oddała trzy celne strzały, a i w rozegraniu do tyłu niezbyt przeszkadzała. Zasadniczo nie mógł nic poradzić na stracone bramki, może gdyby akurat idealnie wyczuł napastnika i podjął jakąś decyzję w ciemno – po prostu były to tak zwane „stuprocentowe sytuacje”.
Pau Resta (4-) – Świetne podanie już w drugiej minucie zostało przyćmione przez jego przegrane walki powietrzne w drugiej połowie meczu.
Lukas Klemenz (4-) – Bardzo pewnie wyglądał jako środkowa postać naszego bloku obronnego, zresztą jego mocne strony najlepiej pasują właśnie do tej pozycji. Może istnieje jeszcze margines do poprawy w komunikacji z pozostałą dwójką, ale po dwóch latach gry na boku tej formacji to w pełni zrozumiałe. Blisko był wpisania się na listę strzelców, zabrakło nieco szczęścia.
Alan Czerwiński (3) – Był aktywnym i dobrze odnajdywał się tam, gdzie powinien się znaleźć w danym momencie. Nie wychodziło mu co prawda idealnie wykręcanie liczb już na pozycji, ale nie można mu odebrać zaangażowania.
Marcin Wasielewski (3) – Zdecydowanie nie jest to Marcin Wasielewski w formie 'Top’, podobnie jak u Alana Czerwińskiego – prawa flanka nie miała swojego najlepszego dnia. Dzięki niemu cieszyliśmy się z rzutu karnego, nieustępliwie chciał wedrzeć się w szesnastkę i opłaciło mu (i nam) się to.
Mateusz Kowalczyk (4+) – Wrzut z autu na początku spotkania zaskoczył nie tylko nas, także Cracovia nie była przygotowana na taki wariant: ciekawe, czy musiał uzyskać pozwolenie na zostanie trebuszem. Razem z Łukasiakiem szczelnie zamknęli środek pola, jak zwykle dobrze widzieć takiego walczaka na murawie.
Kacper Łukasiak (4) – Cały czas drzemie w nim potencjał i momentami potrafi pokazać swój arsenał, choć czasami brakowało mu decyzji o ułamek sekundy szybszej. Dobrze zastawiał się z piłką i prowokował rywali do pressingu, otwierając tym pozostałe części boiska.
Mateusz Wdowiak (4+) – Ten rogal z pierwszej połowy zasługiwał na skończenie w siatce. Takich wahadłowych chce się oglądać.
Bartosz Nowak (4+) – Ależ z energią wyszedł na to spotkanie, spokojnie mógłby dopisać sobie o bramkę i asystę więcej. Szczęście mu tym razem nie sprzyjało, a cieszy także więcej decyzji o oddawaniu strzału.
Szymon Bartlewicz (4) – Oby skurcz złapany w jego ostatniej akcji został do końca wyleczony w przerwie na reprezentację. Pokazał, że chce zostawić serce na boisku, kolejny piłkarz, dla którego nie ma straconych piłek.
Ilja Szkurin (5, MVP) – Ponownie wygrał nam mecz. Można zaryzykować stwierdzenie, że jest najlepszym napastnikiem na świecie… po 90. minucie. Prawdopodobnie przy odrobinę lepszych decyzjach mógł strzelić bramkę już wcześniej.
Marcel Wędrychowski (4-) – Nie był kluczową postacią tego meczu, choć widać u niego chęć walki na boisku.
Erik Jirka (brak oceny) – Po jego wejściu Cracovia znajdowała mniej okazji na flance.
Bartosz Wolski (brak oceny) – W końcówce pokazał dokładnie to, czego od niego można oczekiwać – zagranie długiej piłki z perfekcyjną precyzją.
Marius Olsen (brak oceny) – Jego wyskok utrzymał przy życiu akcję na 3:2.
Borja Galan (brak oceny) – Zmiana w końcówce skutkująca asystą i kluczową akcją w defensywie? Ciężko oczekiwać więcej od występu trwającego kilka minut.
Najnowsze komentarze