Kibice Piłka nożna
Kibicowska historia GieKSy według TMK – część 12
W związku z obecną sytuacją na świecie: brakiem jakichkolwiek meczów i trwająca w Polsce akcją #zostańWdomu (do której kolejny raz zachęcamy!) musieliśmy przeorganizować pracę naszej redakcji i szukać tematów zastępczych. Dlatego postanowiliśmy reaktywować nasz cykl „Kibicowska historia GieKSy według TMK”, w którym przypominamy Wam najważniejsze wydarzenia z naszej kibicowskiej działalności, prezentowane na łamach popularnego miesięcznika.
Wszystkie poprzednie części znajdziecie TUTAJ – są tam skany zdjęć i opisów ze WSZYSTKICH numerów TMK wydanych od początków istnienia magazynu, a warto przypomnieć, że numer „0” wyszedł w lipcu 2001 roku. Jest więc co wspominać.
Dziś razem z Wami cofniemy się do roku 2017. Już w pierwszym, styczniowym numerze (184) pojawiła się wzmianka o GieKSie. Nie była to jednak relacja z bieżących wydarzeń, a we wspomnienie w dziale „20 lat temu” wizyty Górnika Zabrze na naszym stadionie:
..
Kolejny numer to luty 2017 (185). W tym samym cyklu przedstawiony został finał Pucharu Polski z 1997, w którym GKS zmierzył się z Legią Warszawa na stadionie ŁKS-u Łódź. Również w tym numerze przedstawiony został ranking wyjazdowy I ligi. Oczywiście zajęliśmy pierwsze miejsce, a warto podkreślić, że w tamtym sezonie mieliśmy godnych rywali – drugie miejsce zajęli kibice Górnika Zabrze, a trzecie Zagłębia Sosnowiec.
Marcowy, 186 numer TMK to jedynie krótka wzmianka o turnieju kibiców zorganizowanym przez nasz FC LĘDZINY.
Kwietniowy numer to również brak obszernych relacji z meczów GieKSy, mimo iż był to czas, kiedy jeszcze wydawało nam się, że mamy szansę wywalczyć awans do Ekstraklasy. W tamtym numerze (187) pojawiło się jedynie zdjęcie ładnej i efektownej oprawy, do której jednak z olbrzymim sentymentem wracać nie będziemy…
Również jedno jedyne zdjęcie pojawiło się w kolejnym, majowym numerze (188) – i podobnie jak powyżej, nadzieja na awans jeszcze się tliła…
W końcu większa, pełna relacja pojawiła się w czerwcu 2017, czyli numerze 189. Był to opisu naszego najazdu na Zabrze, gdzie we wtorkowe popołudnie pojawiło się ponad 2500 kibiców GieKSy ubranych w jednakowe żółte koszulki.
Pierwszy miesiąc wakacji i związany z tym 190 numer TMK nie przyniósł relacji związanych z GieKSą. Dużo lepiej nie było w sierpniu, chociaż w tym drugim wakacyjnym numerze (191) znalazła się przynajmniej krótka relacja z letniego turnieju kibiców GieKSy rozegranego na Rapidzie.
Lepiej było we wrześniu, kiedy to w 192. numerze TMK znalazła się relacja z naszego wyjazdu do Częstochowy, gdzie mierzyliśmy się z Rakowem:

W październikowym numerze ponownie zabrakło wzmianek o GieKSie, natomiast w listopadzie „To My Kibice” dostarczyło nam relacji z przegranych na boisku, ale niezapomnianych na trybunach derbów z Ruchem:
Była to ostatnia wzmianka o GieKSie w roku 2017, ponieważ w numerze, który zamykał ten rok, czyli numerze 195, ponownie zabrakło informacji związanych z kibicami trójkolorowych. Możemy Wam natomiast zdradzić, że w 2018 roku pisało się o nas w „To My Kibice” trochę więcej, a podsumowanie kolejnego roku już niedługo na naszej stronie! Zaglądajcie i pamiętajcie – ZOSTAJEMY W DOMACH!
Galeria Piłka nożna
My im nie dali wygrać
Ostatni mecz w tym sezonie na Nowej Bukowej GieKSa zremisowała z Jagiellonią Białystok 2:2. Zapraszamy do fotorelacji z Areny Katowice.
Piłka nożna
LIVE: Remis cenniejszy niż złoto
17.05.2026 Katowice
GKS Katowice – Jagiellonia Białystok 2:2
Bramki: Nowak (3), Galan (78) – Vital (31), Pululu (56-k)
GKS: Strączek – Wasielewski, Czerwiński, Jędrych, Olsen (90. Klemenz), Galan (90. Jirka) – Kowalczyk, Milewski (65. Rasak), Nowak, Marković (65. Wędrychowski) – Zrel’ák (65. Szkurin).
Jagiellonia: Abramowicz – Wojtuszek, Vital, Kobayashi, Montoia, Pozo (76. Jóźwiak), Kozłowski (90. Nahuel), Lozano (63. Mazurek), Imaz, Szmyt, Pululu (63. Bazdar).
Ż.kartki: Wasielewski, Jędrych, Galan, Olsen
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Raczkowski (Warszawa)
Widzów: 14651
Piłka nożna
Rafał Strączek: To duża sprawa
Przed spotkaniem z Jagiellonią Białystok miała miejsce konferencja, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz bramkarz Rafał Strączek.
Michał Kajzerek: Witam wszystkich bardzo serdecznie na konferencji przed meczem 33. kolejki z Jagiellonią Białystok. Wszystkie bilety sprzedane, dlatego apelujemy o przekazanie/odsprzedanie biletów przez kibiców nie mogących przyjść na mecz, aby jak najwięcej pojawiło się nas na arenie.
Czego trener się spodziewa pod kątem tego meczu? O wielką rzecz walczą także piłkarki.
Rafał Górak: Kobiety mają pierwszeństwo, więc zacznijmy od nich. Trzymamy kciuki, liczymy na następne trofea i medale w gablocie. Piękna sprawa, fajnie, że udało się to przenieść bliżej. Trzymamy kciuki bardzo mocno. My mamy swoje sprawy do załatwienia, musimy się koncentrować na spotkaniu z Jagiellonią – godzinę przed finałem mamy trening. My z racji tego, gdzie jesteśmy w tabeli, po prostu musimy być jak najlepiej przygotowani do rywala trudnego, wymagającego. Mieliśmy okazję się już spotkać w tym roku, graliśmy bardzo dobrze momentami. Jeśli zagramy tak przez cały mecz, zawiesimy poprzeczkę bardzo wysoko.
Zostałeś nominowany do nagrody dla najlepszego bramkarza sezonu.
Rafał Strączek: To duża sprawa, jest to dla mnie ogromne wydarzenie. Cieszę się, że ta praca została doceniona.
Wczoraj Jagiellonia grała w rytmie niejako europejskich pucharów.
Rafał Górak: Drużyna grająca w środę nie czuje żadnego zmęczenia, jest wystarczająco czasu do niedzieli na regenerację. Dla Jagiellonii wypadł bardzo ważny zawodnik, doświadczony. Trener Siemieniec ma w kim jednak wybierać.
Raków nie wykorzystał sytuacji, ale stłamsił Jagiellonię.
Było widać duży napór Rakowa, brakowało bramki. To też świadczy o jakimś braku. Jagiellonia wygrała zasłużenie, nie ma co dyskutować.
Mówicie o szansie na awans do pucharów?
Rafał Strączek: Mamy świadomość tego, że zostały dwa mecze i jakie miejsce zajmujemy. Ta liga jest mega szalona, różnice między miejscami są bardzo małe. Patrzymy w górę i robimy wszystko, by zająć jak najwyższe miejsce.
Była obawa po powrocie?
Trzy mecze, bark mi doskwierał. W miarę szybko to wyleczyłem i dałem znać trenerowi, że dobrze się czuję.
Spodziewaliście się, że tak blisko będzie do podium?
Nikt o takich rzeczach nawet w Katowicach nie myślał. Tym bardziej się cieszymy z takiej okazji, spinamy się wszyscy w szatni, motywujemy. Musimy poświęcić całych siebie, by osiągnąć jak najlepszy wynik.
W Gliwicach nie grał Klemenz.
Rafał Górak: Lukas dzisiaj zaczyna proces treningowy, będziemy się zastanawiać, czy wróci w niedzielę. Pozostali zawodnicy, poza Paluszkiem i Trepką, są do mojej dyspozycji.
Jak oglądasz takie mecze z nadchodzącym rywalem?
Rafał Strączek: Podchodzę trochę zawodowo, trochę jednak na spokojnie. Staram się patrzeć na zachowania zawodników, poruszanie systemowe. Fajnie, że grali wczoraj, można się przypatrzeć i wyciągnąć więcej wniosków.
Jest presja na zwycięstwo?
Rafał Górak: To nie presja, że chcemy wygrać. Chcemy podjąć rywalizację sportową. Od kilkunastu dni nie ma biletów, to daje do myślenia. Wczoraj z zawodnikami i zawodniczkami mieliśmy wielką imprezę, radosne dzieci, kobiety i mężczyźni. To jest wyzwanie, żeby tym ludziom zrobić fajny dzień. Po tym ile otrzymaliśmy od nich miłych słów… Zawodnicy byli pod wrażeniem. Ludzie kupują koszulki z ich nazwiskami, potem jeszcze chcą ich autograf. Dawno tego nie było, to niesamowite.
Odczuwacie mentalne zmęczenie na finiszu sezonu?
Nie będziemy się porównywać ze słowami piłkarzy Jagiellonii, oni mają swoje problemy. My w ogóle nie jesteśmy zmęczeni, na pewno każdy w jakiś sposób o wakacjach marzy. Zawodnicy się realizują, doskonale zdają sobie sprawę, że teraz czas świetnej, ciężkiej roboty.
Motywować drużyny nie trzeba, a trzeba im mówić, by cieszyli się grą?
Jest pula do zdobycia. Sześć punktów załatwi nam wszystko – będziemy grać w europejskich pucharach, taka jest prawda. Nie ma co kalkulować, przemotywowywać. Oni wypracowali to miejsce, wielu z nich nigdy tam nie grało. Dzisiaj mogą w nich zagrać, nie ma mowy o wakacjach, o zmęczeniu. Nie wolno się też presować, trzeba się radować. Musimy wykonywać nasze zadania taktyczne, pokazać momenty i błyski – wtedy będzie mnóstwo zabawy.
Jest pomysł na wymóg Polaków w kadrze, jak pan na to patrzy?
Wszystko, co związane z limitami, zaczyna mi się to robić niezgodne z tym, jak lubię żyć. To jakbym kazał dzieciom uczyć się polskiego, mówić po angielsku, a przy śniadaniu po francusku. To w klubie powinniśmy brać odpowiedzialność za to, jak one wyglądają. Ja swoją ideę mam i wiem, od jakich piłkarzy zyskujemy najwięcej. Wiem, co dają nasi piłkarze, chcę, by szatnia mówiła w języku polskim. Ja sam się uczę języka angielskiego, mam deficyty, ale jesteśmy u siebie.

.









Najnowsze komentarze