Dołącz do nas

Piłka nożna Wywiady

Okiem rywala: Nową Bukową odwiedzam z przyjemnością

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Kwalifikacje Ligi Konferencji dały nam poznać uroki regularnego grania dwa razy w tygodniu (z wyjątkiem mikrocyklu z przełożonym meczem z Wieczystą), natomiast wybiegać na boisko dwa razy w ciągu jednego ligowego weekendu aby nadrobić tamte zaległości to doświadczenie dość niespotykane. O ile GieKSa Jacka Płachty jest do takiego rytmu przyzwyczajona, to ekipa Rafała Góraka zmierzy się z tym po raz pierwszy. Piątkowy sprawdzian zdali na czwórkę, nawet z plusem, a w poniedziałek czeka ich drugi egzamin. Jak wysoko zawiesi nam poprzeczkę Wieczysta? Zapytaliśmy Kamila Kanię, komentatora CANAL+ Sport.

W ustach Ślązaka, który gdzie nie spojrzy, tam znajdzie klub piłkarski, z czego właściwie co drugi na szczeblu centralnym, takie pytanie może wzbudzać wątpliwości, ale czy twoim zdaniem na krakowskim podwórku jest miejsce dla ekstraklasowej Wieczystej?
Aby znaleźć odpowiedź na to pytanie, musimy rozdzielić dwie kwestie: potencjał sportowy i budowanie społeczności kibicowskiej. W pierwszym przypadku, możliwości finansowe Wojciecha Kwietnia pozwalają Wieczystej myśleć nie tylko o grze w Ekstraklasie, lecz także o odgrywaniu w niej istotnej roli. Nie twierdzę, że od razu będzie to drużyna walcząca o najwyższe cele, ale może stać się zespołem, z którym inni będą musieli się liczyć. Jeśli natomiast chodzi o pozycję w mieście, to Wieczysta nie ma potencjału, który pozwoliłby jej konkurować z Wisłą i Cracovią. Większość kibiców przychodzących na jej spotkania sympatyzuje równocześnie z innym krakowskim klubem. Widać po frekwencji, że na razie nie przyciąga tłumów, jednak liczba kibiców mogłaby wzrosnąć, gdyby klub włączył się do walki o wyższe cele. Jak sam zauważyłeś, na Śląsku niemal każde miasto ma klub z mniejszymi lub większymi tradycjami, ale podobne zjawisko obserwujemy w Krakowie – na poszczególnych osiedlach są takie zespoły jak Kabel czy Tramwaj, nie wspominając już o Hutniku czy Garbarni. Podobnie osiedle Wieczysta ma swój klub z ponad 80-letnią historią. Wojciech Kwiecień jako człowiek stąd jest emocjonalnie zaangażowany w ten projekt, choć powszechnie wiadomo, że pierwsze miejsce w jego sercu zajmuje jednak Biała Gwiazda.

W tym kontekście nasuwa się pytanie, czy w pewnym momencie Kwiecień nie skieruje swojej uwagi i pieniędzy w stronę Wisły, a co za tym idzie, projekt „Wieczysta” zostanie odstawiony na boczny tor lub wręcz wygaszony?
Gdyby Wojciech Kwiecień mógł przejąć większościowy pakiet udziałów w Wiśle Kraków, samodzielnie decydować o kierunku rozwoju klubu i mieć realny wpływ na jego funkcjonowanie, to myślę, że projektu Wieczystej dawno już by nie było. Niech to wystarczy za odpowiedź.

Oglądając w piątek mecz z Wisłą Płock przypomniały mi się czasy kowidowych restrykcji, gdy po trybunach hulał wiatr i niosło się tylko echo okrzyków piłkarzy. Zupełnie nie czułem atmosfery Ekstraklasy, która dla Wieczystej jest wciąż nowo odkrywanym lądem. Jak jako klub radzą sobie z organizacją na tym poziomie?
W piątek po raz pierwszy byłem na meczu Wieczystej w Ekstraklasie przy Reymonta. Miałem pewne obawy, ale muszę przyznać, że organizacyjnie klub radzi sobie bardzo dobrze. Odnoszę też wrażenie, że próbuje się budować atmosferę wokół tych spotkań, dodając pewne elementy znane z innych stadionów, jak choćby piosenka, w tym wypadku „Sweet Caroline”, rozbrzmiewająca przy wyjściu zawodników na murawę. To wszystko proces, który musi potrwać, ale budowie pozytywnego klimatu wokół klubu najlepiej przysłużyłyby się dobre wyniki. Wracając jeszcze do frekwencji, to o ile na Cracovii czy Wiśle kibice chodzą przede wszystkim wspierać swój klub, to w przypadku Wieczystej część widzów będzie przychodzić głównie na atrakcyjnego rywala. Sporym zainteresowaniem cieszył się mecz z Lechem Poznań, a spotkania z Legią Warszawa czy Górnikiem Zabrze również mogą być magnesem.

Jak się pracuje w tak niecodziennych jak na Ekstraklasę warunkach?
Dla mnie jako komentatora ta sytuacja jest specyficzna, ale musieliśmy się odnaleźć w takich warunkach. Obawiałem się, czy wraz z Michałem Trelą uda nam się odpowiednio wyważyć te emocje, aby nie przesadzać z reakcjami na wydarzenia zarówno na boisku, jak i na trybunach. Obejrzałem jednak fragmenty retransmisji i wydaje mi się, że znaleźliśmy odpowiednie proporcje. To też cenne dla nas doświadczenie, bo można bezpośrednio podsłuchać podpowiedzi z ławki, co w przypadku pełnych trybun jest w zasadzie niemożliwe. Oczywiście znacznie bardziej cieszyłbym się, gdyby stadion regularnie się zapełniał. Mam też wrażenie, że o lepszą atmosferę byłoby łatwiej na mniejszym obiekcie, ale rzeczywistość jest jaka jest.

W piątek Wieczysta odniosła swoje drugie zwycięstwo, choć pierwsze tak przekonujące, bo z Piastem niewiele zabrakło, aby mimo prowadzenia 4:0 wypuściła z rąk komplet punktów. Tym razem nie dała szans Wiśle Płock. Pamiętając nasz mecz z Nafciarzami zastanawiam się, czy to Płocczanie są nadal pod formą, czy też Wieczysta wchodzi na właściwe obroty?
Tak się składa, że byłem przy Nowej Bukowej, kiedy GieKSa rozbijała Wisłę, ale mam wrażenie, że tak wysoki wynik nieco zakłamywał rzeczywistość – aż takiej przepaści między obiema drużynami nie było, zwłaszcza na początku meczu, kiedy to goście pokazali kawałek fajnej piłki. Było widać, że nie jest to już zespół nastawiony niemal wyłącznie na defensywę, jak za czasów Mariusza Misiury, ale próbuje też kreować i grać odważniej. Paradoksalnie, przegrywająca 0:5 w Katowicach Wisła zaprezentowała się lepiej niż w piątek w Krakowie. Przy Reymonta Płocczanie zaoferowali swoim kibicom naprawdę niewiele. Gdyby nie świetna interwencja Rafała Leszczyńskiego na początku drugiej połowy, spotkanie mogłoby zostać rozstrzygnięte jeszcze przed 50. minutą.

Z powodu kary za czerwoną kartkę trener Željko Kopić nie mógł kierować swoim zespołem z ławki rezerwowych. Nie przeszkodziło mu to jednak zasiąść na trybunach w bezpośrednim jej sąsiedztwie. Jak oceniasz takie zachowanie, gdzie nie stwarza się nawet pozorów ponoszenia konsekwencji nakładanych kar?
Po meczu usłyszałem, że sprawą ma się zająć Komisja Ligi. Pojawia się oczywiście pytanie, czym taka sytuacja różni się od tej, gdy zawieszony szkoleniowiec siedzi kilka pięter wyżej i pozostaje w kontakcie radiowym czy telefonicznym ze sztabem. Chyba tylko zachowaniem pozorów. Nie chcę jednak bronić Kopicia – jeżeli regulamin jasno określa, że trener nie może kontaktować się z drużyną, to powinien się do tego zastosować. Tymczasem w tych specyficznych warunkach i niemal pustych trybunach trudno się ukryć, a dostęp do ławki jest w zasadzie nieograniczony. Jeśli Komisja zdecyduje o przedłużeniu zawieszenia, to jedno jest pewne – na Nowej Bukowej już tak swobodne nie będzie w stanie przekazywać poleceń, bo poziom decybeli jest nieporównywalny.

Skład personalny Wieczystej na wielu pozycjach może imponować, bo znajdziemy tam nazwiska znane i uznane w Ekstraklasie. Tylko czekać, aż te tryby się zazębią, a drużyna ruszy w górę, czy mimo wszystko jako beniaminek krakowianie muszą myśleć przede wszystkim o utrzymaniu?
Wiele nam powie poniedziałkowy mecz w Katowicach – zobaczymy, czy zwycięstwo nad Wisłą Płock było jednorazowym przebłyskiem, czy początkiem tendencji zwyżkowej w wykonaniu Wieczystej, która ma piłkarzy o dużych umiejętnościach indywidualnych, ale dotąd brakowało w tym przede wszystkim drużyny. Być może tak okazałe zwycięstwo pozwoli uwolnić potencjał zespołu. Trzeba przy tym pamiętać, że kadrę układano pod określony sposób gry, preferowany przez Kazimierza Moskala. Trudno więc Kopiciowi myśleć o wielkiej rewolucji, dysponując tymi samymi zawodnikami. Jego pierwszym pomysłem jest zmiana systemu obronnego na trójkę stoperów. W Łodzi, mimo remisu, gra Wieczystej wyglądała już lepiej, a przeciwko Wiśle Płock zespół zaprezentował się wręcz bardzo dobrze. Na ten moment mam wrażenie, że w zespole brakuje klasycznej „szóstki”. Kopić również wydaje się dostrzegać ten problem, dlatego zdecydował się zagęścić środek przez dołożenie trzeciego stopera.

Gdyby nie fatalna postawa Rakowa, który właśnie przyjął od nas cztery ciosy, to właśnie Wieczysta byłaby najsłabszym zespołem w Ekstraklasie pod względem liczby traconych goli. Potwierdziły to również niedawne sparingi z Hutnikiem i Puszczą. Defensywa to dziś największa bolączka krakowian?
Zdecydowanie. Sam trener wielokrotnie podkreślał, że jego priorytetem jest poprawa gry obronnej. Oczywiście widzi także mankamenty ofensywne – brak dynamiki czy zbyt mało pomysłów na tworzenie sytuacji poza atakiem pozycyjnym. Jednak właśnie organizacja defensywy wymaga w pierwszej kolejności uporządkowania. Mówił też, że chce nauczyć swoich zawodników większej odpowiedzialności. Wracając do pierwszego meczu sezonu w Radomiu, obaj środkowi obrońcy w krótkim odstępie czasu obejrzeli wtedy żółte kartki. Takie sytuacje nie mają prawa bytu na poziomie Ekstraklasy. Podobnie zresztą jak siedem bramek straconych w dwóch sparingach z rywalami z niższych lig, tym bardziej, że grał tam właściwie pierwszy skład.

Na formę strzelecką nie może z kolei narzekać GieKSa. Jak się zapatrujesz na starcie czołowej ofensywy w lidze z będącą w przebudowie defensywą Wieczystej?
Potencjał ofensywny GKS-u jest imponujący i jestem entuzjastą stylu, jaki zespół Rafała Góraka prezentuje z przodu, szczególnie ze względu na Bartosza Nowaka, który potrafi stwarzać partnerom znakomite okazje bramkowe, a w Częstochowie sam wpisał się na listę strzelców. Ale GieKSa to przecież nie tylko Nowak. W Częstochowie bardzo dobre wejście ofensywne na gola zamienił Mateusz Kowalczyk, Ilya Shkuryn wciąż potwierdza wysoką dyspozycję, a w odwodzie jest jeszcze Jakub Kokosiński. Ponadto nie mogę oprzeć się wrażeniu, że trener Górak lubi takie mecze, w których sporo się dzieje. Nie chce „zabijać futbolu”, lecz stawia na odważną piłkę i strzelanie goli. Dla Wieczystej będzie to gigantyczne wyzwanie.

Po piątkowym zwycięstwie krakowskiego zespołu wśród kibiców GieKSy pojawiły się wątpliwości, czy aby nie lepiej było grać z Wieczystą w pierwotnym terminie, kiedy ta oswajała się dopiero z Ekstraklasą.
Sami dokonaliście takiego wyboru. Gdyby ten pojedynek miał być rozegrany w sierpniu, to spodziewałbym się scenariusza na wzór tego z Gliwic, kiedy Wieczysta zaprosiła Piasta do tańca i skończyło się na siedmiu golach. Z kolei dzisiaj, po zwycięstwie z Wisłą, zeszło nieco ciśnienie z piłkarzy i samego trenera Kopicia, który w Katowicach nie będzie grał o posadę, co jeszcze niedawno było bardzo prawdopodobne. Dlatego nie sądzę, by Wieczysta przyjechała na Nową Bukową po remis, bo w Ekstraklasie każdy chce wygrywać. Oczywiście, biorąc pod uwagę sytuację w tabeli i jakość GKS-u, Krakowianie mogliby być z jednego punktu zadowoleni. Niemniej jednak spróbują powalczyć o pełną pulę.

Sytuacja to niecodzienna, a wręcz precedensowa, aby w ciągu jednego ligowego weekendu niektóre zespoły dwukrotnie wybiegały na boisko.
Rzeczywiście, nie przypominam sobie takiej sytuacji, ale muszę przyznać, że bardzo nie lubię, gdy tabela jest „rozjechana”, bo jedni mają cztery mecze, inni pięć, a jeszcze inni sześć. Dlatego cieszę się, że zaległości zostaną odrobione i będzie można realnie porównywać dorobek punktowy poszczególnych zespołów. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że dla Rafała Góraka i Żeljko Kopicia taki układ gier nie jest wymarzony.

Pokusisz się o wytypowanie wyniku poniedziałkowego starcia?
Mimo że Wieczysta Żelijko Kopicia delikatnie przestawia wajchę w kierunku defensywy, to i tak liczę na otwarte spotkanie z dużą liczbą bramek. Typuję 4:2 dla GKS-u Katowice.

Kibice GieKSy taki wynik wzięliby w ciemno, tym bardziej, że zapowiada się zimny poniedziałkowy wieczór, więc jeśli mają nam zmarznąć stopy, to niech przynajmniej ręce same składają się do oklasków i rozgrzewają od dopingu.
Nawet jeśli temperatura nie będzie was rozpieszczać, to i tak atmosfera z pewnością będzie gorąca. W Katowicach potraficie stworzyć wspaniałe widowiska nie tylko na boisku, ale również na trybunach. Uważam, że wasz stadion jest idealnie skrojony pod potrzeby GKS-u i choć nie zawsze wypełnia się do ostatniego miejsca, to zazwyczaj widzów jest bardzo dużo i każdemu rywalowi gra się u was trudno. Dlatego nie dziwię się, że od wielu miesięcy nikomu nie udało się zdobyć waszej „twierdzy”. Nowa Bukowa to jeden ze stadionów, które odwiedzam z największą przyjemnością.

1 Komentarz
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, jednakże zastrzega sobie prawo do ich cenzurowania lub usuwania.

1 Komentarz

  1. Avatar photo

    S T

    11 października 2026 at 13:24

    … stadion nie zapełnia się do ostatniego miejsca bo są te nieszczęsne strefy buforze.

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Piłka nożna

Porażka w dziwnej atmosferze

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Zarząd Ekstraklasy, pomimo tragicznych wydarzeń w Krakowie oraz ogłoszonej żałoby narodowej, zadecydował o rozegraniu pozostałej części spotkań.

Jesienny Białystok raczej nigdy nie dostarcza fanom miłych doznań pogodowych. Tym razem niebo było całkiem zachmurzone, lecz opady się nie pojawiły. Kibice obu drużyn podjęli wspólną decyzję o zaniechaniu dopingu. Pierwsze kopnięcie zostało poprzedzone minutą ciszy oraz odśpiewaniem Mazurka Dąbrowskiego.

Jeszcze w trakcie kończenia hymnu bramce Gabriela Kobylaka spróbowała zagrozić Jagiellonia, jednak przy wprowadzeniu piłki do pola karnego jeden z gospodarzy znalazł się na pozycji spalonej. Później do ataku przeszła GieKSa, po wrzutce Alana Czerwińskiego wywalczając rzut rożny. Sam stały fragment gry nie znalazł zwieńczenia. W 5. minucie okazję na półwoleja dostał Bartosz Nowak, jednak i ci najlepsi się czasem mylą – strzał poszedł w aut. Chwilę później goście otrzymali okazję do wykonania rzutu wolnego z boku pola karnego rywala po faulu na Nowaku. Po wykonaniu stałego fragmentu gry przez faulowanego i przedłużeniu piłki przez Mateusza Wdoaiaka, futbolówka poleciała niestety po zewnętrznej stronie słupka bramki Sławomira Abramowicza. Murawa sprawiała piłkarzom spore problemy z utrzymaniem równowagi, a zawodnicy jeździli po trawie jak po lodowisku. Seria dwóch rzutów rożnych dla gości nie przyniosła efektów. Głównie mogliśmy obejrzeć przepychankę w bramkarskiej piątce, zakończoną faulem w ataku po drugim kornerze. Groźnie się zrobiło w polu karnym Katowiczan, rykoszet po strzale leciał Kobylakowi za kołnierz. Bramkarz jednak stanął na wysokości zadania i zdążył złapać piłkę. Ataków Jagi ciąg dalszy, tym razem po rzucie rożnym Szmyt posłał istną bombę z 20. metra, która na szczęście o niewiele minęła bramkę. Po kolejnym rzucie rożnym GKS-u kontrowersyjną decyzję podjął główny arbiter, puszczając bez gwizdka starcie Łukasiaka z Jóźwiakiem w polu karnym, co w efekcie doprowadziło do tego, że Kowalczyk dostał żółtą kartkę za przerwanie kontry. Kontynuacją rzutu wolnego Jagi był obroniony przez Kobylaka strzał Jesusa Imaza po krótkim słupku. Chwilę później dobrą interwencją popisał się Pau Resta, blokując groźne uderzenie gospodarzy. Do przerwy wynik był bezbramkowy, a wrażenia wizualne z tego spotkania zostałyby docenione przez prawdziwych koneserów.

Druga część spotkania rozpoczęła się wywalczeniem kolejnego rzutu rożnego dla piłkarzy Rafała Góraka i po raz kolejny z tego stałego fragmentu gry nic nie wyniknęło. Groźniejszą sytuację stworzyła Jagiellonia w 53. minucie, jednak ponownie Resta dobrze zablokował strzał. Akcja szybko przeniosła się na drugą stronę, Ilja Szkurin dzięki błędowi w obronie dostał okazję na zaskoczenie bramkarza z 15. metra, strzał po ziemi niestety został obroniony bez większego problemu. Oba zespoły szukały swoich okazji, a ponownie okazję do kilku bloków dostał Resta. Po skiksowaniu piłki na swojej połowie w 59. minucie Mateusz Wdowiak mógł być wdzięczny Czerwińskiemu, który zaasekurował kolegę z drużyny i spokojnie wycofał piłkę. Kolejna dobra okazja Jagi, po minięciu się z piłką Lukasa Klemenza do pojedynku sam na sam z bramkarzem dostał okazję Prelec – a przynajmniej tak się mu wydawało, bo nagle zza pleców wyrósł mu bardzo dobrze grający w tym meczu Pau Resta i na wślizgu zablokował strzał napastnika. Śliska piłka w końcu zebrała swoje żniwa – po centrostrzale z rzutu wolnego kopanego przez Lozano piłka poślizgnęła się po krótkim słupku i zaskoczyła bramkarza GieKSy. Wcześniej jeszcze odbiła się od Szkurina. Kolejny atak Jagiellonii – od straty bramki uchroniły nas dwie świetne interwencje Kobylaka, który sparował dwa strzały oddane z bliskiej odległości. W 79. minucie po raz kolejny pokazał się golkiper Katowiczan, wygrywając pojedynek biegowy z Jóźwiakiem i wybijając piłkę sprzed pola karnego. Wprowadzony chwilę wcześniej Eman Marković, po rajdzie prawą stroną, dobrze wrzucił piłkę na głowę Szkurina, ten jednak uderzył prosto w bramkarza. W 81. minucie po przekładance w rogu pola karnego Marcin Wasielewski został kopnięty przez Jóźwiaka. Decyzją z boiska był rzut karny, sędziowie na VARze dopatrzyli się jednak symulki. Dobrą okazję mieli GieKSiarze w doliczonym czasie gry, po podaniu Czerwińskiego Nowak zagrał świetną piłkę do Szkurina, ten jednak nie opanował piłki i wypchnął ją brzuchem za linię końcową. Kolejna okazja do wyrównania wyniku, tym razem po podaniu wstecz pola karnego Galana nasz białoruski napastnik uderzył w blokującego obrońcę. Sędzia niedługo później zakończył spotkanie, GKS Katowice wraca bez punktów.


8.11.2026 14:45, Białystok, Chorten Arena
Jagiellonia Białystok 1:0 GKS Katowice
Bramki: Szkurin (69 – sam.)
Jagiellonia Białystok: Abramowicz – Conceição, Kobayashi, Konstantopoulos, Montoia – Romanczuk, Klynge – Jóźwiak (90. Kucharski), Imaz (64. Lozano), Szmyt (64. Sow) – Prelec.
GKS Katowice: Kobylak – Wasielewski (85. Jirka), Czerwiński, Klemenz, Resta, Wdowiak (64. Galan) – Kowalczyk (78. Wolski), Łukasiak (78. Milewski), Nowak, Wędrychowski (64. Marković) – Szkurin.
Żółte kartki: Resta, Kowalczyk, Wasielwski.
Sędzia: Daniel Stefański (Bydgoszcz).
Frekwencja: 15306 (w tym 440 kibiców GieKSy).

Kontynuuj czytanie

Piłka nożna

Górnik Łęczna – GKS Katowice 1:0

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

27.10.2026 Łęczna
Górnik Łęczna – GKS Katowice 1:0
Bramki: Tkacz (32)
Górnik: Wilk – Turek, Radkowski (38. Kobryń), Kruk, Rogala (69. Quainoo), Tkacz (81. Deja), Walski, Myszkor, Akhmedov, Janaszek (69. Niewiarowski), Antkowiak (81. Korbecki)
GKS: Kikolski – Jirka (57. Galan), Olsen (57. Czerwiński), Jędrych, Klemenz, Wdowiak, Milewski, Wolski (75. Kowalczyk), Nowak, Wędrychowski (57. Bartlewicz), Szkurin (75. Kokosiński)
Ż.kartki: Myszor – Bartlewicz
Cz.kartki: 
Sędzia: Paweł Malec (Łódź)
Widzów: 1333

Kontynuuj czytanie

Felietony Piłka nożna

Post scriptum do Kielc i Łęcznej

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Trudno wracać myślami do dwóch ostatnich pojedynków. Wiemy, jak zagrała GieKSa i jakie wyniki osiągnęła. Nie może jednak zabraknąć tradycyjnego post scriptum. Tym razem łączonego, bo na wyjazd wybrałem się kilkudniowy. Na pierwszy mecz do Kielc dojechał Misiek, a drugi do Łęcznej – Misiek i Kazik.

1. Moja podróż rozpoczęła się już w piątek od… śniadania w Katowicach. Wiadomo, że trzeba się solidnie posilić. Tak więc z Katowic ruszyłem około godziny 12.00.

2. Droga przebiegła sprawnie i po niecałych trzech godzinach zameldowałem się w Hotelu pod Jaskółką nieopodal Kielc, w jednym z Tumlinów. Znałem to miejsce z opowieści, gdyż zatrzymują się tu czasem wędrowcy Głównego Szlaku Świętokrzyskiego.

3. Sam przemierzałem ten szlak dwa lata temu w majówkę. Wówczas po skończonym etapie w Miedzianej Górze autobusem podjechałem do hotelu Grafit. Jak się okazało, zarówno w poprzednim sezonie, jak i teraz, była to baza noclegowa drużyny.

4. Miejscówka nad zalewem Umer, robiła miłe wrażenie. Hotel to chyba jakiś rodzinny, bo w „barze” przesiadywała rodzinka gospodarzy.

5. Z okien można było podziwiać sympatyczne alpaki. Ogólnie sielanka. To był piątek, więc jeszcze nie byłem skażony przykrymi emocjami sportowymi.

6. Zaczynała się kolejka. Czas więc był śledzić poczynania ligowych rywali. Derby Lublina, czyli Motor grał z Zagłębiem. Na początku oglądałem na laptopie, ale pan chyba dziadek zaproponował, że włączy telewizor. Co uczynił.

7. W międzyczasie obiad. Befsztyk po królewsku, z cebulką, jajkiem sadzonym, frytkami i kapustą zasmażaną. Coś pięknego. Tak mi zasmakowało, że potem podczas pobytu wziąłem to jeszcze dwa razy. Na doprawienie się był krem z pieczarek z groszkiem ptysiowym.

8. Wieczorem Widzew – Górnik i kolejny brak wygranej naszego najbliższego rywala. Do tego wykartkował się Fornal, Świder chyba odniósł jakąś kontuzję. Zobaczymy.

9. No i nadeszła sobota. Śniadanie było sowite – z jajecznicą z wkładką. I tu trzeba było zdobyć kalorię, które będą spalane podczas meczu.

10. Niestety nie dostałem miejsca parkingowego, więc musiałem szukać w okolicach stadionu. Wiedziałem, że są ogólnodostępne parkingi i myślałem, że będąc niemal dwie godziny przed meczem nie będzie problemu. Nie wziąłem pod uwagę, że to ostatni weekend przed Wszystkich Świętych. Na parkingach były dzikie tłumy.

11. Musiałem kluczyć i szukać ponad pół godziny. Ostatecznie zaparkowałem na ulicy niedaleko stadionu, pod cmentarzem, na jakiejś trawie.

12. Czirliderki – podobnie jak ostatnio – miały swoją rozgrzewkę na bocznym boisku. A ja zacząłem kierować się do obiektu.

13. Akredytację odebrałem, trzeba było też sprawdzić, czy w sklepiku jest proporczyk. W poprzednim sezonie go zabrakło. Tym razem udało się – był w asortymencie, więc moja na razie niewielka kolekcja została powiększona.

14. Na stadionie byłem nieco ponad godzinę przed meczem. Ciekawe, że tym razem dojście do prasówki było z drugiej strony niż ostatnio. Ale wyjątkowo ochroniarz przepuścił mnie przez catering dla VIP-ów. Nic nie zachachmęciłem.

15. W dojściu do sektora prasowego, można było odnieść wrażenie, że zaraz się wejdzie do Lewiatana, bo taka reklama jest na stadionie, a wygląda dosłownie, jak szyld sklepu.

16. Czirliderki już oficjalnie wystąpiły, Marek Grechuta zaśpiewał i mogliśmy zacząć grać.

17. U gości wystąpił Pau Resta, były zawodnik Korony. Kibice gospodarzy chyba nie narzekali, bo to Hiszpan dał się nawinąć Menie, który strzelił zwycięską bramkę.

18. Camilo Mena to z jednej strony człowiek mocno zamieszany w awans GKS do ekstraklasy, ale też już w tej ekstraklasie całkiem konkretnie nas tępi. Raz już trafił jako zawodnik Lechii w meczu z GKS, a teraz jako piłkarz Korony.

19. Po meczu konferencja, na której było wyjątkowo dużo dziennikarzy. Każdy chciał zobaczyć debiut Roberta Kolendowicza. Ogólnie sama sala ciekawa, ciemna, ciepła, dość kameralna  i schludna.

20. Rozczarowany wróciłem do auta i wróciłem na miejscówkę.

21. Niedziela upłynęła pod znakiem odpoczynku i ekstraklasy oraz oczywiście El Clasico. W tym polskim Lech wygrał na wyjeździe z Legią, a hiszpańskim Real pokonał Barcelonę.

22. Ale przynajmniej mogłem ukoić nerwy w towarzystwie alpak. Zawsze to coś, gdy nie ma wyników.

23. W poniedziałek przemieściłem się do Łęcznej. Trzy godziny drogi, trochę zadupiami. Ale jeszcze za widna byłem na Lubelszczyźnie.

24. Jeszcze udałem się na oddalony o kilometr od mojej miejscówki stadion Górnika, by zrobić nagrywkę i cyknąć parę zdjęć. Ku mojej uciesze stadion był otwarty, więc wszedłem i sobie połaziłem dookoła. Nieniepokojony przez nikogo.

25. Wieczorkiem w sushi/pizzerii pyszna picka. I jesienna herbata. Ogólnie Łęczna jest całkiem przyjemnym małym miastem. Są knajpy, sklepy, kebab, mak. Są też stosunkowo tanie noclegi. Bardzo przyjemnie.

26. Rano śniadanie i na tym skończyły się przyjemności i dobry nastrój. To znaczy jeszcze przez jakiś czas było okej, ale w pewnym momencie zaczęło się robić źle – dokładnie w momencie, jak piłkarze wyszli na boisko.

27. Na stadionie Górnika Łęczna byłem wcześniej sześć razy, ale pięć z tych meczów było przegranych. Jedynie raz GieKSa potrafiła tam wygrać, gdy w końcówce trzy razy strzeliliśmy bramkę.

28. Co ciekawe akredytacja była w formie on line. Nie dostałem plakietki, musiałem się zalogować do systemu biletowego i spoko – tam akredytacja czekała.

29. Ale musiałem czekać aż przyniosą skaner do skanowania. Na szczęśćie może trzy minuty i wszystko było załatwione.

30. Warunki do pracy przyzwoite. Prąd i widoczność spoko. Na stadion schodziły się dzieciaki ze szkół, trzeba było jakoś zbudować frekwencję. Młyn był niewielkie, kibice GKS, cali na żółto, jak zwykle dali radę.

31. Nie zabrakło pozdrowień dla Grzegorza Rogali, kibice GKS pamiętają, że ten zawodnik dał dużo naszej drużynie w drugiej i pierwszej lidze. Teraz broni barw Łęcznej.

32. Luboń, Zdzieszowice, Skierniewice, Garbarnia Kraków, Chrobry u siebie, Tarnobrzeg… To niektóre z kompromitacji, jakie GieKSa zaliczyła w Pucharze Polski w ostatnich kilkunastu latach. Teraz dołożyliśmy do tego drugoligową Łęczną. Fajny był ten puchar w poprzednim sezonie, ale wychodzi na to, że absolutnie nie są to nasze rozgrywki.

33. Po meczu zadałem trochę pytań na konferencji trenerowi, ale byłem tak rozemocjonowany, że zapomniałem włączyć nagrywanie. Z pomocą przyszli chłopacy z oficjalnej, którzy wspomogli mnie nagraniem audio. Wielkie dzięki!

34. Zadałem też pytanie asystentowi trenera gospodarzy, takiemu o aparycji Michaela Ameyawa, na co kładli nacisk i w czym widzieli szansę. To powiedział, że w tym, że obrońcy GKS są wysocy, ale mało zwrotni. Żodyn się nie spodziewał.

35. Wróciłem do auta, które miałem pod miejscówką noclegową, z kilometr od stadionu. I ruszyłem w drogę powrotną. O godzinie 22:00 byłem w domu.

Kontynuuj czytanie

Zobacz również

Made with by Cysiu & Stęga