GieKSa przegrała w końcówce spotkanie w Częstochowie. Na podsumowanie wyjazdu zapraszam do „Post scriptum”.

1. Na wyjazd do Częstochowy otrzymaliśmy 2 akredytacje, jednak finalnie musiałem pojechać sam.
2. Częstochowa jest blisko, idealna droga nowa bujaną autostradą i o godzinie 13:20 pojawiłem się naładowany przekonaniem, że w końcu zobaczę dobry mecz.
3. Po pokonaniu wyboistej, kamiennej drogi moim oczom ukazał się parking na kilka samochodów i wejście prosto na trybunę.
4. Stadion, a raczej to orlikowe boisko jest mega specyficzne. Fajnie, że sektor prasowy jest bardzo blisko murawy.
5. Jest tak blisko, że na tym poziomie piłkarskim można zdecydowanie obawiać się o swój sprzęt, bo piłka często losowo wędruje w trybunach.
6. Załapałem się na zaszczytne miejsce obok chłopaków z Łączy nas Piłka. Ciekawie jest posłuchać i zerknąć, jak Panowie profesjonalnie podchodzą do swojej roboty.
7. Byłem przygotowany na spartańsko zimne warunki pogodowe, naubierany jak cebula – po dojechaniu okazało się, że jest słoneczko i 20 stopni. Tak człowiek podekscytowany meczem, że nawet na pogodę nie spojrzał…
8. Specyfika odległości i budowy tego miejsca pozwalała słuchać dokładnie komentarzy boiskowych.
9. Po paru minutach Urynowicz chyba 6-7 razy pokrzykiwał do kolegów: „BRAWO!”. W sumie nie mam pojęcia za co, nic specjalnego się wtedy nie działo, być może był dumny, że nie daliśmy sobie wsadzić gola w pierwszej minucie.
10. Fajna sprawa, że fotografem Skry był młody chłopak – z 12-13 lat. Mega przeżywał mecz i wszystkie sytuacje boiskowe, zawsze cieszy widok młodych ludzi na trybunach.
11. Przyznam się, że dzięki umiejscowieniu miałem podgląd na ekran z powtórkami od chłopaków z ŁNP, który był bardzo pomocny w ocenie sytuacji boiskowych.
12. Sam mecz skojarzył mi się typowo z Lechem II z wcześniejszego sezonu.
13. Z perspektywy boiska wydawało się, że jak nie wciśniemy bramki, to rywalom nie chce się już nic grać do przodu, jednak pewnie wiedzieli, że wtedy z reguły tracimy gole i może warto raz zaatakować.
14. W drugiej połowie cały stadion zamilkł po fatalnej stracie Stefanowicza i krzyku trenera: „STEFAN JESTEŚ NIENORMALNY”.
15. Wtedy nawet młody fotograf zakrył uszy, bo myślał, że pójdzie gorzej.
16. Po meczu wyruszyłem spokojnie wkurwiony w podróż powrotną.
17. Pierwsza piosenka, która poszła w radiu to klasyk z jednego z moich ulubionych filmów, czyli Kilera – „Co Ty tutaj robisz?” granego przez Elektryczne Gitary.
18. Całą podróż powrotną myślałem, czy ta piosenka dotyczyła mnie, trenera, piłkarzy, czy może prezesa?