Dołącz do nas

Piłka nożna

Górak: Musimy być kreatywni

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Zapraszamy do zapisu tekstowego konferencji prasowej przed meczem z Wisłą Płock, w której udział wzięli trener Rafał Góak oraz bramkarz Gabriel Kobylak.

Magdalena Weżgowiec: Dzień dobry, witam serdecznie na konferencji prasowej przed meczem GKS-u Katowice z Wisłą Płock. Spotkanie piątej kolejki PKO BP Ekstraklasy odbędzie się w niedzielę o godzinie 17.30 na Arenie Katowice. Serdecznie zapraszamy wszystkich kibiców. Na ten moment wejściówki ma ponad 9400 osób. Gośćmi dzisiejszej konferencji są trener Rafał Górak oraz bramkarz GKS-u Katowice Gabriel Kobylak. Swoje pierwsze pytanie pozwolę sobie skierować do trenera.

Trenerze, po zakończeniu rywalizacji w europejskich pucharach GKS Katowice miał nieco więcej czasu na przygotowanie się do ligowego starcia. Jak ten czas został spożytkowany?

Rafał Górak: Dzień dobry. Jak ten czas został spożytkowany? Wydaje mi się, że przede wszystkim bardzo owocnie. To jest moment, kiedy trochę się już trzeba przełączyć i wiadomo, że już teraz będziemy grali w rozgrywkach ekstraklasowych. Także wiele oczekiwań w stosunku do takiego okresu mamy.

Raz, z racji tego, że zawodnicy mają już teraz pełną regenerację i pełny mikrocykl do meczu z Wisłą Płock. Dwa, wydaje mi się, że są takie ogólne emocje, które na pewno towarzyszą takiemu wydarzeniu jak europejskie puchary, w szczególności że byliśmy debiutantami na tym poziomie. Wiele rzeczy na pewno żeśmy się uczyli. Wiele rzeczy na pewno doświadczaliśmy jako cały klub po raz pierwszy od dawna. To jest taki moment, kiedy ja oczekuję, że w szczególności drużyna będzie zaopiekowana przez nas, przez sztab, przez cały klub, przez zarząd ogromnym spokojem i pozwoli się dobrze przygotować do tego spotkania.

Dla mnie, po takiej ogromnej, czysto emocjonalnej kwestii, bo ona na pewno na nas spadła i to jest fakt, od tego nie uciekniemy, to wiadomo, że są też moje wnioski po pucharach, wiemy o tym, to jest bardzo ważny moment. Natomiast teraz jest bardzo istotną sprawą, aby w klubie panował totalny spokój, totalna koncentracja i przygotowanie się na następny mecz. Wnioski wyciągam poprzez wiele rozmów z trenerami, którzy w europejskich pucharach grają już wiele sezonów. Też zauważyli, że to wcale niełatwy moment, kiedy przechodzi się z tego teoretycznie bardzo aktywnego momentu co trzy dni i mówi się, że drużyna może nie być zregenerowana, może być przemęczona. Potem nagle się okazuje, że ma więcej czasu, a wcale to tak dobrze nie wygląda. Wobec tego moim wnioskiem jest to, aby w ogromnym spokoju i koncentracji mogła drużyna przygotować się do następnych wyzwań.

Plan, który zawsze będzie obowiązywał w GKS-ie Katowice i on się na pewno dzisiaj nie zmieni, jest taki, a nie inny. Ekstraklasa w Katowicach, chciałbym, żeby była na lata i to jest bardzo ważne w tym momencie, aby po prostu drużyna mogła się spokojnie przygotować do następnych spotkań. Wiemy doskonale, że gramy u siebie z Wisłą Płock. Z racji turnieju U-20 Mistrzostw Świata Kobiet nie będziemy mogli grać tutaj meczu u siebie, będziemy grali mecze wyjazdowe i zdajemy sobie sprawę, że dziś dla mnie koncentracja i ogromny spokój w ogóle wokół zespołu jest dla mnie rzeczą kluczową. Dziękuję.

Gabriel, jak oceniasz swoje pierwsze tygodnie spędzone w Katowicach i jakie jest twoje nastawienie przed zbliżającym się meczem?

Gabriel Kobylak: Pierwsze tygodnie oceniam bardzo pozytywnie, troszkę te mecze na wyjazdach nie idą po naszej myśli, ale u siebie jesteśmy bardzo mocni. Już nie mamy Ligi Konferencji, więc teraz skupiamy się tylko na Ekstraklasie. Musimy poprawić te mecze wyjazdowe, wszystko jest przed nami.

Adam Zrel’ak będzie gotowy na niedzielę?

Rafał Górak: Wydaje mi się, że będziemy robić wszystko, aby Adam był przygotowany do najbliższego spotkania, natomiast bardziej optymistycznie patrzę na mecz z Górnikiem Zabrze.

Czy zauważył pan po analizie rywala, że w jakiś sposób zmieniła się gra, porównując do tego, jak wyglądała Wisła za czasów trenera Misiury?

To jest zawsze widoczne. Nie ma szans, żeby tak nie zrobić. Wisła w tamtym roku, będąc beniaminkiem, w tym akuratnym momencie świetnie rozpoczęła grę. Była liderem po pierwszej rundzie. Wiadomo, że była wtedy postrzegana jako taki naprawdę bardzo mocny czarny koń, beniaminek. Grali bardzo pragmatycznie, grali nisko, bardzo trudno było się przebić przez nich, bardzo trudno było wygrywać z Wisłą Płock. Dzisiaj grają na pewno ciut odważniej, na pewno zmienili też trochę struktury, natomiast wiele rzeczy jest podobnych. Wydaje mi się, że kluczowi zawodnicy to ci, którzy grają w linii defensywy wraz z bramkarzem. Oni jakby zarządzają tym, w jaki sposób broni zespół i w tej defensywie jest bardzo wiele rzeczy podobnych. Natomiast w kwestii ofensywnej na pewno ta drużyna dzisiaj jest może nie tak pragmatyczna, ale bardziej odważna, bardziej zdecydowana na to, aby w tym ataku po prostu grać odważnie.

Wspomniał pan o tej serii trzech meczów z rzędu na wyjeździe, która czeka GKS Katowice. Co będzie kluczowe w tym okresie? Czym GKS Katowice musi się wykazać, żeby przerwać passę czterech meczów na wyjeździe z tego sezonu?

Na pewno też… Znając mnie dobrze, wiele lat tutaj na takie pytania odpowiadam. Ja bardzo koncentruję się na tym spotkaniu, które jest teraz przed nami. Dla mnie to jest na pewno rzecz kluczowa i najważniejsza, czyli ten mecz u siebie z Wisłą Płock.

Później rzeczywiście mamy eskapady wyjazdowe i na pewno nie będziemy myśleć przez pryzmat tego, że w ostatnich spotkaniach nie daliśmy na wyjeździe rady, bo jeżeli byśmy byli bezradni, to jest co innego. Możemy mówić o wielu rzeczach, ale naprawdę zespół, nawet w ostatnim meczu z Lublinem, w wielu aspektach funkcjonował dobrze. Natomiast, co tu dużo powiedzieć. Koncentracja, kwestia zrealizowania swoich zadań, kwestia bycia cierpliwym i powtarzalnym, niepopełnianie indywidualnych błędów. Próba cały czas wykorzystania momentów do tego, żeby zdobyć bramkę i wygrać mecz na wyjeździe, będzie na pewno kluczowa.

Ale tak jak powiedziałem, dla mnie bardzo potrzebny jest spokój i taki bardzo mocny powrót wszystkich naprawdę do tego, że rozgrywki ekstraklasowe już teraz trwają i to jest kluczowy moment dla nas przed przerwą reprezentacyjną, żeby punktować.

Teraz z Maciejem Kikolskim, ale wkrótce też z Rafałem Strączkiem. Jak zapatrujesz się na rywalizację?

Gabriel Kobylak: Na razie skupiam się na rywalizacji z Maćkiem, bo Rafał jest niedostępny, ale no wiadomo: najlepsza rywalizacja, ten pierwszy bramkarz czuje się pewny i lepiej wygląda na treningach i w meczach i tak jest w moim odczuciu. Już w poprzednich klubach tak samo było, czyli im cięższa rywalizacja, tym później lepiej to wychodzi.

Jak w GKS-ie wygląda ten proces decyzyjny? Kto odpowiada za to, który z bramkarzy wystąpi w danym meczu?

Rafał Górak: Jeżeli Rafał już będzie zdrowy, to wtedy tym bardziej będę się cieszył, że głos decyzyjny ma trener bramkarzy i bardzo mnie to cieszy. Natomiast przede wszystkim cieszy mnie to, że trener bramkarzy również będzie stał przed takim dylematem dzisiaj, jak staje, bo to jest trzech bardzo równych, bardzo młodych, obiecujących bramkarzy. Ja się bardzo cieszę, że oni są w GKS-ie Katowice. Jeżeli tylko będą do tego podchodzić w taki sposób, jak podchodzi Gabriel, który mówi, że tylko rywalizacja podnosi jego umiejętności, to należy się z tego cieszyć, a trener Salachna wtedy w skupieniu, w saunie będzie mógł bardzo mocno przemyśleć, przyjrzeć się i powiedzieć, na kogo postawi.

Rzeczywiście bardzo dużo tej decyzji zostawiam trenerowi bramkarzy, ale ona jest zawsze konsultowana ze mną. Odpowiedzialny za to, kto broni, zawsze jestem ja.

Kiedy spodziewamy się powrotu Rafała Strączka?

Wydaje mi się, że bylibyśmy wszyscy bardzo zadowoleni, gdyby Rafał już w pewnym procesie treningowym, w takim od A do Z, był już w tej rundzie. Bardzo bym chciał widzieć Rafała na treningach w październiku, czy nawet w listopadzie. Musimy jeszcze poczekać, to jest poważna kontuzja.

Kiedy wróci Damian Rasak?

Wydaje mi się, że Damian przepracuje już w pełni, cały proces treningowy, cały mikrocykl do meczu z Górnikiem. Dzisiaj już bierze udział w dużej ilości treningów, natomiast jeszcze jest wykluczany z tych bardzo bezpośrednich gier. Jeszcze na to czekamy, ale wydaje mi się, że następny mikrocykl już w pełni zaliczy.

Jak bardzo martwi to, że w każdym meczu tracicie przynajmniej jednego gola?

Sytuacja taka, kiedy gra się na zero z tyłu, jest zawsze dużo satysfakcji w klubie, w pracy sztabu i w zespole. Tak jak dla drużyny, która broni czy atakuje, dla bramkarza, dla obrońców, dla napastników, to jest zawsze taki wymierny przykład solidności i rzetelności. Jeszcze nad tym pracujemy, jeszcze żeśmy tego nie dokonali, tutaj w meczach ligowych, jak i w meczach pucharowych, ale zbieramy, wydaje mi się, znowu kolejne doświadczenia, kolejną siłę ku temu, żeby grać również na zero, żeby zdobywać bramki, żeby po prostu punktować. Czekamy na to, to na pewno przed nami.

Czy to, że GKS grał w pucharach, powoduje jakąś większą mobilizację, bo już zobaczyliście, że taka niestraszna ta Europa?

To jest naprawdę rzecz wyjątkowa. Wczoraj oglądaliśmy mecz Atalanty z Hapoelem, to tym bardziej rośliśmy w siłę i jesteśmy naprawdę świadomi tego, z jak dobrym zespołem żeśmy grali, ale również jak mocno żeśmy się przeciwnikowi postawili, jak być może nie aż tak bardzo daleko było to, żeby do tej następnej rundy awansować, albo przynajmniej osiągnąć tutaj dogrywkę. To jest ogromne doświadczenie, ogromne wnioski i ogromne podniesienie wartości naszego zespołu. Wydaje mi się, że zespół musi być świadomy, że wykonuje bardzo duży progres, że musi być wymagający w stosunku do siebie, że musi być również krytyczny w stosunku do siebie, kiedy te wyniki, na przykład, jakiś mecz nie jest taki, jak byśmy chcieli. Ale ja pod względem tego, jak oni pracują, w jaki sposób się rozwijają, w jaki sposób dzisiaj chcą reprezentować GKS Katowice, to jestem o to spokojny i wiem, że tam jest grupa ludzi, która robi progres. Naprawdę wczorajszy mecz, jak ja powiedziałem, to tylko mnie tym bardziej zbudował i jakby znowu ukierunkował, że to jest świetne. Natomiast sama przygoda w pucharach była cudowna i każdy na pewno już całe życie będzie marzył, żeby w tych pucharach grać.

Czy ten poziom zgrania, pewnie najbardziej z obroną, to już jest w twoim przypadku optymalny? Bo jesteś tu nowy, przyszedłeś latem.

Gabriel Kobylak: Czy jest optymalny? Zawsze coś jest do poprawy między mną a obrońcami, ale uważam, że już dobrze się rozumiemy na tyle, że musimy łapać te czyste konta przede wszystkim, bo tego nam najbardziej, w moim odczuciu, brakuje, żeby jeszcze pewności siebie więcej złapać.

Rozmawialiście wcześniej o tym, że szkoda, że można było grać dalej, czy to zostawiliście już za sobą?

Zawsze takie tematy się przewijają w szatni, więc szkoda i jest duży niedosyt, tak jak był po czwartkowym meczu z Hapoelem. Dzisiaj już razem rozmawialiśmy o tym, że wczoraj to było 0:0, więc duży niedosyt.

Czemu jest tak różnie na wyjeździe i u siebie?

Ciężko mi naprawdę powiedzieć, bo u siebie dobrze gramy, na wyjazdach też dobrze gramy, tylko czegoś zawsze nam brakuje. Teraz z Motorem też w budowie, wysoki pressing, dużo odbiorów, troszkę brakowało zimnej głowy.

Decyzje o nieuznaniu bramki są, powiedziałbym, centymetrowe. Pan patrząc na to, myśli sobie, ile meczów w przeszłości inaczej by się skończyło, gdyby był VAR?

Rafał Górak: Ja bardzo dużo słucham opinii na temat VAR-u. Ja jestem konkretnie orędownikiem tego, że to jest świetne narzędzie w rękach sędziów i nie będę podważał jego zadania. Dla mnie to bardzo dobrze, że on funkcjonuje, że on jest i potrafi w taki sposób pomagać. Obojętnie, co byśmy nie zrobili, w jaki sposób nie zdecydowali się na kwestię, jeżeli ma być to pomoc telewizyjna, VAR-owa, to w piłce jest tak, że zawsze będziemy mówić o granicach. Obojętnie, ktoś powie, że mają sędziowie dopuścić do metrowego spalonego, ale tak i tak, jeżeli ten metrowy spalony będzie, to gdzie jest ten metr? Czy to jest ten 99. centymetr, czy 101, czy 102? Nie ma dyskusji.

Piłka nożna jest grą bardzo dynamiczną. VAR ma pomagać w kwestii rozpatrzenia tak trudnych sytuacji, jak te. Mimo że wiadomo, że w pewnym momencie, kiedy pada bramka, kiedy w tobie też budzą się emocje, że bramka jest zdobyta, dziś już też mam taką dużą wstrzemięźliwość w kwestii nawet radowania się, bo wiem, że wiele sytuacji, które są na styku, może VAR uznać jako sytuację, kiedy jakieś przewinienie tam było, bo po prostu trzeba brać to takie, jakie jest. Ja zawsze się staram dostosować do tego, w jakim świecie żyję, w jakich jesteśmy realiach. Jeżeli technologia ma piłce nożnej pomagać, to jestem głębokim orędownikiem. Biorę to na klatę i jedziemy dalej.

W zeszłym sezonie Wisła to była drużyna, która miała drugą najmniejszą liczbę straconych bramek w lidze. Jaki ma pan plan na sforsowanie tej solidnej defensywy?

Dokładnie, wiele rzeczy, które Wisła wypracowała w tamtym sezonie, funkcjonuje dalej. To nawet osoba Marcina Kamińskiego, który jest dowódcą tej linii defensywnej. Wydaje mi się, że skoro im dobrze to funkcjonowało w tamtym sezonie, to nawet w rozmowie z nowym trenerem, a na pewno takie konsultacje są, dostrzegli wiele rzeczy, które powinny być powtarzalne i które powinny w Wiśle Płock obowiązywać w tym sezonie. I to widać. Sama obrona pola karnego, sama obrona wszelkich dośrodkowań, gry w powietrzu, w Wiśle Płock jest na najwyższym poziomie. I tutaj musimy być przygotowani na tę batalię, musimy się dobrze pozycjonować, musimy dobrze zajmować miejsce i musimy dobrze atakować ewentualne dośrodkowania, które rzeczywiście bronione są przez Wisłę bardzo dobrze. No samo się już nasuwa również, że w ataku pozycyjnym, kiedy będziemy chcieli się wedrzeć w pole karne, musimy być kreatywni, musimy być gotowi na to, aby podejmować szybko decyzję o finalizacji. To będą kluczowe momenty. Oczywiście w planie, w jaki sposób grę Wisły, jeżeli będzie ona w ogóle niska, rozrywać w jakiś sposób, dezorganizować im grę, mamy, ale to już nie jest na pewno dziś opowieść na konferencję.

Jesteś nowym zawodnikiem w drużynie. Jak czujesz się w drużynie oraz czy czujesz, że Katowice to jest takie twoje miejsce na piłkarskiej mapie?

Gabriel Kobylak: W Katowicach czuję się bardzo dobrze, szatnia mnie bardzo dobrze przyjęła, więc to na pewno na duży plus. Ale czy to jest moje miejsce już takie na stałe? Na pewno na najbliższy czas tak, bo tutaj naprawdę świetnie się czuję. Dobrze się współpracuje ze sztabem, więc oby jak najdłużej.

Kliknij, by skomentować
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, jednakże zastrzega sobie prawo do ich cenzurowania lub usuwania.

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Piłka nożna

Porażka w dziwnej atmosferze

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Zarząd Ekstraklasy, pomimo tragicznych wydarzeń w Krakowie oraz ogłoszonej żałoby narodowej, zadecydował o rozegraniu pozostałej części spotkań.

Jesienny Białystok raczej nigdy nie dostarcza fanom miłych doznań pogodowych. Tym razem niebo było całkiem zachmurzone, lecz opady się nie pojawiły. Kibice obu drużyn podjęli wspólną decyzję o zaniechaniu dopingu. Pierwsze kopnięcie zostało poprzedzone minutą ciszy oraz odśpiewaniem Mazurka Dąbrowskiego.

Jeszcze w trakcie kończenia hymnu bramce Gabriela Kobylaka spróbowała zagrozić Jagiellonia, jednak przy wprowadzeniu piłki do pola karnego jeden z gospodarzy znalazł się na pozycji spalonej. Później do ataku przeszła GieKSa, po wrzutce Alana Czerwińskiego wywalczając rzut rożny. Sam stały fragment gry nie znalazł zwieńczenia. W 5. minucie okazję na półwoleja dostał Bartosz Nowak, jednak i ci najlepsi się czasem mylą – strzał poszedł w aut. Chwilę później goście otrzymali okazję do wykonania rzutu wolnego z boku pola karnego rywala po faulu na Nowaku. Po wykonaniu stałego fragmentu gry przez faulowanego i przedłużeniu piłki przez Mateusza Wdoaiaka, futbolówka poleciała niestety po zewnętrznej stronie słupka bramki Sławomira Abramowicza. Murawa sprawiała piłkarzom spore problemy z utrzymaniem równowagi, a zawodnicy jeździli po trawie jak po lodowisku. Seria dwóch rzutów rożnych dla gości nie przyniosła efektów. Głównie mogliśmy obejrzeć przepychankę w bramkarskiej piątce, zakończoną faulem w ataku po drugim kornerze. Groźnie się zrobiło w polu karnym Katowiczan, rykoszet po strzale leciał Kobylakowi za kołnierz. Bramkarz jednak stanął na wysokości zadania i zdążył złapać piłkę. Ataków Jagi ciąg dalszy, tym razem po rzucie rożnym Szmyt posłał istną bombę z 20. metra, która na szczęście o niewiele minęła bramkę. Po kolejnym rzucie rożnym GKS-u kontrowersyjną decyzję podjął główny arbiter, puszczając bez gwizdka starcie Łukasiaka z Jóźwiakiem w polu karnym, co w efekcie doprowadziło do tego, że Kowalczyk dostał żółtą kartkę za przerwanie kontry. Kontynuacją rzutu wolnego Jagi był obroniony przez Kobylaka strzał Jesusa Imaza po krótkim słupku. Chwilę później dobrą interwencją popisał się Pau Resta, blokując groźne uderzenie gospodarzy. Do przerwy wynik był bezbramkowy, a wrażenia wizualne z tego spotkania zostałyby docenione przez prawdziwych koneserów.

Druga część spotkania rozpoczęła się wywalczeniem kolejnego rzutu rożnego dla piłkarzy Rafała Góraka i po raz kolejny z tego stałego fragmentu gry nic nie wyniknęło. Groźniejszą sytuację stworzyła Jagiellonia w 53. minucie, jednak ponownie Resta dobrze zablokował strzał. Akcja szybko przeniosła się na drugą stronę, Ilja Szkurin dzięki błędowi w obronie dostał okazję na zaskoczenie bramkarza z 15. metra, strzał po ziemi niestety został obroniony bez większego problemu. Oba zespoły szukały swoich okazji, a ponownie okazję do kilku bloków dostał Resta. Po skiksowaniu piłki na swojej połowie w 59. minucie Mateusz Wdowiak mógł być wdzięczny Czerwińskiemu, który zaasekurował kolegę z drużyny i spokojnie wycofał piłkę. Kolejna dobra okazja Jagi, po minięciu się z piłką Lukasa Klemenza do pojedynku sam na sam z bramkarzem dostał okazję Prelec – a przynajmniej tak się mu wydawało, bo nagle zza pleców wyrósł mu bardzo dobrze grający w tym meczu Pau Resta i na wślizgu zablokował strzał napastnika. Śliska piłka w końcu zebrała swoje żniwa – po centrostrzale z rzutu wolnego kopanego przez Lozano piłka poślizgnęła się po krótkim słupku i zaskoczyła bramkarza GieKSy. Wcześniej jeszcze odbiła się od Szkurina. Kolejny atak Jagiellonii – od straty bramki uchroniły nas dwie świetne interwencje Kobylaka, który sparował dwa strzały oddane z bliskiej odległości. W 79. minucie po raz kolejny pokazał się golkiper Katowiczan, wygrywając pojedynek biegowy z Jóźwiakiem i wybijając piłkę sprzed pola karnego. Wprowadzony chwilę wcześniej Eman Marković, po rajdzie prawą stroną, dobrze wrzucił piłkę na głowę Szkurina, ten jednak uderzył prosto w bramkarza. W 81. minucie po przekładance w rogu pola karnego Marcin Wasielewski został kopnięty przez Jóźwiaka. Decyzją z boiska był rzut karny, sędziowie na VARze dopatrzyli się jednak symulki. Dobrą okazję mieli GieKSiarze w doliczonym czasie gry, po podaniu Czerwińskiego Nowak zagrał świetną piłkę do Szkurina, ten jednak nie opanował piłki i wypchnął ją brzuchem za linię końcową. Kolejna okazja do wyrównania wyniku, tym razem po podaniu wstecz pola karnego Galana nasz białoruski napastnik uderzył w blokującego obrońcę. Sędzia niedługo później zakończył spotkanie, GKS Katowice wraca bez punktów.


8.11.2026 14:45, Białystok, Chorten Arena
Jagiellonia Białystok 1:0 GKS Katowice
Bramki: Szkurin (69 – sam.)
Jagiellonia Białystok: Abramowicz – Conceição, Kobayashi, Konstantopoulos, Montoia – Romanczuk, Klynge – Jóźwiak (90. Kucharski), Imaz (64. Lozano), Szmyt (64. Sow) – Prelec.
GKS Katowice: Kobylak – Wasielewski (85. Jirka), Czerwiński, Klemenz, Resta, Wdowiak (64. Galan) – Kowalczyk (78. Wolski), Łukasiak (78. Milewski), Nowak, Wędrychowski (64. Marković) – Szkurin.
Żółte kartki: Resta, Kowalczyk, Wasielwski.
Sędzia: Daniel Stefański (Bydgoszcz).
Frekwencja: 15306 (w tym 440 kibiców GieKSy).

Kontynuuj czytanie

Piłka nożna Wywiady

Adrian Błąd: Staliśmy się solidnym klubem Ekstraklasy

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

O zawale serca, sytuacji rodzinnej, meczach z Gryfem Wejherowo, obecnej szatni GieKSy i domniemanym kryzysie – o tym i o wielu innych rzeczach porozmawialiśmy z Adrianem Błądem. Przed Wami spora (prawie 17 000 znaków!) dawka czytania, ale jeśli przebrniecie przez całość, z pewnością dowiecie się wielu nowych rzeczy. Zapraszamy!

GieKSa.pl: Ciężko nie zacząć inaczej niż od staropolskiego pytania: jak tam zdrowie?
Adrian Błąd: Dobrze, dziękuję. Odpukać już jest wszystko dobrze. Przez okres urlopowy faktycznie dużo się u mnie działo, bo po 20 latach grania w piłkę wyszło w badaniach, że mam tętnicę mostkową. Obecnie jestem pod stałą opieką profesora Milewskiego, który jest kardiologiem sportowym.

Zawał serca u profesjonalnego piłkarza to nie jest codzienność. W sieci krążyła informacja, że spotkało cię to tuż po meczu z Pogonią.
Widziałem, ale to nie do końca jest prawda. Może ta adrenalina i wszystko co się działo w końcówce sezonu i stricte w meczu z Pogonią miały na to wpływ, ale sam zawał przydarzył mi się po powrocie z urlopu, tydzień przed powrotem do treningów. Wniosłem walizki do góry i schodząc ponownie do auta spięło mnie w plecach tak że upadłem na klatce nie mogąc się ruszać. Na szczęście szybko przyjechało pogotowie, pomógł mi też Wojtek Herman.

W kulisach z tamtego meczu z Pogonią jest świetny fragment, w którym skaczesz na kolegów i krzyczysz: “Jeździliśmy po Wejherowach, a teraz pojeździmy po Europie!”. To musiał być dla ciebie duży cios, że tuż przed pucharami przyplątały się aż takie problemy ze zdrowiem.
To był dla mnie mega duży cios i bardzo to we mnie siedziało. Tyle lat czekania, a teraz miało mnie to ominąć? Bardzo to bolało. Trener Górak świetnie się zachował, bo zostałem dokooptowany do kadry która poleciała na Węgry, mimo że nie mogłem zagrać, więc przynajmniej mogłem przeżyć to wszystko z poziomu ławki rezerwowych i obecności w szatni.

Jak już tak rozmawiamy o zdrowiu, to jak dzisiaj miewa się twoja córka?
Po prostu żyjemy i działamy z dnia na dzień. Nie ma u niej znaczącej poprawy i perspektyw na to, że będzie chodzić czy mówić, ale musimy każdego dnia działać, by nie było gorzej. Dziś Hania uczęszcza do ośrodka rehabilitacyjno-edukacyjnego na Giszowcu, z którego jesteśmy bardzo zadowoleni. Oprócz tego prowadzimy codzienne rehabilitacje, a w tym wszystkim ogromną rolę odgrywa moja żona, która opiekuje się córką każdego dnia.

Pamiętamy wszyscy akcję praktycznie całego środowiska piłkarskiego, które kilka lat temu rzuciło się do pomocy, zbierania funduszy i organizowało akcje koszulkowe.
Akcja z koszulkami wyszła wtedy bardzo spontanicznie. Moja siostra wymyśliła, że skoro tyle ich mamy, to można zrobić z nich użytek i zebrać jakieś dodatkowe środki na Hanię.

Jesteś w piłce tyle lat, a mimo wszystko zaskoczył cię rozmiar tej akcji i skali pomocy?
Byłem w szoku, że ta akcja nabrała takich rozmiarów i trochę nie ogarniałem tej skali. Bo pomocy ze środowiska GieKSy czy Zagłębia Lubin oczywiście mogłem się trochę spodziewać, ale kiedy później dołączyły Zawisza, Arka, Raków i wiele innych klubów, to było dla mnie ogromnie wzruszające. Całe środowisko piłkarskie i kibicowskie ruszyło nam z pomocą, dlatego skoro mam okazję – to raz jeszcze Wam wszystkim dziękuję.

Powiedziałeś przed chwilą, że z córką jeździcie na zajęcia do ośrodka na Giszowcu. Czy po karierze planujecie zostać w Katowicach?
Tak. To już dzisiaj wiemy na pewno, bo wszystkie nasze sprawy rodzinne, cała logistyka związana z Hanią jest już mocno zakorzeniona w Katowicach. Wszystko, czego potrzebujemy, mamy tutaj lub w innych śląskich miastach pod ręką, a w Lubinie byłoby o to ciężko.

To rodzinnie. A zawodowo? Koniec kontraktu niestety nieuchronnie się zbliża.
Czeka mnie rozmowa z trenerem i z dyrektorem sportowym.

Adrian Błąd w czerwcu 2027 zawiesi korki na kołku?
Mam świadomość, że piłka mocno poszła do przodu, widzę jak zmienia się intensywność grania w Ekstraklasie. Do tego mam świadomość swojego wieku, sytuacji zdrowotnej i będąc szczerym ze sobą widzę, że w pewnych aspektach ten pociąg po prostu odjechał. Mamy w szatni bardzo jakościowych i młodych piłkarzy. A czy w czerwcu będzie koniec kariery? Na dzisiaj mam różne pomysły, ale żadna decyzja nie zapadła. Jak tylko coś będzie postanowione w 100%, to myślę, że kibice GieKSy pierwsi się o tym dowiedzą.

Trzy lata temu w wywiadzie dla Weszło powiedziałeś, że mega się cieszysz na Ekstraklasę. Jak patrzysz na to po tych trzech latach?
Przychodząc do GieKSy miałem w Ekstraklasie rozegrane 77 spotkań. Moim marzeniem było, żeby wywalczyć z GieKSą awans i dobić do setki. Dziś mam tych meczów 130 i jakie by one nie były – lepsze czy gorsze, z większą liczbą minut czy z mniejszą – to jestem po prostu szczęśliwy. Właśnie dlatego powiedziałem wtedy, że się mega cieszę – bo sami to wywalczyliśmy, bo w końcu zrobiliśmy to z GieKSą.

Siedzi ci w głowie brak gola na Arenie Katowice?
Haha. Faktycznie nie mam jeszcze bramki na Nowej Bukowej i jest to taki kamyczek w bucie, który mnie uwiera. Trochę lat w klubie jestem i dla mnie to by była piękna puenta tej mojej obecności w GieKSie.

Po ostatnich meczach zwolniło się chyba miejsce do wykonywania karnych.
Nie przesadzajmy. Sami pamiętacie taką serię, gdzie chyba 7 czy 8 karnych z rzędu nie strzeliliśmy. Ja też wtedy byłem w to zamieszany, więc myślę że przy obecnej kadrze to dalej jestem gdzieś na końcu listy do strzelania jedenastki (śmiech).

Zakładając, że szybko zapewnimy sobie utrzymanie, to czy myślisz, że trener Górak dałby ci więcej minut, żeby w końcu ta bramka na Nowej Bukowej wpadła?
Ja z trenerem Górakiem mam świetną relację, ale mam też świadomość, że dziś w piłce nie ma miejsca na sentymenty. Im wyższe miejsce na koniec sezonu, tym większe pieniądze dla klubu, więc wiem, że szansę dostanę, jeśli będę dobrze wyglądał fizycznie i nie będę odstawał na tle chłopaków. Przyznam jednak szczerze, że przed zawałem często sobie o tym myślałem, że już mi stosunkowo niedużo brakuje do rozegrania 300 meczów w GieKSie…

Wracając jeszcze do twoich potencjalnych planów na życie po karierze piłkarza zapytam trochę przewrotnie: czy mówi ci coś nazwisko Podliński?
Haha, chyba wiem do czego zmierzacie. Oczywiście – Karol Podliński, napastnik, obecnie w ŁKS-ie Łódź. Pamiętam, że pierwszy raz moją uwagę na niego zwrócił Jakub Arak. Rozmawialiśmy wtedy o wymaganiach, które musiał spełniać w tamtym czasie napastnik przymierzany do Rakowa Częstochowa. Kuba znał te wymagania i mówił, że Podliński to zawodnik który je spełnia.

No właśnie, kilka lat temu w wywiadzie wspominałeś, że widzisz się jako skaut i wskazywałeś go jako wyróżniającego się napastnika. To dalej coś co cię ciekawi?
Powiem tak – od mojego pierwszego spotkania w GieKSie z trenerem Szwargą, jeszcze w II lidze, zacząłem patrzeć na piłkę zdecydowanie szerzej, bardziej analitycznie i faktycznie ta strona piłki mocno mnie zainteresowała. Tak jak powiedziałem wcześniej – na dziś skupiam się na tym, że jeszcze mam ważny kontrakt i decyzji co po sezonie – czy będę grał, trenował czy spróbuję zostać skautem – jeszcze nie podjąłem.

A rzucisz przynajmniej parę nazwisk, które moglibyśmy obserwować?
Nie ma szans, bo mi to za parę lat wyciągniecie i powiecie, że Błąd to się w ogóle nie zna (śmiech). A tak poważnie, to każdy kto interesuje się piłką, wie że kadry klubów Ekstraklasy, ale i I czy II ligi są już przeanalizowane od każdej możliwej strony. Widzę to u nas w sztabie – jeśli poproszę trenera, żeby w odpowiednim programie wpisał “Marcin Wasielewski”, to za minutę mam jego odpowiednik z większości lig i mogę sobie szukać po konkretnych parametrach. Dlatego rola skauta to jedno, ale technologia również w piłce poszła niesamowicie do przodu.

Odnosząc to do GieKSy, to dużym wyzwaniem jest dobranie zawodnika do kadry pod względem charakteru?
Trochę tak, ale też dużym wyzwaniem jest spokojne wprowadzenie nowych zawodników w nasz model gry.

Aklimatyzacja czasami faktycznie trochę trwa. Trener Górak mówił, że czasami mija pół roku zanim zawodnicy załapią jego filozofię.
Zgadza się, sami to widzicie, jakie były na początku opinie o Nowaku czy o Szkurinie w ich pierwszych sezonach, a dzisiaj nikt sobie nie wyobraża zespołu bez nich. U nas faktycznie jest dużo zadań taktycznych, których w innych klubach na swojej pozycji nie musiałeś wykonywać i czasami nauczenie tego zawodników faktycznie chwile zajmuje.

Jak przy Szkurinie jesteśmy – ile jest prawdy w tym, że w pewnym momencie Arek Jędrych musiał mu po męsku wyjaśnić, że musi więcej pokazywać zamiast narzekać?
Zero, słyszałem te głupoty. Ilia to jest bezkonfliktowy, świetny facet, do tego bardzo pracowity. Nikt mu nic nie musiał wyjaśniać. Sam w końcu załapał, że trener wymaga od niego nie tylko strzelania bramek i dzisiaj widzicie efekty.

W kadrze zespołu z pierwszej ligi zostałeś już tylko ty, Jędrych, Wasielewski i Szczuka. Czy to jest ten moment, że GieKSa już się zmieniła, czy taka całkowita zmiana oblicza tej szatni jeszcze przed nami?
Ta zmiana trwa. Z naszej czwórki jedynie Wasyl obecnie gra w pierwszej jedenastce. A jeśli popatrzymy ogólnie na wiek zawodników z kadry, to myślę że taka mini rewolucja może za sezon, może za dwa, ale na pewno jest przed GieKSą.

A ile dziś w szatni jest jeszcze tego ducha drużyny z pierwszej ligi? Nie ma już w zespole Kudły, Jaroszka, Rogali czy Repki, którzy chyba tworzyli klimat.
Sporo – Bartek Nowak, Lukas Klemenz, Alan Czerwiński czy Borja Galan bardzo szybko się wpasowali w tamtą naszą ekipę. Nie ma się też co czarować, że tym co mieliśmy wypracowane w I lidze zawojowalibyśmy Ekstraklasę. Zmiany musiały być, trzeba podnosić jakość i po prostu nie da się walczyć w Ekstraklasie jadąc jedynie na atmosferce z pierwszej ligi i sezonu z awansem.

Arek Woźniak dzwoni jeszcze czasem?

Pewnie, z Arkiem przyjaźnimy się cały czas i jesteśmy w stałym kontakcie.

W talii kart atutów GieKSy, jak dużą naszą siłą jest to, że mamy tak polską szatnię?
Myślę, że był to jeden z głównych powodów, dla których zrobiliśmy piąte miejsce.

Aż tak?
W naszej szatni 75% zawodników to Polacy i każdy zagraniczny zawodnik, który do nas dołącza musi wejść w ten zespół i się z nim zżyć. A wiem, że nie w każdym zespole tak to wygląda, i jeśli zawodników zagranicznych jest więcej, to ciężko o jakąś wybitną jedność. W niektórych drużynach przypomina to odbijanie karty o 16:00 w zakładzie pracy, a u nas jednak bardzo długo jest rodzinna, przyjacielska atmosfera. Wszyscy w szatni staramy się to utrzymywać, bo zawsze było tak, że jeśli pojawiał się problem czy kryzys, to trzymaliśmy się razem.

Czy dziś GieKSa jest w kryzysie?
Nie, zdecydowanie za szybko by stawiać takie tezy. Sami doskonale pamiętacie moment, kiedy w pierwszej lidze nie wygraliśmy 10 spotkań z rzędu. To był kryzys. Dziś zdecydowanie nie.

To chyba wasza wina, bo mocno rozbudziliście nadzieje wśród kibiców.
Nasza baza kibiców po awansie bardzo się zwiększyła i wydaje mi się, że dziś narzekają ci, którzy nie do końca pamiętają gorsze czasy w GieKSie. Jest sporo kibiców, którzy na nowo zakochali się w GieKSie i na dzień dobry dostali świetne mecze na nowym stadionie i europejskie puchary. Ci, którzy byli w tym przysłowiowym Wejherowie, doceniają to, co mamy, ale to nie znaczy, że ambicje nagle zmalały i osiedliśmy na laurach. Patrzmy jednak na to realnie – staliśmy się solidnym ekstraklasowym klubem, weszliśmy na dużo wyższy pułap i teraz po prostu musimy cierpliwie stawiać kolejne kroki.

Można zaobserwować taki paradoks, że ci, którzy w trudnych czasach chcieli dymisji trenera Góraka i mieli pretensje do zespołu, dziś tonują nastroje płynące na przykład z Prostej.
Powiem Wam tak – mam taką przypadłość, że dosyć często odpalam sobie na youtubie 5-6 skrótów z ostatnich meczów w pierwszej lidze, uwielbiam do tego wracać. I zwróćcie uwagę, że jak obejrzymy skrót wygranego 8:0 meczu ze Stalą Rzeszów, to ludzi na Blaszoku możemy sobie policzyć co do jednego, bo takie wtedy były pustki. Dzisiaj jesteśmy w innym miejscu, dużo dalej i czasami warto się na chwilę zatrzymać i to docenić.

Sentymentalnie się zrobiło. Ciekawi mnie, czy jak wracasz do tych skrótów na YouTube, to któryś ma jakieś specjalne miejsce w twoim sercu?
Tychy. Uwielbiam ten fragment, jak pada bramka i po bramce leci “GKS Klubem mym”. Ciary za każdym razem. Ale jak tak wspominamy, to jeszcze powiem, że jak po naszym meczu z Wisłą oglądałem Lechia – Arka z córką na rękach, to koszulkę miałem całą mokrą z nerwów, a jak sędzia Kwiatkowski nie dał tego karnego, to tak się wydarłem z radości, że żona myślała, że coś mi się stało.

Po tamtym meczu wasza grupa na Whatsappie zapłonęła?
Totalnie nie. Był ogromny spokój i serio nastawialiśmy się na baraże. Wiedzieliśmy, że najgorsze co się może stać, to się podpalić i w razie niepowodzenia zdołować przed barażami.

Co czułeś, kiedy po meczu w Gdyni zobaczyłeś, że jeden z kibiców wytatuował sobie koszulkę z twoim numerem, nazwiskiem i datą tego meczu?
To robiło ogromne wrażenie. W ogóle oglądając filmiki z Mariackiej, widząc reakcje w sektorze gości w Gdyni, na fecie czy po wiadomościach, które dostawałem, wiedziałem, ile to ważyło dla kibiców, dla miasta. To są niesamowicie miłe chwile, które zostaną ze mną do końca życia.

Wspomniałeś Wejherowo. Ja byłem wtedy na tamtym meczu i pamiętam twoją piękną bramkę. Co by się działo, gdyby ten gol padł dzisiaj w Ekstraklasie?
Myślę, że po awansie wszyscy, łącznie z trenerem Górakiem, byliśmy zaskoczeni tą różnicą medialną, która jest w Ekstraklasie. Cała otoczka wokół ligi przez lata bardzo się rozwinęła i zwiększyła. Dziś, gdybym ja czy ktokolwiek inny strzelił taką bramkę, jak wtedy na Gryfie, to by Wam to wyskakiwało co chwila na dziesiątkach profili przez kolejne pół roku, a wtedy mało kto w ogóle widział tamten mecz.

Nawiązałeś do pustek na Blaszoku, to zapytam o drugi koniec tego kija – ile dziś wam dają trybuny na Arenie Katowice?
Ogromnie dużo. Atmosfera na Nowej Bukowej jest naprawdę niesamowita i czuć, że te trybuny żyją. Samo to że ludzie na Prostej cały mecz stoją, każdy wślizg, przepychanka, dobre podanie czy akcja kończy się wrzawą – to serio niesie.

Bartek Nowak zdradził nam, że wybór stron tak żeby w drugiej połowie atakować “na Blaszok” nie jest przypadkiem.
Jasne, że nie. Właśnie o to mi chodzi – zawodnicy czują te reakcje z trybun i bardzo dużo nam to pomaga. Dziś w piłce końcówki meczów są bardzo ważne, dlatego podkręcanie tej wrzawy atakowaniem na bramkę pod Blaszokiem, jest dla nas bardzo ważne.

Rola trenera Rafała Góraka w zbudowaniu klimatu w drużynie, ale i na trybunach jest chyba bardzo duża? Kibice doceniają, jak w swoich przemowach nawiązuje do miasta, historii klubu czy tradycji górniczych.
Przemowy trenera Góraka to jedna z jego najmocniejszych stron. Bardzo mam wrytą w pamięć scenę, kiedy poprowadził odprawę przed wyjazdowym meczem z Podbeskidziem. To był mecz w okolicach Barbórki i trener mocno nawiązał do górnictwa, kultu ciężkiej pracy czy właśnie historii. Pamiętam, że wszystkich nas to wtedy mega nakręciło. Trener Górak też tak potrafił dobierać ludzi do kadry i sztabu, że oni wczuwali się w ten klimat, rozumieli to. Tak, jak wspomniałem wcześniej – każdy kto do nas przychodzi musi poznać klimat klubu, regionu i miasta. Wiadomo, że czas biegnie i za kilka lat nikogo nie będzie obchodziło, że Adrian Błąd strzelił bramkę Gryfowi w drugiej lidze, ale chodzi o to, żeby nie zaprzepaścić tego, co tutaj zbudowaliśmy.

Kręcimy się podczas tej rozmowy wokół Wejherowa, ale tamtem mecz z Gryfem był też pierwszym meczem po powrocie trenera Góraka do GieKSy. Czy tamten Rafał Górak poradziłby sobie w Ekstraklasie? Jak się rozwinął przez te lata?
Jak trener Górak wrócił do GieKSy, to w sztabie był on, trener Okoń i Dawid Szwarga. Nikogo więcej. Wszystko musieli robić sami. Dziś nasz sztab jest rozbudowany, odpowiada standardom ekstraklasowym, mają wszystkie narzędzia. Myślę że trener Górak rozwijał się z każdym sezonem i po prostu wypracował miejsce, w którym jest teraz. Różnica między nim dzisiaj a nim z meczu z Gryfem Wejherowo w II lidze jest większa niż między niebem a ziemią.

Ciężko nie odnieść wrażenia, że rozwinął się nie tylko jako trener, ale też jako lider, szef.
Zdecydowanie. Dziś trener nie tylko musi ogarniać wszystkie niuanse taktyczne, ludzkie, organizacyjne, ale dodatkowo jeszcze umieć nimi zarządzać. Zachowując proporcje, to dzisiaj trener Górak jest w klubie trochę jak taki angielski boss w dużych klubach – nadzoruje swój sztab oraz pracowników klubu. I jak widać – wychodzi mu to.

Kiedyś powiedziałeś, że sporo czerpiecie z Rakowa Częstochowa i Borussii Dortmund. Czy biorąc pod uwagę, jak ewoluował ten sztab i sam trener Górak jest to aktualne?
Obecnie od Rakowa nie (śmiech), a tak serio to wtedy chcieliśmy od Rakowa kopiować model gry, a od Borussii stałe fragmenty, które pod koniec pierwszej ligi dużo nam dały. Dzisiaj sztab jest tak rozwinięty i ma takie narzędzia, że wypracowują swoje własne koncepcje. Dziś nie da się już chyba czerpać od jednego zespołu. Decyduje tyle niuansów, że musisz być kreatywny i tworzyć samemu, a jeśli czerpać to ze wszystkich po trochu.

Czyli jest możliwe, że będziemy zaczynać mecz wykopem pod pole karne przeciwnika?
Dla mnie, z perspektywy zawodnika, to jest mega dobre rozegranie.

Żartujesz.
Nie, serio. Już tłumaczę – ostatnie cztery mecze: tracimy bramkę, a później nasza piłka ze środka ląduje u bramkarza, bo i tak kopiemy długą, przez to że rywal idzie nakręcony. Więc trzeba ich spróbować wybić, dać im się pomylić i spróbować przenieść grę.

Ile dla sztabu, zarówno w drugiej lidze i obecnie, znaczył trener Dawid Szwarga? Jak go oceniasz i to zamieszanie medialne, które towarzyszyło zarówno jego dołączeniu do GieKSy, jak i przenosinom do Rakowa?
Byłem ogromnym orędownikiem tego, żeby do nas znowu dołączył, bo to jest ogromny fachowiec i wiedziałem, że da nam sporo jakości i wzmocni sztab. Trener Dawid ma duży wpływ na rozwój indywidualny zawodników – po dołączeniu do nas prowadził na przykład dodatkowe treningi przed głównymi zajęciami na przykład tylko dla zawodników z pozycji 8 lub 10. Myślę, że w naszej szatni nie znajdziesz nikogo, kto by się źle o nim wypowiadał. To jak dzisiaj wygląda na przykład Kacper Łukasiak to też duża zasługa trenera Szwargi.

Czy gdyby Adrian Błąd poznał 15 lat temu kogoś takiego jak Dawid Szwarga, to dziś byłby w innym miejscu?
Myślę że tak, bo widziałem na przykład jego kontakt z Szymonem Bartlewiczem. Gdyby ktoś mnie, jako młodego zawodnika, tak nakierował 15 lat temu, to myślę że moja kariera wyglądałby inaczej.

Co Adrian Błąd z roku 2026 powiedziałby temu z 2011?
Miałem taki moment, gdy byłem w Zawiszy, miałem dobre liczby, byłem w formie. Przegraliśmy wtedy awans z Piastem Gliwice, którego trener – Marcin Brosz – zadzwonił do mnie po sezonie, mówiąc, że  widziałby mnie w ekstraklasowym Piaście. Wtedy, jako młody zawodnik, dałem się przekonać Radkowi Osuchowi i zostałem w Zawiszy, a Piast zrobił puchary. To jedyny moment kariery, którego żałuję i jestem ciekawy, jak wtedy potoczyłyby się moje losy, gdybym przeniósł się do Gliwic. Oprócz tego nie żałuję niczego i raczej nic bym nie zmienił.

Trener Henryk Górnik podkreślał, że serce GieKSy biło też w Hotelu Katowice, gdzie w restuaracji spotykali się sportowcy wszystkich sekcji GKS Katowice. Jak to wygląda dzisiaj?
Trener Górak żyje całym klubem – bywa na meczach piłkarek czy hokeja. Kilku piłkarzy regularnie bywa na maczach siatkówki. Wiem, że hokeiści odwiedzają Arenę Katowice. Teraz często mijamy się z siatkarzami na nowym stadionie, a rzadziej z dziewczynami, które zostały na starej Bukowej. Na pewno jest duża serdeczność i wzajemne trzymanie kciuków za wyniki.

Na koniec – chciałbyś coś przekazać kibicom?
Trzymajcie za nas kciuki i bądźcie z nami tak jak do tej pory. Czujemy Wasze wsparcie i potrzebujemy go w gorszych chwilach. I kupujcie bilety na Lecha – liczmy na komplet dla Jasia Furtoka!

Rozmawiali: Błażej i Marcin.

Kontynuuj czytanie

Hokej Podcasty

Wywiad z Mateuszem Michalskim

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Zapraszamy Was do kolejnej, aż 1,5-godzinnej rozmowy Wierzby z jednym z naszych hokeistów. Korzystając z przerwy na zgrupowanie kadry spotkał się on z Mateuszem Michalskim – pracowitym napastnikiem, dla którego jest to już 7 sezon w naszych barwach.

Dajcie znać, jak Wam się podobał odcinek. Prosimy także o pomoc w wypromowaniu podcastu poprzez lajki, udostępnienia, oceny w aplikacjach itd. Nie obrazimy się także na dyskusję w komentarzach. Z góry dzięki!

Możesz nas wesprzeć finansowo (odsłuchanie kosztuje 5 zeta, a komentowanie 19,64 ;)):

Konto:
Santander
87 1090 1186 0000 0001 2146 9533
SK 1964
ul. Bukowa 1a, 40-108 Katowice
Tytułem: Podcast hokej

PAY PAL:
E-mail: [email protected]
Tytułem: Podcast hokej

Jesteśmy dostępni także na Spotify:.

Kontynuuj czytanie

Zobacz również

Made with by Cysiu & Stęga