Piłka nożna
GieKSa minimalnym faworytem według bukmacherów
W ubiegłym tygodniu mogliśmy po raz pierwszy przekonać się o drugoligowych realiach.
Niestety po raz kolejny „GieKSa” zawiodła na inaugurację i o swoje pierwsze punkty przyjdzie nam walczyć w drugiej kolejce na wyjeździe w Wejherowie.
W drugiej serii spotkań będziemy świadkami kilku ciekawych pojedynków. Spadkowicz z I ligi Bytovia podejmować będzie na swoim stadionie Widzewa Łódź, do liderującej po pierwszej kolejce Olimpii Elbląg zawita beniaminek z Polkowic, natomiast w Pruszkowie miejscowy Znicz spróbuje potwierdzić swoją dobrą dyspozycję z Bukowej w meczu ze Stalą Stalowa Wola. My naturalnie z niecierpliwością oczekujemy sobotniego meczu z Gryfem.
Typowanie drugiej kolejki rozpocznę od meczu „GieKSy”. Pomimo słabego startu naszego zespołu i porażce 1:3 ze Zniczem czuję, że młoda drużyna Góraka zrehabilituje się i zabierze w sobotę z Wejherowa komplet punktów do Katowic. W ostatnim meczu można było zauważyć, że Rafał Górak ma pomysł na drużynę, był piorunujący początek i próby budowania akcji w ataku pozycyjnym krótkimi podaniami. Nawet gdy przegrywaliśmy 0:3, zawodnicy starali się dalej grać nakreślonym stylem przez trenera, a nie decydowali się na szybkie pozbawione sensu ataki i zagrywanie długich piłek. Zabrakło niestety skuteczności i koncentracji w sytuacjach podbramkowych, których stworzyliśmy sobie naprawdę dużo. Szczerze mówiąc, spodziewałem się o wiele gorzej wyglądającej gry do przodu w naszym wykonaniu. Widać drzemiący w tej drużynie potencjał i jeśli tylko chłopaki będą konsekwentnie wykonywać polecenia trenera, to z tygodnia na tydzień powinniśmy mieć z ich gry i wyników trochę radości.
Oczywiście jak najszybszej poprawie musi ulec nasza postawa w defensywie, która była katastrofalna w meczu ze Zniczem. Zwłaszcza przy pierwszym golu nasi środkowi obrońcy zachowali się, jakby myślami byli na plaży na Malediwach, a nie na boisku, co z łatwością wykorzystał wtedy Moskwik. Liczę, że w Wejherowie duet Dejmek – Jędrych odkupi swoje winy i gra obronna będzie wyglądać zgoła odmiennie. Gryf natomiast niespodziewanie długo utrzymywał sensacyjne prowadzenie w starciu z Widzewem i był bliski sprawienia sporego kalibru niespodzianki na inaugurację. Niestety dla nich nie udało im się dowieźć tego korzystnego rezultatu, ponieważ łodzianie bezlitośnie wypunktowali ich w końcówce spotkania, aplikując im dwie bramki. Zespół z Wejherowa nie zaprezentował jednak jakiejś wybitnej gry, jedyna dla nich bramka padła po koszmarnym błędzie Widzewa przy rozpoczęciu od środka boiska na starcie drugiej połowy spotkania. Podobnie jak w naszym przypadku Gryf dysponuje w tym sezonie bardzo młodą drużyną, średnia wieku w meczu z Widzewem wynosiła zaledwie 22 lata. Jest to zespół, który spokojnie znajduje się w naszym zasięgu i powinniśmy sobie z nimi poradzić. Handicapem w naszą stronę będzie na pewno to, że rozegramy ten mecz na wyjeździe, bo jak wiemy w ciągu ostatniego roku większość punktów, jakie zdobywaliśmy, były wywalczone na obcych stadionach. Również bukmacherzy stawiają nas w roli minimalnego faworyta, wystawiając kurs 2.15. Jeśli miałbym pokusić się o wytypowanie dokładnego wyniku, to postawiłbym na 0:2 dla „GieKSy”.
W tej kolejce tak samo, jak to miało miejsce przed tygodniem, przewiduje wygraną Widzewa Łódź. Zespół Kaczmarka po wygranej w 1 kolejce z Gryfem tym razem po punkty wybierze się do Bytowa. I nie ma co ukrywać, jest zdecydowanym faworytem. W Wejherowie Widzew pokazał, że nawet pomimo przeciętnej postawy był w stanie wypunktować rywala i zgarnąć pełną pulę. Z Bytovią gra łódzkiego zespołu powinna wyglądać już lepiej i spodziewam się tu pełnej kontroli nad tym meczem, a co za tym idzie spokojnej wygranej. Na dodatek w tygodniu do zespołu Kaczmarka dołączył obrońca znany z występów w Ekstraklasie w barwach Korony Kielce – Łukasz Kosakiewicz. Jak na warunki drugoligowe jest to naprawdę spore wzmocnienie, tym bardziej że Kosakiewicz w ostatnich 2 sezonach zdołał rozegrać 53 mecze na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w Polsce. Wątpię by Bytovia po rewolucji, jaką przeszła w lecie była w stanie urwać punkty łodzianom. Na inaugurację w Toruniu drużyna z Bytowa zasłużenie przegrała z Elaną 2:1, stwarzając przy tym bardzo mało sytuacji podbramkowych. Na konferencji po meczowej trener Stawski przyznał, że w zespole doszło do wielu zmian i zawodnicy dopiero uczą się siebie nawzajem, a na lepszą grę Bytovi trzeba będzie jeszcze trochę poczekać. Kurs na czystą „dwójkę” wynosi 1.75, co daje nam ciekawą opcję do zagrania na weekendowym kuponie.
Na koniec najwyższy kurs, ale zdecydowanie warty uwagi. Pochodzi z meczu Błękitni Stargard – Elana Toruń. Dla mnie faworytem tutaj jest Elana, której zwycięstwo wyceniane jest przez bukmacherów na 2.66, z czego chciałbym skorzystać. Obydwie drużyny zanotowały dobre występy na inaugurację, wygrywając swoje mecze po 2:1. O ile zwycięstwo Elany z Bytovią u siebie było do przewidzenia, to wynik Błękitnych w Polkowicach był dla mnie sporym zaskoczeniem. Drużynie ze Stargardu dopisało sporo szczęścia, bo beniaminek z Polkowic zmarnował kilka wyśmienitych sytuacji do zdobycia gola, zwłaszcza na początku spotkania. W 2 kolejce przyjdzie im się zmierzyć z bardziej wymagającym rywalem, jakim jest Elana. W poprzednim sezonie w bezpośrednich starciach obu ekip to właśnie torunianie dwukrotnie wychodzili zwycięsko. Można więc powiedzieć, że Błękitni im leżą i dobrze im się przeciwko nim gra. Zapowiada się więc bardzo ciekawy mecz, w którym jakość zespołu Ariela Jakubowskiego powinna wziąć górę i pozwolić na wywiezienie ze Stargardu kompletu punktów. Jedynym minusem jest brak kontuzjowanego napastnika Filipa Kozłowskiego, ale powinien być on godnie zastąpiony przez Przemysława Mycana sprowadzonego w letnim okienku transferowym z Falubazu Zielona Góra.
Moje Typy:
Gryf Wejherowo – GKS Katowice typ 2 @ 2.15
Bytovia Bytów – Widzew Łódź typ 2 @ 1.75
Błękitni Stargard – Elana Toruń typ 2 @ 2.66
Jak przełamywać niemoce – to właśnie tak. Jak wygrywać po raz pierwszy od pół roku na wyjeździe – to właśnie w taki sposób. Nie wymarzylibyśmy sobie lepszego scenariusza. Choć z drugiej strony… przecież coś podobnego przeżywaliśmy na otwarcie Areny Katowice. Przecież wtedy – nawet minutę później niż Ilja – Filip Szymczak strzelił zwycięskiego gola. W Zabrzu nie lubią liczby sto. Bo to dokładnie w dziesiątej doliczonej minucie nasz super-napastnik zdobył zwycięskiego gola i wprawił w euforię całe Katowice.
Historia i interpretacja pisze się przez strzelone gole. Możemy zaklinać rzeczywistość, ale nie uciekniemy od tego. Oczywiście można zagrać jeden czy dwa lepsze mecze, które się przegra. I można wtedy mówić o tendencji wznoszącej, o optymizmie, o pechu. Jednak jeśli coś powtarza się długo lub wielokrotnie, to raczej tworzy się pewna reguła.
Taką regułą są na przykład drużyny grające ładną, ofensywną piłkę, miłą dla oka, ale ostatecznie dostawającą jednego czy drugiego gonga, który decyduje o niepowodzeniu. Jeszcze za wcześnie, żeby taki wniosek wysuwać, ale prototypem takiego momentu jest dla mnie Wieczysta. Ich naprawdę niezła gra może pójść w dwie strony – albo zaczną w związku z nią punktować, albo będą tymi „wyszumiejącymi” się zawodnikami, którym brakuje pewnej dyscypliny, by osiągnąć korzystny rezultat. Takim przykładem też póki co jest Widzew. W poprzednim sezonie i teraz. Niby cisną, niby mają sytuacje, ba – strzelają sporo goli. Ale co z tych sześciu strzelonych w dwóch ostatnich meczach, gdy dały one ledwie punkt. I dwie przegrane u siebie.
Ta przydługawa dygresja dlatego, bo wynik wczorajszego meczu w oczywisty sposób determinuje patrzenie na to spotkanie. Gdyby utrzymał się wynik 2:1 dla Górnika to oczywiście powiedzielibyśmy, że był to jeden z najlepszych meczów wyjazdowych w ostatnich miesiącach. GieKSa nie pękała, grała swoją piłkę, stworzyła kilka sytuacji. Trudno jednak byłoby nie być znów zirytowanym, gdy ta dobra gra zostałaby zniweczona utratą dwóch goli w dwie minuty. A konkretniej – w 78 sekund! Absurdalna jest to sytuacja, bo przecież w tych 78 sekundach lwia część jest radość piłkarzy, więc czystej gry pozostaje minimum. Od wznowienia gry do utraty drugiego gola minęło około 40 sekund, a przecież jeszcze w tym czasie Chłań miał sytuację.
Przypomniała się Wisła Kraków. Tam co prawda było „dużo” dłużej, bo dwie stracone bramki dzieliło trzy i pół minuty. Ale i tak wszystko przecież tam też odbyło się błyskawicznie. Po utracie dwóch goli nie było czego zbierać i czasu oraz możliwości starczyło tylko na bramkę Bartlewicza. Jeśli w drugim meczu w początkowej fazie sezonu zawalilibyśmy sobie coś w przysłowiowe dwie minuty (uśredniając), to byłoby to coś więcej niż incydent.
Sytuacja zrobiła się piekielnie trudna psychicznie. Grasz na wyjeździe z wicemistrzem Polski i zdobywcą krajowego pucharu. Z drużyną, którą eksperci dokooptowali już do ścisłej czołówki ligi. Która ma za sobą 25 tysięcy kibiców, którzy nic sobie nie robią z niekorzystnego wyniku, tylko ciągle głośno wspierają swój zespół. I w ciągu tych kilku minut – począwszy od sytuacji po rzucie rożnym i zamieszania pod bramką – poziom decybeli systematycznie wzrasta. Podyktowany rzut karny. Gol Kacpra Urbańskiego. „My jesteśmy chłopcy z Zabrza” – wybrzmiewa coraz głośniej, bo jest śpiewane w pobramkowej radości. I z tej radości – w momencie gdy Josema strzela gola na 2:1 – wyłania się już absolutny ryk euforii, ryk, którego dawno nie słyszałem na polskim stadionie. Górnik momentalnie odwrócił losy meczu i dał sobie wszystko, żeby ruszyć z furią dalej.
Sprowadzenie w tym momencie tego meczu do takiego o „letniej” temperaturze było pierwszym zadaniem GieKSy. I tak to odbieram, że właśnie schłodziliśmy to spotkanie, mimo że znaleźliśmy się w fatalnej sytuacji. Oczywiście jakieś tam sytuacje jeszcze były – jak ta, gdy Jarosław Kubicki strzelał, ale ostatecznie – mimo że piłka spadła na poprzeczkę – bardzo dobrze zablokował go Pau Resta. Jednak Górnik nie poszedł za ciosem tak mocno, żeby sobie stworzyć 5-6 kolejnych sytuacji.
Tak więc schłodzenie się powiodło. A potem mieliśmy dwie podwójne zmiany i czas doliczony. Ciekawe, czy kibice Górnika plują sobie w brodę, że zadymili boisko tym zielonym czymś, bo to właśnie w tak mocno doliczonym czasie przez to GieKSa strzeliła dwie bramki.
Trzeba naprawdę docenić upór naszych zawodników. Rozgrywali tę swoją piłeczkę, a gdy była możliwość, zagrywali w pole karne. I to co było wielkim mankamentem w Lublinie, czyli niecelne, kompletnie niecelne dośrodkowania w pole karne – tym razem wykonane porządnie – dały niesamowity efekt. Kapitalne było to podanie Nowaka – choć trudno do dośrodkowanie nazwać, bo było raczej z centralnej części boiska. Ale wykończenie Ilji w tym momencie – majstersztyk. Trzeba naprawdę dobrze ułożyć głowę, żeby przy tak ostrym kącie skontrować piłkę. Pisałem niedawno o meksykańskim piłkarzu Jaredzie Borgettim, który kapitalnie układał głowę do strzału. Pisałem o tym przy okazji gola Mateusza Wdowiaka z Žiliną. Teraz Ilja oddał taki strzał, że Schulze nie miał co zbierać. Trochę to wyglądało, jak gol do pustej bramki – tak było precyzyjne. No a potem geniusz Alana, który dość zabawnie sobie przekładał piłkę na prawą nogę, ale zrobił to tylko po to, by po raz enty już zacentrować idealnie. O to w piłce chodzi – żeby zagrywać idealne zagrania, a napastnicy z tego kapitalnie korzystali. Tu zagrało i jedno i drugie. Oczywiście nie zapominamy o pierwszym golu, bo tam po raz kolejny Bartek Nowak zagrał tak niesamowitą piłkę, która minęła chyba z pięć czy sześć linii zabrzan. Eman co prawda trafił w bramkarza, ale świetnie ustawiony nasz Białorusin pewnie dołożył nogę.
Więc tradycyjnie, jeśli chodzi o Bartka.
Trenerze Urban. Ty wiesz co.
Oprócz wyniku, największym sukcesem tej drużyny jest to, że we wspomnianych niesprzyjających okolicznościach – nie złapała piłkarskiej depresji. Grali swoje, ciągle wierzyli, że mogą przynajmniej najpierw tę jedną bramkę strzelić. Po tym praktycznie nokautującym ciosie Górnika, remis nie byłby wynikiem złym. Wyjechalibyśmy z niedosytem, ale jednak z punktem. A tu nasz zespół strzelił dwa gole i wygrał to spotkanie.
Mieliśmy też w tym meczu trochę pecha i trochę szczęścia. Pecha, bo inaczej nie można nazwać spalonego w postaci pięty Ilji Szkurina w akcji, która zakończyła się golem Erika Jirki. 2:0 do przerwy to byłoby coś. I w erze przed-VARowej taki wynik po pierwszej połowie byśmy mieli. A szczęście? No jednak wydaje mi się, że Arek Jędrych faulował Prekopa na koniec pierwszej połowy, a skoro tak, jeden czy drugi sędzia mógłby rozpatrywać czerwoną kartkę. Wyszło więc na zero.
Nie będę analizował poszczególnych piłkarzy, tym zajmą się trenerzy – jedni zagrali lepiej, jedni trochę mniej, ale jako drużyna było naprawdę dobrze. Chcę tylko jeszcze pochwalić Kowala, bo wykonuje kapitalną robotę w środku boiska. Jak jeszcze zniweluje to dalsze kiwanie się, po okiwaniu dwóch przeciwników – to będzie naprawdę wielki piłkarz. On potrafi tak podziałać z piłką, że pojawia mu się przestrzeń przed nim, ale nie zawsze potrafi to dalej wykorzystać otwierającym podaniem. Ale na to przyjdzie czas. Od powrotu Mateusza na boisko, nasz środek zdecydowanie się ustabilizował.
Tym samym kończymy tę nieciekawą serię wyjazdów bez wygranej. W końcu więc na jakiś czas nie będziemy musieli na to psioczyć. GieKSa odniosła spektakularne zwycięstwo, bez dwóch zdań.
Dodatkowo przełamaliśmy to nieszczęsne Zabrze. Pamiętam to ostatnie zwycięstwo, bo byłem na tym meczu w 2003 roku, kiedy to również strzeliliśmy trzy bramki, a bohaterem był Marcin Bojarski. Pamiętam, jak rok później swoją pierwszą bramkę w GKS zdobył w deszczu przy Roosevelta Dawid Plizga, ale w doliczonym czasie gry gospodarze wyrównali. A potem mieliśmy już same wtopy i przez wiele lat nie potrafiliśmy strzelić tam bramki.
W końcu GKS wygrał też na wyjeździe przy bardzo dużej publiczności. Po awansie do ekstraklasy na tych większych stadionach dostawaliśmy w czapkę. W końcu potem wygraliśmy we Wrocławiu przy 21 tysiącach widzów. Wczoraj na meczu było ponad 27 tysięcy ludzi i również w tym aspekcie nastąpiło przełamanie.
W rundzie wiosennej mieliśmy bardzo dużo meczów, w których traciliśmy prowadzenie. Gdynia, utrata dwubramkowej przewagi z Rakowem, trzykrotnie z Lechem, także z Koroną czy Jagiellonią. W obecnym sezonie co prawda też nam się to zdarzyło z Žiliną, ale za to mecz z Górnikiem jest trzecim, w którym GKS w pewnym momencie przegrywa, a ostatecznie odnosi zwycięstwo. Tak było wcześniej z Radomiakiem i Hapoelem. To się naprawdę ceni.
No i w końcu nie straciliśmy walorów z Nowej Bukowej. Co prawda trener przyznał na konferencji, że trochę zmienili sposób gty bez piłki – rozumiem, że jest to cofnięcie się niżej. Jest to trochę ryzykowna taktyka, bo wiemy, że jak przeciwnik nas przygniecie to mamy duże problemy. Ale jeżeli nie ma zmasowanego ataku, to Katowiczanie dobrze radzą sobie w destrukcji. Przede wszystkim jednak w ofensywie dołożyliśmy ten animusz, który znamy z meczów u siebie. Akcja na 1:0 to właśnie było to, precyzja, energia i szybkość Emana, ale polecam zwrócić uwagę, jak Ilja poszedł do tej akcji. To było świetne.
W ogóle Ilja to nam wyrasta na ulubieńca katowickiej publiczności. Wygląda na to, że zawodnik poczuł ten projekt GKS Katowice, w zakresie nie tylko wykańczania akcji, ale też pracy w środku boiska. Ostatnio ta praca jest bardzo widoczna, robi kawał dobrej roboty w środku pola. A skoro tak, to sam daje kolegom okazję do tego, by potem odwdzięczyli mu się jakimś jednym czy drugim kapitalnym podaniem. Tak – powtórzę to, co pisałem już kilka razy – niech Katowice będą dla Ilji jego miejscem na piłkarskiej Ziemi.
Cieszymy się i prosimy o jeszcze. Przed nami dwa kolejne wyjazdy i trudne spotkania. Nikt nie wymaga kompletu punktów, choć byłoby to wspaniałe. Ale niech GieKSa utrzyma ten vibe z wczorajszego spotkania, a to automatycznie zwiększy prawdopodobieństwo zdobyczy punktowych.
Derby, emocje i bramka na wagę zwycięstwa w samej końcówce! GieKSa po szalonym spotkaniu pokonała Górnika Zabrze 3:2, a wszystkie trzy gole dla zdobył Ilja Szkurin. Zapraszamy do trzeciej galerii, którą przygotował dla Was Marcin.
Zapraszamy do kibicowskiej galerii z wyjazdu do Zabrza. W sektorze gości zameldował się komplet (według przyznanych biletów) – 1503 kibiców GieKSy, w tym wsparcie Banika Ostrava (15) oraz ROW Rybnik (50). Zdjęcia nadesłane przez kibiców.
Najnowsze komentarze