Siatkówka
[RELACJA] Lepszy rydz niż nic
W ostatni piątkowy wieczór lutego w zaległym spotkaniu 13. kolejki gier zmierzyły się ze sobą dwa zespoły mające na koniec rundy zasadniczej zgoła odmienne cele. GKS walczy cały czas o awans do czołowej „8”, natomiast rywale z Suwałk grają o to, żeby ten sezon nie skończył się już po fazie zasadniczej. Faworyt na papierze niby oczywisty, ale parkiet weryfikuje wszystko.
Kibice, którzy liczyli, że GieKSa od początku pokaże na boisku jakość, musieli czuć rozczarowanie. Niestety pierwsze piłki nie były dobre w wykonaniu GKS-u, rywal od początku budował swoją przewagę punktową. Mimo dobrego przyjęcia trudnej zagrywki suwalszczan nie był w stanie skończyć ataku Jarosz, Rousseaux czy Piotr Hain. Na półmetku seta przewaga wynosiła już 7 punktów i wtedy trener Słaby zdecydował się wprowadzić na parkiet czterech nowych zawodników z kwadratu dla rezerwowych. Zmiany nie przyniosły oczekiwanych efektów. Przegrywaliśmy 18-25. Uznaliśmy wyższość rywala, przede wszystkim przegrywając walkę na siatce. 10 punktowych ataków, 10 pomyłek. Tylko 1 blok punktowy i okrągłe zero w polu zagrywki.
Druga partia przypominała analogiczny moment z pojedynku ze Stalą Nysa sprzed tygodnia. Nasi siatkarze odzyskali wigor. Na boisku pozostał Jakub Szymański, który zmienił Tomasa Rousseaux. Ta zmiana zaowocowała, ale po kolei. Najpierw zagrywki punktowe, pierwsza Marcina Kani i dwie kolejne Jakuba Jarosza pozwoliły nam szybko wypracować trzypunktowe prowadzenie. Ataki Piotra Haina i Jarosza po kontrach pozwoliły dołożyć kolejne oczka. Na zagrywce straszył wtedy Jakub Szymański. Takiej przewagi nie można było wypuścić. Szybko zrobiło się 16-12. Na parkiecie w składzie rywali zameldował się były zawodnik GieKSy Adrian Buchowski, lecz nie odmienił gry zespołu z Suwałk i nasi zawodnicy pewnie zwyciężyli 25-18. Udało się włączyć do gry element zagrywki, odrzucić rywali od siatki, przez co zaczęli popełniać błędy, które dały z kolei szansę na grę pasywnym blokiem i wyprowadzenie kontr.
Kolejna odsłona to już bardzo wyrównana gra obu drużyn do stanu 7-7, wtedy to podopieczni trenera Kwapisiewicza, dzięki ofiarnej grze w relacji blok-obrona uzyskali trzypunktową przewagę. W katowickiej ekipie wciąż brakowało alternatywy w ataku. Wyraźnym liderem był Gonzalo Quiroga, lecz niestety nasz atakujący Kuba Jarosz grał na niskiej skuteczności. Ciężko było gonić rywala, który utrzymywał bezpieczny dystans punktowy. Trener Słaby także poszukiwał rozwiązań, wprowadzając do pola serwisowego m.in. Kamila Drzazgę czy Damiana Domagałę, niestety bez efektów. Ślepsk zwyciężył 25-20 i prowadził w całym spotkaniu 2-1. Nadal brakowało skuteczności na siatce oraz punktowego bloku, dzięki któremu moglibyśmy zatrzymać skrzydła suwalszczan.
Czwartą odsłonę rozpoczęliśmy z kolejną zmianą w wyjściowej szóstce. Marcina Kanię na środku siatki zmienił Kuba Lewandowski. Pierwsze akcje były nerwowe. Przewijały się błędy w zagrywce czy na taśmie z obu stron. Przy stanie 5-6 trener Słaby po kolejnym nieskończonym ataku postanowił dać odpocząć Jaroszowi i w jego miejsce zameldował nam się Domagała. W końcu zadziałał blok, GKS miał kontry, które wykańczał – a jakże, nikt inny jak fenomenalny dziś – Gonzalo Quiroga. Najpierw udało się zbudować trzypunktową zaliczkę, następnie rywale popełnili kilka błędów własnych i zrobiło się 16-11. Ślepsk zdołał odrobić tylko część strat i GieKSa zwyciężyła czwartego seta 25-22.
Decydującą partię katowiccy siatkarze rozpoczęli najgorzej jak się da – błędem w zagrywce, nieporozumieniem w przyjęciu i nieskończonym atakiem. Szybko robi się 0-3. Trener Słaby poprosił o czas, pierwszy punkt zdobyliśmy dopiero przy prowadzeniu rywali 0-4. GKS nie potrafił zmusić Suwalszczan do błędu, którzy pewnie kontrolowali przebieg tie-breaka. Rywale mieli trzy piłki meczowe przy stanie 14-11, wtedy katowiccy siatkarze niespodziewanie doprowadzili do wyrównania. Emocje sięgały zenitu. Ślepsk miał kolejne trzy piłki setowe i niestety ta trzecia, była ostatnią w tym meczu. Przegrywaliśmy 16-18.
Brakło dzisiaj stabilizacji formy na przestrzeni całego spotkania. Niestety zdobyliśmy tylko jeden punkt i nasza przewaga nad dziewiątym zespołem w tabeli stopniała. Przed nami seria arcytrudnych meczów, w których trzeba się będzie wspiąć na wyżyny możliwości.
GKS KATOWICE – ŚLEPSK MALOW SUWAŁKI 2-3 (18-25,25-18,20-25,25-22,16-18)
MVP: Bartłomiej Bołądź
27.10.2026 Łęczna
Górnik Łęczna – GKS Katowice 1:0
Bramki: Tkacz (32)
Górnik: Wilk – Turek, Radkowski (38. Kobryń), Kruk, Rogala (69. Quainoo), Tkacz (81. Deja), Walski, Myszkor, Akhmedov, Janaszek (69. Niewiarowski), Antkowiak (81. Korbecki)
GKS: Kikolski – Jirka (57. Galan), Olsen (57. Czerwiński), Jędrych, Klemenz, Wdowiak, Milewski, Wolski (75. Kowalczyk), Nowak, Wędrychowski (57. Bartlewicz), Szkurin (75. Kokosiński)
Ż.kartki: Myszor – Bartlewicz
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Malec (Łódź)
Widzów: 1333
Trudno wracać myślami do dwóch ostatnich pojedynków. Wiemy, jak zagrała GieKSa i jakie wyniki osiągnęła. Nie może jednak zabraknąć tradycyjnego post scriptum. Tym razem łączonego, bo na wyjazd wybrałem się kilkudniowy. Na pierwszy mecz do Kielc dojechał Misiek, a drugi do Łęcznej – Misiek i Kazik.
1. Moja podróż rozpoczęła się już w piątek od… śniadania w Katowicach. Wiadomo, że trzeba się solidnie posilić. Tak więc z Katowic ruszyłem około godziny 12.00.
2. Droga przebiegła sprawnie i po niecałych trzech godzinach zameldowałem się w Hotelu pod Jaskółką nieopodal Kielc, w jednym z Tumlinów. Znałem to miejsce z opowieści, gdyż zatrzymują się tu czasem wędrowcy Głównego Szlaku Świętokrzyskiego.
3. Sam przemierzałem ten szlak dwa lata temu w majówkę. Wówczas po skończonym etapie w Miedzianej Górze autobusem podjechałem do hotelu Grafit. Jak się okazało, zarówno w poprzednim sezonie, jak i teraz, była to baza noclegowa drużyny.
4. Miejscówka nad zalewem Umer, robiła miłe wrażenie. Hotel to chyba jakiś rodzinny, bo w „barze” przesiadywała rodzinka gospodarzy.
5. Z okien można było podziwiać sympatyczne alpaki. Ogólnie sielanka. To był piątek, więc jeszcze nie byłem skażony przykrymi emocjami sportowymi.
6. Zaczynała się kolejka. Czas więc był śledzić poczynania ligowych rywali. Derby Lublina, czyli Motor grał z Zagłębiem. Na początku oglądałem na laptopie, ale pan chyba dziadek zaproponował, że włączy telewizor. Co uczynił.
7. W międzyczasie obiad. Befsztyk po królewsku, z cebulką, jajkiem sadzonym, frytkami i kapustą zasmażaną. Coś pięknego. Tak mi zasmakowało, że potem podczas pobytu wziąłem to jeszcze dwa razy. Na doprawienie się był krem z pieczarek z groszkiem ptysiowym.
8. Wieczorem Widzew – Górnik i kolejny brak wygranej naszego najbliższego rywala. Do tego wykartkował się Fornal, Świder chyba odniósł jakąś kontuzję. Zobaczymy.
9. No i nadeszła sobota. Śniadanie było sowite – z jajecznicą z wkładką. I tu trzeba było zdobyć kalorię, które będą spalane podczas meczu.
10. Niestety nie dostałem miejsca parkingowego, więc musiałem szukać w okolicach stadionu. Wiedziałem, że są ogólnodostępne parkingi i myślałem, że będąc niemal dwie godziny przed meczem nie będzie problemu. Nie wziąłem pod uwagę, że to ostatni weekend przed Wszystkich Świętych. Na parkingach były dzikie tłumy.
11. Musiałem kluczyć i szukać ponad pół godziny. Ostatecznie zaparkowałem na ulicy niedaleko stadionu, pod cmentarzem, na jakiejś trawie.
12. Czirliderki – podobnie jak ostatnio – miały swoją rozgrzewkę na bocznym boisku. A ja zacząłem kierować się do obiektu.
13. Akredytację odebrałem, trzeba było też sprawdzić, czy w sklepiku jest proporczyk. W poprzednim sezonie go zabrakło. Tym razem udało się – był w asortymencie, więc moja na razie niewielka kolekcja została powiększona.
14. Na stadionie byłem nieco ponad godzinę przed meczem. Ciekawe, że tym razem dojście do prasówki było z drugiej strony niż ostatnio. Ale wyjątkowo ochroniarz przepuścił mnie przez catering dla VIP-ów. Nic nie zachachmęciłem.
15. W dojściu do sektora prasowego, można było odnieść wrażenie, że zaraz się wejdzie do Lewiatana, bo taka reklama jest na stadionie, a wygląda dosłownie, jak szyld sklepu.
16. Czirliderki już oficjalnie wystąpiły, Marek Grechuta zaśpiewał i mogliśmy zacząć grać.
17. U gości wystąpił Pau Resta, były zawodnik Korony. Kibice gospodarzy chyba nie narzekali, bo to Hiszpan dał się nawinąć Menie, który strzelił zwycięską bramkę.
18. Camilo Mena to z jednej strony człowiek mocno zamieszany w awans GKS do ekstraklasy, ale też już w tej ekstraklasie całkiem konkretnie nas tępi. Raz już trafił jako zawodnik Lechii w meczu z GKS, a teraz jako piłkarz Korony.
19. Po meczu konferencja, na której było wyjątkowo dużo dziennikarzy. Każdy chciał zobaczyć debiut Roberta Kolendowicza. Ogólnie sama sala ciekawa, ciemna, ciepła, dość kameralna i schludna.
20. Rozczarowany wróciłem do auta i wróciłem na miejscówkę.
21. Niedziela upłynęła pod znakiem odpoczynku i ekstraklasy oraz oczywiście El Clasico. W tym polskim Lech wygrał na wyjeździe z Legią, a hiszpańskim Real pokonał Barcelonę.
22. Ale przynajmniej mogłem ukoić nerwy w towarzystwie alpak. Zawsze to coś, gdy nie ma wyników.
23. W poniedziałek przemieściłem się do Łęcznej. Trzy godziny drogi, trochę zadupiami. Ale jeszcze za widna byłem na Lubelszczyźnie.
24. Jeszcze udałem się na oddalony o kilometr od mojej miejscówki stadion Górnika, by zrobić nagrywkę i cyknąć parę zdjęć. Ku mojej uciesze stadion był otwarty, więc wszedłem i sobie połaziłem dookoła. Nieniepokojony przez nikogo.
25. Wieczorkiem w sushi/pizzerii pyszna picka. I jesienna herbata. Ogólnie Łęczna jest całkiem przyjemnym małym miastem. Są knajpy, sklepy, kebab, mak. Są też stosunkowo tanie noclegi. Bardzo przyjemnie.
26. Rano śniadanie i na tym skończyły się przyjemności i dobry nastrój. To znaczy jeszcze przez jakiś czas było okej, ale w pewnym momencie zaczęło się robić źle – dokładnie w momencie, jak piłkarze wyszli na boisko.
27. Na stadionie Górnika Łęczna byłem wcześniej sześć razy, ale pięć z tych meczów było przegranych. Jedynie raz GieKSa potrafiła tam wygrać, gdy w końcówce trzy razy strzeliliśmy bramkę.
28. Co ciekawe akredytacja była w formie on line. Nie dostałem plakietki, musiałem się zalogować do systemu biletowego i spoko – tam akredytacja czekała.
29. Ale musiałem czekać aż przyniosą skaner do skanowania. Na szczęśćie może trzy minuty i wszystko było załatwione.
30. Warunki do pracy przyzwoite. Prąd i widoczność spoko. Na stadion schodziły się dzieciaki ze szkół, trzeba było jakoś zbudować frekwencję. Młyn był niewielkie, kibice GKS, cali na żółto, jak zwykle dali radę.
31. Nie zabrakło pozdrowień dla Grzegorza Rogali, kibice GKS pamiętają, że ten zawodnik dał dużo naszej drużynie w drugiej i pierwszej lidze. Teraz broni barw Łęcznej.
32. Luboń, Zdzieszowice, Skierniewice, Garbarnia Kraków, Chrobry u siebie, Tarnobrzeg… To niektóre z kompromitacji, jakie GieKSa zaliczyła w Pucharze Polski w ostatnich kilkunastu latach. Teraz dołożyliśmy do tego drugoligową Łęczną. Fajny był ten puchar w poprzednim sezonie, ale wychodzi na to, że absolutnie nie są to nasze rozgrywki.
33. Po meczu zadałem trochę pytań na konferencji trenerowi, ale byłem tak rozemocjonowany, że zapomniałem włączyć nagrywanie. Z pomocą przyszli chłopacy z oficjalnej, którzy wspomogli mnie nagraniem audio. Wielkie dzięki!
34. Zadałem też pytanie asystentowi trenera gospodarzy, takiemu o aparycji Michaela Ameyawa, na co kładli nacisk i w czym widzieli szansę. To powiedział, że w tym, że obrońcy GKS są wysocy, ale mało zwrotni. Żodyn się nie spodziewał.
35. Wróciłem do auta, które miałem pod miejscówką noclegową, z kilometr od stadionu. I ruszyłem w drogę powrotną. O godzinie 22:00 byłem w domu.
Po meczu wypowiedzieli się trenerzy Górnika Łęczna i GKS Katowice – Luiz Mołodecki (asystent trenera Szatałowa) i Rafał Górak. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis audio całej konferencji prasowej.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zakończyła się przygoda z Pucharem Polski w tym sezonie, piękna w Katowicach w sezonie poprzednim, okraszona wtedy wielkimi spektaklami. Dzisiaj przegraliśmy po bardzo słabym naszym meczu, nie zdobyliśmy ani jednej bramki, oddaliśmy dwa celne strzały. To jest zbyt mało, by cokolwiek zrobić. Nieważne czy się gra z przeciwnikiem z twojej ligi czy z ligi niższej. Trzeba realizować swoje zadania i budować swoją grę. Przegraliśmy trzeci mecz 0:1 i to jest sytuacja, która bardzo nas niepokoi, bo nie zdobywamy bramek, gdzieś nam to wszystko energetycznie siadło. W związku z tym będzie trzeba bardzo mocno wykonać pracę do meczu sobotniego, bo przyjeżdża Widzew Łódź i skala trudności – z całym szacunkiem dla rywala, któremu ogromnie gratuluję – będzie diametralne inna i spotkanie będziemy musieli rozegrać całkowicie inaczej. Każdy z zawodników i trenerów musi taką porażkę wziąć na klatę, musimy zdawać sobie sprawę z tego, że zawiedliśmy i rozczarowaliśmy. Natomiast życie idzie dalej, trzeba zacząć od siebie, powiedziałem zawodnikom, żeby głów nie spuszczali, bo sprawa jest poważna. Każdy chce wygrywać, radować się, zdobywać punkty, czy jechać za swoją drużyną na drugi koniec Polski i też się cieszyć ze zwycięstwa. Dziś zawiedliśmy i tych, którzy poczuli się urażeni mogę tylko przeprosić. My również nie jesteśmy szczęśliwi i jest nam z tym źle. Życie płynie dalej i musimy najbliższy czas dobrze przepracować, bo trzy porażki po 0:1 są dla nas momentem trudnym, z którego musimy wyjść.
Luiz Mołodecki (asystent trener Górnika Łęczna):
Cieszy nas zwycięstwo z czołową drużyną ekstraklasy, awans do kolejnej rundy. Cieszy nas postawa drużyny, zaangażowanie, co było widać na boisku – jeden pomagał drugiemu. Ale też to, że przyjeżdża drużyna z ekstraklasy, ale gramy jak równy z równym, a nawet my stworzyliśmy więcej sytuacji. W drugiej połowie powinniśmy ten wynik podwyższyć. Szkoda, że nie podwyższyliśmy, bo do końca była nerwówka, ale drużyna pokazała charakter i skończyło się bardzo dobrze.
Najnowsze komentarze