Dołącz do nas

Kibice

Echa Bukowej #65 – Licznik ani drgnie

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Wiele lat temu moja siostra kupiła sobie kubek z Kłapouchym – jednym z bohaterów „Kubusia Puchatka” – i napisem „pamiętaj! Depresja kiedyś minie”. Kubek, choć lekko ubity, służy do dziś, a wielu członków naszej rodziny i znajomych uwielbia sączyć z niego napoje. Sam napis traktując z reguły ironicznie. Tak się składa, że zasiadając do pisania relacji kibicowskiej z niezwykle fascynującego pojedynku GieKSy ze Stalą Mielec, akurat do tego kubeczka nalałem sobie herbatę. I tak się zastanawiam: kiedy to minie? Stan bliski depresji towarzyszy większości kibiców GieKSy, a jeśli ktoś nie jeździ na wyjazdy to już w ogóle kojarzy mecze naszego klubu niemal wyłącznie z cierpieniem. Poza Katowicami jednak czasem wygrywamy, tymczasem jeśli chodzi o mecze przy Bukowej to licznik zwycięstw zaciął się dawno temu. 

Jeśli ktoś miałby wątpliwości co do tego, co jest przyczyną tak słabej frekwencji przy Bukowej to z pewnością wystarczyłoby pokazać mu ów licznik. A z frekwencją jest źle, co podkreślam w każdej relacji pomeczowej, przez co robi się to już nudne ale nuda ta jest wprost proporcjonalna do nudy, którą przeżywa się podczas naszych spotkań. Skalę naszej frekwencyjnej degrengolady uświadomiłem sobie ponownie ostatnio gdy trafiłem na zestawienie klubów z województwa śląskiego według frekwencji, opracowywanego przez redakcję strony sportslaski.pl. Obecnie GKS zajmuje tam 9. miejsce. Nie powinno to tak wyglądać, mimo wszystko. O ile nie dziwi fakt, że jesteśmy za drużynami z Ekstraklasy i tymi z I ligi posiadającymi nowe stadiony, o tyle martwi to, że lepszą średnią frekwencję ma nawet Jastrzębie. Zawsze po tego typu wpisach pojawiają się komentarze, czasem długie, osób, które do niedawna chodziły regularnie na Bukową (czasem od lat 80′, 90′) a obecnie nie pojawiają się. Nie zawsze odpisuję, ale zawsze czytam. Ze smutkiem i nie bez dozy zrozumienia… Ostatni mecz tego sezonu jako gospodarz rozegramy za dwa tygodnie, a naszym rywalem będzie Bytovia. W tym dniu odbędą się finały akcji „zagraj na Bukowej” więc można się spodziewać, że uczestnicy wraz z opiekunami zagęszczą nieco trybuny. Zawsze to coś! A sama akcja idzie niesamowicie, kilkaset dzieciaków uczestniczy w treningach w dzielnicach Katowic i miastach ościennych w każdym tygodniu. A już za rok jubileuszowa, dziesiąta edycja. To pocieszające, że w każdych warunkach da się coś konstruktywnego zdziałać! Wierzę, że uda nam się stworzyć taką atmosferę, dla której przynajmniej część z tych dzieciaków będzie chciała wracać na stadion. A po meczu uśmiechniemy się z okazji utrzymania.

Aha, miało być coś o meczu jeszcze. Odbył się, doping był niezły, a po końcowym gwizdku jakoś tak spokojnie, bez wybuchu wściekłości. Nie ma co się oszukiwać, większość z nas tę porażkę miałą wkalkulowaną do swoich wyliczeń. Kibiców Stali pojawiło się kilku, trudno cokolwiek o nich napisać. Na płocie przed sektorem „A” pojawiła się natomiast nasza reprezentacyjna flaga – z okazji święta narodowego. Takie akcenty mnie akurat cieszą. Czołem!

Podsumowanie:
Oprawa: brak
Frekwencja: 1940
Goście: 5
Wydarzenia: brak

23 komentarze
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, jednakże zastrzega sobie prawo do ich cenzurowania lub usuwania.

23 komentarze

  1. Avatar photo

    Siwen

    5 maja 2019 at 01:31

    Depresja nie przychodzi z czwartku na piątek i też nie odejdzie po weekendzie. Na depresje „pracuje” się miesiącami, długimi latami, nierzadko nawraca i niestety bywa, ze zostaje już z nami, pod egidą lekarstw, do końca życia. Splot wielu złych czynników, wydarzeń, decyzji (czasem zależnych od nas a czasem zupełnie niezależnych) następujących systematycznie po sobie, doprowadza ostatecznie do momentu, w którym kolejna maleńka kropelka przelewa wielka czarę goryczy i już, gotowe-mamy depresje! Rzeczy które nas od zawsze cieszyły i bawiły już nie cieszą tylko smucą, hobby odkładamy zupełnie na bok, relacje towarzyskie umierają, następuje pustka, totalne wypalenie i emocjonalna ignorancja wszystkiego co się dzieje wkoło nas. Niektórzy są świadomi tego, że zachorowali i zaczynają szukać pomocy, czasem czujna rodzina lub przyjaciele uświadamiają nas, ze wpadliśmy w depresje i za ich namowa udajemy się do lekarza, niestety spora grupa nie dopuszcza do siebie wiadomości o chorobie i konieczności wizyty u psychiatry. Bojąc się łatki świra udaje, że wszystko jest ok, taki chwilowy dół, ucieka od problemu odkładając go w czasie i tym samym pogłębiając…..Paradoks dzisiejszej GieKSy polega na tym, ze tkwi w tej chorobie (od dłuższego czasu) zupełnie świadoma,kopie puszkę w dół drogi, nie chce żadnej pomocy, z kibiców robi świrów, wysyłając ich do psychiatry mówi im, że przecież wszystko jest w porządku a mała chandra zdarza się każdemu!!!

    Zagraj GieKSo jak za dawnych lat!

  2. Avatar photo

    Kibol

    5 maja 2019 at 09:30

    SIWEN PIĘKNIE NAPISANE Ale zawsze nadzieja umiera ostatnia chodz już jesteś na dnie musisz wierzyć że ktoś lub cos cię uratuje i wtedy poczujesz ten sens istnienia

  3. Avatar photo

    GieKSiorz

    5 maja 2019 at 10:08

    Proste jeśli się robi ludzi latami e ciula to tak jest.tyle lat ładnej gadki o awansie, stadionie itd a dalej wielkie gówno.tylk najgorsze jest to że w tym roku może być nawet cofnięcie się,po degradacji z ekstraklasy do 4 ligi wierzyłem że będzie dobrze, ale po tylu latach robienia nas w huja już nie ma sił wierzyć.komus zależy żeby ten klub ośmieszyć, zarżnąć, obrzydzić i to się komuś udaje przy przyzwoleniu nas kibiców.komu ja stawiam na urząd miasta.bylaby chęć to by nasza Gieksa była już dawno w ekstraklasie zobaczcie Gliwice, Częstochowa, Łódź itd , ktoś tam chce i to robi znakomicie,a u nas miasto wojewódzkie bez stadionu i silnej piłki, porażka, mam nadzieję że w końcu się obudzimy my kibice i postawimy ten klub na nogi.BO GIEKSA TO MY!!!

  4. Avatar photo

    pablo eskobar

    5 maja 2019 at 10:52

    Panowie dobrze niebedzie dopoki rzadzacy sie niezmienia jak widac o stadionie cisza druzyna praktycznie w 2 lidze jak spadniemy to wszyscy odejda i znow bodowanie druzyny latami bo to nietakie proste od razu awansowac no chyba ze sie chce a tego napewno niebedzie bo poco aby znow robic nadzieje na lepsze jutro bylo by pisac tak dlugo ale najgorsze w tym wszystkim jest ze wlasnie kibice pozwalaja na to niema nic zero protestow kiedys to by opony chyba palili przed ratuszem szkoda gadac

  5. Avatar photo

    Bbb

    5 maja 2019 at 11:25

    Mnie to zastanawiam dlaczego z tym burdelem nikt nic nie zrobi? Dotychczasowy zarzad musi odejsc bo to sa nie odpowiednie osoby do zarzadzania takim klubem w szczegolnosci dyrektor sportowy razem z janickim!!!!! Moze Jakies transparenty anty zarzadowe moze Jakies demonstracje podstadionem wyrazenie swoje go nie zadowolenia? W innych klubach potrafia sie zebrac I pokazac ze Maja jaja A Nam wiecznie w twarz sie pluje I mowimy ze deszcz pada…

  6. Avatar photo

    thommy

    5 maja 2019 at 11:37

    Ktos wie co sie dzieje z naszym forum? Od kilku dni nie dziala…

  7. Avatar photo

    tombotleg

    5 maja 2019 at 12:09

    Coś w tym jest, lata upokorzeń, porażek, tego normalni ludzie nie są w stanie już znosić są granice, w końcu człowiek łapie się na tym że to ma być rozrywka, miłe spędzenie czasu a nie stres, nerwy, kurwowanie i wieczne bluzgi, przychodzą na to już tylko najtwardsze jednostki..

  8. Avatar photo

    Kamel

    5 maja 2019 at 14:54

    wiyncyj polskich fan,frekfencjo no bloszoku no sicher sie dzwigniye,mysla co ze tokimi „akcentami” 100/spiel es realno juz no kolyjny sezon.

  9. Avatar photo

    Irishman

    5 maja 2019 at 15:51

    Brawo Kłapouchy! Faktycznie depresja kiedyś minie!
    Ale najpierw (i zraz mnie tu ktoś zapewne zj…ie|) może faktycznie trzeba upaść na samo dno?!?!?! Może wtedy NARESZCIE!!! NARESZCIE!!! NARESZCIE!!! nastąpi wietrzenie gabinetów?!?!?! A potem pokoju trenerów i szatni!!! Franek Sput, Jasiu Furtok, Piotr Piekarczyk, Marek Koniarek… a pewnie i ktoś z młodszego pokolenia byłych GieKSiarzy z całą pewnością zaangażowaliby się w plan odbudowy GieKSy piłkarskiej! A może i kibice??? Pamiętam czasy ich zaangażowania się w misję ratowania klubu gdy zaczynaliśmy od IV ligi! Czego im wtedy zabrakło, aby wrócić na należne nam miejsce w ekstraklasie? Wsparcia organizacyjno-finansowego jakie ma dzisiejszy klub!!! TYLKO NAJPIERW TRZEBA POŻEGNAĆ SPADOCHRONIARZY!!!

    • Avatar photo

      Marecki

      5 maja 2019 at 17:37

      Ale to już było…

  10. Avatar photo

    PanGoroli

    5 maja 2019 at 19:11

    Karol, takie pytanie do Ciebie – Ty jesteś Polakiem, czy Ślązakiem? Bo jeśli to pierwsze, to może tak trochę szacunku dla krainy i narodu, który Ciebie (i pewnie Twoich przodków) ugościł. Jeśli jesteś jednak Ślązakiem, to weź się porządnie dupnij w łeb. Ślązak, to ani Polak, ani Niemiec. Ani Hanys też – młodzi, jak nie wiecie, to polscy koloniści tak nazwali naszych przodków, by podkreślać niby niemieckość Ślązaków (że niby Hansy -> Hanysy).
    Obce barwy narodowe na stadionie stolicy naszego kochanego Śląska, to plucie sobie samemu w twarz. Możemy się nawzajem szanować, ale to nie znaczy, że musimy Polakom od razu do rzici włazić. Młodzi, honoru nie macie…

  11. Avatar photo

    Irisjman

    5 maja 2019 at 19:53

    @PanGoroli, to ja proszę o szacunek dla tych Ślązaków, którzy są jednocześnie Polakami, a których przodkowie przelewali krew w powstaniach śląskich o to, aby tu była Polska! Tacy też są i jest ich bardzo wielu!

  12. Avatar photo

    PanGoroli

    5 maja 2019 at 20:21

    @Irishman, mam do Ciebie szacunek, czasem piszesz mądre rzeczy, czasem mniej, no, ale teraz to mnie zaszokowałeś. Polacy, Ślązacy, to odrębne narody. nie będę Ci robić wykładu – proste sprawdzenie w wiki, i będziesz mądrzejszy.
    Piszesz o powstańcach śląskich w trzeciej osobie, a ja mogę niemal w pierwszej. Wszyscy moi dziadkowie walczyli w powstaniach, i wiem z pierwszej ręki, że żadne z tych powstań nie było o to, by Śląsk stał się Polską, lecz o federację z Polską. Z własnym sejmikiem, ekonomią. Dlatego Polska na powstania się wypięła. Dlatego kurwy polskie czyhały nad Brynicą na rannych powstańców śląskich i odsprzedawali ich władzom niemieckim. Nie ma czegoś takiego, jak Ślązak będącym jednocześnie Polakiem. To jest spolonizowany Ślązak, który się pogubił, utracił swoją tożsamość. Ja i moi koledzy od Polaków po pysku w szkołach dostawaliśmy za godanie po śląsku, z goirolami polskimi się praliśmy na koloniach, jak nas od Hanysów wyzywali. Wiesz, Irishman, dużo by opowiadać, łaćznie o polskich obozach koncentracyjnych i obozach pracy dla Ślązaków po wojnie, w których życie straciło dziesiątki tysięcy Ślązaków. Stawianie równości między Ślązakami i ich oprawcami, kolonizatorami, to jest po prostu obelga.

  13. Avatar photo

    Irishman

    5 maja 2019 at 20:50

    Masz swoje relacje, ja swoje. Ja tam nie będę szukał „wyjaśnień” w wiki. Moim guru życiowym był i jest człowiek – Ślązak z dziada pradziada! Jego ojciec i wujek walczyli w powstaniu, nie o „federacją z Polska”. On sam, działał w AK ale niestety gdy dorósł został przymusowo wcielony do Wermachtu. Na szczęście wysłaniu go na zachód. Był saperem ale jak zakładał miny to tak, żeby nie wybuchały, a jak tylko mógł to uciekł i walczył w dywizji generała Maczka. Po wojnie wrócił ale oczywiście musiał ukrywać swoją przeszłość przed zdrajcami z sowieckiej ubecji! Udało się, nie został aresztowany i mógł rozbudowywać Katowice. Budował tu najważniejsze obiekty.
    Czy Polska jako państwo mogła zbrojnie poprzeć powstania? NIE! Sami Polacy to robili!
    Znam też opowieści cioci, której ojciec walczył na wschodzie w Wermachcie, a ona ukrywała się przed gwałcącymi wszystkich, od praktycznie dzieci po starsze panie ruskimi bandziorami, którzy później razem ze swoimi polskimi kolaborantami wysyłali Ślązaków do obozów koncentracyjnych albo na wschód do kopalni uranu. I CO MAM ZA TO CO ROBILI CI BANDYCI (KTÓRYCH POTOMKOWIE POTEM STRZELALI DO GÓRNIKÓW W KOPALNI WUJEK) NIENAWIDZIĆ POLSKI?????

  14. Avatar photo

    Irishman

    5 maja 2019 at 20:54

    A jak już tak piszemy, to jestem bardzo ciekawy Twojego zdania na temat Placu Wilhelma Szewczyka – zaraz po wojnie pracownika Wydziału Informacji i Propagandy Urzędu Wojewódzkiego o którego tak walczy np. RAŚ

  15. Avatar photo

    PanGoroli

    5 maja 2019 at 21:09

    A co do tego placu – wiesz, jeśli ukryta opcja rosyjska, która otwarcie ubliża narodowi śląskiemu nazywając go ukrytą opcją śląską stawia sobie pomniki i nazywa swoimi imionami place, to jest to typowe postępowanie okupacyjne, jakie miało miejsce już w przeszłości.

  16. Avatar photo

    Irishman

    5 maja 2019 at 21:10

    Aha, dodam tylko jeszcze na koniec, że także ta moja ciocia, która ukrywała się przed bandziorami w piwnicach także nie nie nawidzi Polski.

  17. Avatar photo

    Irishman

    5 maja 2019 at 21:16

    OK, zgadzam się, że gadanie o „opcji niemieckiej” byłe po prostu głupie. Ale nie odwracaj kota ogonem – czy Katowice powinny czcić faceta, który pracował w DZIALE PROPAGANDY(!!!) ramię w ramie z ludźmi, którzy wysyłali Ślązaków do obozy koncentracyjnego albo na wschód do morderczej pracy???

  18. Avatar photo

    PanGoroli

    5 maja 2019 at 21:44

    Wiesz, Irish, miałem tu długą wypowiedź i mi 'wyparowała’. Nie wypowiadam się o Szewczyku, bo nie znam szczegółów. Ja wiem tylko jedno – Polacy mają krew Ślązaków na rękach. Są odpowiedzialni za 3 pokolenia polonizacji, dyskryminacji i szykan. Ich zasrany obowiązek moralny, to powiedzieć nam, Ślązakom „PRZEPRASZAMY i prosimy o wybaczenie”. To na początek. To, co się odwala na stadionie GieKSy, łaszenie się Polakom, brak szacunku i godności, to po prostu wstyd i hańba. nie mniejsza, jak hajlujący debile chorzowscy.

  19. Avatar photo

    Irishman

    6 maja 2019 at 07:58

    Nie Polacy ale Ruscy ich polskie-stalinowskie sługusy oraz Niemcy mają krew Ślązaków na rekach. Ja jestem Polakiem i Ślązakiem, a takie Twoje gadanie jest dla mnie i bardzo wielu mi podobnych po prostu obraźliwe!

    EOT z mojej strony! INO GIEKSA!

  20. Avatar photo

    tombotleg

    6 maja 2019 at 16:16

    Tak jest Irish ino GieKSA, flaga Polska repry przy takim dniu obowiązkowa brawo, chociaż w tym temacie nie mamy dylematów albo zostały dawno wyjaśnione.

  21. Avatar photo

    PanGoroli

    7 maja 2019 at 08:22

    Tak, jedźcie se jeszcze do sosnowca i dajcie se z gorolami buzi. Teraz już rozumiem, dlaczego GieKSa jest tak nielubiana wśród Ślązaków… przykre.

  22. Avatar photo

    Mecza

    7 maja 2019 at 19:16

    PanGoroli & Irishman, też was lubię ale trochę nie na temat. Zajrzyjcie do felietonu „Dwie strony medalu w Alfabecie” i poproszę o komentarz. Dawno nie dyskutowaliśmy a James tu pisze najlepsze teksty.

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Piłka nożna

Porażka w dziwnej atmosferze

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Zarząd Ekstraklasy, pomimo tragicznych wydarzeń w Krakowie oraz ogłoszonej żałoby narodowej, zadecydował o rozegraniu pozostałej części spotkań.

Jesienny Białystok raczej nigdy nie dostarcza fanom miłych doznań pogodowych. Tym razem niebo było całkiem zachmurzone, lecz opady się nie pojawiły. Kibice obu drużyn podjęli wspólną decyzję o zaniechaniu dopingu. Pierwsze kopnięcie zostało poprzedzone minutą ciszy oraz odśpiewaniem Mazurka Dąbrowskiego.

Jeszcze w trakcie kończenia hymnu bramce Gabriela Kobylaka spróbowała zagrozić Jagiellonia, jednak przy wprowadzeniu piłki do pola karnego jeden z gospodarzy znalazł się na pozycji spalonej. Później do ataku przeszła GieKSa, po wrzutce Alana Czerwińskiego wywalczając rzut rożny. Sam stały fragment gry nie znalazł zwieńczenia. W 5. minucie okazję na półwoleja dostał Bartosz Nowak, jednak i ci najlepsi się czasem mylą – strzał poszedł w aut. Chwilę później goście otrzymali okazję do wykonania rzutu wolnego z boku pola karnego rywala po faulu na Nowaku. Po wykonaniu stałego fragmentu gry przez faulowanego i przedłużeniu piłki przez Mateusza Wdoaiaka, futbolówka poleciała niestety po zewnętrznej stronie słupka bramki Sławomira Abramowicza. Murawa sprawiała piłkarzom spore problemy z utrzymaniem równowagi, a zawodnicy jeździli po trawie jak po lodowisku. Seria dwóch rzutów rożnych dla gości nie przyniosła efektów. Głównie mogliśmy obejrzeć przepychankę w bramkarskiej piątce, zakończoną faulem w ataku po drugim kornerze. Groźnie się zrobiło w polu karnym Katowiczan, rykoszet po strzale leciał Kobylakowi za kołnierz. Bramkarz jednak stanął na wysokości zadania i zdążył złapać piłkę. Ataków Jagi ciąg dalszy, tym razem po rzucie rożnym Szmyt posłał istną bombę z 20. metra, która na szczęście o niewiele minęła bramkę. Po kolejnym rzucie rożnym GKS-u kontrowersyjną decyzję podjął główny arbiter, puszczając bez gwizdka starcie Łukasiaka z Jóźwiakiem w polu karnym, co w efekcie doprowadziło do tego, że Kowalczyk dostał żółtą kartkę za przerwanie kontry. Kontynuacją rzutu wolnego Jagi był obroniony przez Kobylaka strzał Jesusa Imaza po krótkim słupku. Chwilę później dobrą interwencją popisał się Pau Resta, blokując groźne uderzenie gospodarzy. Do przerwy wynik był bezbramkowy, a wrażenia wizualne z tego spotkania zostałyby docenione przez prawdziwych koneserów.

Druga część spotkania rozpoczęła się wywalczeniem kolejnego rzutu rożnego dla piłkarzy Rafała Góraka i po raz kolejny z tego stałego fragmentu gry nic nie wyniknęło. Groźniejszą sytuację stworzyła Jagiellonia w 53. minucie, jednak ponownie Resta dobrze zablokował strzał. Akcja szybko przeniosła się na drugą stronę, Ilja Szkurin dzięki błędowi w obronie dostał okazję na zaskoczenie bramkarza z 15. metra, strzał po ziemi niestety został obroniony bez większego problemu. Oba zespoły szukały swoich okazji, a ponownie okazję do kilku bloków dostał Resta. Po skiksowaniu piłki na swojej połowie w 59. minucie Mateusz Wdowiak mógł być wdzięczny Czerwińskiemu, który zaasekurował kolegę z drużyny i spokojnie wycofał piłkę. Kolejna dobra okazja Jagi, po minięciu się z piłką Lukasa Klemenza do pojedynku sam na sam z bramkarzem dostał okazję Prelec – a przynajmniej tak się mu wydawało, bo nagle zza pleców wyrósł mu bardzo dobrze grający w tym meczu Pau Resta i na wślizgu zablokował strzał napastnika. Śliska piłka w końcu zebrała swoje żniwa – po centrostrzale z rzutu wolnego kopanego przez Lozano piłka poślizgnęła się po krótkim słupku i zaskoczyła bramkarza GieKSy. Wcześniej jeszcze odbiła się od Szkurina. Kolejny atak Jagiellonii – od straty bramki uchroniły nas dwie świetne interwencje Kobylaka, który sparował dwa strzały oddane z bliskiej odległości. W 79. minucie po raz kolejny pokazał się golkiper Katowiczan, wygrywając pojedynek biegowy z Jóźwiakiem i wybijając piłkę sprzed pola karnego. Wprowadzony chwilę wcześniej Eman Marković, po rajdzie prawą stroną, dobrze wrzucił piłkę na głowę Szkurina, ten jednak uderzył prosto w bramkarza. W 81. minucie po przekładance w rogu pola karnego Marcin Wasielewski został kopnięty przez Jóźwiaka. Decyzją z boiska był rzut karny, sędziowie na VARze dopatrzyli się jednak symulki. Dobrą okazję mieli GieKSiarze w doliczonym czasie gry, po podaniu Czerwińskiego Nowak zagrał świetną piłkę do Szkurina, ten jednak nie opanował piłki i wypchnął ją brzuchem za linię końcową. Kolejna okazja do wyrównania wyniku, tym razem po podaniu wstecz pola karnego Galana nasz białoruski napastnik uderzył w blokującego obrońcę. Sędzia niedługo później zakończył spotkanie, GKS Katowice wraca bez punktów.


8.11.2026 14:45, Białystok, Chorten Arena
Jagiellonia Białystok 1:0 GKS Katowice
Bramki: Szkurin (69 – sam.)
Jagiellonia Białystok: Abramowicz – Conceição, Kobayashi, Konstantopoulos, Montoia – Romanczuk, Klynge – Jóźwiak (90. Kucharski), Imaz (64. Lozano), Szmyt (64. Sow) – Prelec.
GKS Katowice: Kobylak – Wasielewski (85. Jirka), Czerwiński, Klemenz, Resta, Wdowiak (64. Galan) – Kowalczyk (78. Wolski), Łukasiak (78. Milewski), Nowak, Wędrychowski (64. Marković) – Szkurin.
Żółte kartki: Resta, Kowalczyk, Wasielwski.
Sędzia: Daniel Stefański (Bydgoszcz).
Frekwencja: 15306 (w tym 440 kibiców GieKSy).

Kontynuuj czytanie

Piłka nożna Wywiady

Adrian Błąd: Staliśmy się solidnym klubem Ekstraklasy

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

O zawale serca, sytuacji rodzinnej, meczach z Gryfem Wejherowo, obecnej szatni GieKSy i domniemanym kryzysie – o tym i o wielu innych rzeczach porozmawialiśmy z Adrianem Błądem. Przed Wami spora (prawie 17 000 znaków!) dawka czytania, ale jeśli przebrniecie przez całość, z pewnością dowiecie się wielu nowych rzeczy. Zapraszamy!

GieKSa.pl: Ciężko nie zacząć inaczej niż od staropolskiego pytania: jak tam zdrowie?
Adrian Błąd: Dobrze, dziękuję. Odpukać już jest wszystko dobrze. Przez okres urlopowy faktycznie dużo się u mnie działo, bo po 20 latach grania w piłkę wyszło w badaniach, że mam tętnicę mostkową. Obecnie jestem pod stałą opieką profesora Milewskiego, który jest kardiologiem sportowym.

Zawał serca u profesjonalnego piłkarza to nie jest codzienność. W sieci krążyła informacja, że spotkało cię to tuż po meczu z Pogonią.
Widziałem, ale to nie do końca jest prawda. Może ta adrenalina i wszystko co się działo w końcówce sezonu i stricte w meczu z Pogonią miały na to wpływ, ale sam zawał przydarzył mi się po powrocie z urlopu, tydzień przed powrotem do treningów. Wniosłem walizki do góry i schodząc ponownie do auta spięło mnie w plecach tak że upadłem na klatce nie mogąc się ruszać. Na szczęście szybko przyjechało pogotowie, pomógł mi też Wojtek Herman.

W kulisach z tamtego meczu z Pogonią jest świetny fragment, w którym skaczesz na kolegów i krzyczysz: “Jeździliśmy po Wejherowach, a teraz pojeździmy po Europie!”. To musiał być dla ciebie duży cios, że tuż przed pucharami przyplątały się aż takie problemy ze zdrowiem.
To był dla mnie mega duży cios i bardzo to we mnie siedziało. Tyle lat czekania, a teraz miało mnie to ominąć? Bardzo to bolało. Trener Górak świetnie się zachował, bo zostałem dokooptowany do kadry która poleciała na Węgry, mimo że nie mogłem zagrać, więc przynajmniej mogłem przeżyć to wszystko z poziomu ławki rezerwowych i obecności w szatni.

Jak już tak rozmawiamy o zdrowiu, to jak dzisiaj miewa się twoja córka?
Po prostu żyjemy i działamy z dnia na dzień. Nie ma u niej znaczącej poprawy i perspektyw na to, że będzie chodzić czy mówić, ale musimy każdego dnia działać, by nie było gorzej. Dziś Hania uczęszcza do ośrodka rehabilitacyjno-edukacyjnego na Giszowcu, z którego jesteśmy bardzo zadowoleni. Oprócz tego prowadzimy codzienne rehabilitacje, a w tym wszystkim ogromną rolę odgrywa moja żona, która opiekuje się córką każdego dnia.

Pamiętamy wszyscy akcję praktycznie całego środowiska piłkarskiego, które kilka lat temu rzuciło się do pomocy, zbierania funduszy i organizowało akcje koszulkowe.
Akcja z koszulkami wyszła wtedy bardzo spontanicznie. Moja siostra wymyśliła, że skoro tyle ich mamy, to można zrobić z nich użytek i zebrać jakieś dodatkowe środki na Hanię.

Jesteś w piłce tyle lat, a mimo wszystko zaskoczył cię rozmiar tej akcji i skali pomocy?
Byłem w szoku, że ta akcja nabrała takich rozmiarów i trochę nie ogarniałem tej skali. Bo pomocy ze środowiska GieKSy czy Zagłębia Lubin oczywiście mogłem się trochę spodziewać, ale kiedy później dołączyły Zawisza, Arka, Raków i wiele innych klubów, to było dla mnie ogromnie wzruszające. Całe środowisko piłkarskie i kibicowskie ruszyło nam z pomocą, dlatego skoro mam okazję – to raz jeszcze Wam wszystkim dziękuję.

Powiedziałeś przed chwilą, że z córką jeździcie na zajęcia do ośrodka na Giszowcu. Czy po karierze planujecie zostać w Katowicach?
Tak. To już dzisiaj wiemy na pewno, bo wszystkie nasze sprawy rodzinne, cała logistyka związana z Hanią jest już mocno zakorzeniona w Katowicach. Wszystko, czego potrzebujemy, mamy tutaj lub w innych śląskich miastach pod ręką, a w Lubinie byłoby o to ciężko.

To rodzinnie. A zawodowo? Koniec kontraktu niestety nieuchronnie się zbliża.
Czeka mnie rozmowa z trenerem i z dyrektorem sportowym.

Adrian Błąd w czerwcu 2027 zawiesi korki na kołku?
Mam świadomość, że piłka mocno poszła do przodu, widzę jak zmienia się intensywność grania w Ekstraklasie. Do tego mam świadomość swojego wieku, sytuacji zdrowotnej i będąc szczerym ze sobą widzę, że w pewnych aspektach ten pociąg po prostu odjechał. Mamy w szatni bardzo jakościowych i młodych piłkarzy. A czy w czerwcu będzie koniec kariery? Na dzisiaj mam różne pomysły, ale żadna decyzja nie zapadła. Jak tylko coś będzie postanowione w 100%, to myślę, że kibice GieKSy pierwsi się o tym dowiedzą.

Trzy lata temu w wywiadzie dla Weszło powiedziałeś, że mega się cieszysz na Ekstraklasę. Jak patrzysz na to po tych trzech latach?
Przychodząc do GieKSy miałem w Ekstraklasie rozegrane 77 spotkań. Moim marzeniem było, żeby wywalczyć z GieKSą awans i dobić do setki. Dziś mam tych meczów 130 i jakie by one nie były – lepsze czy gorsze, z większą liczbą minut czy z mniejszą – to jestem po prostu szczęśliwy. Właśnie dlatego powiedziałem wtedy, że się mega cieszę – bo sami to wywalczyliśmy, bo w końcu zrobiliśmy to z GieKSą.

Siedzi ci w głowie brak gola na Arenie Katowice?
Haha. Faktycznie nie mam jeszcze bramki na Nowej Bukowej i jest to taki kamyczek w bucie, który mnie uwiera. Trochę lat w klubie jestem i dla mnie to by była piękna puenta tej mojej obecności w GieKSie.

Po ostatnich meczach zwolniło się chyba miejsce do wykonywania karnych.
Nie przesadzajmy. Sami pamiętacie taką serię, gdzie chyba 7 czy 8 karnych z rzędu nie strzeliliśmy. Ja też wtedy byłem w to zamieszany, więc myślę że przy obecnej kadrze to dalej jestem gdzieś na końcu listy do strzelania jedenastki (śmiech).

Zakładając, że szybko zapewnimy sobie utrzymanie, to czy myślisz, że trener Górak dałby ci więcej minut, żeby w końcu ta bramka na Nowej Bukowej wpadła?
Ja z trenerem Górakiem mam świetną relację, ale mam też świadomość, że dziś w piłce nie ma miejsca na sentymenty. Im wyższe miejsce na koniec sezonu, tym większe pieniądze dla klubu, więc wiem, że szansę dostanę, jeśli będę dobrze wyglądał fizycznie i nie będę odstawał na tle chłopaków. Przyznam jednak szczerze, że przed zawałem często sobie o tym myślałem, że już mi stosunkowo niedużo brakuje do rozegrania 300 meczów w GieKSie…

Wracając jeszcze do twoich potencjalnych planów na życie po karierze piłkarza zapytam trochę przewrotnie: czy mówi ci coś nazwisko Podliński?
Haha, chyba wiem do czego zmierzacie. Oczywiście – Karol Podliński, napastnik, obecnie w ŁKS-ie Łódź. Pamiętam, że pierwszy raz moją uwagę na niego zwrócił Jakub Arak. Rozmawialiśmy wtedy o wymaganiach, które musiał spełniać w tamtym czasie napastnik przymierzany do Rakowa Częstochowa. Kuba znał te wymagania i mówił, że Podliński to zawodnik który je spełnia.

No właśnie, kilka lat temu w wywiadzie wspominałeś, że widzisz się jako skaut i wskazywałeś go jako wyróżniającego się napastnika. To dalej coś co cię ciekawi?
Powiem tak – od mojego pierwszego spotkania w GieKSie z trenerem Szwargą, jeszcze w II lidze, zacząłem patrzeć na piłkę zdecydowanie szerzej, bardziej analitycznie i faktycznie ta strona piłki mocno mnie zainteresowała. Tak jak powiedziałem wcześniej – na dziś skupiam się na tym, że jeszcze mam ważny kontrakt i decyzji co po sezonie – czy będę grał, trenował czy spróbuję zostać skautem – jeszcze nie podjąłem.

A rzucisz przynajmniej parę nazwisk, które moglibyśmy obserwować?
Nie ma szans, bo mi to za parę lat wyciągniecie i powiecie, że Błąd to się w ogóle nie zna (śmiech). A tak poważnie, to każdy kto interesuje się piłką, wie że kadry klubów Ekstraklasy, ale i I czy II ligi są już przeanalizowane od każdej możliwej strony. Widzę to u nas w sztabie – jeśli poproszę trenera, żeby w odpowiednim programie wpisał “Marcin Wasielewski”, to za minutę mam jego odpowiednik z większości lig i mogę sobie szukać po konkretnych parametrach. Dlatego rola skauta to jedno, ale technologia również w piłce poszła niesamowicie do przodu.

Odnosząc to do GieKSy, to dużym wyzwaniem jest dobranie zawodnika do kadry pod względem charakteru?
Trochę tak, ale też dużym wyzwaniem jest spokojne wprowadzenie nowych zawodników w nasz model gry.

Aklimatyzacja czasami faktycznie trochę trwa. Trener Górak mówił, że czasami mija pół roku zanim zawodnicy załapią jego filozofię.
Zgadza się, sami to widzicie, jakie były na początku opinie o Nowaku czy o Szkurinie w ich pierwszych sezonach, a dzisiaj nikt sobie nie wyobraża zespołu bez nich. U nas faktycznie jest dużo zadań taktycznych, których w innych klubach na swojej pozycji nie musiałeś wykonywać i czasami nauczenie tego zawodników faktycznie chwile zajmuje.

Jak przy Szkurinie jesteśmy – ile jest prawdy w tym, że w pewnym momencie Arek Jędrych musiał mu po męsku wyjaśnić, że musi więcej pokazywać zamiast narzekać?
Zero, słyszałem te głupoty. Ilia to jest bezkonfliktowy, świetny facet, do tego bardzo pracowity. Nikt mu nic nie musiał wyjaśniać. Sam w końcu załapał, że trener wymaga od niego nie tylko strzelania bramek i dzisiaj widzicie efekty.

W kadrze zespołu z pierwszej ligi zostałeś już tylko ty, Jędrych, Wasielewski i Szczuka. Czy to jest ten moment, że GieKSa już się zmieniła, czy taka całkowita zmiana oblicza tej szatni jeszcze przed nami?
Ta zmiana trwa. Z naszej czwórki jedynie Wasyl obecnie gra w pierwszej jedenastce. A jeśli popatrzymy ogólnie na wiek zawodników z kadry, to myślę że taka mini rewolucja może za sezon, może za dwa, ale na pewno jest przed GieKSą.

A ile dziś w szatni jest jeszcze tego ducha drużyny z pierwszej ligi? Nie ma już w zespole Kudły, Jaroszka, Rogali czy Repki, którzy chyba tworzyli klimat.
Sporo – Bartek Nowak, Lukas Klemenz, Alan Czerwiński czy Borja Galan bardzo szybko się wpasowali w tamtą naszą ekipę. Nie ma się też co czarować, że tym co mieliśmy wypracowane w I lidze zawojowalibyśmy Ekstraklasę. Zmiany musiały być, trzeba podnosić jakość i po prostu nie da się walczyć w Ekstraklasie jadąc jedynie na atmosferce z pierwszej ligi i sezonu z awansem.

Arek Woźniak dzwoni jeszcze czasem?

Pewnie, z Arkiem przyjaźnimy się cały czas i jesteśmy w stałym kontakcie.

W talii kart atutów GieKSy, jak dużą naszą siłą jest to, że mamy tak polską szatnię?
Myślę, że był to jeden z głównych powodów, dla których zrobiliśmy piąte miejsce.

Aż tak?
W naszej szatni 75% zawodników to Polacy i każdy zagraniczny zawodnik, który do nas dołącza musi wejść w ten zespół i się z nim zżyć. A wiem, że nie w każdym zespole tak to wygląda, i jeśli zawodników zagranicznych jest więcej, to ciężko o jakąś wybitną jedność. W niektórych drużynach przypomina to odbijanie karty o 16:00 w zakładzie pracy, a u nas jednak bardzo długo jest rodzinna, przyjacielska atmosfera. Wszyscy w szatni staramy się to utrzymywać, bo zawsze było tak, że jeśli pojawiał się problem czy kryzys, to trzymaliśmy się razem.

Czy dziś GieKSa jest w kryzysie?
Nie, zdecydowanie za szybko by stawiać takie tezy. Sami doskonale pamiętacie moment, kiedy w pierwszej lidze nie wygraliśmy 10 spotkań z rzędu. To był kryzys. Dziś zdecydowanie nie.

To chyba wasza wina, bo mocno rozbudziliście nadzieje wśród kibiców.
Nasza baza kibiców po awansie bardzo się zwiększyła i wydaje mi się, że dziś narzekają ci, którzy nie do końca pamiętają gorsze czasy w GieKSie. Jest sporo kibiców, którzy na nowo zakochali się w GieKSie i na dzień dobry dostali świetne mecze na nowym stadionie i europejskie puchary. Ci, którzy byli w tym przysłowiowym Wejherowie, doceniają to, co mamy, ale to nie znaczy, że ambicje nagle zmalały i osiedliśmy na laurach. Patrzmy jednak na to realnie – staliśmy się solidnym ekstraklasowym klubem, weszliśmy na dużo wyższy pułap i teraz po prostu musimy cierpliwie stawiać kolejne kroki.

Można zaobserwować taki paradoks, że ci, którzy w trudnych czasach chcieli dymisji trenera Góraka i mieli pretensje do zespołu, dziś tonują nastroje płynące na przykład z Prostej.
Powiem Wam tak – mam taką przypadłość, że dosyć często odpalam sobie na youtubie 5-6 skrótów z ostatnich meczów w pierwszej lidze, uwielbiam do tego wracać. I zwróćcie uwagę, że jak obejrzymy skrót wygranego 8:0 meczu ze Stalą Rzeszów, to ludzi na Blaszoku możemy sobie policzyć co do jednego, bo takie wtedy były pustki. Dzisiaj jesteśmy w innym miejscu, dużo dalej i czasami warto się na chwilę zatrzymać i to docenić.

Sentymentalnie się zrobiło. Ciekawi mnie, czy jak wracasz do tych skrótów na YouTube, to któryś ma jakieś specjalne miejsce w twoim sercu?
Tychy. Uwielbiam ten fragment, jak pada bramka i po bramce leci “GKS Klubem mym”. Ciary za każdym razem. Ale jak tak wspominamy, to jeszcze powiem, że jak po naszym meczu z Wisłą oglądałem Lechia – Arka z córką na rękach, to koszulkę miałem całą mokrą z nerwów, a jak sędzia Kwiatkowski nie dał tego karnego, to tak się wydarłem z radości, że żona myślała, że coś mi się stało.

Po tamtym meczu wasza grupa na Whatsappie zapłonęła?
Totalnie nie. Był ogromny spokój i serio nastawialiśmy się na baraże. Wiedzieliśmy, że najgorsze co się może stać, to się podpalić i w razie niepowodzenia zdołować przed barażami.

Co czułeś, kiedy po meczu w Gdyni zobaczyłeś, że jeden z kibiców wytatuował sobie koszulkę z twoim numerem, nazwiskiem i datą tego meczu?
To robiło ogromne wrażenie. W ogóle oglądając filmiki z Mariackiej, widząc reakcje w sektorze gości w Gdyni, na fecie czy po wiadomościach, które dostawałem, wiedziałem, ile to ważyło dla kibiców, dla miasta. To są niesamowicie miłe chwile, które zostaną ze mną do końca życia.

Wspomniałeś Wejherowo. Ja byłem wtedy na tamtym meczu i pamiętam twoją piękną bramkę. Co by się działo, gdyby ten gol padł dzisiaj w Ekstraklasie?
Myślę, że po awansie wszyscy, łącznie z trenerem Górakiem, byliśmy zaskoczeni tą różnicą medialną, która jest w Ekstraklasie. Cała otoczka wokół ligi przez lata bardzo się rozwinęła i zwiększyła. Dziś, gdybym ja czy ktokolwiek inny strzelił taką bramkę, jak wtedy na Gryfie, to by Wam to wyskakiwało co chwila na dziesiątkach profili przez kolejne pół roku, a wtedy mało kto w ogóle widział tamten mecz.

Nawiązałeś do pustek na Blaszoku, to zapytam o drugi koniec tego kija – ile dziś wam dają trybuny na Arenie Katowice?
Ogromnie dużo. Atmosfera na Nowej Bukowej jest naprawdę niesamowita i czuć, że te trybuny żyją. Samo to że ludzie na Prostej cały mecz stoją, każdy wślizg, przepychanka, dobre podanie czy akcja kończy się wrzawą – to serio niesie.

Bartek Nowak zdradził nam, że wybór stron tak żeby w drugiej połowie atakować “na Blaszok” nie jest przypadkiem.
Jasne, że nie. Właśnie o to mi chodzi – zawodnicy czują te reakcje z trybun i bardzo dużo nam to pomaga. Dziś w piłce końcówki meczów są bardzo ważne, dlatego podkręcanie tej wrzawy atakowaniem na bramkę pod Blaszokiem, jest dla nas bardzo ważne.

Rola trenera Rafała Góraka w zbudowaniu klimatu w drużynie, ale i na trybunach jest chyba bardzo duża? Kibice doceniają, jak w swoich przemowach nawiązuje do miasta, historii klubu czy tradycji górniczych.
Przemowy trenera Góraka to jedna z jego najmocniejszych stron. Bardzo mam wrytą w pamięć scenę, kiedy poprowadził odprawę przed wyjazdowym meczem z Podbeskidziem. To był mecz w okolicach Barbórki i trener mocno nawiązał do górnictwa, kultu ciężkiej pracy czy właśnie historii. Pamiętam, że wszystkich nas to wtedy mega nakręciło. Trener Górak też tak potrafił dobierać ludzi do kadry i sztabu, że oni wczuwali się w ten klimat, rozumieli to. Tak, jak wspomniałem wcześniej – każdy kto do nas przychodzi musi poznać klimat klubu, regionu i miasta. Wiadomo, że czas biegnie i za kilka lat nikogo nie będzie obchodziło, że Adrian Błąd strzelił bramkę Gryfowi w drugiej lidze, ale chodzi o to, żeby nie zaprzepaścić tego, co tutaj zbudowaliśmy.

Kręcimy się podczas tej rozmowy wokół Wejherowa, ale tamtem mecz z Gryfem był też pierwszym meczem po powrocie trenera Góraka do GieKSy. Czy tamten Rafał Górak poradziłby sobie w Ekstraklasie? Jak się rozwinął przez te lata?
Jak trener Górak wrócił do GieKSy, to w sztabie był on, trener Okoń i Dawid Szwarga. Nikogo więcej. Wszystko musieli robić sami. Dziś nasz sztab jest rozbudowany, odpowiada standardom ekstraklasowym, mają wszystkie narzędzia. Myślę że trener Górak rozwijał się z każdym sezonem i po prostu wypracował miejsce, w którym jest teraz. Różnica między nim dzisiaj a nim z meczu z Gryfem Wejherowo w II lidze jest większa niż między niebem a ziemią.

Ciężko nie odnieść wrażenia, że rozwinął się nie tylko jako trener, ale też jako lider, szef.
Zdecydowanie. Dziś trener nie tylko musi ogarniać wszystkie niuanse taktyczne, ludzkie, organizacyjne, ale dodatkowo jeszcze umieć nimi zarządzać. Zachowując proporcje, to dzisiaj trener Górak jest w klubie trochę jak taki angielski boss w dużych klubach – nadzoruje swój sztab oraz pracowników klubu. I jak widać – wychodzi mu to.

Kiedyś powiedziałeś, że sporo czerpiecie z Rakowa Częstochowa i Borussii Dortmund. Czy biorąc pod uwagę, jak ewoluował ten sztab i sam trener Górak jest to aktualne?
Obecnie od Rakowa nie (śmiech), a tak serio to wtedy chcieliśmy od Rakowa kopiować model gry, a od Borussii stałe fragmenty, które pod koniec pierwszej ligi dużo nam dały. Dzisiaj sztab jest tak rozwinięty i ma takie narzędzia, że wypracowują swoje własne koncepcje. Dziś nie da się już chyba czerpać od jednego zespołu. Decyduje tyle niuansów, że musisz być kreatywny i tworzyć samemu, a jeśli czerpać to ze wszystkich po trochu.

Czyli jest możliwe, że będziemy zaczynać mecz wykopem pod pole karne przeciwnika?
Dla mnie, z perspektywy zawodnika, to jest mega dobre rozegranie.

Żartujesz.
Nie, serio. Już tłumaczę – ostatnie cztery mecze: tracimy bramkę, a później nasza piłka ze środka ląduje u bramkarza, bo i tak kopiemy długą, przez to że rywal idzie nakręcony. Więc trzeba ich spróbować wybić, dać im się pomylić i spróbować przenieść grę.

Ile dla sztabu, zarówno w drugiej lidze i obecnie, znaczył trener Dawid Szwarga? Jak go oceniasz i to zamieszanie medialne, które towarzyszyło zarówno jego dołączeniu do GieKSy, jak i przenosinom do Rakowa?
Byłem ogromnym orędownikiem tego, żeby do nas znowu dołączył, bo to jest ogromny fachowiec i wiedziałem, że da nam sporo jakości i wzmocni sztab. Trener Dawid ma duży wpływ na rozwój indywidualny zawodników – po dołączeniu do nas prowadził na przykład dodatkowe treningi przed głównymi zajęciami na przykład tylko dla zawodników z pozycji 8 lub 10. Myślę, że w naszej szatni nie znajdziesz nikogo, kto by się źle o nim wypowiadał. To jak dzisiaj wygląda na przykład Kacper Łukasiak to też duża zasługa trenera Szwargi.

Czy gdyby Adrian Błąd poznał 15 lat temu kogoś takiego jak Dawid Szwarga, to dziś byłby w innym miejscu?
Myślę że tak, bo widziałem na przykład jego kontakt z Szymonem Bartlewiczem. Gdyby ktoś mnie, jako młodego zawodnika, tak nakierował 15 lat temu, to myślę że moja kariera wyglądałby inaczej.

Co Adrian Błąd z roku 2026 powiedziałby temu z 2011?
Miałem taki moment, gdy byłem w Zawiszy, miałem dobre liczby, byłem w formie. Przegraliśmy wtedy awans z Piastem Gliwice, którego trener – Marcin Brosz – zadzwonił do mnie po sezonie, mówiąc, że  widziałby mnie w ekstraklasowym Piaście. Wtedy, jako młody zawodnik, dałem się przekonać Radkowi Osuchowi i zostałem w Zawiszy, a Piast zrobił puchary. To jedyny moment kariery, którego żałuję i jestem ciekawy, jak wtedy potoczyłyby się moje losy, gdybym przeniósł się do Gliwic. Oprócz tego nie żałuję niczego i raczej nic bym nie zmienił.

Trener Henryk Górnik podkreślał, że serce GieKSy biło też w Hotelu Katowice, gdzie w restuaracji spotykali się sportowcy wszystkich sekcji GKS Katowice. Jak to wygląda dzisiaj?
Trener Górak żyje całym klubem – bywa na meczach piłkarek czy hokeja. Kilku piłkarzy regularnie bywa na maczach siatkówki. Wiem, że hokeiści odwiedzają Arenę Katowice. Teraz często mijamy się z siatkarzami na nowym stadionie, a rzadziej z dziewczynami, które zostały na starej Bukowej. Na pewno jest duża serdeczność i wzajemne trzymanie kciuków za wyniki.

Na koniec – chciałbyś coś przekazać kibicom?
Trzymajcie za nas kciuki i bądźcie z nami tak jak do tej pory. Czujemy Wasze wsparcie i potrzebujemy go w gorszych chwilach. I kupujcie bilety na Lecha – liczmy na komplet dla Jasia Furtoka!

Rozmawiali: Błażej i Marcin.

Kontynuuj czytanie

Hokej Podcasty

Wywiad z Mateuszem Michalskim

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Zapraszamy Was do kolejnej, aż 1,5-godzinnej rozmowy Wierzby z jednym z naszych hokeistów. Korzystając z przerwy na zgrupowanie kadry spotkał się on z Mateuszem Michalskim – pracowitym napastnikiem, dla którego jest to już 7 sezon w naszych barwach.

Dajcie znać, jak Wam się podobał odcinek. Prosimy także o pomoc w wypromowaniu podcastu poprzez lajki, udostępnienia, oceny w aplikacjach itd. Nie obrazimy się także na dyskusję w komentarzach. Z góry dzięki!

Możesz nas wesprzeć finansowo (odsłuchanie kosztuje 5 zeta, a komentowanie 19,64 ;)):

Konto:
Santander
87 1090 1186 0000 0001 2146 9533
SK 1964
ul. Bukowa 1a, 40-108 Katowice
Tytułem: Podcast hokej

PAY PAL:
E-mail: [email protected]
Tytułem: Podcast hokej

Jesteśmy dostępni także na Spotify:.

Kontynuuj czytanie

Zobacz również

Made with by Cysiu & Stęga