Dołącz do nas

Hokej Piłka nożna Piłka nożna kobiet Prasówka Siatkówka

Tygodniowy przegląd mediów: Szalona końcówka! Unia powstała z kolan i wygrała

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Zapraszamy do przeczytania doniesień mass mediów z ubiegłego tygodnia, które dotyczą sekcji piłki nożnej i hokeja GieKSy. Prezentujemy najciekawsze z nich.

Piłkarki, po przerwie reprezentacyjnej, wygrały w lidze z Legia Ladies 6-0 (4-0). Następny mecz rozegramy na wyjeździe z Górnikiem Łęczna 3 października o 13:00.

W Ekstraklasie, ze względu na spotkania reprezentacji, trwa przerwa do 9 października. W najbliższą sobotę (3 października) o 17:00 w towarzyskim Meczu Przyjaźni zmierzymy się na Nowej Bukowej z Baníkiem Ostrawa. Bilety na ten mecz są dostępne na bilety.gkskatowice.pl oraz w GieKSa FanStore w Galerii Katowickiej. Na portalu igol.pl opublikowano wywiad z Robertem Sierką. Do reprezentacji U21 został powołany Maciej Kikolski.

Siatkarze przegrali wyjazdowy sparing ze Skrą Bełchatów 1-3. Kolejne test-mecze rozegramy w przyszłym tygodniu z drużyną Jastrzębie Barkom. Trwa sprzedaż karnetów na ligowe spotkania.

W ubiegłym tygodniu hokeiści rozegrali trzy spotkania ligowe, w których przegrali z Polonią Bytom 3-5, Zagłębiem 1-5 i Unią 4-5 (po dogrywce). W rozpoczętym tygodniu rozegramy kolejne trzy mecze: już jutro (29 października o 18:30, w Satelicie) z Cracovią, następnie z JKH GKS-em Jastrzębie (2 października o 18:30, również w Satelicie) oraz w niedzielę (4 października o 17:00, na wyjeździe) z Energą Toruń. Grzegorz Pasiut przeszedł zabieg artroskopii kolana.

PIŁKA NOŻNA

kobiecyfutbol.pl – Pewne zwycięstwo katowickiej GieKSy

Katowiczanki potrzebowały zaledwie czterech minut, aby wyjść na prowadzenie. Wówczas Patricia Hmírová skierowała piłkę do siatki. Katowiczanki szybko przejęły inicjatywę i w kolejnych fragmentach spotkania praktycznie nie schodziły z połowy Legii. Przewagę udokumentowała Molly McLaughlin, która po dośrodkowaniu z rzutu rożnego skutecznie uderzyła głową i podwyższyła na 2:0. Chwilę później Hmírová świetnie przedarła się w pole karne i dograła do Kaláberovej, a ta bez problemów skierowała piłkę do siatki. GKS jeszcze przed przerwą zdobył czwartego gola, gdy Klaudia Maciążka indywidualną akcją minęła rywalki i pewnie wykończyła sytuację.
Po zmianie stron gospodynie ponownie mocno rozpoczęły, a McLaughlin po raz drugi tego dnia wpisała się na listę strzelczyń. Z czasem tempo spotkania nieco spadło, a Legia próbowała odpowiedzieć kontratakami, jednak Adéla Fraňková skutecznie interweniowała, kiedy zaszła taka potrzeba. W 90. minucie wynik ustaliła Amelia Bińkowska, wykorzystując dokładne podanie wzdłuż bramki. Katowiczanki sprawiły jednocześnie prezent swojej trenerce, która obchodziła tego dnia swoje 37. urodziny.

igol.pl – Robert Sierka: GKS Katowice zawsze był i na zawsze pozostanie w moim sercu [WYWIAD]

Dla GKS-u Katowice zrezygnował z gry na wyższym poziomie, by po degradacji w 2005 roku pomóc podnieść klub z kolan. Robert Sierka, bo o nim mowa, to jedyny zdobywca goli dla „GieKSy” na czterech szczeblach rozgrywkowych. W specjalnym wywiadzie wraca wspomnieniami do czasów odbudowy klubu u boku Jana Furtoka i Piotra Piekarczyka. Z byłym kapitanem Katowiczan rozmawiamy o miłości do futbolu, która pozwala przetrwać najcięższe kontuzje, a także o współczesnej polskiej ekstraklasie, dwóch twarzach obecnego zespołu trenera Rafała Góraka i tzw. „modzie na GieKSę”, która znów opanowała miasto.

Dominik Michalski (iGol.pl): Panie Robercie, od Pana ostatniego występu w barwach GKS-u minęło już ponad 18 lat. Wiem jednak, że ten klub wciąż zajmuje szczególne miejsce w Pana sercu. Regularnie można Pana spotkać na domowych meczach GKS-u.
Robert Sierka: GKS zawsze był i na zawsze pozostanie w moim sercu. Od najmłodszych lat dorastałem na katowickich trybunach, kibicując „GieKSie”. Później spełniło się moje wielkie marzenie i miałem ogromną dumę oraz zaszczyt przez kilka lat reprezentować ten klub bezpośrednio na boisku jako zawodnik. Ta więź z klubem zostaje w człowieku na całe życie, niezależnie od tego, ile lat upłynęło od odwieszenia butów na kołek.
Portal gieksa.pl podaje, że jest Pan jedynym zawodnikiem w historii klubu, który zdobywał bramki dla GKS-u na czterech różnych poziomach rozgrywkowych. To piękny przykład lojalności – w końcu po sezonie 2004/2005 zdecydował się Pan zejść aż dwie ligi niżej, by dalej grać dla Katowic. Co zaważyło na tym, że w tak trudnym momencie postanowił Pan zostać i pomóc w odbudowie?
Rzeczywiście, grałem w „GieKSie” na kilku poziomach rozgrywkowych – od 4. ligi aż po Ekstraklasę (wtedy nazywaną 1. ligą). Oczywiście, cieszy mnie fakt, że na każdym z nich udawało mi się wpisać na listę strzelców. Do dziś mam satysfakcję, że byłem częścią tamtej drużyny, która podjęła się zadania odbudowy klubu od podstaw po degradacji do 4. ligi w 2005 roku.
Do gry w 4. lidze namówiły mnie prawdziwe legendy „GieKSy”: Jan Furtok oraz Piotr Piekarczyk. To oni stanęli na czele tego wielkiego ruchu i rozpoczęli proces ratowania katowickiej piłki. Kiedy takie autorytety wyciągają rękę i mówią, że tworzymy coś ważnego dla społeczności, nie można było postąpić inaczej. Trzeba było zakasać rękawy i pomóc w walce o powrót na należne GKS-owi miejsce.
[…] Przeszedł Pan z katowickim zespołem przez wiele szczebli, nosił Pan opaskę kapitańską, a zespół był wtedy budowany praktycznie od podstaw. Historia lubi się powtarzać – przecież jeszcze w sezonie 2020/2021 klub był w 2. lidze, a teraz zameldował się w elicie. Dostrzega Pan jakieś podobieństwa między tamtą drużyną „po przejściach”, a tą z ostatnich, również przełomowych lat?
Bardzo trudno porównywać te dwa okresy, ponieważ dzisiejsza piłka nożna jest zupełnie inna niż ta sprzed 20 lat. Zmieniły się warunki treningowe, zaplecze medyczne, dynamika gry, a przede wszystkim mentalność i przygotowanie zawodników. Dzisiaj sport stoi na znacznie wyższym poziomie technologicznym i taktycznym.
Jedynym wyraźnym i niezmiennym podobieństwem są kibice. Od paru lat znów wyraźnie widać i czuć w mieście tzw. „modę na GieKSę”. Ludzie znowu tłumnie żyją meczami, utożsamiają się z zespołem i wszyscy bardzo szczerze kibicują drużynie prowadzonej przez trenera Rafała Góraka. Ta atmosfera wokół klubu znów przypomina tamte najlepsze lata odbudowy.
Jako były zawodnik i stały bywalec na stadionie ma Pan świetny ogląd sytuacji. Po słabszych latach GKS przeszedł swoisty renesans, narodził się na nowo i znów liczy się w walce o wysokie cele w PKO Ekstraklasie. Jak ocenia Pan potencjał zespołu trenera Rafała Góraka? Czy powtórzenie sukcesów i ewentualna walka o europejskie puchary to realny scenariusz?
Potencjał w tym zespole jest naprawdę spory. Kadra jest wyważona i wyrównana. Co szczególnie ważne, w składzie wciąż znajduje się sporo Polaków, co nie jest obecnie tak częste w innych drużynach PKO Ekstraklasy. To daje zespołowi odpowiedni charakter i tożsamość.
Jeśli chodzi o europejskie puchary, podchodziłbym do tego spokojnie. PKO Ekstraklasa bywa nieprzewidywalna. Uważam, że powtórzenie stabilnego wyniku z poprzedniego sezonu i ugruntowanie swojej pozycji w czołowej części tabeli już byłoby dla nas ogromnym sukcesem. Najważniejsza jest płynność i konsekwencja w rozwoju.

polsatsport.pl – Zmiana w powołaniach reprezentacji Polski! Chodzi o obsadę bramki

Bramkarz GKS-u Katowice Maciej Kikolski został powołany do reprezentacji Polski U21. Zastąpi on Sławomira Abramowicza z Jagiellonii Białystok, który zajął miejsce Kamila Grabary z Juventusu w seniorskiej kadrze.
Podczas wrześniowo-październikowej przerwy na kadrę reprezentacja Polski do lat 21 walczyć będzie w eliminacjach mistrzostw Europy. Selekcjoner Jerzy Brzęczek ogłosił powołania 22 września.
Początkowo na liście znalazł się Sławomir Abramowicz. Golkiper Jagiellonii Białystok został jednak dowołany przez Jana Urbana do seniorskiej drużyny po tym, jak kontuzji doznał Kamil Grabara z Juventusu.
Jest już zastępstwo za Abramowicza w młodzieżowym zespole. Brzęczek postawił na Macieja Kikolskiego, zawodnika GKS-u Katowice.

SIATKÓWKA

skra.pl – Wygrana PGE GiEK Skry w sparingu z GKS-em Katowice

PGE GiEK Skra Bełchatów pokonała 3:1 GKS Katowice w ostatnim domowym meczu kontrolnym przed sezonem 2026/2027. Z uwagi na to, że rewanżowy sparing nie dojdzie do skutku, kolejne mecze Bełchatowianie zagrają na Turnieju o Puchar Starosty Wadowickiego w Andrychowie.
Podobnie jak w poprzednich spotkaniach kontrolnych trenerzy umówili się na rozegranie czterech setów. Pierwszą partię dobrze rozpoczęli Bełchatowianie, po mocnym ataku Zouheira El Graoui prowadzili 5:2. Zgubił blok Wojciech Włodarczyk, dając trzeci punkt przyjezdnym. Po drugiej stronie siatki ręki nie zwalniał Alan Souza, jego mocny atak dał PGE GiEK Skrze 8:4. Przy stanie 13:6 o czas poprosił trener gości. Na 15:8 uderzył ze środka Michał Szalacha. Asa serwisowego zagrał El Graoui (19:12). Gospodarze spokojnie kontrolowali przebieg gry i finalnie wygrali do 14.
Katowiczanie lepiej weszli w drugiego seta, budując sobie prowadzenie 3:1. Gdy zablokowany został Bartłomiej Krulicki, mieliśmy remis 4:4. Mocno uderzył Alan Souza, dając PGE GiEK Skrze prowadzenie 6:5. Bełchatowianie rozkręcali się z akcji na akcję. Przy stanie 14:9 o czas musiał prosić szkoleniowiec GKS-u Katowice. Na 16:10 asa serwisowego posłał Souza. Atakiem ze środka punkt dołożył Mateusz Nowak. Mocno pracował na skrzydle Michał Superlak, ale goście mieli sześć punktów straty (16:22). Nie udało im się jej odrobić, gospodarze triumfowali 25:20.
Początek trzeciego seta był wyrównany. Po autowej zagrywce Igora Grobelnego mieliśmy remis po 6. Z akcji na akcję przewaga Katowiczan zaczęła rosnąć. Przy stanie 14:9 dla gości o czas poprosił trener Krzysztof Stelmach. Na 15:9 asa zaserwował Damian Domagała. Zagrywkę w siatkę posłał Arkadiusz Żakieta, a goście mogli cieszyć się z prowadzenia 19:14. Bełchatowianie walczyli o zmniejszenie strat, po ataku Żakiety było 21:18 dla GKS-u. Autowa zagrywka Błażeja Bienia dała rywalom pierwszą piłkę setową (24:19). Przy zagrywce Kajetana Tokajuka gospodarze odrobili cztery „oczka”. Wtedy jednak Katowiczanie poprosili o czas, a po przerwie atak skończył Krulicki i GKS wygrał 25:23.
Autowy atak Domagały dał Bełchatowianom prowadzenie 5:3 w czwartej partii. Gospodarze wrócili do gry, którą prezentowali w dwóch pierwszych setach. Przy stanie 15:10 grę przerwał szkoleniowiec rywali. Punktowa zagrywka Jordana Zaleszczyka dała żółto-czarnym prowadzenie 17:11. Dotknięcie siatki po stronie gości zwiększyło przewagę Bełchatowian do stanu 21:14. Ostatni punkt w meczu wywalczył Zaleszczyk i PGE GiEK Skra trumfowała 25:18.
PGE GiEK Skra Bełchatów – GKS Katowice 3:1 (25:14, 25:20, 23:25, 25:18)

HOKEJ

hokej.net – Istny spektakl w Bytomiu. Wicemistrz Polski zaskoczony!

Za nami mecz rozgrywany awansem z 17. kolejki Tauron Hokej Ligi. BS Polonia Bytom pokonała na swoim lodowisku drużynę GKS-u Katowice, zamykając spotkanie wynikiem 5:3.
Od początku obie drużyny szukały swoich okazji, jednak defensywy skutecznie powstrzymywały kolejne ataki. W 8. minucie wynik otworzył Jewhen Fadiejew ze swoją pierwszą bramką w sezonie. Po znakomitym wjeździe z prawego skrzydła oddał precyzyjny strzał pod poprzeczkę, dając Polonii prowadzenie 1:0.
GieKSa szukała sposobu na kontrę, zawodnicy formowali świetne akcje, jednak defensywa oraz czujny golkiper gospodarzy – Tobiasz Jaworski, nie pozwolili im na skuteczne wykańczanie akcji.
Gdy wydawało się, że nic nie zmieni już wyniku meczu w pierwszej tercji, sekundę przed końcem tej odsłony, Dominik Jarosz podwyższył prowadzenie swojej drużyny na 2:0.
Druga część meczu rozpoczęła się szybko i efektownie. W 22. minucie Stephen Anderson wykorzystał akcję z prawego skrzydła i zdobył pierwszą bramkę dla GKS-u Katowice. Polonia długo nie czekając, w 30. minucie strzeliła swojego trzeciego gola w tym spotkaniu. Kubeš po prostej podał do Padakina, ten znakomicie oddał krążek Bujalskiemu, który wykończył akcję na 3:1 dla Bytomian.
Podopieczni Jacka Płachty nie poddawali się i w 33. minucie po kontrze oraz zagraniu Lundegårda, Brock Bremer dołożył kij do krążka i zdobył drugą bramkę dla GieKSy.
Końcówka tercji ponownie należała jednak do Polonii. W 37. minucie gospodarze grali w osłabieniu po karze Filipa Wielkiewicza. Mimo trudnego momentu gry, Christian Mroczkowski wykorzystał błąd rywali i wyprowadził Polonię na prowadzenie 4:2.
Katowiczanie od początku trzeciej tercji szukali kontrataku, który pozwoli im zmienić losy spotkania. W 46. minucie Bartosz Fraszko świetnie przejął rzucony za bramkę krążek przez Wronkę i tym samym zdobył trzecią bramkę dla ekipy z Katowic.Gospodarze po czasie odpowiedzieli na akcję rywali. Andriej Bujalski po raz drugi dzisiejszego wieczoru, indywidualną i jakże dynamiczną akcją strzelił gola i umocnił wynik Bytomian na 5:3.
Ostatnią szansą GKS-u Katowice, była decyzja o ściągnięciu bramkarza i grze 6 na 5. Pomimo nerwowej atmosfery w tercji gospodarzy, Polonia skutecznie broniła dostępu do swojej bramki i nie wpłynęło to na końcowy wynik meczu.

GKS Katowice rozbity! Zagłębie urządziło sobie strzelecki festiwal

Ogromne emocje, spięcia i pięć bramek! Hokeiści ECZD Zagłębia Sosnowiec pewnie pokonali na wyjeździe GKS Katowice 5:1. Na wyróżnienie zasłużył duet Ołeksandr Peresunko – Ville Heikkinen. Reprezentant Ukrainy zdobył dwie bramki i zaliczył asystę, a fiński środkowy do gola dołożył trzy kluczowe zagrania.
Początek meczu był wyrównany, a obie drużyny od razu szukały swoich okazji. W 3. minucie pierwszą karę otrzymał Jacob Lundegård, a Zagłębie wykorzystało tę szansę. Po modelowo założonym zamku hokejowym, Sebastian Brynkus otworzył wynik spotkania, dając sosnowiczanom prowadzenie 1:0.
Katowiczanie próbowali szybko odpowiedzieć, stwarzając kolejne sytuacje pod bramką gości. GKS otrzymał pierwszą okazję do gry w przewadze, jednak nie zdołał jej wykorzystać.
Zagłębie również tworzyło kolejne okazje, ale defensywa gospodarzy skutecznie broniła dostępu do własnej bramki. W 17. minucie Bartosz Ciura otrzymał dwie minuty kary, co pozwoliło katowiczanom na szybką odpowiedź. Minutę później Patryk Krężołek znakomicie podał do Stephena Andersona, który bez problemu zakończył akcję celnym strzałem i wyrównał wynik.
Drugą odsłonę szybko otworzyło kolejne wykluczenie tego meczu. Tym razem GieKSa musiała radzić sobie podczas gry w osłabieniu. W 27. minucie z kolejnym atakiem ukazali się podopieczni Maso Lehtonena. Ville Heikkinen świetnie oddał krążek Adrianowi Gromadzkiemu, który wyprowadził ekipę z Sosnowca na prowadzenie 2:1.
Brock Bremer wiele razy szukał okazji na kontratak. Niesamowicie groźną akcję stworzył wraz z Bartoszem Fraszko, jednak niewiele zabrakło, aby wykończyć tę akcję bramką dla GKS-u.
Katowiczanie próbowali odpowiedzieć, jednak defensywa gości skutecznie zatrzymywała kolejne ich akcje. Po zamieszaniu pod bramką LaCouvée. Ołeksandr Peresunko w 38. minucie zapisał na swoim koncie trzecią bramkę dla ekipy z Sosnowca.
Trzecia tercja pomogła Zagłębiakom przypieczętować swoje zwycięstwo. Szansa dla Katowiczan ukazała się szybko za sprawą kolejnej kary dla ECZD Zagłębia Sosnowiec, jednak zawodnicy Jacka Płachty nie wykorzystali jej, aby odwrócić losy spotkania.
Natomiast z drugą tego wieczoru akcją, pojawił się Peresunko. Indywidualność, szybkość i skuteczność pozwoliły mu na zdobycie 4 bramki dla swojej ekipy. Na sam koniec w 58. minucie Aron Chmielewski wraz z Heikkinenem stworzyli akcję, która zamknęła mecz wynikiem 5:1 dla Zagłębia.

Szalona końcówka! Unia powstała z kolan i wygrała

Trzecie zwycięstwo z rzędu odnieśli hokeiści Unii Oświęcim. W meczu 5. kolejki TAURON Hokej Ligi biało-niebiescy pokonali na własnym lodzie GKS Katowice5:4 po dogrywce, choć przegrywali już 2:4.
To spotkanie było kalejdoskopem hokejowych emocji. Obraz gry często się zmieniał, a oba zespoły miały swoje lepsze i gorsze momenty. GieKSa opuściła gród nad Sołą ze sporym niedosytem, bo nie udało jej się utrzymać korzystnego wyniku do końcowej syreny.
Z kolei ekipa dowodzona przez Markusa Juurikkalę przeszła prawdziwą drogę z nieba do piekła i… z powrotem do krainy radości. Oświęcimianie przy wyniku 2:4zaprezentowali ogromny charakter i zdołali odwrócić losy spotkania. W końcówce błysnęli Finowie:Otto Nieminen i Jere Jokinen. Pierwszy z nich dwukrotnie wpisał się na listę strzelców, a Jokinen zadał decydujący cios w dogrywce, popisując się uderzeniem bez przyjęcia.
Unia przystąpiła do meczu w takim samym składzie, jak do piątkowej batalii z GKS-em Tychy. Zabrakło więc kontuzjowanych Samiego Aittokallio, Bartosza Florczaka, Rihardsa Marenisa, Adriana Ziobra oraz chorego Maksymiliana Mościckiego.
W zespole GieKSy nie wystąpili Ethan Cap, Grzegorz Pasiut i Mateusz Michalski. W bramkach mogliśmy oglądać polskich golkiperów: Igora Tyczyńskiego i Michała Kielera.
Początek spotkania należał do gospodarzy, którzy narzucili swój styl gry i często zagrażali katowickiej bramce. Kieler zwijał się jak w ukropie, broniąc kąśliwe uderzenia Kallego Valtoli i Jimiego Rönkkönena.
Na pierwszego gola trzeba było poczekać do 8. minuty i dodajmy, że padł on po podręcznikowo założonym zamku. Szybką wymianę podań uderzeniem po lodzie zwieńczył Jimi Rönkkönen i kibice zgromadzeni w Hali Lodowej mieli pierwsze powody do radości. Trener Jacek Płachta poprosił o challenge, reklamując, że przed wprowadzeniem krążka do tercji Matt Wilkins spalił akcję.
Goście szybko zabrali się do pracy i coraz częściej sprawdzali czujność Tyczyńskiego. Jeszcze przed przerwą doprowadzili do wyrównania, wykorzystując swój drugi power play. Stephen Anderson dostał dobre podanie od Joony Monto i z bliska znalazł sposób na bramkarza Unii. Po pierwszej tercji był remis 1:1.
Po zmianie stron inicjatywę przejęli Katowiczanie, a na efekty nie trzeba było długo czekać. W 25. minucie Patryk Wronka wykorzystał chwilę zawahania defensywy gospodarzy i strzałem spomiędzy bulików dał swojej drużynie prowadzenie. Unia odpowiedziała w 37. minucie. Po sygnalizowanej karze dla GieKSy miejscowi ruszyli z kontrą, a Matt Wilkins wykończył dwójkową akcję.
Radość gospodarzy nie trwała jednak długo. Najpierw Emil Forslund wykorzystał podanie Joony Monto i trafił pod poprzeczkę, a niespełna pół minuty później Kacper Maciaś huknął sprzed bulika. Po drugiej tercji katowiczanie prowadzili 4:2 i wydawało się, że są na najlepszej drodze do wywiezienia z Oświęcimia kompletu punktów.
W trzeciej odsłonie Unia ruszyła do odrabiania strat, realizując wytyczne trenera Juurikkali dotyczące gry z charakterem i zaangażowaniem do ostatniej syreny. W 49. minucie w ogromnym zamieszaniu pod bramką Kielera najprzytomniej zachował się Otto Nieminen. Po analizie wideo sędziowie wskazali na środek lodowiska i gospodarze złapali kontakt.
Ten sam zawodnik osiem minut później doprowadził do remisu. Podczas gry w przewadze Nieminen dostał krążek między bulikami i precyzyjnym uderzeniem nie dał szans katowickiemu bramkarzowi. Oświęcimianie poszli za ciosem, ale do końca regulaminowego czasu gry wynik już się nie zmienił.
W dogrywce długo przy krążku utrzymywali się gospodarze. Decydująca akcja nastąpiła w 65. minucie. Po rozciągnięciu katowickiej defensywy ustawiony na lewym buliku Jere Jokinen uderzył bez przyjęcia i umieścił krążek do odsłoniętej części bramki. Hala Lodowa przy Chemików 4 eksplodowała z radości.

Fatalne wieści dla GKS-u Katowice. Kapitan przeszedł operację

GKS Katowice będzie musiał radzić sobie w najbliższych tygodniach bez swojego kapitana i jednego z najważniejszych zawodników. Grzegorz Pasiut przeszedł artroskopię kolana i czeka go kilkutygodniowa przerwa od gry. To nie jedyna kontuzja w zespole wicemistrzów Polski.
Grzegorz Pasiut doznał urazu kolana, który wymagał interwencji chirurgicznej. Kapitan GKS-u Katowice przeszedł artroskopię i obecnie rozpoczyna rehabilitację. Według klubowych informacji jego przerwa potrwa jeszcze kilka tygodni.
To szczególnie dotkliwa wiadomość dla katowickiego zespołu. 39-letni napastnik od lat jest jednym z liderów drużyny, a przed sezonem ponownie powierzono mu funkcję kapitana. Jego doświadczenie i znaczenie dla zespołu wykraczają daleko poza statystyki.
W najbliższym czasie szkoleniowiec GKS-u Katowice nie będzie mógł skorzystać również z Mateusza Michalskiego. Napastnik kontynuuje rehabilitację po urazie mięśnia dwugłowego ramienia i również czeka go jeszcze kilka tygodni przerwy.

Kliknij, by skomentować
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, jednakże zastrzega sobie prawo do ich cenzurowania lub usuwania.

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Piłka nożna

Porażka w dziwnej atmosferze

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Zarząd Ekstraklasy, pomimo tragicznych wydarzeń w Krakowie oraz ogłoszonej żałoby narodowej, zadecydował o rozegraniu pozostałej części spotkań.

Jesienny Białystok raczej nigdy nie dostarcza fanom miłych doznań pogodowych. Tym razem niebo było całkiem zachmurzone, lecz opady się nie pojawiły. Kibice obu drużyn podjęli wspólną decyzję o zaniechaniu dopingu. Pierwsze kopnięcie zostało poprzedzone minutą ciszy oraz odśpiewaniem Mazurka Dąbrowskiego.

Jeszcze w trakcie kończenia hymnu bramce Gabriela Kobylaka spróbowała zagrozić Jagiellonia, jednak przy wprowadzeniu piłki do pola karnego jeden z gospodarzy znalazł się na pozycji spalonej. Później do ataku przeszła GieKSa, po wrzutce Alana Czerwińskiego wywalczając rzut rożny. Sam stały fragment gry nie znalazł zwieńczenia. W 5. minucie okazję na półwoleja dostał Bartosz Nowak, jednak i ci najlepsi się czasem mylą – strzał poszedł w aut. Chwilę później goście otrzymali okazję do wykonania rzutu wolnego z boku pola karnego rywala po faulu na Nowaku. Po wykonaniu stałego fragmentu gry przez faulowanego i przedłużeniu piłki przez Mateusza Wdoaiaka, futbolówka poleciała niestety po zewnętrznej stronie słupka bramki Sławomira Abramowicza. Murawa sprawiała piłkarzom spore problemy z utrzymaniem równowagi, a zawodnicy jeździli po trawie jak po lodowisku. Seria dwóch rzutów rożnych dla gości nie przyniosła efektów. Głównie mogliśmy obejrzeć przepychankę w bramkarskiej piątce, zakończoną faulem w ataku po drugim kornerze. Groźnie się zrobiło w polu karnym Katowiczan, rykoszet po strzale leciał Kobylakowi za kołnierz. Bramkarz jednak stanął na wysokości zadania i zdążył złapać piłkę. Ataków Jagi ciąg dalszy, tym razem po rzucie rożnym Szmyt posłał istną bombę z 20. metra, która na szczęście o niewiele minęła bramkę. Po kolejnym rzucie rożnym GKS-u kontrowersyjną decyzję podjął główny arbiter, puszczając bez gwizdka starcie Łukasiaka z Jóźwiakiem w polu karnym, co w efekcie doprowadziło do tego, że Kowalczyk dostał żółtą kartkę za przerwanie kontry. Kontynuacją rzutu wolnego Jagi był obroniony przez Kobylaka strzał Jesusa Imaza po krótkim słupku. Chwilę później dobrą interwencją popisał się Pau Resta, blokując groźne uderzenie gospodarzy. Do przerwy wynik był bezbramkowy, a wrażenia wizualne z tego spotkania zostałyby docenione przez prawdziwych koneserów.

Druga część spotkania rozpoczęła się wywalczeniem kolejnego rzutu rożnego dla piłkarzy Rafała Góraka i po raz kolejny z tego stałego fragmentu gry nic nie wyniknęło. Groźniejszą sytuację stworzyła Jagiellonia w 53. minucie, jednak ponownie Resta dobrze zablokował strzał. Akcja szybko przeniosła się na drugą stronę, Ilja Szkurin dzięki błędowi w obronie dostał okazję na zaskoczenie bramkarza z 15. metra, strzał po ziemi niestety został obroniony bez większego problemu. Oba zespoły szukały swoich okazji, a ponownie okazję do kilku bloków dostał Resta. Po skiksowaniu piłki na swojej połowie w 59. minucie Mateusz Wdowiak mógł być wdzięczny Czerwińskiemu, który zaasekurował kolegę z drużyny i spokojnie wycofał piłkę. Kolejna dobra okazja Jagi, po minięciu się z piłką Lukasa Klemenza do pojedynku sam na sam z bramkarzem dostał okazję Prelec – a przynajmniej tak się mu wydawało, bo nagle zza pleców wyrósł mu bardzo dobrze grający w tym meczu Pau Resta i na wślizgu zablokował strzał napastnika. Śliska piłka w końcu zebrała swoje żniwa – po centrostrzale z rzutu wolnego kopanego przez Lozano piłka poślizgnęła się po krótkim słupku i zaskoczyła bramkarza GieKSy. Wcześniej jeszcze odbiła się od Szkurina. Kolejny atak Jagiellonii – od straty bramki uchroniły nas dwie świetne interwencje Kobylaka, który sparował dwa strzały oddane z bliskiej odległości. W 79. minucie po raz kolejny pokazał się golkiper Katowiczan, wygrywając pojedynek biegowy z Jóźwiakiem i wybijając piłkę sprzed pola karnego. Wprowadzony chwilę wcześniej Eman Marković, po rajdzie prawą stroną, dobrze wrzucił piłkę na głowę Szkurina, ten jednak uderzył prosto w bramkarza. W 81. minucie po przekładance w rogu pola karnego Marcin Wasielewski został kopnięty przez Jóźwiaka. Decyzją z boiska był rzut karny, sędziowie na VARze dopatrzyli się jednak symulki. Dobrą okazję mieli GieKSiarze w doliczonym czasie gry, po podaniu Czerwińskiego Nowak zagrał świetną piłkę do Szkurina, ten jednak nie opanował piłki i wypchnął ją brzuchem za linię końcową. Kolejna okazja do wyrównania wyniku, tym razem po podaniu wstecz pola karnego Galana nasz białoruski napastnik uderzył w blokującego obrońcę. Sędzia niedługo później zakończył spotkanie, GKS Katowice wraca bez punktów.


8.11.2026 14:45, Białystok, Chorten Arena
Jagiellonia Białystok 1:0 GKS Katowice
Bramki: Szkurin (69 – sam.)
Jagiellonia Białystok: Abramowicz – Conceição, Kobayashi, Konstantopoulos, Montoia – Romanczuk, Klynge – Jóźwiak (90. Kucharski), Imaz (64. Lozano), Szmyt (64. Sow) – Prelec.
GKS Katowice: Kobylak – Wasielewski (85. Jirka), Czerwiński, Klemenz, Resta, Wdowiak (64. Galan) – Kowalczyk (78. Wolski), Łukasiak (78. Milewski), Nowak, Wędrychowski (64. Marković) – Szkurin.
Żółte kartki: Resta, Kowalczyk, Wasielwski.
Sędzia: Daniel Stefański (Bydgoszcz).
Frekwencja: 15306 (w tym 440 kibiców GieKSy).

Kontynuuj czytanie

Piłka nożna Wywiady

Adrian Błąd: Staliśmy się solidnym klubem Ekstraklasy

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

O zawale serca, sytuacji rodzinnej, meczach z Gryfem Wejherowo, obecnej szatni GieKSy i domniemanym kryzysie – o tym i o wielu innych rzeczach porozmawialiśmy z Adrianem Błądem. Przed Wami spora (prawie 17 000 znaków!) dawka czytania, ale jeśli przebrniecie przez całość, z pewnością dowiecie się wielu nowych rzeczy. Zapraszamy!

GieKSa.pl: Ciężko nie zacząć inaczej niż od staropolskiego pytania: jak tam zdrowie?
Adrian Błąd: Dobrze, dziękuję. Odpukać już jest wszystko dobrze. Przez okres urlopowy faktycznie dużo się u mnie działo, bo po 20 latach grania w piłkę wyszło w badaniach, że mam tętnicę mostkową. Obecnie jestem pod stałą opieką profesora Milewskiego, który jest kardiologiem sportowym.

Zawał serca u profesjonalnego piłkarza to nie jest codzienność. W sieci krążyła informacja, że spotkało cię to tuż po meczu z Pogonią.
Widziałem, ale to nie do końca jest prawda. Może ta adrenalina i wszystko co się działo w końcówce sezonu i stricte w meczu z Pogonią miały na to wpływ, ale sam zawał przydarzył mi się po powrocie z urlopu, tydzień przed powrotem do treningów. Wniosłem walizki do góry i schodząc ponownie do auta spięło mnie w plecach tak że upadłem na klatce nie mogąc się ruszać. Na szczęście szybko przyjechało pogotowie, pomógł mi też Wojtek Herman.

W kulisach z tamtego meczu z Pogonią jest świetny fragment, w którym skaczesz na kolegów i krzyczysz: “Jeździliśmy po Wejherowach, a teraz pojeździmy po Europie!”. To musiał być dla ciebie duży cios, że tuż przed pucharami przyplątały się aż takie problemy ze zdrowiem.
To był dla mnie mega duży cios i bardzo to we mnie siedziało. Tyle lat czekania, a teraz miało mnie to ominąć? Bardzo to bolało. Trener Górak świetnie się zachował, bo zostałem dokooptowany do kadry która poleciała na Węgry, mimo że nie mogłem zagrać, więc przynajmniej mogłem przeżyć to wszystko z poziomu ławki rezerwowych i obecności w szatni.

Jak już tak rozmawiamy o zdrowiu, to jak dzisiaj miewa się twoja córka?
Po prostu żyjemy i działamy z dnia na dzień. Nie ma u niej znaczącej poprawy i perspektyw na to, że będzie chodzić czy mówić, ale musimy każdego dnia działać, by nie było gorzej. Dziś Hania uczęszcza do ośrodka rehabilitacyjno-edukacyjnego na Giszowcu, z którego jesteśmy bardzo zadowoleni. Oprócz tego prowadzimy codzienne rehabilitacje, a w tym wszystkim ogromną rolę odgrywa moja żona, która opiekuje się córką każdego dnia.

Pamiętamy wszyscy akcję praktycznie całego środowiska piłkarskiego, które kilka lat temu rzuciło się do pomocy, zbierania funduszy i organizowało akcje koszulkowe.
Akcja z koszulkami wyszła wtedy bardzo spontanicznie. Moja siostra wymyśliła, że skoro tyle ich mamy, to można zrobić z nich użytek i zebrać jakieś dodatkowe środki na Hanię.

Jesteś w piłce tyle lat, a mimo wszystko zaskoczył cię rozmiar tej akcji i skali pomocy?
Byłem w szoku, że ta akcja nabrała takich rozmiarów i trochę nie ogarniałem tej skali. Bo pomocy ze środowiska GieKSy czy Zagłębia Lubin oczywiście mogłem się trochę spodziewać, ale kiedy później dołączyły Zawisza, Arka, Raków i wiele innych klubów, to było dla mnie ogromnie wzruszające. Całe środowisko piłkarskie i kibicowskie ruszyło nam z pomocą, dlatego skoro mam okazję – to raz jeszcze Wam wszystkim dziękuję.

Powiedziałeś przed chwilą, że z córką jeździcie na zajęcia do ośrodka na Giszowcu. Czy po karierze planujecie zostać w Katowicach?
Tak. To już dzisiaj wiemy na pewno, bo wszystkie nasze sprawy rodzinne, cała logistyka związana z Hanią jest już mocno zakorzeniona w Katowicach. Wszystko, czego potrzebujemy, mamy tutaj lub w innych śląskich miastach pod ręką, a w Lubinie byłoby o to ciężko.

To rodzinnie. A zawodowo? Koniec kontraktu niestety nieuchronnie się zbliża.
Czeka mnie rozmowa z trenerem i z dyrektorem sportowym.

Adrian Błąd w czerwcu 2027 zawiesi korki na kołku?
Mam świadomość, że piłka mocno poszła do przodu, widzę jak zmienia się intensywność grania w Ekstraklasie. Do tego mam świadomość swojego wieku, sytuacji zdrowotnej i będąc szczerym ze sobą widzę, że w pewnych aspektach ten pociąg po prostu odjechał. Mamy w szatni bardzo jakościowych i młodych piłkarzy. A czy w czerwcu będzie koniec kariery? Na dzisiaj mam różne pomysły, ale żadna decyzja nie zapadła. Jak tylko coś będzie postanowione w 100%, to myślę, że kibice GieKSy pierwsi się o tym dowiedzą.

Trzy lata temu w wywiadzie dla Weszło powiedziałeś, że mega się cieszysz na Ekstraklasę. Jak patrzysz na to po tych trzech latach?
Przychodząc do GieKSy miałem w Ekstraklasie rozegrane 77 spotkań. Moim marzeniem było, żeby wywalczyć z GieKSą awans i dobić do setki. Dziś mam tych meczów 130 i jakie by one nie były – lepsze czy gorsze, z większą liczbą minut czy z mniejszą – to jestem po prostu szczęśliwy. Właśnie dlatego powiedziałem wtedy, że się mega cieszę – bo sami to wywalczyliśmy, bo w końcu zrobiliśmy to z GieKSą.

Siedzi ci w głowie brak gola na Arenie Katowice?
Haha. Faktycznie nie mam jeszcze bramki na Nowej Bukowej i jest to taki kamyczek w bucie, który mnie uwiera. Trochę lat w klubie jestem i dla mnie to by była piękna puenta tej mojej obecności w GieKSie.

Po ostatnich meczach zwolniło się chyba miejsce do wykonywania karnych.
Nie przesadzajmy. Sami pamiętacie taką serię, gdzie chyba 7 czy 8 karnych z rzędu nie strzeliliśmy. Ja też wtedy byłem w to zamieszany, więc myślę że przy obecnej kadrze to dalej jestem gdzieś na końcu listy do strzelania jedenastki (śmiech).

Zakładając, że szybko zapewnimy sobie utrzymanie, to czy myślisz, że trener Górak dałby ci więcej minut, żeby w końcu ta bramka na Nowej Bukowej wpadła?
Ja z trenerem Górakiem mam świetną relację, ale mam też świadomość, że dziś w piłce nie ma miejsca na sentymenty. Im wyższe miejsce na koniec sezonu, tym większe pieniądze dla klubu, więc wiem, że szansę dostanę, jeśli będę dobrze wyglądał fizycznie i nie będę odstawał na tle chłopaków. Przyznam jednak szczerze, że przed zawałem często sobie o tym myślałem, że już mi stosunkowo niedużo brakuje do rozegrania 300 meczów w GieKSie…

Wracając jeszcze do twoich potencjalnych planów na życie po karierze piłkarza zapytam trochę przewrotnie: czy mówi ci coś nazwisko Podliński?
Haha, chyba wiem do czego zmierzacie. Oczywiście – Karol Podliński, napastnik, obecnie w ŁKS-ie Łódź. Pamiętam, że pierwszy raz moją uwagę na niego zwrócił Jakub Arak. Rozmawialiśmy wtedy o wymaganiach, które musiał spełniać w tamtym czasie napastnik przymierzany do Rakowa Częstochowa. Kuba znał te wymagania i mówił, że Podliński to zawodnik który je spełnia.

No właśnie, kilka lat temu w wywiadzie wspominałeś, że widzisz się jako skaut i wskazywałeś go jako wyróżniającego się napastnika. To dalej coś co cię ciekawi?
Powiem tak – od mojego pierwszego spotkania w GieKSie z trenerem Szwargą, jeszcze w II lidze, zacząłem patrzeć na piłkę zdecydowanie szerzej, bardziej analitycznie i faktycznie ta strona piłki mocno mnie zainteresowała. Tak jak powiedziałem wcześniej – na dziś skupiam się na tym, że jeszcze mam ważny kontrakt i decyzji co po sezonie – czy będę grał, trenował czy spróbuję zostać skautem – jeszcze nie podjąłem.

A rzucisz przynajmniej parę nazwisk, które moglibyśmy obserwować?
Nie ma szans, bo mi to za parę lat wyciągniecie i powiecie, że Błąd to się w ogóle nie zna (śmiech). A tak poważnie, to każdy kto interesuje się piłką, wie że kadry klubów Ekstraklasy, ale i I czy II ligi są już przeanalizowane od każdej możliwej strony. Widzę to u nas w sztabie – jeśli poproszę trenera, żeby w odpowiednim programie wpisał “Marcin Wasielewski”, to za minutę mam jego odpowiednik z większości lig i mogę sobie szukać po konkretnych parametrach. Dlatego rola skauta to jedno, ale technologia również w piłce poszła niesamowicie do przodu.

Odnosząc to do GieKSy, to dużym wyzwaniem jest dobranie zawodnika do kadry pod względem charakteru?
Trochę tak, ale też dużym wyzwaniem jest spokojne wprowadzenie nowych zawodników w nasz model gry.

Aklimatyzacja czasami faktycznie trochę trwa. Trener Górak mówił, że czasami mija pół roku zanim zawodnicy załapią jego filozofię.
Zgadza się, sami to widzicie, jakie były na początku opinie o Nowaku czy o Szkurinie w ich pierwszych sezonach, a dzisiaj nikt sobie nie wyobraża zespołu bez nich. U nas faktycznie jest dużo zadań taktycznych, których w innych klubach na swojej pozycji nie musiałeś wykonywać i czasami nauczenie tego zawodników faktycznie chwile zajmuje.

Jak przy Szkurinie jesteśmy – ile jest prawdy w tym, że w pewnym momencie Arek Jędrych musiał mu po męsku wyjaśnić, że musi więcej pokazywać zamiast narzekać?
Zero, słyszałem te głupoty. Ilia to jest bezkonfliktowy, świetny facet, do tego bardzo pracowity. Nikt mu nic nie musiał wyjaśniać. Sam w końcu załapał, że trener wymaga od niego nie tylko strzelania bramek i dzisiaj widzicie efekty.

W kadrze zespołu z pierwszej ligi zostałeś już tylko ty, Jędrych, Wasielewski i Szczuka. Czy to jest ten moment, że GieKSa już się zmieniła, czy taka całkowita zmiana oblicza tej szatni jeszcze przed nami?
Ta zmiana trwa. Z naszej czwórki jedynie Wasyl obecnie gra w pierwszej jedenastce. A jeśli popatrzymy ogólnie na wiek zawodników z kadry, to myślę że taka mini rewolucja może za sezon, może za dwa, ale na pewno jest przed GieKSą.

A ile dziś w szatni jest jeszcze tego ducha drużyny z pierwszej ligi? Nie ma już w zespole Kudły, Jaroszka, Rogali czy Repki, którzy chyba tworzyli klimat.
Sporo – Bartek Nowak, Lukas Klemenz, Alan Czerwiński czy Borja Galan bardzo szybko się wpasowali w tamtą naszą ekipę. Nie ma się też co czarować, że tym co mieliśmy wypracowane w I lidze zawojowalibyśmy Ekstraklasę. Zmiany musiały być, trzeba podnosić jakość i po prostu nie da się walczyć w Ekstraklasie jadąc jedynie na atmosferce z pierwszej ligi i sezonu z awansem.

Arek Woźniak dzwoni jeszcze czasem?

Pewnie, z Arkiem przyjaźnimy się cały czas i jesteśmy w stałym kontakcie.

W talii kart atutów GieKSy, jak dużą naszą siłą jest to, że mamy tak polską szatnię?
Myślę, że był to jeden z głównych powodów, dla których zrobiliśmy piąte miejsce.

Aż tak?
W naszej szatni 75% zawodników to Polacy i każdy zagraniczny zawodnik, który do nas dołącza musi wejść w ten zespół i się z nim zżyć. A wiem, że nie w każdym zespole tak to wygląda, i jeśli zawodników zagranicznych jest więcej, to ciężko o jakąś wybitną jedność. W niektórych drużynach przypomina to odbijanie karty o 16:00 w zakładzie pracy, a u nas jednak bardzo długo jest rodzinna, przyjacielska atmosfera. Wszyscy w szatni staramy się to utrzymywać, bo zawsze było tak, że jeśli pojawiał się problem czy kryzys, to trzymaliśmy się razem.

Czy dziś GieKSa jest w kryzysie?
Nie, zdecydowanie za szybko by stawiać takie tezy. Sami doskonale pamiętacie moment, kiedy w pierwszej lidze nie wygraliśmy 10 spotkań z rzędu. To był kryzys. Dziś zdecydowanie nie.

To chyba wasza wina, bo mocno rozbudziliście nadzieje wśród kibiców.
Nasza baza kibiców po awansie bardzo się zwiększyła i wydaje mi się, że dziś narzekają ci, którzy nie do końca pamiętają gorsze czasy w GieKSie. Jest sporo kibiców, którzy na nowo zakochali się w GieKSie i na dzień dobry dostali świetne mecze na nowym stadionie i europejskie puchary. Ci, którzy byli w tym przysłowiowym Wejherowie, doceniają to, co mamy, ale to nie znaczy, że ambicje nagle zmalały i osiedliśmy na laurach. Patrzmy jednak na to realnie – staliśmy się solidnym ekstraklasowym klubem, weszliśmy na dużo wyższy pułap i teraz po prostu musimy cierpliwie stawiać kolejne kroki.

Można zaobserwować taki paradoks, że ci, którzy w trudnych czasach chcieli dymisji trenera Góraka i mieli pretensje do zespołu, dziś tonują nastroje płynące na przykład z Prostej.
Powiem Wam tak – mam taką przypadłość, że dosyć często odpalam sobie na youtubie 5-6 skrótów z ostatnich meczów w pierwszej lidze, uwielbiam do tego wracać. I zwróćcie uwagę, że jak obejrzymy skrót wygranego 8:0 meczu ze Stalą Rzeszów, to ludzi na Blaszoku możemy sobie policzyć co do jednego, bo takie wtedy były pustki. Dzisiaj jesteśmy w innym miejscu, dużo dalej i czasami warto się na chwilę zatrzymać i to docenić.

Sentymentalnie się zrobiło. Ciekawi mnie, czy jak wracasz do tych skrótów na YouTube, to któryś ma jakieś specjalne miejsce w twoim sercu?
Tychy. Uwielbiam ten fragment, jak pada bramka i po bramce leci “GKS Klubem mym”. Ciary za każdym razem. Ale jak tak wspominamy, to jeszcze powiem, że jak po naszym meczu z Wisłą oglądałem Lechia – Arka z córką na rękach, to koszulkę miałem całą mokrą z nerwów, a jak sędzia Kwiatkowski nie dał tego karnego, to tak się wydarłem z radości, że żona myślała, że coś mi się stało.

Po tamtym meczu wasza grupa na Whatsappie zapłonęła?
Totalnie nie. Był ogromny spokój i serio nastawialiśmy się na baraże. Wiedzieliśmy, że najgorsze co się może stać, to się podpalić i w razie niepowodzenia zdołować przed barażami.

Co czułeś, kiedy po meczu w Gdyni zobaczyłeś, że jeden z kibiców wytatuował sobie koszulkę z twoim numerem, nazwiskiem i datą tego meczu?
To robiło ogromne wrażenie. W ogóle oglądając filmiki z Mariackiej, widząc reakcje w sektorze gości w Gdyni, na fecie czy po wiadomościach, które dostawałem, wiedziałem, ile to ważyło dla kibiców, dla miasta. To są niesamowicie miłe chwile, które zostaną ze mną do końca życia.

Wspomniałeś Wejherowo. Ja byłem wtedy na tamtym meczu i pamiętam twoją piękną bramkę. Co by się działo, gdyby ten gol padł dzisiaj w Ekstraklasie?
Myślę, że po awansie wszyscy, łącznie z trenerem Górakiem, byliśmy zaskoczeni tą różnicą medialną, która jest w Ekstraklasie. Cała otoczka wokół ligi przez lata bardzo się rozwinęła i zwiększyła. Dziś, gdybym ja czy ktokolwiek inny strzelił taką bramkę, jak wtedy na Gryfie, to by Wam to wyskakiwało co chwila na dziesiątkach profili przez kolejne pół roku, a wtedy mało kto w ogóle widział tamten mecz.

Nawiązałeś do pustek na Blaszoku, to zapytam o drugi koniec tego kija – ile dziś wam dają trybuny na Arenie Katowice?
Ogromnie dużo. Atmosfera na Nowej Bukowej jest naprawdę niesamowita i czuć, że te trybuny żyją. Samo to że ludzie na Prostej cały mecz stoją, każdy wślizg, przepychanka, dobre podanie czy akcja kończy się wrzawą – to serio niesie.

Bartek Nowak zdradził nam, że wybór stron tak żeby w drugiej połowie atakować “na Blaszok” nie jest przypadkiem.
Jasne, że nie. Właśnie o to mi chodzi – zawodnicy czują te reakcje z trybun i bardzo dużo nam to pomaga. Dziś w piłce końcówki meczów są bardzo ważne, dlatego podkręcanie tej wrzawy atakowaniem na bramkę pod Blaszokiem, jest dla nas bardzo ważne.

Rola trenera Rafała Góraka w zbudowaniu klimatu w drużynie, ale i na trybunach jest chyba bardzo duża? Kibice doceniają, jak w swoich przemowach nawiązuje do miasta, historii klubu czy tradycji górniczych.
Przemowy trenera Góraka to jedna z jego najmocniejszych stron. Bardzo mam wrytą w pamięć scenę, kiedy poprowadził odprawę przed wyjazdowym meczem z Podbeskidziem. To był mecz w okolicach Barbórki i trener mocno nawiązał do górnictwa, kultu ciężkiej pracy czy właśnie historii. Pamiętam, że wszystkich nas to wtedy mega nakręciło. Trener Górak też tak potrafił dobierać ludzi do kadry i sztabu, że oni wczuwali się w ten klimat, rozumieli to. Tak, jak wspomniałem wcześniej – każdy kto do nas przychodzi musi poznać klimat klubu, regionu i miasta. Wiadomo, że czas biegnie i za kilka lat nikogo nie będzie obchodziło, że Adrian Błąd strzelił bramkę Gryfowi w drugiej lidze, ale chodzi o to, żeby nie zaprzepaścić tego, co tutaj zbudowaliśmy.

Kręcimy się podczas tej rozmowy wokół Wejherowa, ale tamtem mecz z Gryfem był też pierwszym meczem po powrocie trenera Góraka do GieKSy. Czy tamten Rafał Górak poradziłby sobie w Ekstraklasie? Jak się rozwinął przez te lata?
Jak trener Górak wrócił do GieKSy, to w sztabie był on, trener Okoń i Dawid Szwarga. Nikogo więcej. Wszystko musieli robić sami. Dziś nasz sztab jest rozbudowany, odpowiada standardom ekstraklasowym, mają wszystkie narzędzia. Myślę że trener Górak rozwijał się z każdym sezonem i po prostu wypracował miejsce, w którym jest teraz. Różnica między nim dzisiaj a nim z meczu z Gryfem Wejherowo w II lidze jest większa niż między niebem a ziemią.

Ciężko nie odnieść wrażenia, że rozwinął się nie tylko jako trener, ale też jako lider, szef.
Zdecydowanie. Dziś trener nie tylko musi ogarniać wszystkie niuanse taktyczne, ludzkie, organizacyjne, ale dodatkowo jeszcze umieć nimi zarządzać. Zachowując proporcje, to dzisiaj trener Górak jest w klubie trochę jak taki angielski boss w dużych klubach – nadzoruje swój sztab oraz pracowników klubu. I jak widać – wychodzi mu to.

Kiedyś powiedziałeś, że sporo czerpiecie z Rakowa Częstochowa i Borussii Dortmund. Czy biorąc pod uwagę, jak ewoluował ten sztab i sam trener Górak jest to aktualne?
Obecnie od Rakowa nie (śmiech), a tak serio to wtedy chcieliśmy od Rakowa kopiować model gry, a od Borussii stałe fragmenty, które pod koniec pierwszej ligi dużo nam dały. Dzisiaj sztab jest tak rozwinięty i ma takie narzędzia, że wypracowują swoje własne koncepcje. Dziś nie da się już chyba czerpać od jednego zespołu. Decyduje tyle niuansów, że musisz być kreatywny i tworzyć samemu, a jeśli czerpać to ze wszystkich po trochu.

Czyli jest możliwe, że będziemy zaczynać mecz wykopem pod pole karne przeciwnika?
Dla mnie, z perspektywy zawodnika, to jest mega dobre rozegranie.

Żartujesz.
Nie, serio. Już tłumaczę – ostatnie cztery mecze: tracimy bramkę, a później nasza piłka ze środka ląduje u bramkarza, bo i tak kopiemy długą, przez to że rywal idzie nakręcony. Więc trzeba ich spróbować wybić, dać im się pomylić i spróbować przenieść grę.

Ile dla sztabu, zarówno w drugiej lidze i obecnie, znaczył trener Dawid Szwarga? Jak go oceniasz i to zamieszanie medialne, które towarzyszyło zarówno jego dołączeniu do GieKSy, jak i przenosinom do Rakowa?
Byłem ogromnym orędownikiem tego, żeby do nas znowu dołączył, bo to jest ogromny fachowiec i wiedziałem, że da nam sporo jakości i wzmocni sztab. Trener Dawid ma duży wpływ na rozwój indywidualny zawodników – po dołączeniu do nas prowadził na przykład dodatkowe treningi przed głównymi zajęciami na przykład tylko dla zawodników z pozycji 8 lub 10. Myślę, że w naszej szatni nie znajdziesz nikogo, kto by się źle o nim wypowiadał. To jak dzisiaj wygląda na przykład Kacper Łukasiak to też duża zasługa trenera Szwargi.

Czy gdyby Adrian Błąd poznał 15 lat temu kogoś takiego jak Dawid Szwarga, to dziś byłby w innym miejscu?
Myślę że tak, bo widziałem na przykład jego kontakt z Szymonem Bartlewiczem. Gdyby ktoś mnie, jako młodego zawodnika, tak nakierował 15 lat temu, to myślę że moja kariera wyglądałby inaczej.

Co Adrian Błąd z roku 2026 powiedziałby temu z 2011?
Miałem taki moment, gdy byłem w Zawiszy, miałem dobre liczby, byłem w formie. Przegraliśmy wtedy awans z Piastem Gliwice, którego trener – Marcin Brosz – zadzwonił do mnie po sezonie, mówiąc, że  widziałby mnie w ekstraklasowym Piaście. Wtedy, jako młody zawodnik, dałem się przekonać Radkowi Osuchowi i zostałem w Zawiszy, a Piast zrobił puchary. To jedyny moment kariery, którego żałuję i jestem ciekawy, jak wtedy potoczyłyby się moje losy, gdybym przeniósł się do Gliwic. Oprócz tego nie żałuję niczego i raczej nic bym nie zmienił.

Trener Henryk Górnik podkreślał, że serce GieKSy biło też w Hotelu Katowice, gdzie w restuaracji spotykali się sportowcy wszystkich sekcji GKS Katowice. Jak to wygląda dzisiaj?
Trener Górak żyje całym klubem – bywa na meczach piłkarek czy hokeja. Kilku piłkarzy regularnie bywa na maczach siatkówki. Wiem, że hokeiści odwiedzają Arenę Katowice. Teraz często mijamy się z siatkarzami na nowym stadionie, a rzadziej z dziewczynami, które zostały na starej Bukowej. Na pewno jest duża serdeczność i wzajemne trzymanie kciuków za wyniki.

Na koniec – chciałbyś coś przekazać kibicom?
Trzymajcie za nas kciuki i bądźcie z nami tak jak do tej pory. Czujemy Wasze wsparcie i potrzebujemy go w gorszych chwilach. I kupujcie bilety na Lecha – liczmy na komplet dla Jasia Furtoka!

Rozmawiali: Błażej i Marcin.

Kontynuuj czytanie

Hokej Podcasty

Wywiad z Mateuszem Michalskim

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Zapraszamy Was do kolejnej, aż 1,5-godzinnej rozmowy Wierzby z jednym z naszych hokeistów. Korzystając z przerwy na zgrupowanie kadry spotkał się on z Mateuszem Michalskim – pracowitym napastnikiem, dla którego jest to już 7 sezon w naszych barwach.

Dajcie znać, jak Wam się podobał odcinek. Prosimy także o pomoc w wypromowaniu podcastu poprzez lajki, udostępnienia, oceny w aplikacjach itd. Nie obrazimy się także na dyskusję w komentarzach. Z góry dzięki!

Możesz nas wesprzeć finansowo (odsłuchanie kosztuje 5 zeta, a komentowanie 19,64 ;)):

Konto:
Santander
87 1090 1186 0000 0001 2146 9533
SK 1964
ul. Bukowa 1a, 40-108 Katowice
Tytułem: Podcast hokej

PAY PAL:
E-mail: [email protected]
Tytułem: Podcast hokej

Jesteśmy dostępni także na Spotify:.

Kontynuuj czytanie

Zobacz również

Made with by Cysiu & Stęga