Kibice
Echa Bukowej #81 – Charakter jest, niedosyt jest
Długo wyczekiwany mecz z Widzewem nie mógł się odbyć w normalnych warunkach, a sytuacja w tabeli i moment sezonu wskazują na to, że w tym przypadku normalne warunki oznaczałyby baaardzo dobrą frekwencję.
Potwierdzają to doniesienia z wielu dzielnic czy z kibicowskiego sklepu – Blaszoka – mówiące o tym, że sporo chętnych musiało obejść się smakiem. W tym kontekście smuci fakt, że część posiadaczy karnetów nie pojawiła się przy Bukowej oraz nie przekazała wejściówki nikomu innemu. Było już pod tym względem lepiej niż dwa tygodnie wcześniej na meczu z Górnikiem Polkowice, ale wciąż możemy mówić o kilkuset niewykorzystanych miejscach. Boli, zwłaszcza w takim meczu.
Chciałoby się napisać, że przetrzebiony Blaszok kipiał od emocji, ale nie byłoby to właściwe określenie. W momentach zagrożenia dla bramki strzeżonej przez Mrozka kibiców w młynie zżerał stres i nie pozwalał wykorzystać potencjału kilkuset najwierniejszych GieKSiarzy. To sprawiło, że doping był więc taki sobie, momentami lepszy, momentami gorszy. Na plus – że często współgrał z wydarzeniami boiskowymi. Generalnie jednak brakowało „tego czegoś”, co pozwoliłoby osiągnąć przystający do stawki meczu poziom decybeli. Może tym czymś było zdobycie zwycięskiej bramki, a może po prostu kilkaset osób więcej i większe zagęszczenie na sektorach?
Tak czy inaczej, dużym plusem niedzielnego spotkania był fakt, że dało się odczuć czysto piłkarskie emocje, czego w ostatnich latach mamy w Katowicach jak na lekarstwo. Widzew był z pewnością drużyną do ogrania, zwłaszcza że swój poziom – w porównaniu z meczem przy Bukowej sprzed dwóch tygodni – poprawiła drużyna Rafała Góraka. W związku z tym na twarzach osób opuszczających zarówno Blaszok jak i trybunę Główną malował się niedosyt. Niewiele brakowało do tego, by było w tabeli naprawdę pięknie… Podobny niedosyt może wiązać się z tym, co działo się wokół boiska. Mecze na szczycie nie powinny tak wyglądać i miejmy nadzieję, że przyszły sezon nosić już będzie znamiona normalności. Tymczasem za dwa tygodnie kolejne, być może ostatnie spotkanie domowe bieżącego sezonu. Posiadacze karnetu, którzy z jakiegoś powodu nie będą mogli być na nim obecni – teraz już chyba naprawdę wiedzą co robić!
Podsumowanie:
Oprawa: brak
Frekwencja: 1325
Goście: zakaz
Wydarzenia: brak
W sobotę GieKSiarze wyglądali imponująco na trybunach i murawie, a stadion (kolejny już raz) eksplodował w 90. minucie. Nowa Bukowa zgromadziła prawie 12,5 tys. fanów, a do Katowic zawitała też liczna grupa sympatyków Cracovii ze swoimi zgodami. Zapraszamy do materiału wideo, na którym zarejestrowaliśmy doping kibiców GieKSy.
W przerwie sobotniego Meczu Przyjaźni zostanie rozegrane spotkanie Legend GKS Katowice i Banika Ostrava. Będzie to nie lada gratka dla fanów obu drużyn. Ci starsi będą mogli powspominać piłkarzy, których pamiętają z przeszłości, a młodsi – zobaczyć Legendy, o których opowiadali im starsi koledzy.
Do pierwszego spotkania Legend GKS Katowice i Banika Ostrava doszło na Bazalach 27 czerwca tego roku. To właśnie wtedy na legendarnym stadionie Bazaly odbywał się kibicowski turniej Chachar Cup 2026, a w Ostrawie pojawiło się ponad 1100 kibiców GieKSy. Sam mecz Legend zakończył się remisem 6:6. Poniżej relacja wideo z oficjalnej telewizji klubowej.
W sobotę w trójkolorowych barwach będziemy mogli zobaczyć: Artura Andruszczaka, Adama Kucza, Marka i Piotra Świerczewskich, Andrzeja Nikodema, Zdzisława Strojka, Grzegorza Górskiego, Damiana Sadowskiego, Dominika Sadzawickiego, Dawida Plizgę i Jarosława Tkocza. Trenerem naszej drużyny będzie Piotr Piekarczyk.
Banik reprezentować mają: Nemanja Kuzmanović, Vít Baránek, Martin Lukeš, Aleš Neuwirth, Antonín Buček, Petr Zajaroš, Rostislav Pikonský, Marek Heinz, Jan Daněk, Michal Daněk, Jan Laštůvka, Michal Papadopulos i Pavel Besta.
Przypominamy, że cały czas dostępne są bilety na sobotni Mecz Przyjaźni. Najprościej wejściówki zakupić na www.bilety.GKSKatowice.eu.
Zapraszamy do zapoznania się z ocenami za emocjonujący mecz z Cracovią, końcowo wygrany 3:2. Waszym MVP został Ilja Szkurin dzięki zdobyciu 30,4% głosów.
Gabriel Kobylak (4-) – Czy miał dużo pracy? Ależ skąd, Cracovia oddała trzy celne strzały, a i w rozegraniu do tyłu niezbyt przeszkadzała. Zasadniczo nie mógł nic poradzić na stracone bramki, może gdyby akurat idealnie wyczuł napastnika i podjął jakąś decyzję w ciemno – po prostu były to tak zwane „stuprocentowe sytuacje”.
Pau Resta (4-) – Świetne podanie już w drugiej minucie zostało przyćmione przez jego przegrane walki powietrzne w drugiej połowie meczu.
Lukas Klemenz (4-) – Bardzo pewnie wyglądał jako środkowa postać naszego bloku obronnego, zresztą jego mocne strony najlepiej pasują właśnie do tej pozycji. Może istnieje jeszcze margines do poprawy w komunikacji z pozostałą dwójką, ale po dwóch latach gry na boku tej formacji to w pełni zrozumiałe. Blisko był wpisania się na listę strzelców, zabrakło nieco szczęścia.
Alan Czerwiński (3) – Był aktywnym i dobrze odnajdywał się tam, gdzie powinien się znaleźć w danym momencie. Nie wychodziło mu co prawda idealnie wykręcanie liczb już na pozycji, ale nie można mu odebrać zaangażowania.
Marcin Wasielewski (3) – Zdecydowanie nie jest to Marcin Wasielewski w formie 'Top’, podobnie jak u Alana Czerwińskiego – prawa flanka nie miała swojego najlepszego dnia. Dzięki niemu cieszyliśmy się z rzutu karnego, nieustępliwie chciał wedrzeć się w szesnastkę i opłaciło mu (i nam) się to.
Mateusz Kowalczyk (4+) – Wrzut z autu na początku spotkania zaskoczył nie tylko nas, także Cracovia nie była przygotowana na taki wariant: ciekawe, czy musiał uzyskać pozwolenie na zostanie trebuszem. Razem z Łukasiakiem szczelnie zamknęli środek pola, jak zwykle dobrze widzieć takiego walczaka na murawie.
Kacper Łukasiak (4) – Cały czas drzemie w nim potencjał i momentami potrafi pokazać swój arsenał, choć czasami brakowało mu decyzji o ułamek sekundy szybszej. Dobrze zastawiał się z piłką i prowokował rywali do pressingu, otwierając tym pozostałe części boiska.
Mateusz Wdowiak (4+) – Ten rogal z pierwszej połowy zasługiwał na skończenie w siatce. Takich wahadłowych chce się oglądać.
Bartosz Nowak (4+) – Ależ z energią wyszedł na to spotkanie, spokojnie mógłby dopisać sobie o bramkę i asystę więcej. Szczęście mu tym razem nie sprzyjało, a cieszy także więcej decyzji o oddawaniu strzału.
Szymon Bartlewicz (4) – Oby skurcz złapany w jego ostatniej akcji został do końca wyleczony w przerwie na reprezentację. Pokazał, że chce zostawić serce na boisku, kolejny piłkarz, dla którego nie ma straconych piłek.
Ilja Szkurin (5, MVP) – Ponownie wygrał nam mecz. Można zaryzykować stwierdzenie, że jest najlepszym napastnikiem na świecie… po 90. minucie. Prawdopodobnie przy odrobinę lepszych decyzjach mógł strzelić bramkę już wcześniej.
Marcel Wędrychowski (4-) – Nie był kluczową postacią tego meczu, choć widać u niego chęć walki na boisku.
Erik Jirka (brak oceny) – Po jego wejściu Cracovia znajdowała mniej okazji na flance.
Bartosz Wolski (brak oceny) – W końcówce pokazał dokładnie to, czego od niego można oczekiwać – zagranie długiej piłki z perfekcyjną precyzją.
Marius Olsen (brak oceny) – Jego wyskok utrzymał przy życiu akcję na 3:2.
Borja Galan (brak oceny) – Zmiana w końcówce skutkująca asystą i kluczową akcją w defensywie? Ciężko oczekiwać więcej od występu trwającego kilka minut.
Afera
13 lipca 2020 at 19:46
Mamy frekfencje1325 kibiców,i w tym wypadku 5 min po rozpoczęciu meczu klub powinnien
dać do sprzedaży w kasach 400 wejściówek,dla GieKSiarzy z za płota i było by po temacie,ale jak widać nie wszystkim działaczom leży dobro GieKSy na sercu a SZKODA.