Na początku nie wiedziałem za bardzo, jak podejść do tego remisu, ale z czasem – kilka godzin po meczu – zacząłem go po prostu bardziej doceniać. Przede wszystkim mam wrażenie, że niektórzy kibice wpadają w jakiś dziwny mindset, że GieKSa będzie teraz wygrywać każdy mecz i jeśli nie ma trzech punktów, to podnosi się larmo. Nieważne, że startowaliśmy w strefie spadkowej, w ekstraklasie jesteśmy drugi rok, po pierwszych czterech kolejkach na nas psy wieszano. Nieważne, że od piątej kolejki jesteśmy drugą najlepszą drużyną ekstraklasy. Że byliśmy o krok od finału Pucharu Polski. Jak GieKSa nie wygrała, to znaczy, że zaj…ali, miasto nie chce pucharów, a piłkarze boją się o swoje kontrakty.

Jak to już kilka razy pisałem w tym sezonie – w dupach się niektórym poprzewracało od dobrobytu.

Fakt jest następujący – od sześciu kolejek GieKSa w lidze nie przegrała. Gdy dodamy do tego pucharowy Raków – to mamy siedem spotkań (bo formalnie tamten mecz liczę jako remis). Sześć meczów bez porażki – to najlepsza seria od awansu do ekstraklasy. Poprzednia taka – wówczas nawet siedem meczów bez przegranej – ostatnio miała miejsce na finiszu pierwszej ligi.

GieKSa w tym czasie wygrała trzy mecze u siebie oraz zremisowała trzy spotkania na wyjeździe. Taki układ w przekroju całego sezonu oznaczałby Mistrzostwo Polski. Ja generalnie na taki układ bym się nie obraził. Zawsze gdzieś tam w głowie było, że wygrywanie u siebie i remisowanie na wyjazdach to bardzo dobra sprawa. I GieKSa to robi. Jeśli utrzyma ten schemat w ostatnich dwóch meczach – będą puchary.

Zremisowaliśmy bezbramkowo z Piastem. Zremisowaliśmy mecz, w którym tego jednego punktu wcale nie musieliśmy zdobyć. Piast bardzo dobrze wszedł w mecz i rozgrywał bardzo dobrą pierwszą połowę. Chciał nas pobić intensywnością i naporem na bramkę. Tak ostatnio gra drużyna trenera Myśliwca – ładnie i skutecznie. Rozegrali świetny mecz z Arką i naprawdę dobry w Kielcach. To nie jest byle jaka drużyna. Według mnie w przyszłym sezonie może to być spokojny środek tabeli albo może nawet górna połowa. Naprawdę patrząc na to, co wyprawiają niektóre ekipy w rundzie wiosennej – Gliwiczanie jawią się jako team bardzo solidny.

GieKSa przed przerwą zagrała bardzo słabo. Nie było tej ikry, spowalnialiśmy grę, nie pokazywaliśmy się na pozycjach, było to mozolne i jakby na zaciągniętym ręcznym. Z gry nie stworzyliśmy sobie nic. Nie było te stałych fragmentów. Jeszcze Kowal przy fajnie zapowiadającej się kontrze wywrócił się na chałce. No nie wychodziło nic, bo i wiele nie zrobiliśmy, by wychodziło. Dobrze, że przynajmniej Rafał Strączek użył dłoni i żuchwy do obrony i dzięki temu gola nie straciliśmy.

Po przerwie było już lepiej. Piast już nie atakował z taką werwą, choć kilka razy wszedł w nasze pole karne. Przede wszystkim to jednak GKS się ogarnął i również zaczął sobie stwarzać jako takie okazje. Było ich niewiele, ale naprawdę niezłe. Strzał Markovića, dobijany strzał Szkurina i to fatalne pudło Kowala. W końcu pechowa sytuacja ze strzelonym i anulowanym golem. Tutaj do sędziego Sylwestrzaka oczywiście żadnych uwag nie ma – odwołał bramki GieKSy i Piasta całkowicie słusznie. To w innych meczach znów mieliśmy kompromitacje arbitrów, jak choćby brak czerwonej kartki dla zawodnika Widzewa, gdzie „cała Polska widziała”, że od 4. minuty łodzianie powinni grać w dziesiątkę. „Całą Polska” oprócz wyjątkowo ślepych sędziów na boisku czy przede wszystkim wozie VAR.

Przy tym wspomnę, że ostatecznie na szczęście nie imają się nas w tym sezonie jakieś koszmarne błędy sędziowskie. Tak naprawdę chyba jedynym meczem z dużymi pretensjami może być ten z Legią sędziowany właśnie przez Sylwestrzaka.

Tak, druga połowa była już lepsza, ale nie była na tyle dobra, by z Piastem wygrać. Ostatecznie mecz zakończył się dość sprawiedliwym remisem, choć za pierwszą połowę dałbym wskazanie na Piasta. Dlatego właśnie uważam, że ten remis należy cenić.

Powtórzę to co też często ostatnio mówię – kiedyś takie mecze przegrywaliśmy po bramce z dupy. Teraz jak nie umiemy wygrać, to remisujemy. Wyjątek oczywiście stanowi mecz z Cracovią, ale chyba nie chcę do tego wracać, bo to był najbardziej spieprzony mecz w tym sezonie. Któryś na to miano zawsze musi zasłużyć. Padło na Kraków. Zdarza się – taki jest sport.

Ale wyjąwszy Pasy – z Koroną utrzymaliśmy remis, a przecież Cebula na koniec miał setkę. Radomiak nas cisnął niemiłosiernie – utrzymaliśmy prowadzenie. Teraz właśnie mecz z Piastem. Nie ma źle.

Kilku zawodników mogło zagrać zdecydowanie lepiej. Bartek Nowak ostatnio już nie jest tak efektywny jak wcześniej, od niego wymagam znacznie więcej. Przede wszystkim znów jednak z ciężkim sercem, ale muszę skrytykować Ilję, bo ten zawodnik nie ma tego doskoku do piłki, robi wiele rzeczy powoli, gdy trzeba by było depnąć, choćby metr dwa do przodu. Fajnie się zastawia i nawet przyjmie tę piłkę, ale brakuje tej agresji, żeby ją utrzymać i dalej coś zrobić. Plus znów – w jedynej sytuacji w pierwszej połowie, zamiast strzelać, próbował jeszcze okiwać połowę drużyny Piasta. Po co?

Nie przekonuje mnie też Marcel Wędrychowski. Wszedł, naprawdę na skrzydle miał sporo miejsca, żeby wykorzystać swoją szybkość. Raz się zabiegł gdzieś nie wiadomo gdzie pod trybunę gości i mało z tego wyniknęło. Piłkarz ten ma bardzo dobry potencjał, ale nadal z tą głową jest problem.

Dobrze, że zagraliśmy na zero z tyłu. Obrona spisała się dobrze, choć Marius Olsen miewa jakieś zawiasy. No ale piłkarz mało na razie zagrał, więc mamy nadzieję, że się wyrobi.

Zakładanie przed meczem, że wygramy z Piastem, bo Piast słaby to głupota. Nie było argumentów przed spotkaniem, żeby zakładać, że GieKSa jest jakimś zdecydowanym faworytem. Tabela pokazuje, że GieKSa jest nieco lepsza, ale własne boisko niweluje te różnice.

I teraz tak – patrząc na układ tabeli dla mnie nie jest największym problemem remis w Gliwicach. Problemem jest przede wszystkim to, że Zagłębie wygrało w Zabrzu. Gdyby Lubinianie tam nie zapunktowali, uznałbym tę kolejkę za udaną. Na poziomie minimum – bo z naszym remisem i wygranymi Rakowa oraz Jagiellonii, ale jednak udany. A tak jest połowicznie udana – bo Zagłębie nas w tabeli dogoniło, natomiast dobrze, że Wisła przegrała i chyba wypisała się z walki o puchary.

Swoje jednak musimy jeszcze zdobyć. Przez tę wygraną Zagłębia – na ten moment do pucharów brakuje nam dwóch lub trzech punktów, ale raczej trzeba liczyć, że trzech. Bo Zagłębie gra u siebie z Pogonią i na wyjeździe z Jagiellonią. GKS z tymi samymi ekipami będzie się mierzył, tyle że z Jagą u siebie, z Portowcami w Szczecinie. Chodzi o to, by nie zdobyć mniej punktów niż piłkarze Ojrzyńskiego.

Mały rzut oka trzeba jeszcze zrobić na Radomiak i… Legię. Żeby Legia nas nie dogoniła musimy zdobyć dwa punkty. Co do Radomiaka, będziemy liczyć dziś wieczorem – po ewentualnym zwycięstwie ekipy Baltazara w Krakowie. No i ciekawi jesteśmy, co wydarzy się w środę w zaległych meczach Arka – Górnik i Raków – Jagiellonia.

Nie ma co jednak uczestniczyć w wyścigu żółwi i liczyć na potknięcia przeciwników (oprócz Zagłębia). My musimy zagrać swoje minimum, czyli wspomniane co najmniej dwa, a najlepiej trzy punkty zdobyć. Najbliższa okazja będzie do tego w niedzielę.

Co to będzie za spotkanie. Stadion już jest od kilku dni wyprzedany, przedostatnia kolejka i GieKSa walcząca o puchary z eksportową drużyną Adriana Siemieńca, która to jednak ma swoje problemy. GKS już dwa razy z Jagą od powrotu do ekstraklasy wygrał – w lidze i pucharze. Teraz to spotkanie ma również swoją wielką rangę. Szykuje się spektakularne widowisko.

A skoro trener Daniel Myśliwiec mówi, że GieKSa zasługuje na puchary i podium, nie wypada tego po prostu nie zrealizować.