Piłka nożna
Wyrównane kursy na mecz „GieKSy”
Po „tradycyjnej” już porażce na własnym stadionie, w najbliższy weekend „GieKSa” o ligowe punkty rywalizować będzie w Stargardzie z Błękitnymi, którzy o dziwo radzą sobie naprawdę dobrze na starcie tego sezonu. Bukmacherzy, wystawiając bardzo wyrównane kursy na ten mecz, sugerują, że zawodników Góraka czeka ciężka przeprawa.
W 4. kolejce spotkań II ligi zdecydowanie najciekawiej zapowiada się jednak mecz w Elblągu, gdzie dość niespodziewany lider – Olimpia podejmie Widzewa Łódź. Natomiast swojej pierwszej zdobyczy punktowej w tym sezonie szukać będzie Skra Częstochowa, na której stadion zawita beniaminek z Polkowic.
Po pierwszych trzech rozegranych kolejkach nie tylko Olimpia Elbląg zgromadziła na swoim koncie siedem punktów. Takim samym wynikiem może pochwalić się także Resovia Rzeszów, która daje ewidentny sygnał, że będzie chciała poważnie namieszać w lidze i włączyć się w tym sezonie do walki o awans na zaplecze ekstraklasy. W najbliższej kolejce rzeszowianie wybiorą się do Wejherowa i moim zdaniem to oni będą rozdawać karty w tym spotkaniu. Bukmacherzy zwycięstwo Resovii wyceniają na 2.45, co szczerze mówiąc, spotkało się z moim zaskoczeniem. Nie wypada z takiego kursu nie skorzystać. Gryf na początku sezonu nie pokazuje zupełnie nic, kolokwialnie mówiąc, grają po prostu „piach”. Ogromna ilość zmian w czasie letniego okienka transferowego odbija się, na razie włodarzom pomorskiego klubu solidną czkawką. Zespół trenera Kowalskiego zdobył jak na razie tylko jeden punkt i strzelił jednego gola. Ta jedyna bramka padła w pierwszej kolejce, a dokładnie 224 „ligowe” minuty temu po trampkarskim błędzie zawodników Widzewa. Daje nam to tylko obraz, jak słabą siłą rażenia dysponuje Gryf. W obronie także o wiele lepiej nie jest, wystarczy sobie, chociażby przypomnieć ile sytuacji podbramkowych stworzyła sobie z tym zespołem „GieKSa”. Ciężko mi dostrzec jakieś argumenty przemawiające za drużyną z Wejherowa w meczu z Resovią, która prezentuje się, na razie bardzo dobrze. Zespół Szymona Grabowskiego w ostatniej kolejce powstrzymał rozpędzonego Znicza Pruszków, odprawiając ich z bagażem trzech goli. Robi to naprawdę spore wrażenie, zwłaszcza jak sobie przeanalizujemy ostatnie dwa wysoko wygrane spotkania Znicza z nami i Stalą Stalowa Wola. Resovia nakręcona tym dobrym początkiem sezonu powinna pójść za ciosem w Wejherowie i zainkasować swój kolejny komplet punktów. Warto także nadmienić, że w zespole z Rzeszowa w świetnej formie znajduje się sprowadzony przed tym sezonem z Garbarni ukraiński skrzydłowy Sierhij Krykun, który już dwa razy w tym sezonie znalazł się w jedenastce kolejki 2 ligi według tygodnika „Piłka Nożna”.
„GieKSie” w dalszym ciągu daleko do stabilizacji, po wygranym w fajnym stylu meczu z Gryfem zostaliśmy szybko sprowadzeni na ziemię przez Bytovię. Naprawdę ciężko wyrokować jakim wynikiem skończy się sobotni mecz z Błękitnymi. Dlatego tym razem postanowiłem skupić się na wytypowaniu prawdopodobnej ilości bramek w meczu. Mam przeczucie, że w sobotę nie zobaczymy widowiska okraszonego mnóstwem goli i celuję w typ na poniżej 2.5 gola w tym spotkaniu. Moją decyzję determinuje to, że w przeciwieństwie do meczów domowych, „GieKSa” na wyjazdach z reguły prezentuje się o wiele lepiej w defensywie. Tak było w ubiegłym sezonie i również podczas naszego ostatniego wyjazdu do Wejherowa. Jeśli dodamy do tego nasz brak skuteczności pod bramką rywala, to zarysowuje nam się coraz bardziej obraz meczu „underowego”. Mało tego, w dotychczasowych pierwszych trzech kolejkach mecze Błękitnych także nie obfitowały w jakąś dużą ilość bramek. Zaledwie raz w meczu inaugurującym sezon w Polkowicach została przekroczona bariera dwóch goli. Osobiście spodziewam się ciężkiej przeprawy „GieKSy” w Stargardzie i skromnego zwycięstwa 0:1 lub 0:2.
Jak wspomniałem na wstępie, najciekawiej zapowiadającym się meczem tej kolejki jest mecz Olimpii Elbląg z Widzewem Łódź. Jak wiadomo na papierze faworytem, jest oczywiście Widzew, dysponujący silną kadrą z kilkoma nazwiskami z przeszłością w Ekstraklasie. Ja jednak upatruję tutaj niespodzianki i stawiam, że Olimpia nie przegra z zespołem Marcina Kaczmarka. Bukmacherzy pomimo tego, że zespół z Elbląga jest aktualnym liderem i gra na własnym stadionie wystawili na nich dość wysokie kursy co tym bardziej kusi do zainwestowania paru groszy. Mocną stroną Olimpii jest na pewno gra w obronie. W obecnym sezonie stracili jak na razie tylko jedną bramkę. Nawet gdy w ubiegłym sezonie zaciekle bronili się przed spadkiem do III ligi, to także nie tracili zbyt wielu goli. W sumie w 34 meczach ostatniej ligowej kampanii stracili 38 bramek. Naprawdę przyzwoity wynik. Kolejnym atutem drużyny prowadzonej przez Adama Noconia są bardzo dobre stałe fragmenty gry. W zespole z Elbląga wykonuje je Damian Szuprytowski i wychodzi mu to znakomicie, bo z 7 zdobytych jak dotychczas bramek przez Olimpię w tym sezonie aż 3 padły po jego zagraniach ze stojącej piłki. Dobrze wybijane stałe fragmenty mogą być na wagę złota z takim rywalem jak Widzew, który z pewnością będzie starał się prowadzić grę przez większą część meczu. Gra łodzian od początku tego sezonu na pewno nie wygląda, tak jakby wymarzył to sobie trener Kaczmarek. Jeszcze trochę czasu z pewnością upłynie, zanim Widzew wskoczy na odpowiednie tory, bo potencjał w tej drużynie jest duży. Sporym osłabieniem będzie brak kontuzjowanego Przemysława Kity (3 bramki), który na ten moment jest najlepszym strzelcem zespołu Marcin Kaczmarka. Wiele wskazuje zatem, że Widzew będzie musiał naprawdę włożyć wiele wysiłku, by wywieźć komplet punktów z Elbląga. Ja jednak więcej szans daje dobrze zorganizowanej drużynie Adama Noconia, którą zdecydowanie stać na urwanie punktów faworytowi.
Moje typy:
Gryf Wejherowo – Resovia Rzeszów 2 @ 2.45
Błękitni Stargard – GKS Katowice poniżej 2.5 bramki @ 1.8
Olimpia Elbląg – Widzew Łódź 1X @ 2.1
Jak przełamywać niemoce – to właśnie tak. Jak wygrywać po raz pierwszy od pół roku na wyjeździe – to właśnie w taki sposób. Nie wymarzylibyśmy sobie lepszego scenariusza. Choć z drugiej strony… przecież coś podobnego przeżywaliśmy na otwarcie Areny Katowice. Przecież wtedy – nawet minutę później niż Ilja – Filip Szymczak strzelił zwycięskiego gola. W Zabrzu nie lubią liczby sto. Bo to dokładnie w dziesiątej doliczonej minucie nasz super-napastnik zdobył zwycięskiego gola i wprawił w euforię całe Katowice.
Historia i interpretacja pisze się przez strzelone gole. Możemy zaklinać rzeczywistość, ale nie uciekniemy od tego. Oczywiście można zagrać jeden czy dwa lepsze mecze, które się przegra. I można wtedy mówić o tendencji wznoszącej, o optymizmie, o pechu. Jednak jeśli coś powtarza się długo lub wielokrotnie, to raczej tworzy się pewna reguła.
Taką regułą są na przykład drużyny grające ładną, ofensywną piłkę, miłą dla oka, ale ostatecznie dostawającą jednego czy drugiego gonga, który decyduje o niepowodzeniu. Jeszcze za wcześnie, żeby taki wniosek wysuwać, ale prototypem takiego momentu jest dla mnie Wieczysta. Ich naprawdę niezła gra może pójść w dwie strony – albo zaczną w związku z nią punktować, albo będą tymi „wyszumiejącymi” się zawodnikami, którym brakuje pewnej dyscypliny, by osiągnąć korzystny rezultat. Takim przykładem też póki co jest Widzew. W poprzednim sezonie i teraz. Niby cisną, niby mają sytuacje, ba – strzelają sporo goli. Ale co z tych sześciu strzelonych w dwóch ostatnich meczach, gdy dały one ledwie punkt. I dwie przegrane u siebie.
Ta przydługawa dygresja dlatego, bo wynik wczorajszego meczu w oczywisty sposób determinuje patrzenie na to spotkanie. Gdyby utrzymał się wynik 2:1 dla Górnika to oczywiście powiedzielibyśmy, że był to jeden z najlepszych meczów wyjazdowych w ostatnich miesiącach. GieKSa nie pękała, grała swoją piłkę, stworzyła kilka sytuacji. Trudno jednak byłoby nie być znów zirytowanym, gdy ta dobra gra zostałaby zniweczona utratą dwóch goli w dwie minuty. A konkretniej – w 78 sekund! Absurdalna jest to sytuacja, bo przecież w tych 78 sekundach lwia część jest radość piłkarzy, więc czystej gry pozostaje minimum. Od wznowienia gry do utraty drugiego gola minęło około 40 sekund, a przecież jeszcze w tym czasie Chłań miał sytuację.
Przypomniała się Wisła Kraków. Tam co prawda było „dużo” dłużej, bo dwie stracone bramki dzieliło trzy i pół minuty. Ale i tak wszystko przecież tam też odbyło się błyskawicznie. Po utracie dwóch goli nie było czego zbierać i czasu oraz możliwości starczyło tylko na bramkę Bartlewicza. Jeśli w drugim meczu w początkowej fazie sezonu zawalilibyśmy sobie coś w przysłowiowe dwie minuty (uśredniając), to byłoby to coś więcej niż incydent.
Sytuacja zrobiła się piekielnie trudna psychicznie. Grasz na wyjeździe z wicemistrzem Polski i zdobywcą krajowego pucharu. Z drużyną, którą eksperci dokooptowali już do ścisłej czołówki ligi. Która ma za sobą 25 tysięcy kibiców, którzy nic sobie nie robią z niekorzystnego wyniku, tylko ciągle głośno wspierają swój zespół. I w ciągu tych kilku minut – począwszy od sytuacji po rzucie rożnym i zamieszania pod bramką – poziom decybeli systematycznie wzrasta. Podyktowany rzut karny. Gol Kacpra Urbańskiego. „My jesteśmy chłopcy z Zabrza” – wybrzmiewa coraz głośniej, bo jest śpiewane w pobramkowej radości. I z tej radości – w momencie gdy Josema strzela gola na 2:1 – wyłania się już absolutny ryk euforii, ryk, którego dawno nie słyszałem na polskim stadionie. Górnik momentalnie odwrócił losy meczu i dał sobie wszystko, żeby ruszyć z furią dalej.
Sprowadzenie w tym momencie tego meczu do takiego o „letniej” temperaturze było pierwszym zadaniem GieKSy. I tak to odbieram, że właśnie schłodziliśmy to spotkanie, mimo że znaleźliśmy się w fatalnej sytuacji. Oczywiście jakieś tam sytuacje jeszcze były – jak ta, gdy Jarosław Kubicki strzelał, ale ostatecznie – mimo że piłka spadła na poprzeczkę – bardzo dobrze zablokował go Pau Resta. Jednak Górnik nie poszedł za ciosem tak mocno, żeby sobie stworzyć 5-6 kolejnych sytuacji.
Tak więc schłodzenie się powiodło. A potem mieliśmy dwie podwójne zmiany i czas doliczony. Ciekawe, czy kibice Górnika plują sobie w brodę, że zadymili boisko tym zielonym czymś, bo to właśnie w tak mocno doliczonym czasie przez to GieKSa strzeliła dwie bramki.
Trzeba naprawdę docenić upór naszych zawodników. Rozgrywali tę swoją piłeczkę, a gdy była możliwość, zagrywali w pole karne. I to co było wielkim mankamentem w Lublinie, czyli niecelne, kompletnie niecelne dośrodkowania w pole karne – tym razem wykonane porządnie – dały niesamowity efekt. Kapitalne było to podanie Nowaka – choć trudno do dośrodkowanie nazwać, bo było raczej z centralnej części boiska. Ale wykończenie Ilji w tym momencie – majstersztyk. Trzeba naprawdę dobrze ułożyć głowę, żeby przy tak ostrym kącie skontrować piłkę. Pisałem niedawno o meksykańskim piłkarzu Jaredzie Borgettim, który kapitalnie układał głowę do strzału. Pisałem o tym przy okazji gola Mateusza Wdowiaka z Žiliną. Teraz Ilja oddał taki strzał, że Schulze nie miał co zbierać. Trochę to wyglądało, jak gol do pustej bramki – tak było precyzyjne. No a potem geniusz Alana, który dość zabawnie sobie przekładał piłkę na prawą nogę, ale zrobił to tylko po to, by po raz enty już zacentrować idealnie. O to w piłce chodzi – żeby zagrywać idealne zagrania, a napastnicy z tego kapitalnie korzystali. Tu zagrało i jedno i drugie. Oczywiście nie zapominamy o pierwszym golu, bo tam po raz kolejny Bartek Nowak zagrał tak niesamowitą piłkę, która minęła chyba z pięć czy sześć linii zabrzan. Eman co prawda trafił w bramkarza, ale świetnie ustawiony nasz Białorusin pewnie dołożył nogę.
Więc tradycyjnie, jeśli chodzi o Bartka.
Trenerze Urban. Ty wiesz co.
Oprócz wyniku, największym sukcesem tej drużyny jest to, że we wspomnianych niesprzyjających okolicznościach – nie złapała piłkarskiej depresji. Grali swoje, ciągle wierzyli, że mogą przynajmniej najpierw tę jedną bramkę strzelić. Po tym praktycznie nokautującym ciosie Górnika, remis nie byłby wynikiem złym. Wyjechalibyśmy z niedosytem, ale jednak z punktem. A tu nasz zespół strzelił dwa gole i wygrał to spotkanie.
Mieliśmy też w tym meczu trochę pecha i trochę szczęścia. Pecha, bo inaczej nie można nazwać spalonego w postaci pięty Ilji Szkurina w akcji, która zakończyła się golem Erika Jirki. 2:0 do przerwy to byłoby coś. I w erze przed-VARowej taki wynik po pierwszej połowie byśmy mieli. A szczęście? No jednak wydaje mi się, że Arek Jędrych faulował Prekopa na koniec pierwszej połowy, a skoro tak, jeden czy drugi sędzia mógłby rozpatrywać czerwoną kartkę. Wyszło więc na zero.
Nie będę analizował poszczególnych piłkarzy, tym zajmą się trenerzy – jedni zagrali lepiej, jedni trochę mniej, ale jako drużyna było naprawdę dobrze. Chcę tylko jeszcze pochwalić Kowala, bo wykonuje kapitalną robotę w środku boiska. Jak jeszcze zniweluje to dalsze kiwanie się, po okiwaniu dwóch przeciwników – to będzie naprawdę wielki piłkarz. On potrafi tak podziałać z piłką, że pojawia mu się przestrzeń przed nim, ale nie zawsze potrafi to dalej wykorzystać otwierającym podaniem. Ale na to przyjdzie czas. Od powrotu Mateusza na boisko, nasz środek zdecydowanie się ustabilizował.
Tym samym kończymy tę nieciekawą serię wyjazdów bez wygranej. W końcu więc na jakiś czas nie będziemy musieli na to psioczyć. GieKSa odniosła spektakularne zwycięstwo, bez dwóch zdań.
Dodatkowo przełamaliśmy to nieszczęsne Zabrze. Pamiętam to ostatnie zwycięstwo, bo byłem na tym meczu w 2003 roku, kiedy to również strzeliliśmy trzy bramki, a bohaterem był Marcin Bojarski. Pamiętam, jak rok później swoją pierwszą bramkę w GKS zdobył w deszczu przy Roosevelta Dawid Plizga, ale w doliczonym czasie gry gospodarze wyrównali. A potem mieliśmy już same wtopy i przez wiele lat nie potrafiliśmy strzelić tam bramki.
W końcu GKS wygrał też na wyjeździe przy bardzo dużej publiczności. Po awansie do ekstraklasy na tych większych stadionach dostawaliśmy w czapkę. W końcu potem wygraliśmy we Wrocławiu przy 21 tysiącach widzów. Wczoraj na meczu było ponad 27 tysięcy ludzi i również w tym aspekcie nastąpiło przełamanie.
W rundzie wiosennej mieliśmy bardzo dużo meczów, w których traciliśmy prowadzenie. Gdynia, utrata dwubramkowej przewagi z Rakowem, trzykrotnie z Lechem, także z Koroną czy Jagiellonią. W obecnym sezonie co prawda też nam się to zdarzyło z Žiliną, ale za to mecz z Górnikiem jest trzecim, w którym GKS w pewnym momencie przegrywa, a ostatecznie odnosi zwycięstwo. Tak było wcześniej z Radomiakiem i Hapoelem. To się naprawdę ceni.
No i w końcu nie straciliśmy walorów z Nowej Bukowej. Co prawda trener przyznał na konferencji, że trochę zmienili sposób gty bez piłki – rozumiem, że jest to cofnięcie się niżej. Jest to trochę ryzykowna taktyka, bo wiemy, że jak przeciwnik nas przygniecie to mamy duże problemy. Ale jeżeli nie ma zmasowanego ataku, to Katowiczanie dobrze radzą sobie w destrukcji. Przede wszystkim jednak w ofensywie dołożyliśmy ten animusz, który znamy z meczów u siebie. Akcja na 1:0 to właśnie było to, precyzja, energia i szybkość Emana, ale polecam zwrócić uwagę, jak Ilja poszedł do tej akcji. To było świetne.
W ogóle Ilja to nam wyrasta na ulubieńca katowickiej publiczności. Wygląda na to, że zawodnik poczuł ten projekt GKS Katowice, w zakresie nie tylko wykańczania akcji, ale też pracy w środku boiska. Ostatnio ta praca jest bardzo widoczna, robi kawał dobrej roboty w środku pola. A skoro tak, to sam daje kolegom okazję do tego, by potem odwdzięczyli mu się jakimś jednym czy drugim kapitalnym podaniem. Tak – powtórzę to, co pisałem już kilka razy – niech Katowice będą dla Ilji jego miejscem na piłkarskiej Ziemi.
Cieszymy się i prosimy o jeszcze. Przed nami dwa kolejne wyjazdy i trudne spotkania. Nikt nie wymaga kompletu punktów, choć byłoby to wspaniałe. Ale niech GieKSa utrzyma ten vibe z wczorajszego spotkania, a to automatycznie zwiększy prawdopodobieństwo zdobyczy punktowych.
Derby, emocje i bramka na wagę zwycięstwa w samej końcówce! GieKSa po szalonym spotkaniu pokonała Górnika Zabrze 3:2, a wszystkie trzy gole dla zdobył Ilja Szkurin. Zapraszamy do trzeciej galerii, którą przygotował dla Was Marcin.
Zapraszamy do kibicowskiej galerii z wyjazdu do Zabrza. W sektorze gości zameldował się komplet (według przyznanych biletów) – 1503 kibiców GieKSy, w tym wsparcie Banika Ostrava (15) oraz ROW Rybnik (50). Zdjęcia nadesłane przez kibiców.
Najnowsze komentarze