Piłka nożna
[RELACJA LIVE] GKS – Chrobry 0:1[ Koniec]
Przed nami ostatni sparing w tym okresie przygotowawczym w którym zagramy z Chrobrym Głogów. Z B1 w tym newsie przeprowadzimy dla was małą relację live z tego spotkania.
GKS: Nowak- Czerwiński, Pielorz, Garbacik , Abramowicz – Szołtys Kalinkowski, Sapała, Frańczak, Goncerz – Prokic
Koniec spotkania. Przegrywamy w ostatnim sparingu 0:1
87 min. Świetna akcja Prokica na skrzydle, wbiegł w pole karne i podał do Goncerza. Kapitan spóźniony niestety.
83min. Kalinkowski z dystansu ale na róg paruje bramkarz
75 min. Strzały z dystansy Czerwińskiego i Sapały, ale zbyt niecelne by zaskoczyć bramkarza gości.
69 min. Prosta strata Szołtysa, piłka w pole karne do napastnika gości i sytuacje ratują obrońcy
68 min. Szołtys za Jóźwiaka, Sapała za Zejdlera
65 min. Dużo prostych strat GieKSy w środkowej strefie boiska i ciągle przegrywamy 0:1
53 min: Świetny stały fragment gry GieKSy i piłkę na linii po strzale głową Wisio zatrzymuje bramkarz.
52 min. Kontra GieKSy popsuta przez Jóźwiaka. Spore pretensje Brzęczka o takie rozegranie akcji
48 min. Z wolnego Czerwiński, ale piłka mija słupek
46 min. Mogło być już 1:1 dobra akcja GieKSy, zagranie do lewej strony i centra Abramowicza trafia do Kalinkowskiego, który z 7 metrów nie trafia w bramkę z pół woleja.
Druga połowa: Zmiany w GieKSie Prokic i Goncerz na boisku – Lebedyński i Cerimagic OUT
Przerwa: mecz wyrównany, ale to Chrobry był skuteczniejszy ze stałego fragmentu gry. Bardzo ładny gol Machaja.
45 min: 0:1 Rzut wolny perfekcyjnie wykonuje Machaj Abramowicz bez szans
34 min. Błąd w kryciu i groźnie po rogu uderzł gracz gości głową.
33 min. Dobre podanie gości do skrzydła, piłka mija całą defensywę GieKSy i trafia do skrzydłowego. Ten posyła piłkę w pole karne. Wisio wybija na róg.
31 min. Kolejna dobra akcja GieKSy. W środku pola sprytne podanie Kalinkowskiego do Jóźwiaka, ten do Foszmańczyka, który dostrzegł Czerwińskiego na skrzydle. Alan pociągnął do pola karnego i odegrał do Foszmańczyka, którego strzał wylądował na trybunie gości.
29 min. Pierwszy raz na poważnie w tym meczu pokazał się Jóźwiak. Dostał piłkę na skrzydle minął obrońce i wdarł się w pole karne. Podanie do środka trafiło do Cerimagica- ten jednak nie trafił dobrze w piłkę i wyszła ona na aut.
27 min. W odpowiedzi goście w szybkiej kontrze, która powinna zakończyć się bramką. Piłkę została posłana w pole karne tam zawodnik gości zgrał ją głową do napastnika, który spudłował z 6 metrów trafiając w bramkarza. Nie czyste było to uderzenie.
26 min. Pierwsza dobra akcja GieKSy- piłkę w polu karnym otrzymał Cerimagic, zrobił zwód po czym podał na skrzydło do nadbiegającego Abramowicza. Jego strzał był jednak niecelny.
21 min. Strzał Jóźwiaka z 20 metrów w długi róg bramki broni bramkarz. Po chwili dobrą okazję do prostopadłego podania spartaczył Cerimagic.
10 min. Dobra próba GieKSy, Foszmańczyk podcinką zagrywał w pole karne ale tam do piłki nie doszedł Lebedyński. Brakło niewiele.
5 min. Pierwsza wymuszona zmiana w Chrobrym. Kontuzja jednego z graczy. GieKSa stara się grać średnim pressingiem i póki co nieźle to wychodzi.
3 min. GieKSa przejęła inicjatywę i stara się prowadzić ataki środkiem, Chrobry póki co nastawiony na kontrę.
2 Min. Strzał Czerwińskiego z dalszej odległości, ale wysoko nad bramką
1 min. Piłkarze już na boisku wiec możemy zaczynać ostatni sparing
Jak przełamywać niemoce – to właśnie tak. Jak wygrywać po raz pierwszy od pół roku na wyjeździe – to właśnie w taki sposób. Nie wymarzylibyśmy sobie lepszego scenariusza. Choć z drugiej strony… przecież coś podobnego przeżywaliśmy na otwarcie Areny Katowice. Przecież wtedy – nawet minutę później niż Ilja – Filip Szymczak strzelił zwycięskiego gola. W Zabrzu nie lubią liczby sto. Bo to dokładnie w dziesiątej doliczonej minucie nasz super-napastnik zdobył zwycięskiego gola i wprawił w euforię całe Katowice.
Historia i interpretacja pisze się przez strzelone gole. Możemy zaklinać rzeczywistość, ale nie uciekniemy od tego. Oczywiście można zagrać jeden czy dwa lepsze mecze, które się przegra. I można wtedy mówić o tendencji wznoszącej, o optymizmie, o pechu. Jednak jeśli coś powtarza się długo lub wielokrotnie, to raczej tworzy się pewna reguła.
Taką regułą są na przykład drużyny grające ładną, ofensywną piłkę, miłą dla oka, ale ostatecznie dostawającą jednego czy drugiego gonga, który decyduje o niepowodzeniu. Jeszcze za wcześnie, żeby taki wniosek wysuwać, ale prototypem takiego momentu jest dla mnie Wieczysta. Ich naprawdę niezła gra może pójść w dwie strony – albo zaczną w związku z nią punktować, albo będą tymi „wyszumiejącymi” się zawodnikami, którym brakuje pewnej dyscypliny, by osiągnąć korzystny rezultat. Takim przykładem też póki co jest Widzew. W poprzednim sezonie i teraz. Niby cisną, niby mają sytuacje, ba – strzelają sporo goli. Ale co z tych sześciu strzelonych w dwóch ostatnich meczach, gdy dały one ledwie punkt. I dwie przegrane u siebie.
Ta przydługawa dygresja dlatego, bo wynik wczorajszego meczu w oczywisty sposób determinuje patrzenie na to spotkanie. Gdyby utrzymał się wynik 2:1 dla Górnika to oczywiście powiedzielibyśmy, że był to jeden z najlepszych meczów wyjazdowych w ostatnich miesiącach. GieKSa nie pękała, grała swoją piłkę, stworzyła kilka sytuacji. Trudno jednak byłoby nie być znów zirytowanym, gdy ta dobra gra zostałaby zniweczona utratą dwóch goli w dwie minuty. A konkretniej – w 78 sekund! Absurdalna jest to sytuacja, bo przecież w tych 78 sekundach lwia część jest radość piłkarzy, więc czystej gry pozostaje minimum. Od wznowienia gry do utraty drugiego gola minęło około 40 sekund, a przecież jeszcze w tym czasie Chłań miał sytuację.
Przypomniała się Wisła Kraków. Tam co prawda było „dużo” dłużej, bo dwie stracone bramki dzieliło trzy i pół minuty. Ale i tak wszystko przecież tam też odbyło się błyskawicznie. Po utracie dwóch goli nie było czego zbierać i czasu oraz możliwości starczyło tylko na bramkę Bartlewicza. Jeśli w drugim meczu w początkowej fazie sezonu zawalilibyśmy sobie coś w przysłowiowe dwie minuty (uśredniając), to byłoby to coś więcej niż incydent.
Sytuacja zrobiła się piekielnie trudna psychicznie. Grasz na wyjeździe z wicemistrzem Polski i zdobywcą krajowego pucharu. Z drużyną, którą eksperci dokooptowali już do ścisłej czołówki ligi. Która ma za sobą 25 tysięcy kibiców, którzy nic sobie nie robią z niekorzystnego wyniku, tylko ciągle głośno wspierają swój zespół. I w ciągu tych kilku minut – począwszy od sytuacji po rzucie rożnym i zamieszania pod bramką – poziom decybeli systematycznie wzrasta. Podyktowany rzut karny. Gol Kacpra Urbańskiego. „My jesteśmy chłopcy z Zabrza” – wybrzmiewa coraz głośniej, bo jest śpiewane w pobramkowej radości. I z tej radości – w momencie gdy Josema strzela gola na 2:1 – wyłania się już absolutny ryk euforii, ryk, którego dawno nie słyszałem na polskim stadionie. Górnik momentalnie odwrócił losy meczu i dał sobie wszystko, żeby ruszyć z furią dalej.
Sprowadzenie w tym momencie tego meczu do takiego o „letniej” temperaturze było pierwszym zadaniem GieKSy. I tak to odbieram, że właśnie schłodziliśmy to spotkanie, mimo że znaleźliśmy się w fatalnej sytuacji. Oczywiście jakieś tam sytuacje jeszcze były – jak ta, gdy Jarosław Kubicki strzelał, ale ostatecznie – mimo że piłka spadła na poprzeczkę – bardzo dobrze zablokował go Pau Resta. Jednak Górnik nie poszedł za ciosem tak mocno, żeby sobie stworzyć 5-6 kolejnych sytuacji.
Tak więc schłodzenie się powiodło. A potem mieliśmy dwie podwójne zmiany i czas doliczony. Ciekawe, czy kibice Górnika plują sobie w brodę, że zadymili boisko tym zielonym czymś, bo to właśnie w tak mocno doliczonym czasie przez to GieKSa strzeliła dwie bramki.
Trzeba naprawdę docenić upór naszych zawodników. Rozgrywali tę swoją piłeczkę, a gdy była możliwość, zagrywali w pole karne. I to co było wielkim mankamentem w Lublinie, czyli niecelne, kompletnie niecelne dośrodkowania w pole karne – tym razem wykonane porządnie – dały niesamowity efekt. Kapitalne było to podanie Nowaka – choć trudno do dośrodkowanie nazwać, bo było raczej z centralnej części boiska. Ale wykończenie Ilji w tym momencie – majstersztyk. Trzeba naprawdę dobrze ułożyć głowę, żeby przy tak ostrym kącie skontrować piłkę. Pisałem niedawno o meksykańskim piłkarzu Jaredzie Borgettim, który kapitalnie układał głowę do strzału. Pisałem o tym przy okazji gola Mateusza Wdowiaka z Žiliną. Teraz Ilja oddał taki strzał, że Schulze nie miał co zbierać. Trochę to wyglądało, jak gol do pustej bramki – tak było precyzyjne. No a potem geniusz Alana, który dość zabawnie sobie przekładał piłkę na prawą nogę, ale zrobił to tylko po to, by po raz enty już zacentrować idealnie. O to w piłce chodzi – żeby zagrywać idealne zagrania, a napastnicy z tego kapitalnie korzystali. Tu zagrało i jedno i drugie. Oczywiście nie zapominamy o pierwszym golu, bo tam po raz kolejny Bartek Nowak zagrał tak niesamowitą piłkę, która minęła chyba z pięć czy sześć linii zabrzan. Eman co prawda trafił w bramkarza, ale świetnie ustawiony nasz Białorusin pewnie dołożył nogę.
Więc tradycyjnie, jeśli chodzi o Bartka.
Trenerze Urban. Ty wiesz co.
Oprócz wyniku, największym sukcesem tej drużyny jest to, że we wspomnianych niesprzyjających okolicznościach – nie złapała piłkarskiej depresji. Grali swoje, ciągle wierzyli, że mogą przynajmniej najpierw tę jedną bramkę strzelić. Po tym praktycznie nokautującym ciosie Górnika, remis nie byłby wynikiem złym. Wyjechalibyśmy z niedosytem, ale jednak z punktem. A tu nasz zespół strzelił dwa gole i wygrał to spotkanie.
Mieliśmy też w tym meczu trochę pecha i trochę szczęścia. Pecha, bo inaczej nie można nazwać spalonego w postaci pięty Ilji Szkurina w akcji, która zakończyła się golem Erika Jirki. 2:0 do przerwy to byłoby coś. I w erze przed-VARowej taki wynik po pierwszej połowie byśmy mieli. A szczęście? No jednak wydaje mi się, że Arek Jędrych faulował Prekopa na koniec pierwszej połowy, a skoro tak, jeden czy drugi sędzia mógłby rozpatrywać czerwoną kartkę. Wyszło więc na zero.
Nie będę analizował poszczególnych piłkarzy, tym zajmą się trenerzy – jedni zagrali lepiej, jedni trochę mniej, ale jako drużyna było naprawdę dobrze. Chcę tylko jeszcze pochwalić Kowala, bo wykonuje kapitalną robotę w środku boiska. Jak jeszcze zniweluje to dalsze kiwanie się, po okiwaniu dwóch przeciwników – to będzie naprawdę wielki piłkarz. On potrafi tak podziałać z piłką, że pojawia mu się przestrzeń przed nim, ale nie zawsze potrafi to dalej wykorzystać otwierającym podaniem. Ale na to przyjdzie czas. Od powrotu Mateusza na boisko, nasz środek zdecydowanie się ustabilizował.
Tym samym kończymy tę nieciekawą serię wyjazdów bez wygranej. W końcu więc na jakiś czas nie będziemy musieli na to psioczyć. GieKSa odniosła spektakularne zwycięstwo, bez dwóch zdań.
Dodatkowo przełamaliśmy to nieszczęsne Zabrze. Pamiętam to ostatnie zwycięstwo, bo byłem na tym meczu w 2003 roku, kiedy to również strzeliliśmy trzy bramki, a bohaterem był Marcin Bojarski. Pamiętam, jak rok później swoją pierwszą bramkę w GKS zdobył w deszczu przy Roosevelta Dawid Plizga, ale w doliczonym czasie gry gospodarze wyrównali. A potem mieliśmy już same wtopy i przez wiele lat nie potrafiliśmy strzelić tam bramki.
W końcu GKS wygrał też na wyjeździe przy bardzo dużej publiczności. Po awansie do ekstraklasy na tych większych stadionach dostawaliśmy w czapkę. W końcu potem wygraliśmy we Wrocławiu przy 21 tysiącach widzów. Wczoraj na meczu było ponad 27 tysięcy ludzi i również w tym aspekcie nastąpiło przełamanie.
W rundzie wiosennej mieliśmy bardzo dużo meczów, w których traciliśmy prowadzenie. Gdynia, utrata dwubramkowej przewagi z Rakowem, trzykrotnie z Lechem, także z Koroną czy Jagiellonią. W obecnym sezonie co prawda też nam się to zdarzyło z Žiliną, ale za to mecz z Górnikiem jest trzecim, w którym GKS w pewnym momencie przegrywa, a ostatecznie odnosi zwycięstwo. Tak było wcześniej z Radomiakiem i Hapoelem. To się naprawdę ceni.
No i w końcu nie straciliśmy walorów z Nowej Bukowej. Co prawda trener przyznał na konferencji, że trochę zmienili sposób gty bez piłki – rozumiem, że jest to cofnięcie się niżej. Jest to trochę ryzykowna taktyka, bo wiemy, że jak przeciwnik nas przygniecie to mamy duże problemy. Ale jeżeli nie ma zmasowanego ataku, to Katowiczanie dobrze radzą sobie w destrukcji. Przede wszystkim jednak w ofensywie dołożyliśmy ten animusz, który znamy z meczów u siebie. Akcja na 1:0 to właśnie było to, precyzja, energia i szybkość Emana, ale polecam zwrócić uwagę, jak Ilja poszedł do tej akcji. To było świetne.
W ogóle Ilja to nam wyrasta na ulubieńca katowickiej publiczności. Wygląda na to, że zawodnik poczuł ten projekt GKS Katowice, w zakresie nie tylko wykańczania akcji, ale też pracy w środku boiska. Ostatnio ta praca jest bardzo widoczna, robi kawał dobrej roboty w środku pola. A skoro tak, to sam daje kolegom okazję do tego, by potem odwdzięczyli mu się jakimś jednym czy drugim kapitalnym podaniem. Tak – powtórzę to, co pisałem już kilka razy – niech Katowice będą dla Ilji jego miejscem na piłkarskiej Ziemi.
Cieszymy się i prosimy o jeszcze. Przed nami dwa kolejne wyjazdy i trudne spotkania. Nikt nie wymaga kompletu punktów, choć byłoby to wspaniałe. Ale niech GieKSa utrzyma ten vibe z wczorajszego spotkania, a to automatycznie zwiększy prawdopodobieństwo zdobyczy punktowych.
Derby, emocje i bramka na wagę zwycięstwa w samej końcówce! GieKSa po szalonym spotkaniu pokonała Górnika Zabrze 3:2, a wszystkie trzy gole dla zdobył Ilja Szkurin. Zapraszamy do trzeciej galerii, którą przygotował dla Was Marcin.
Zapraszamy do kibicowskiej galerii z wyjazdu do Zabrza. W sektorze gości zameldował się komplet (według przyznanych biletów) – 1503 kibiców GieKSy, w tym wsparcie Banika Ostrava (15) oraz ROW Rybnik (50). Zdjęcia nadesłane przez kibiców.
Jooo
25 lutego 2017 at 16:27
Brak wzmocnień będzie ciężko w walce do ex wręcz powiem że nie mozliwe
Lukasz
25 lutego 2017 at 17:38
Po relacje nie wygląda nasza gra dobrze, już ostatni sparing w Side był słaby
Jooo
25 lutego 2017 at 17:42
Nuda nuda nuda zamiast iść za ciosem Panie prezesie wyłożyć Hans na transfery to będziemy niestety siedzieć w tej zjebanej 1 lidze a to już mnie wkurwia i mam dość myślenia oczu .
ula
25 lutego 2017 at 18:05
Z tego co mi wiadomo to Abramowicz bronił a nje nowak
kibic bce
25 lutego 2017 at 18:31
Lipa
Maks
25 lutego 2017 at 19:08
Jakie wzmocnienia takie wyniki…..oby się nie okazało za 3 miesiące że zaprzepaściliśmy ,,okazję,, która zdarza się raz na 10 lat….bo jak nie taraz to kiedy ????
Kibic
25 lutego 2017 at 19:14
Ja nie przywiazuje uwagi do wyników sparingów, ale brak napastnika i braku wzmocnienia na tej pozycji może być przeszkodą do awansu juz w rundzie jesiennej mieliśmy problem z napastnikami i ze zdobywaniem bramek, i na koniec trochę denerwuje mnie ściąganiem niechcianych piłkarzy ale mam nadzieje że w klubie wiedzą co robią gdyż jeśli nie awansujemy to cały zarząd sztab sszkoleniowy jak i 80 procent drużyny mbędzie musiał odejść
kejta
25 lutego 2017 at 19:20
Zimny prysznic przed startem ligi tak bym to nazwal 🙂
tyta
25 lutego 2017 at 23:08
… a marudy jak sępy zleciały się już. Jeszcze sędzia nie gwizdnął w meczu a „eksperci” już wiedzą, że awansu nie będzie. Prawda szału w sparingu nie było i dobrze całe siły zostawmy sobie na danie główne a zajadajmy się przystawkamiu
tombotleg
26 lutego 2017 at 01:54
tyta swięte słowa, chorągiewki, trzeba się cieszyć że nie wygraliśmy 3 0 bo już ekstraklasa by była nasza he, runda będzie ciężka, trzeba zapierdalać do ostatniej kolejki, nikt się przed nami nie położy.