Piłka nożna
Trenerzy Smyła i Mandrysz po meczu
Oto co do powiedzenia na konferencji prasowej mieli trenerzy GieKSy i Odry Opole – Piotr Mandrysz i Mirosław Smyła. Zaczynamy od szkoleniowca gości.
Mirosław Smyła (trener Odry Opole):
Na meczu się nie skupię, pozwolę sobie na podsumowanie w 2-3 zdaniach w takim kieracie ośmiodniowym – trzy mecze zespół rozegrał z wielkim sercem i poświęceniem, dodatkowo w takiej pogodzie. Na tym chcę się skupić, na podziękowaniu zespołowi, że podjął to wyzwanie, wybiegał te mecze, w niektórych sytuacjach zawodnicy biegali na 110% swoich możliwości. Mecz mógł się podobać, może nie było zbyt wielu sytuacji, ale w miarę szybka gra przy takiej pogodzie i po to jesteśmy, by to widowisko tworzyć. Gdy się traci bramkę w 93. minucie jest chwila załamania, ale podsumowując – jak na beniaminka, ilość zdobytych punktów nas satysfakcjonuje i oczywiście – nie przechodzimy nad tym do porządku dziennego, ale będziemy wyciągać wnioski. Ale jeszcze raz – duży szacunek dla mojego zespołu.
Piotr Mandrysz (trener GKS Katowice):
Gdy wyrównuje się w doliczonym czasie gry, to zawsze należy się z tego mimo wszystko cieszyć. Ale niestety trudno, żeby do końca mieć satysfakcję, bo jednak bramkę straciliśmy po naszym dużym błędzie – w niegroźnej wydawałoby się sytuacji. Nieporozumienie w szeregach obronnych, słabe zachowanie bramkarza i stracony gol. Pozytywem jest to, że zespół potrafił odwrócić losy spotkania, bo od początku prowadziliśmy grę, chcieliśmy odnieść zwycięstwo, zdając sobie sprawę, czym dla nas byłyby trzy punkty. Przeciwnik jednak był dobrze zorganizowany w defensywie, a gdy już były, to nie kończyły się skutecznym strzałem. Powiem tak – jeśli w trzech pierwszych spotkaniach zdobyliśmy jeden punkt, a teraz w trzech – siedem, to na pewno jest progres, aczkolwiek do pełni szczęścia zabrakło zwycięstwa.
Pytania od redakcji GieKSa.pl do trenera Mandrysza
Teraz mamy przerwę dwutygodniową – co jest bardziej do poprawy, gra defensywna czy ofensywna – atak pozycyjny, który wyraźnie nie leżał nam dzisiaj?
Ilość straconych bramek pokazuje, że defensywa nadal nie funkcjonuje tak, jak byśmy chcieli. Natomiast gra ofensywna – w tym elemencie musimy się poprawić i te dwa tygodnie mam nadzieję pozwolną nam solidniej potrenować – bo teraz to były same rozruchy, podróże i odnowa. Będziemy nad tymi elementami piłkarskimi pracować.
Ma pan pretensje do zawodników, że nie uderzają z dystansu?
Gdy przeciwnik dobrze się broni albo jest zepchnięty do defensywy, to jednym z nieodłącznych elementów, aby tę obronę rozbić są strzały z dalszej odległości i to jest nasza pięta achillesowa. Kalinkowski za mało wierzy w swoje umiejętności i stąd nie tylko w tym sezonie, ale i w poprzednim tych strzałów nie oddawał. To jest na pewno rzecz, która nie pozwala mu wejść na wyższy poziom piłkarskiego wtajemniczenia. Ale zarzucając mu to, doceniam go w innych elementach, w których spisuje się dobrze.
Nie mieliśmy w tym meczu sytuacji stuprocentowych, bramka padła w ostatniej minucie i z tego się należy cieszyć. W przeciwieństwie do poprzednich meczach brakowało jednak szybkości, żwawości, nie było pokazywania się na skrzydłach, dobiegów do piłki, obiegów itp. Czy to jest kwestia zmęczenia trzema meczami w ciągu tygodnia czy może ranga spotkania – dużo kibiców, możliwość definitywnego wyjścia z doła z początku sezonu – spowodowała taki obraz gry, a nie inny?
Na sposób gry wszystkich piłkarzy na pewno miała pogoda. Ja nie grałem, a jestem cały spocony. Chłopcy to też odczuli. Fakt, że było to trzecie spotkanie w ciągu ośmiu dni też jakiś ślad w organizmach zostawiło. Sytuacji może za dużo nie mieliśmy, ale jednak Wojtek Kędziora miał dwie okazje do przerwy, strzał po długim słupku, ale odchylił się i nie trafił oraz w końcówce głową, po zagraniu Mączyńskiego do pustej bramki. Więc to nie jest tak, że jedyną sytuacją była ta bramkowa. To był taki mecz na remis. Chcę natomiast powiedzieć, że zdawaliśmy sobie sprawę z rangi spotkania i ten niekorzystny początek był, ale dzisiaj zwycięstwo pozwoliłoby nam doszlusować do zespołów z czołówki. Ale to nie paraliżowało chłopców. Myślę, że to bardziej pogoda. Bo publiczność wspierała super, więc pod tym względem możemy tylko po raz kolejny podziękować kibicom.
Zarząd Ekstraklasy, pomimo tragicznych wydarzeń w Krakowie oraz ogłoszonej żałoby narodowej, zadecydował o rozegraniu pozostałej części spotkań.
Jesienny Białystok raczej nigdy nie dostarcza fanom miłych doznań pogodowych. Tym razem niebo było całkiem zachmurzone, lecz opady się nie pojawiły. Kibice obu drużyn podjęli wspólną decyzję o zaniechaniu dopingu. Pierwsze kopnięcie zostało poprzedzone minutą ciszy oraz odśpiewaniem Mazurka Dąbrowskiego.
Jeszcze w trakcie kończenia hymnu bramce Gabriela Kobylaka spróbowała zagrozić Jagiellonia, jednak przy wprowadzeniu piłki do pola karnego jeden z gospodarzy znalazł się na pozycji spalonej. Później do ataku przeszła GieKSa, po wrzutce Alana Czerwińskiego wywalczając rzut rożny. Sam stały fragment gry nie znalazł zwieńczenia. W 5. minucie okazję na półwoleja dostał Bartosz Nowak, jednak i ci najlepsi się czasem mylą – strzał poszedł w aut. Chwilę później goście otrzymali okazję do wykonania rzutu wolnego z boku pola karnego rywala po faulu na Nowaku. Po wykonaniu stałego fragmentu gry przez faulowanego i przedłużeniu piłki przez Mateusza Wdoaiaka, futbolówka poleciała niestety po zewnętrznej stronie słupka bramki Sławomira Abramowicza. Murawa sprawiała piłkarzom spore problemy z utrzymaniem równowagi, a zawodnicy jeździli po trawie jak po lodowisku. Seria dwóch rzutów rożnych dla gości nie przyniosła efektów. Głównie mogliśmy obejrzeć przepychankę w bramkarskiej piątce, zakończoną faulem w ataku po drugim kornerze. Groźnie się zrobiło w polu karnym Katowiczan, rykoszet po strzale leciał Kobylakowi za kołnierz. Bramkarz jednak stanął na wysokości zadania i zdążył złapać piłkę. Ataków Jagi ciąg dalszy, tym razem po rzucie rożnym Szmyt posłał istną bombę z 20. metra, która na szczęście o niewiele minęła bramkę. Po kolejnym rzucie rożnym GKS-u kontrowersyjną decyzję podjął główny arbiter, puszczając bez gwizdka starcie Łukasiaka z Jóźwiakiem w polu karnym, co w efekcie doprowadziło do tego, że Kowalczyk dostał żółtą kartkę za przerwanie kontry. Kontynuacją rzutu wolnego Jagi był obroniony przez Kobylaka strzał Jesusa Imaza po krótkim słupku. Chwilę później dobrą interwencją popisał się Pau Resta, blokując groźne uderzenie gospodarzy. Do przerwy wynik był bezbramkowy, a wrażenia wizualne z tego spotkania zostałyby docenione przez prawdziwych koneserów.
Druga część spotkania rozpoczęła się wywalczeniem kolejnego rzutu rożnego dla piłkarzy Rafała Góraka i po raz kolejny z tego stałego fragmentu gry nic nie wyniknęło. Groźniejszą sytuację stworzyła Jagiellonia w 53. minucie, jednak ponownie Resta dobrze zablokował strzał. Akcja szybko przeniosła się na drugą stronę, Ilja Szkurin dzięki błędowi w obronie dostał okazję na zaskoczenie bramkarza z 15. metra, strzał po ziemi niestety został obroniony bez większego problemu. Oba zespoły szukały swoich okazji, a ponownie okazję do kilku bloków dostał Resta. Po skiksowaniu piłki na swojej połowie w 59. minucie Mateusz Wdowiak mógł być wdzięczny Czerwińskiemu, który zaasekurował kolegę z drużyny i spokojnie wycofał piłkę. Kolejna dobra okazja Jagi, po minięciu się z piłką Lukasa Klemenza do pojedynku sam na sam z bramkarzem dostał okazję Prelec – a przynajmniej tak się mu wydawało, bo nagle zza pleców wyrósł mu bardzo dobrze grający w tym meczu Pau Resta i na wślizgu zablokował strzał napastnika. Śliska piłka w końcu zebrała swoje żniwa – po centrostrzale z rzutu wolnego kopanego przez Lozano piłka poślizgnęła się po krótkim słupku i zaskoczyła bramkarza GieKSy. Wcześniej jeszcze odbiła się od Szkurina. Kolejny atak Jagiellonii – od straty bramki uchroniły nas dwie świetne interwencje Kobylaka, który sparował dwa strzały oddane z bliskiej odległości. W 79. minucie po raz kolejny pokazał się golkiper Katowiczan, wygrywając pojedynek biegowy z Jóźwiakiem i wybijając piłkę sprzed pola karnego. Wprowadzony chwilę wcześniej Eman Marković, po rajdzie prawą stroną, dobrze wrzucił piłkę na głowę Szkurina, ten jednak uderzył prosto w bramkarza. W 81. minucie po przekładance w rogu pola karnego Marcin Wasielewski został kopnięty przez Jóźwiaka. Decyzją z boiska był rzut karny, sędziowie na VARze dopatrzyli się jednak symulki. Dobrą okazję mieli GieKSiarze w doliczonym czasie gry, po podaniu Czerwińskiego Nowak zagrał świetną piłkę do Szkurina, ten jednak nie opanował piłki i wypchnął ją brzuchem za linię końcową. Kolejna okazja do wyrównania wyniku, tym razem po podaniu wstecz pola karnego Galana nasz białoruski napastnik uderzył w blokującego obrońcę. Sędzia niedługo później zakończył spotkanie, GKS Katowice wraca bez punktów.
8.11.2026 14:45, Białystok, Chorten Arena
Jagiellonia Białystok 1:0 GKS Katowice
Bramki: Szkurin (69 – sam.)
Jagiellonia Białystok: Abramowicz – Conceição, Kobayashi, Konstantopoulos, Montoia – Romanczuk, Klynge – Jóźwiak (90. Kucharski), Imaz (64. Lozano), Szmyt (64. Sow) – Prelec.
GKS Katowice: Kobylak – Wasielewski (85. Jirka), Czerwiński, Klemenz, Resta, Wdowiak (64. Galan) – Kowalczyk (78. Wolski), Łukasiak (78. Milewski), Nowak, Wędrychowski (64. Marković) – Szkurin.
Żółte kartki: Resta, Kowalczyk, Wasielwski.
Sędzia: Daniel Stefański (Bydgoszcz).
Frekwencja: 15306 (w tym 440 kibiców GieKSy).
27.10.2026 Łęczna
Górnik Łęczna – GKS Katowice 1:0
Bramki: Tkacz (32)
Górnik: Wilk – Turek, Radkowski (38. Kobryń), Kruk, Rogala (69. Quainoo), Tkacz (81. Deja), Walski, Myszkor, Akhmedov, Janaszek (69. Niewiarowski), Antkowiak (81. Korbecki)
GKS: Kikolski – Jirka (57. Galan), Olsen (57. Czerwiński), Jędrych, Klemenz, Wdowiak, Milewski, Wolski (75. Kowalczyk), Nowak, Wędrychowski (57. Bartlewicz), Szkurin (75. Kokosiński)
Ż.kartki: Myszor – Bartlewicz
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Malec (Łódź)
Widzów: 1333
Trudno wracać myślami do dwóch ostatnich pojedynków. Wiemy, jak zagrała GieKSa i jakie wyniki osiągnęła. Nie może jednak zabraknąć tradycyjnego post scriptum. Tym razem łączonego, bo na wyjazd wybrałem się kilkudniowy. Na pierwszy mecz do Kielc dojechał Misiek, a drugi do Łęcznej – Misiek i Kazik.
1. Moja podróż rozpoczęła się już w piątek od… śniadania w Katowicach. Wiadomo, że trzeba się solidnie posilić. Tak więc z Katowic ruszyłem około godziny 12.00.
2. Droga przebiegła sprawnie i po niecałych trzech godzinach zameldowałem się w Hotelu pod Jaskółką nieopodal Kielc, w jednym z Tumlinów. Znałem to miejsce z opowieści, gdyż zatrzymują się tu czasem wędrowcy Głównego Szlaku Świętokrzyskiego.
3. Sam przemierzałem ten szlak dwa lata temu w majówkę. Wówczas po skończonym etapie w Miedzianej Górze autobusem podjechałem do hotelu Grafit. Jak się okazało, zarówno w poprzednim sezonie, jak i teraz, była to baza noclegowa drużyny.
4. Miejscówka nad zalewem Umer, robiła miłe wrażenie. Hotel to chyba jakiś rodzinny, bo w „barze” przesiadywała rodzinka gospodarzy.
5. Z okien można było podziwiać sympatyczne alpaki. Ogólnie sielanka. To był piątek, więc jeszcze nie byłem skażony przykrymi emocjami sportowymi.
6. Zaczynała się kolejka. Czas więc był śledzić poczynania ligowych rywali. Derby Lublina, czyli Motor grał z Zagłębiem. Na początku oglądałem na laptopie, ale pan chyba dziadek zaproponował, że włączy telewizor. Co uczynił.
7. W międzyczasie obiad. Befsztyk po królewsku, z cebulką, jajkiem sadzonym, frytkami i kapustą zasmażaną. Coś pięknego. Tak mi zasmakowało, że potem podczas pobytu wziąłem to jeszcze dwa razy. Na doprawienie się był krem z pieczarek z groszkiem ptysiowym.
8. Wieczorem Widzew – Górnik i kolejny brak wygranej naszego najbliższego rywala. Do tego wykartkował się Fornal, Świder chyba odniósł jakąś kontuzję. Zobaczymy.
9. No i nadeszła sobota. Śniadanie było sowite – z jajecznicą z wkładką. I tu trzeba było zdobyć kalorię, które będą spalane podczas meczu.
10. Niestety nie dostałem miejsca parkingowego, więc musiałem szukać w okolicach stadionu. Wiedziałem, że są ogólnodostępne parkingi i myślałem, że będąc niemal dwie godziny przed meczem nie będzie problemu. Nie wziąłem pod uwagę, że to ostatni weekend przed Wszystkich Świętych. Na parkingach były dzikie tłumy.
11. Musiałem kluczyć i szukać ponad pół godziny. Ostatecznie zaparkowałem na ulicy niedaleko stadionu, pod cmentarzem, na jakiejś trawie.
12. Czirliderki – podobnie jak ostatnio – miały swoją rozgrzewkę na bocznym boisku. A ja zacząłem kierować się do obiektu.
13. Akredytację odebrałem, trzeba było też sprawdzić, czy w sklepiku jest proporczyk. W poprzednim sezonie go zabrakło. Tym razem udało się – był w asortymencie, więc moja na razie niewielka kolekcja została powiększona.
14. Na stadionie byłem nieco ponad godzinę przed meczem. Ciekawe, że tym razem dojście do prasówki było z drugiej strony niż ostatnio. Ale wyjątkowo ochroniarz przepuścił mnie przez catering dla VIP-ów. Nic nie zachachmęciłem.
15. W dojściu do sektora prasowego, można było odnieść wrażenie, że zaraz się wejdzie do Lewiatana, bo taka reklama jest na stadionie, a wygląda dosłownie, jak szyld sklepu.
16. Czirliderki już oficjalnie wystąpiły, Marek Grechuta zaśpiewał i mogliśmy zacząć grać.
17. U gości wystąpił Pau Resta, były zawodnik Korony. Kibice gospodarzy chyba nie narzekali, bo to Hiszpan dał się nawinąć Menie, który strzelił zwycięską bramkę.
18. Camilo Mena to z jednej strony człowiek mocno zamieszany w awans GKS do ekstraklasy, ale też już w tej ekstraklasie całkiem konkretnie nas tępi. Raz już trafił jako zawodnik Lechii w meczu z GKS, a teraz jako piłkarz Korony.
19. Po meczu konferencja, na której było wyjątkowo dużo dziennikarzy. Każdy chciał zobaczyć debiut Roberta Kolendowicza. Ogólnie sama sala ciekawa, ciemna, ciepła, dość kameralna i schludna.
20. Rozczarowany wróciłem do auta i wróciłem na miejscówkę.
21. Niedziela upłynęła pod znakiem odpoczynku i ekstraklasy oraz oczywiście El Clasico. W tym polskim Lech wygrał na wyjeździe z Legią, a hiszpańskim Real pokonał Barcelonę.
22. Ale przynajmniej mogłem ukoić nerwy w towarzystwie alpak. Zawsze to coś, gdy nie ma wyników.
23. W poniedziałek przemieściłem się do Łęcznej. Trzy godziny drogi, trochę zadupiami. Ale jeszcze za widna byłem na Lubelszczyźnie.
24. Jeszcze udałem się na oddalony o kilometr od mojej miejscówki stadion Górnika, by zrobić nagrywkę i cyknąć parę zdjęć. Ku mojej uciesze stadion był otwarty, więc wszedłem i sobie połaziłem dookoła. Nieniepokojony przez nikogo.
25. Wieczorkiem w sushi/pizzerii pyszna picka. I jesienna herbata. Ogólnie Łęczna jest całkiem przyjemnym małym miastem. Są knajpy, sklepy, kebab, mak. Są też stosunkowo tanie noclegi. Bardzo przyjemnie.
26. Rano śniadanie i na tym skończyły się przyjemności i dobry nastrój. To znaczy jeszcze przez jakiś czas było okej, ale w pewnym momencie zaczęło się robić źle – dokładnie w momencie, jak piłkarze wyszli na boisko.
27. Na stadionie Górnika Łęczna byłem wcześniej sześć razy, ale pięć z tych meczów było przegranych. Jedynie raz GieKSa potrafiła tam wygrać, gdy w końcówce trzy razy strzeliliśmy bramkę.
28. Co ciekawe akredytacja była w formie on line. Nie dostałem plakietki, musiałem się zalogować do systemu biletowego i spoko – tam akredytacja czekała.
29. Ale musiałem czekać aż przyniosą skaner do skanowania. Na szczęśćie może trzy minuty i wszystko było załatwione.
30. Warunki do pracy przyzwoite. Prąd i widoczność spoko. Na stadion schodziły się dzieciaki ze szkół, trzeba było jakoś zbudować frekwencję. Młyn był niewielkie, kibice GKS, cali na żółto, jak zwykle dali radę.
31. Nie zabrakło pozdrowień dla Grzegorza Rogali, kibice GKS pamiętają, że ten zawodnik dał dużo naszej drużynie w drugiej i pierwszej lidze. Teraz broni barw Łęcznej.
32. Luboń, Zdzieszowice, Skierniewice, Garbarnia Kraków, Chrobry u siebie, Tarnobrzeg… To niektóre z kompromitacji, jakie GieKSa zaliczyła w Pucharze Polski w ostatnich kilkunastu latach. Teraz dołożyliśmy do tego drugoligową Łęczną. Fajny był ten puchar w poprzednim sezonie, ale wychodzi na to, że absolutnie nie są to nasze rozgrywki.
33. Po meczu zadałem trochę pytań na konferencji trenerowi, ale byłem tak rozemocjonowany, że zapomniałem włączyć nagrywanie. Z pomocą przyszli chłopacy z oficjalnej, którzy wspomogli mnie nagraniem audio. Wielkie dzięki!
34. Zadałem też pytanie asystentowi trenera gospodarzy, takiemu o aparycji Michaela Ameyawa, na co kładli nacisk i w czym widzieli szansę. To powiedział, że w tym, że obrońcy GKS są wysocy, ale mało zwrotni. Żodyn się nie spodziewał.
35. Wróciłem do auta, które miałem pod miejscówką noclegową, z kilometr od stadionu. I ruszyłem w drogę powrotną. O godzinie 22:00 byłem w domu.
David GieKSa
27 sierpnia 2017 at 18:24
Moim skromnym zdaniem wina bramkarza jak cholera, po co mu drybling z napastnikiem? To zawsze sie zle konczy.
tomassi
27 sierpnia 2017 at 18:47
główka taka niespecjalna
ale bramkarz musi to poprostu wybić w trybuny
Komar
27 sierpnia 2017 at 19:51
Widać poprawę i plus za grę akcje i wole walki nadrabiając brakami umiejętności ja myśle ze napastnik jak złoto potrzebny od zaraz o wyglądać to będzie naprawdę dobrze plizga mógł grać od początku bo gonZo walczy ale nie ma takiego przekroju i podania jeszcze troche i będzie dobrZe a co jest z fosa
obiektywny
27 sierpnia 2017 at 20:32
Wszystko to już przerabialiśmy. O poprawie to będzie można powiedzieć za 5 kolejek. Ciekawe kiedy wpuści Błąda.
tomek
27 sierpnia 2017 at 21:21
Tego nie dało się oglądać. Prawda jest taka że GKS jest bardzo słaby. Ze słabą odrą powinien przegrać bo gdyby ta wykorzystała swoje setki byłoby po imprezie.Guru Mandrysz nie ma jednak recepty na tą zbieraninię. Na piłkę brzeczka mozna bylo patrzec choc wyniki byly kiepskie. Na to niestety nie
Michałio
27 sierpnia 2017 at 21:41
Byłech widziołech dno, Mandrysz nimo pomysłu na tych kopaczy albo jest przereklamowanym trenerem bo tego oglądać sie nie dało
Tom
27 sierpnia 2017 at 22:10
Pierdolicie hipolicie dajcie chopowi trocha porobić jeszcze i zoboczymy na co go stać poleku awansu i tak nie bydzie w tym sezonie
obiektywny
28 sierpnia 2017 at 10:19
Tom pomyliłeś chyba p.nożną z ze sztuką. Czyli „niech struga, coś w końcu wystruga”. No to poczekamy co ten maestro stworzy…