Piłka nożna
Czarne chmury nad ŁKS-em
W najbliższą niedzielę o 12:40 zostanie rozegrana ostatnia kolejka spotkań w Fortuna I Lidze. GieKSa podejmie na Bukowej drużynę ŁKS-u.
Przed kończącym się sezonem biało-czerwono-biali byli jedną z drużyn, która była stawiana w gronie faworytów do walki o miejsca premiowane awansem do PKO Ekstraklasy. Przed ostatnią rundą szans na awans bezpośredni ŁKS już nie ma, pozostały już tylko matematyczne na udział w barażach, które zostały oszacowane na poziomie 3,3%… Do „pełni” szczęścia drużyny z Łodzi brakuje zwycięstwa w Katowicach, przegranej Chrobrego (w Głogowie z Zagłębiem) oraz braku wygranych Sandecji (na wyjeździe z Arką) i TSP (z Widzewem w Łodzi).
Dobra postawa drużyny w poprzednim sezonie, po którym zajęła piątą pozycję w tabeli i wzięła udział w finale baraży o grę w ekstraklasie, rozbudziła apetyty na awans wśród działaczy i kibiców ŁKS-u. Jednak napływające informacje z „korytarzy” stadionu przy alei Unii Lubelskiej 2, co jakiś czas studziły dobre nastroje i na końcu sezonu są fatalne. Jesienią kilku zawodników składało wypowiedzenia kontraktów ze względu na opóźnienia w wypłatach. Działaczom ŁKS-u udało się sprawę w większości wyciszyć – kontrakt rozwiązał jedynie Mikkel Rygaard, ale klub płacił mu 10 tysięcy euro do momentu podpisania nowego kontraktu (przez dwa miesiące). Pod koniec stycznia 2022 roku został na biało-czerwono-białych nałożony przez FIFA i PZPN zakaz transferów za zaległości finansowe. Dodatkowo klub miał wpłacić 20 tys. złotych kary na konto PZPN-u. Po niecałym miesiącu ŁKS-owi udało się spłacić zaległości wobec Dragoljuba Srnicia oraz Carlosa Morosa Gracii i przez prawie tydzień klub mógł dokonywać transferów. W maju ogłoszono dwie kolejne złe wiadomości – klub nie otrzymał licencji na grę w Ekstraklasie oraz opublikowano sprawozdanie finansowe za okres czerwiec 2020 – lipiec 2021. Wynika z niego, że ŁKS ma stratę za ten okres 7,2 mln złotych. Pod koniec kwietnia Antonio Dominguez rozwiązał kontrakt, od dwóch kolejek nie gra Ricardinho, który otrzymał od ŁKS-u propozycję rozwiązania kontraktu.
Ełkaesiacy na wyjeździe grają nieco lepiej niż na swoim stadionie: na 45 punktów zdobytych do tej pory, 24 punkty padły zdobyczą zawodników z Łodzi na boiskach przeciwników. Drużyna po sześć razy wygrała i zremisowała oraz cztery mecze przegrała (to trzeci wynik w stawce pod tym względem, po Miedzi i Koronie). W tabeli spotkań rozgrywanych w 2022 roku Rycerze Wiosny znajdują się za GieKSą, na dziewiątej pozycji (GKS na szóstej). ŁKS w wiosennych meczach wyjazdowych dwa razy wygrał (z Resovią 2:1 i Górnikiem 2:0), trzy razy zremisował (z Jastrzębiem i Podbeskidziem po 1:1 oraz Zagłębiem 0:0) i tylko jeden raz przegrał (z Arką 0:2). W ostatnich trzech meczach ełkaesiacy zanotowali kolejno remis (z Zagłębiem), porażkę (z Arką) i zwycięstwo (z Górnikiem).
Najskuteczniejszym piłkarzem w kadrze trenera Marcina Pogorzała (który zastąpił na początku marca Kibu Vicuñę), jest pochodzący z Hiszpanii Pirulo, który zdobył dziesięć bramek. Później długo, długo nikt i z trzema trafieniami meldują się Piotr Janczukowicz i Maciej Radaszkiewicz. Pirulo wyróżnia się również pod względem „ostatnich podań”: ma ich na koncie pięć. Kolejni dogrywający to Mateusz Bąkowicz z czterema podaniami oraz Adrian Klimczak i Michał Trąbka, którzy mają po trzy podania. W meczu z GieKSą nie zagra podstawowy obrońca Oskar Koprowski, który w ostatnim spotkaniu (przegranym z Odrą 0:4) zobaczył po raz ósmy żółty kartonik.
27.10.2026 Łęczna
Górnik Łęczna – GKS Katowice 1:0
Bramki: Tkacz (32)
Górnik: Wilk – Turek, Radkowski (38. Kobryń), Kruk, Rogala (69. Quainoo), Tkacz (81. Deja), Walski, Myszkor, Akhmedov, Janaszek (69. Niewiarowski), Antkowiak (81. Korbecki)
GKS: Kikolski – Jirka (57. Galan), Olsen (57. Czerwiński), Jędrych, Klemenz, Wdowiak, Milewski, Wolski (75. Kowalczyk), Nowak, Wędrychowski (57. Bartlewicz), Szkurin (75. Kokosiński)
Ż.kartki: Myszor – Bartlewicz
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Malec (Łódź)
Widzów: 1333
Trudno wracać myślami do dwóch ostatnich pojedynków. Wiemy, jak zagrała GieKSa i jakie wyniki osiągnęła. Nie może jednak zabraknąć tradycyjnego post scriptum. Tym razem łączonego, bo na wyjazd wybrałem się kilkudniowy. Na pierwszy mecz do Kielc dojechał Misiek, a drugi do Łęcznej – Misiek i Kazik.
1. Moja podróż rozpoczęła się już w piątek od… śniadania w Katowicach. Wiadomo, że trzeba się solidnie posilić. Tak więc z Katowic ruszyłem około godziny 12.00.
2. Droga przebiegła sprawnie i po niecałych trzech godzinach zameldowałem się w Hotelu pod Jaskółką nieopodal Kielc, w jednym z Tumlinów. Znałem to miejsce z opowieści, gdyż zatrzymują się tu czasem wędrowcy Głównego Szlaku Świętokrzyskiego.
3. Sam przemierzałem ten szlak dwa lata temu w majówkę. Wówczas po skończonym etapie w Miedzianej Górze autobusem podjechałem do hotelu Grafit. Jak się okazało, zarówno w poprzednim sezonie, jak i teraz, była to baza noclegowa drużyny.
4. Miejscówka nad zalewem Umer, robiła miłe wrażenie. Hotel to chyba jakiś rodzinny, bo w „barze” przesiadywała rodzinka gospodarzy.
5. Z okien można było podziwiać sympatyczne alpaki. Ogólnie sielanka. To był piątek, więc jeszcze nie byłem skażony przykrymi emocjami sportowymi.
6. Zaczynała się kolejka. Czas więc był śledzić poczynania ligowych rywali. Derby Lublina, czyli Motor grał z Zagłębiem. Na początku oglądałem na laptopie, ale pan chyba dziadek zaproponował, że włączy telewizor. Co uczynił.
7. W międzyczasie obiad. Befsztyk po królewsku, z cebulką, jajkiem sadzonym, frytkami i kapustą zasmażaną. Coś pięknego. Tak mi zasmakowało, że potem podczas pobytu wziąłem to jeszcze dwa razy. Na doprawienie się był krem z pieczarek z groszkiem ptysiowym.
8. Wieczorem Widzew – Górnik i kolejny brak wygranej naszego najbliższego rywala. Do tego wykartkował się Fornal, Świder chyba odniósł jakąś kontuzję. Zobaczymy.
9. No i nadeszła sobota. Śniadanie było sowite – z jajecznicą z wkładką. I tu trzeba było zdobyć kalorię, które będą spalane podczas meczu.
10. Niestety nie dostałem miejsca parkingowego, więc musiałem szukać w okolicach stadionu. Wiedziałem, że są ogólnodostępne parkingi i myślałem, że będąc niemal dwie godziny przed meczem nie będzie problemu. Nie wziąłem pod uwagę, że to ostatni weekend przed Wszystkich Świętych. Na parkingach były dzikie tłumy.
11. Musiałem kluczyć i szukać ponad pół godziny. Ostatecznie zaparkowałem na ulicy niedaleko stadionu, pod cmentarzem, na jakiejś trawie.
12. Czirliderki – podobnie jak ostatnio – miały swoją rozgrzewkę na bocznym boisku. A ja zacząłem kierować się do obiektu.
13. Akredytację odebrałem, trzeba było też sprawdzić, czy w sklepiku jest proporczyk. W poprzednim sezonie go zabrakło. Tym razem udało się – był w asortymencie, więc moja na razie niewielka kolekcja została powiększona.
14. Na stadionie byłem nieco ponad godzinę przed meczem. Ciekawe, że tym razem dojście do prasówki było z drugiej strony niż ostatnio. Ale wyjątkowo ochroniarz przepuścił mnie przez catering dla VIP-ów. Nic nie zachachmęciłem.
15. W dojściu do sektora prasowego, można było odnieść wrażenie, że zaraz się wejdzie do Lewiatana, bo taka reklama jest na stadionie, a wygląda dosłownie, jak szyld sklepu.
16. Czirliderki już oficjalnie wystąpiły, Marek Grechuta zaśpiewał i mogliśmy zacząć grać.
17. U gości wystąpił Pau Resta, były zawodnik Korony. Kibice gospodarzy chyba nie narzekali, bo to Hiszpan dał się nawinąć Menie, który strzelił zwycięską bramkę.
18. Camilo Mena to z jednej strony człowiek mocno zamieszany w awans GKS do ekstraklasy, ale też już w tej ekstraklasie całkiem konkretnie nas tępi. Raz już trafił jako zawodnik Lechii w meczu z GKS, a teraz jako piłkarz Korony.
19. Po meczu konferencja, na której było wyjątkowo dużo dziennikarzy. Każdy chciał zobaczyć debiut Roberta Kolendowicza. Ogólnie sama sala ciekawa, ciemna, ciepła, dość kameralna i schludna.
20. Rozczarowany wróciłem do auta i wróciłem na miejscówkę.
21. Niedziela upłynęła pod znakiem odpoczynku i ekstraklasy oraz oczywiście El Clasico. W tym polskim Lech wygrał na wyjeździe z Legią, a hiszpańskim Real pokonał Barcelonę.
22. Ale przynajmniej mogłem ukoić nerwy w towarzystwie alpak. Zawsze to coś, gdy nie ma wyników.
23. W poniedziałek przemieściłem się do Łęcznej. Trzy godziny drogi, trochę zadupiami. Ale jeszcze za widna byłem na Lubelszczyźnie.
24. Jeszcze udałem się na oddalony o kilometr od mojej miejscówki stadion Górnika, by zrobić nagrywkę i cyknąć parę zdjęć. Ku mojej uciesze stadion był otwarty, więc wszedłem i sobie połaziłem dookoła. Nieniepokojony przez nikogo.
25. Wieczorkiem w sushi/pizzerii pyszna picka. I jesienna herbata. Ogólnie Łęczna jest całkiem przyjemnym małym miastem. Są knajpy, sklepy, kebab, mak. Są też stosunkowo tanie noclegi. Bardzo przyjemnie.
26. Rano śniadanie i na tym skończyły się przyjemności i dobry nastrój. To znaczy jeszcze przez jakiś czas było okej, ale w pewnym momencie zaczęło się robić źle – dokładnie w momencie, jak piłkarze wyszli na boisko.
27. Na stadionie Górnika Łęczna byłem wcześniej sześć razy, ale pięć z tych meczów było przegranych. Jedynie raz GieKSa potrafiła tam wygrać, gdy w końcówce trzy razy strzeliliśmy bramkę.
28. Co ciekawe akredytacja była w formie on line. Nie dostałem plakietki, musiałem się zalogować do systemu biletowego i spoko – tam akredytacja czekała.
29. Ale musiałem czekać aż przyniosą skaner do skanowania. Na szczęśćie może trzy minuty i wszystko było załatwione.
30. Warunki do pracy przyzwoite. Prąd i widoczność spoko. Na stadion schodziły się dzieciaki ze szkół, trzeba było jakoś zbudować frekwencję. Młyn był niewielkie, kibice GKS, cali na żółto, jak zwykle dali radę.
31. Nie zabrakło pozdrowień dla Grzegorza Rogali, kibice GKS pamiętają, że ten zawodnik dał dużo naszej drużynie w drugiej i pierwszej lidze. Teraz broni barw Łęcznej.
32. Luboń, Zdzieszowice, Skierniewice, Garbarnia Kraków, Chrobry u siebie, Tarnobrzeg… To niektóre z kompromitacji, jakie GieKSa zaliczyła w Pucharze Polski w ostatnich kilkunastu latach. Teraz dołożyliśmy do tego drugoligową Łęczną. Fajny był ten puchar w poprzednim sezonie, ale wychodzi na to, że absolutnie nie są to nasze rozgrywki.
33. Po meczu zadałem trochę pytań na konferencji trenerowi, ale byłem tak rozemocjonowany, że zapomniałem włączyć nagrywanie. Z pomocą przyszli chłopacy z oficjalnej, którzy wspomogli mnie nagraniem audio. Wielkie dzięki!
34. Zadałem też pytanie asystentowi trenera gospodarzy, takiemu o aparycji Michaela Ameyawa, na co kładli nacisk i w czym widzieli szansę. To powiedział, że w tym, że obrońcy GKS są wysocy, ale mało zwrotni. Żodyn się nie spodziewał.
35. Wróciłem do auta, które miałem pod miejscówką noclegową, z kilometr od stadionu. I ruszyłem w drogę powrotną. O godzinie 22:00 byłem w domu.
Przed meczem z Pogonią porozmawialiśmy z Rafałem Strączkiem – pierwszym z dwóch laureatów Bukowych Sztoli za sezon 2025/26. Wyróżnienie jest przyznawane na podstawie ocen pomeczowych wystawianych przez Was – kibiców GKS Katowice. Zwycięzca nagrody opowiedział o pracy bramkarza u trenera Rafała Góraka, pobycie we Francji oraz o swojej rekonwalescencji.
Piłka nożna8 godzin temu
Media po meczu z Widzewem: Nowak-show na oczach Urbana
Piłka nożna16 godzin temu
Oceń piłkarzy za udane Halloween
Piłka nożna18 godzin temu
Górak: Widzew mógł pomyśleć, że miał jakieś szanse
Piłka nożna18 godzin temu
Skrót meczu z Widzewem
Galeria18 godzin temu
Najnowsze komentarze