Okupujący ostatnie miejsce w tabeli Piast Gliwice przyjechał w listopadzie do Katowic i dość niespodziewanie przerwał serię zwycięstw GieKSy. Od tego momentu złapał wiatr w żagle i dziś brakuje mu niewiele, by ze spokojem czekać na finał sezonu. Gdzie dokonała się najważniejsza zmiana dla postawy zespołu z Gliwic? W jakiej formie są dzisiaj piłkarze Piasta i z jakim nastawieniem podejdą do niedzielnego pojedynku z GKS-em? Rozmawialiśmy o tym z Kacprem Wójtowiczem z redakcji serwisu PiastInfo, który po raz drugi opowiedział nam o sytuacji w Gliwicach (poprzednią rozmowę można znaleźć tutaj).

Myśląc o zakończeniu tego szalonego sezonu, śpicie już w Gliwicach spokojnie?
Ja jeszcze nie. Formalnie utrzymania nie ma, a dopiero gdy będziemy mieć na swoim koncie 42-43 punkty, to będzie można odetchnąć. Terminarz na końcówkę sezonu mamy ciężki, bo GKS Katowice jest w formie, Raków wprawdzie nieco pod formą, ale w każdej chwili może się odbić, natomiast Widzew najprawdopodobniej będzie grał z nami z nożem na gardle, więc niestety nie można wykluczyć, że do końca sezonu nie zdobędziemy już żadnego punktu. Cały czas jesteśmy zagrożeni spadkiem, jestem jednak dobrej myśli i wierzę w utrzymanie, oby już po meczu z GieKSą. Runda wiosenna jest w naszym wykonaniu bardzo dobra, ale trzeba dowieźć cel, bo tabela wciąż jest na tyle płaska, że dopóki nie będzie matematycznej pewności, to nie można tracić koncentracji.

Przed jesiennym meczem z GieKSą Piast zajmował ostatnie miejsce w tabeli i przyjeżdżał do Katowic z nowym trenerem. Przemek z Gliwic powiedział mi wtedy, że do utrzymania będziecie potrzebować małego cudu. Ten cud staje się powoli faktem czy Przemek był nadmiernym pesymistą?
Osobiście nie rozpatrywałem utrzymania w kategoriach cudu, ale zdawałem sobie sprawę, że poziom punktowania potrzebny do utrzymania będzie w tym sezonie bardzo wysoki. Jesteśmy już blisko celu, a największa w tym zasługa trenera Daniela Myśliwca, który obejmując Piasta podkreślał wiarę w utrzymanie. Od początku miał pomysł, jak odpowiednio wykorzystać potencjał ludzki w Gliwicach. Cały sztab wykonał bardzo dobrą robotę i gołym okiem widać, jak zmienił się ten zespół od jesiennego meczu w Katowicach. W przerwie zimowej wdrożono pewne zmiany w taktyce, poza tym korzystne okazało się dla nas przełożenie meczów z Legią i Lechem, które ostatecznie wygraliśmy. W zasadzie zmienił się tylko trener, bo zimą nie przeprowadziliśmy większych transferów, natomiast Daniel Myśliwiec potrafił odpowiednio wykorzystać kadrę, jaką zastał w Gliwicach. Swoją drogą podziwiam go, że jesienią zdecydował się wziąć na siebie ten projekt, bo niewielu trenerów byłoby gotowych na takie ryzyko. Nie byliśmy więc świadkami cudu, tylko dobrze wykonanej pracy całego zespołu. Sam przez pewien czas nie wierzyłem, że będziemy w stanie się utrzymać, nawet przed niedawnym meczem z Arką miałem poważne obawy, że w przypadku porażki znów będziemy się świecić na czerwono. Poważnie analizowałem scenariusz naszego spadku, który mam nadzieję ostatecznie się jednak nie wydarzy.

Można znaleźć kilka kluczowych momentów sezonu, które miały największy wpływ na losy Piasta w tej rundzie. Jako pierwszy wskazałbym właśnie nasz jesienny mecz. Co by było gdyby Piast wtedy nie wygrał?
W Katowicach zagraliśmy trzeci mecz pod wodzą Daniela Myśliwca. Wcześniej jechaliśmy do Gdyni, gdzie pierwsza połowa w naszym wykonaniu była słaba, a druga lepsza, choć nie udało się odwrócić wyniku. Potem był jeszcze bezbramkowy, bezbarwny remis z Koroną, więc nie miałem pojęcia, z jakiej strony zaprezentujemy się w Katowicach. Tym bardziej, gdy zobaczyłem skład: Czerwiński posadzony na ławce, Dalmau w ogóle nie było w kadrze, a w rezerwie dwóch bramkarzy. Dziwiłem się tym decyzjom, okazało się jednak, że kadra została dobrze dobrana pod względem planu trenera na tamten mecz. Było widać, że został od dobrany typowo pod rywala: np. Jirka został przestawiony na wahadło, a Twumasi grał bliżej środka. Poza tym czasem potrzebny jest łut szczęścia, bo nasi piłkarze wykazali się nieprzeciętną skutecznością. Dzięki wygranej z GKS-em nabraliśmy rozpędu przed kolejnymi meczami.

Mimo wszystko nie było już tylko „z górki”, bo w trakcie rundy wiosennej przyszły słabsze momenty, jak choćby porażki z Bruk-betem i Pogonią, czyli rywalami do utrzymania. Entuzjazm opadł mocno?
Tak, szczególnie po meczu z Termalicą, który miał być istotnym krokiem w kierunku utrzymania. Tymczasem wyglądaliśmy wtedy strasznie – nie funkcjonowało dosłownie nic i miałem bardzo złe odczucia po tym spotkaniu. Kolejny był mecz z Pogonią, która też nie prezentowała wtedy wysokiej formy. Byłem bardzo ciekawy naszej postawy, tymczasem wyglądaliśmy równie źle jak w Niecieczy. Obawy o utrzymanie wróciły, na szczęście znów dał o sobie znać warsztat trenera, który potrafił podnieść zespół w takiej sytuacji. Mimo że w Gdańsku od 24 minuty graliśmy w dziesięciu po czerwonej kartce Twumasiego, to udało się przywieźć punkt do Gliwic, a kluczowy dla naszych losów był mecz z Arką. Zaczęło się od pudła Dziczka z rzutu karnego, co zwiastowało kolejną katastrofę. Co ciekawe, zabrałem na ten mecz koleżankę, dla której była to pierwsza wizyta na Okrzei. Chciała ona nakręcić wideo z pierwszej bramki dla Piasta, tymczasem będzie miała pamiątkę tak spektakularnego pudła. Nie zniechęciła się jednak i na mecz z GieKSą wybiera się znowu, być może dlatego, że mimo wszystko zespół się podniósł i przekonująco wygrał z Arką.

Kolejny kluczowy moment miał miejsce po 24. kolejce, kiedy gruchnęła wiadomość o poważnej kontuzji Františka Placha, który nie raz, nie dwa, ratował punkty dla Piasta. Były obawy o jego godne zastępstwo?
Kontuzja Placha była kontynuacją serii niefortunnych zdarzeń w tamtym okresie. Najpierw przegraliśmy u siebie z Zagłębiem mecz, który był spokojnie do wygrania. Jak się potem okazało, był to ostatni mecz Placha, który był jednym z naszych najsilniejszych punktów. Najpierw zastąpił go Karol Szymański, który z Jagiellonią zagrał przyzwoicie, jednak potem co najwyżej przeciętnie, najgorzej natomiast z Pogonią. Swoją szansę dostał więc sprowadzony w marcu z Ostrawy Dominik Holec. Miałem obawy o jego formę, bo wcześniej trenował tylko z rezerwami Baníka, jednak jak dotąd prezentuje się całkiem dobrze i na dzisiaj wygrywa rywalizację o miejsce w bramce.

O ile sprawa utrzymania nie jest jeszcze przesądzona, to Piast wielokrotnie napsuł krwi faworytom: dwukrotnie Legii, Lechowi w przełożonym meczu, Rakowowi w Częstochowie, Jagiellonii w Białymstoku, a także GieKSie w Katowicach. Jak więc całościowo oceniasz postawę Piasta w tym sezonie?
Trudno to dzisiaj określić, bo odbiór tego sezonu w stu procentach zależy od utrzymania – jeśli uda się osiągnąć ten cel, to moja ocena będzie pozytywna. W klubie zaszło wiele zmian, czy to personalnych, czy w samym sposobie gry. Również finansowo nieco się odkuliśmy po gorszym okresie, widać też pozytywne zmiany w obszarze marketingu. Przede wszystkim jednak pod względem sportowym widać, że obrany kierunek ma sens i ta drużyna może grać lepiej. Trzeba jednak dowieźć wynik w tym sezonie i kontynuować dobrą pracę w kolejnym.

Jedną z bramek dla Piasta przy Nowej Bukowej zdobył Erik Jirka, który dziś broni barw Trójkolorowych. Jak oceniasz ten transfer i postawę Erika w zespole z Gliwic?
Byłem zaskoczony tym ruchem, aczkolwiek dla nas był to ostatni moment, aby cokolwiek na nim zarobić. Moim zdaniem Erik nie do końca pasował do koncepcji Daniela Myśliwca, bo jest to piłkarz o charakterystyce typowego skrzydłowego, trzymającego się linii, tymczasem trener wymaga więcej zejść do środka, obiegając środkowych pomocników, a nawet napastnika. U nas takimi zawodnikami są Lokilo, Vallejo czy Sanca. Poza tym zapadła mi w pamięci nieskuteczność Jirki, szczególnie w pucharowym meczu z Arką. Jest to jednak zawodnik wykonujący na boisku dużą pracę, gra intensywnie, robi dużo sprintów i dośrodkowań, jednak nie zawsze coś z tego wynikało. Myślę, że lepiej pasuje do modelu, jaki proponuje trener Rafał Górak, w którym może bardziej wyeksponować swoje atuty. Jestem ciekawy, jak rozwinie się jego kariera w Katowicach.

W jakiej formie przed meczem z GieKSą jest Piast? Ostatnie zwycięstwo przy Okrzei, 4:1 z Arką było pokazem waszej siły czy też efektem typowej Arki, która na wyjazdach przegrywa na potęgę?
Piast jest jedną z najgorzej grających u siebie drużyn – niżej jest tylko Bruk-bet Termalica. Stąd też obawiałem się tego meczu. Zagraliśmy jednak dobrze, z odpowiednim zaangażowaniem i wykorzystaliśmy błędy Arki w obronie. Nie wiem, z jakiej strony pokażemy się w niedzielę – obstawiam mecz na remis, bo o ile u siebie gramy średnio, to wy zdecydowanie gorzej prezentujecie się na wyjazdach niż w Katowicach. Jeśli my zagramy podobnie jak z Arką, to jakieś punkty zostaną w Gliwicach. Jeśli jednak będzie gorzej, to w obecnej formie jesteście w stanie wykorzystać nasze słabości.

W Gliwicach pokazaliście formę strzelecką, ale my nie pozostaliśmy dłużni, pakując ostatnio pięć goli Termalice. Możemy się więc nastawiać na strzelaninę przy Okrzei?
Chciałbym, żeby tak było. Po to chodzi się na mecze, aby czuć te emocje po golach. Remis 4:4 biorę w ciemno. Solidna gra w obronie nie jest dzisiaj naszą wizytówką, pokazujemy za to więcej walorów ofensywnych. Liczę więc na dobre widowisko z obu stron i sporo bramek. Obie drużyny są dziś w odpowiedniej dyspozycji, aby nam takie widowisko zapewnić.

Jaki więc wynik obstawiasz?
Niech będzie 3:3.

Jesienią Przemek dość celnie, jak się wydaje, wytypował ekipy, kosztem których Piast może się utrzymać w Ekstraklasie, mianowicie Bruk-bet i Arkę. Kto jako trzeci dołączy do tego grona i jak się ułoży tabela na górze?
Termalica i Arka to moim zdaniem pewniaki do spadku, mimo że po cichu kibicuję Arce, bo polubiłem Marka prowadzącego ich podkast, którego byłem gościem. Obiektywnie jednak wątpię, że żółto-niebiescy zdołają uniknąć spadku. Co do ostatniego typu mam zagwozdkę, bo Lechia ostatnio strasznie dołuje i bez tych pięciu punktów mogą jeszcze spaść. Najbardziej życzę jednak spadku Widzewowi, bo piłkarsko wyglądają fatalnie, poza tym przyda im się oczyścić struktury w klubie. Wokół spadku mogą się też zakręcić Cracovia i Korona, która właśnie przegrywa z Rakowem. Kluczem do wyłonienia ostatniego spadkowicza może być to, jak kluby poradzą sobie z problemami wewnętrznymi, bo każdy z wymienionych ma ich ostatnio sporo. Z kolei na górze pewny mistrzostwa może być Lech, tuż za nim Górnik, a na dalszych miejscach Raków i GKS. Uważam natomiast, że z pierwszej piątki wypadnie Jagiellonia, bo od wielu tygodni zaliczają wyraźny overperformance i w końcu muszą pójść w dół. Ich słabszą formę wykorzysta z kolei Zagłębie, ewentualnie Wisła Płock. Multiliga w tym sezonie będzie wyjątkowo ciekawa.