Tyle co ukazał się felieton pomeczowy dotyczący spotkania z Zagłębiem Lubin, a już sposobimy się do kolejnego starcia. Tym razem będzie to „nowy Widzew Łódź”. Ekipa mająca mocarstwowe aspiracje, choć kibice podobno podchodzą do tego z chłodną głową. Nie da się jednak ukryć, że wzmocnienia łodzian zrobiły wrażenie, a to sprawia, że jutro czeka nas piekielnie trudne zadanie w Sercu Łodzi.

Nie jest to udany początek sezonu w wykonaniu GieKSy. Bardzo słaby mecz z Rakowem i bardzo słaba spora część meczu z Zagłębiem przełożyła się na zaledwie jeden punkt po dwóch spotkaniach. Gdyby nie pewien zryw, ale też nie jakiś maksymalny, katowiczanie mieliby na koncie okrągłe zero.

To jednak za mało. Druga połowa z Zagłębiem była niezła. Tak – niezła, bo nie można mówić o bardzo dobrej, to by było trochę mydlenie oczu. Fakt, że GieKSa doprowadziła do wyrównania, jest godny uwagi i pochwały, zawodnicy dążyli do tych bramek – jak najbardziej. Ale to właśnie jest to, o czym pisałem wcześniej – stało się tak nie tylko dlatego, że katowiczanie ruszyli do ataku, tylko dlatego, że Zagłębie jest po prostu nie wysoko-jakościową drużyną. Z całym szacunkiem, ale nadal taka gra jak w drugiej połowie poniedziałkowego meczu mogłaby nie wystarczyć na przykład na taką Cracovię czy Górnik. Dodatkowo i tak w końcówce GKS zwolnił i nie dążył za wszelką cenę do zdobycia zwycięskiej bramki, szanując remis.

Summa summarum – dobrze oczywiście, że taka połowa się wydarzyła i zapobiegliśmy dość dużej katastrofie na start, ale nadal to nie jest to. A pierwsza połowa była po prostu fatalna i ona zdeterminowała to, że GKS – nawet grając potem nieźle – tego meczu nie wygrał. Jest masa rzeczy do poprawy, by przypadkiem nie zagnieździć się w sportowym (tabela) i mentalnym dołku.

Oczywiście to nie są jeszcze wnioski o drużynie, bo to zdecydowanie za wcześnie. Równie dobrze GieKSa może teraz bardzo dobrze zaprezentować się w Łodzi i Warszawie i tematu nie będzie. Na ten moment jednak początek daje pewne pytania, na które odpowiedzi będziemy systematycznie poznawać w następnych kolejkach.

Widzew na pewno jest o co najmniej klasę lepszą drużyną niż Zagłębie, to można powiedzieć w ciemno. Zagrali co prawda przeciętny (ale wygrany) mecz z… Zagłębiem, w Białymstoku natomiast zagrali naprawdę dobre spotkanie i do doliczonego czasu gry – prowadzili. Geniusz Imaza i Pululu nie pozwolił ostatecznie łodzianom wywieźć punktu, a „widzewski charakter” białostoczan dał im spektakularną wygraną. Mimo to Seba Bergier i spółka pokazali, że z każdym rywalem w tej lidze będą walczyć o zwycięstwo i jak się dotrą, to może naprawdę być maszyna.

Jeszcze nie rozpędził się choćby Fornalczyk, jeszcze kilka osób grzeje się w blokach. Ale wygląda na to, że transfery Widzewa są przemyślane i drużyna będzie budowania sensownie i mądrze. Pytanie, kiedy się zgrają i będą rzeczywiście solidną drużyną tej ligi.

Na ten moment wiele przemawia właśnie za Widzewem, kadrowo, piłkarsko, jeśli chodzi o pewien entuzjazm. Do tego historia – ostatnie pojedynki z łodzianami – w drugiej i pierwszej lidze oraz ekstraklasie – kończyły się zwycięstwami Widzewa lub remisami. Nie potrafimy z tym zespołem wygrać, najbliżej było zeszłej jesieni, ale trzy punkty zabrał nam w ostatniej chwili… nasz obecny zawodnik Jakub Łukowski. Dlatego, co by nie gadać, Widzew jest zdecydowanym faworytem jutrzejszego spotkania.

Ale faworyci, faworytami, a piłka piłką. GieKSa nie jest tak słaba jak jej pierwsze dwa mecze. Oczywiście pojawiła się wyrwa w środku pola w postaci odejścia Oskara Repki i jest to bardzo widoczne. Ale nie na jednym Oskarze cała gra GKS polegała. Ktoś powie, że brakuje też Sebastiana Bergiera. No tak, ale z drugiej strony niewidzialny dotychczas Maciej Rosołek, oprócz tego, że był nie widzialny, nie miał sytuacji bramkowych wykreowanych przez kolegów, a przecież wiemy, że Sebastian też był typowym egzekutorem i gdy nie miał serwisu, to niemal go na boisku nie było. Póki co trudno więc to rozpatrywać w kategorii osłabienia – bo na razie nie wiadomo. Faktem jest, że dwie bramki Bergiego w Białymstoku robią wrażenie.

GKS pokazał w zeszłym sezonie, że potrafi grać z mocnymi. Wygrane z Jagiellonią, Rakowem czy Pogonią nie były absolutnie przypadkowe. Wynikały z agresywnej gry, pressingu, siadania na rywalu. Tego teraz nie było, ale przecież można to przywrócić. Nie chodzi, że GieKSa ma teraz szturmem wziąć Łódź. Ale może się nie dać naporowi Widzewa, pokazując, że my też mamy swoje aktywne, a nie tylko reaktywne atuty. Bo przecież mamy – jest Nowak, jest Kowal w środku pola, mam nadzieję, że od pierwszej minuty szansę dostanie Wędrychowski, bo na razie z nabytków to jedyny zawodnik, który coś wnosi, a wnosi nawet sporo. Nie można dać się Widzewowi stłamsić, bo wtedy będzie po nas. Musimy pamiętać o swoich atutach, o „swojej grze”, o której tyle mówił w poprzednim sezonie trener. Tej „swojej gry” nie było w pierwszych dwóch kolejkach.

Dlatego scenariusze są możliwe różne – może być wtopa jak w Szczecinie, może być 0:1, tak jak w Łodzi w marcu – po wyrównanym meczu, a może być mecz jak choćby w Częstochowie, gdzie naprawdę z mega mocnym rywalem GKS zagrał tak, że nie dał przeciwnikowi pograć. To też jest realne.

Czekamy więc na rozwój sytuacji i gry GKS Katowice w Łodzi. Terminarz jest bardzo trudny aż do przerwy reprezentacyjnej. I punktować trzeba już teraz.