Hokej Klub Piłka nożna Piłka nożna kobiet Prasówka Siatkówka
Wielosekcyjny przegląd doniesień mediów: Rozstania i wzmocnienia. „Na rynku transferowym będziemy działać bardzo rozważnie”
Zapraszamy do przeczytania doniesień mass mediów, które obejmują informacje z ostatniego tygodnia dotyczące sekcji piłki nożnej, siatkówki oraz hokeja GieKSy.
Władze Katowic pochwaliły się osiągnieciami poszczególnych sekcji w bieżącym sezonie. W ramach dwudziestej kolejki rozgrywek Ekstraligi piłkarki pokonały na wyjeździe Medyka Konin 2:0 (0:0). Do zakończenia rozgrywek pozostały dwie rundy spotkań – w pierwszej z nich, za tydzień w niedzielę GieKSa zagra z Rekordem Bielsko–Biała. Mecz rozpocznie się o godzinie 10:15 na boisku Podlesianki. Piłkarze, rozegrali wyjazdowe spotkanie w przedostatniej kolejce rozgrywek. GieKSa wygrała 2:1 (1:0) z Koroną Kielce. Prasówkę po tym meczu znajdziecie TUTAJ. Ostatnią rundę rozgrywek drużyny Fortuna I Ligi rozpoczną w niedzielę (22 maja) o godzinie 12:40. GieKSa zmierzy się z mający aspiracje barażowe ŁKS-em.
Po zakończeniu rozgrywek w PlusLidze przez siatkarzy GieKSy podpisywane są umowy zmieniające terminy ważności kontraktów. W minionym tygodniu przedłużono umowy z Jakubem Szymańskim i Marcinem Kania.
Po zakończeniu rozgrywek w PHL trwają pierwsze rozmowy na temat nowych kontraktów dla zawodników. Ostatnio z GieKSą, w mediach społecznościowych, pożegnał się Patryk Wronka, który podpisał kontrakt z Cracovią. Mateusz Michalski złożył wypowiedzenie kontraktu, prawdopodobnie otrzymał propozycję gry w Cracovii. Z GieKSą rozstał się również Carl Hudson. Według słów Rocha Bogłowskiego działacze GieKSy będą bardzo rozważnie działać ws transferów.
PIŁKA NOŻNA
dziennikzachodni.pl – GKS Katowice: To był bardzo udany sezon. Miasto chwali się sukcesami swojego sztandarowego klubu
Władze miasta pochwaliły się wynikami osiągniętymi w ostatnim sezonie przez wszystkie sekcje GKS Katowice. Rezultaty katowickich hokeistów, siatkarzy, piłkarzy i piłkarek oraz szachistów zadowoliły właściciela klubu, a przy okazji udało się też zmniejszyć o kilka milionów w skali roku koszty funkcjonowania wielosekcyjnej GieKSy.
– Miasto od lat buduje tę markę, bo z GKS identyfikuje się wielu mieszkańców Katowic, a klub ma także swoich sympatyków także poza jego granicami. Inwestujemy w obiekty sportowe czego najlepszym dowodem jest budowa nowego Stadionu Miejskiego przy ul. Upadowej. Udało się ustabilizować sytuację finansową klubu, a także rozwija się szkolenie dzieci i młodzieży, na czym nam bardzo zależało. To pokazuje, że decyzje personalne były trafione i postawienie na czele klubu prezesa Marka Szczerbowskiego było dobrym posunięciem – powiedział Bogumił Sobula, pierwszy wiceprezydent Katowic.
Radości z ostatnich wyników GKS nie ukrywał drugi z wiceprezydentów miasta Waldemar Bojarun.
– Największy sukces odnieśli oczywiście hokeiści, którzy zdobyli pierwszy tytuł mistrza Polski dla Katowic od 52 lat. Siatkarze po raz pierwszy w historii swoich występów w PlusLidze awansowali do play off, Piłkarze rok wcześniej awansowali do I ligi, a teraz spokojnie się w niej utrzymali i nie musieliśmy drżeć o to do ostatniej kolejki, a piłkarki zajęły czwarte miejsce w kraju, co jest najlepszym wynikiem w historii tej sekcji. Szachiści są wicemistrzami Polski, a o wynikach naszego zawodnika Jana-Krzysztofa Dudy głośno jest w całym świecie. Te sukcesy to był wysiłek całego miasta – stwierdził Bojarun.
Tytuł mistrza Polski wywalczony przez hokeistów mocno przeżył Marek Szczerbowski.
– Od urodzenia mieszkam naprzeciw Satelity, a pierwszy raz na meczu hokeistów pojawiłem się w 1982 r. jak miałem 11 lat. Przez wszystkie te lata marzyłem, żeby GKS zdobył złoty medal i teraz w końcu się to spełniło. Tylko ktoś kto tyle czekał na tego mistrza wie jaka to jest radość. W dodatku ten wspaniały sukces został osiągnięty pod okiem trenera Jacka Płachty, katowiczanina, którego doskonale pamiętam jeszcze z czasów, gdy był u nas hokeistą – powiedział prezes GKS Katowice.
Kibice Gieksy zastanawiają się, gdzie klub będzie rozgrywał swoje mecze w Hokejowej Lidze Mistrzów. Decyzja w tej sprawie zapadnie dopiero po losowaniu grup CHL, które odbędzie się 25 maja w Tampere, bo wtedy poznamy dokładne terminy domowych spotkań katowiczan w tych rozgrywkach.
W tym roku miasto przeznaczy na GKS sumę 17,5 mln zł, a w przyszłym klub może liczyć na podobną kwotę. Trzy lata temu GKS wydawał 25-26 mln zł na rok, a teraz kilka milionów mniej, choć niemal wszystkie ceny wzrosły.
– W liście skierowanym do prezydenta Marcina Krupy członkowie Klubu Biznesu GKS zadeklarowali wsparcie klubu, więc my mówimy teraz sprawdzam. Przygotowujemy pakiety sponsorskie i liczymy, że odzew na nie będzie na miarę emocji zawartych w tym liście. Nie podoba nam się zachowanie części kibiców, którzy w kwietniu wywołali burdy na stadionie na Bukowej i zamierzamy mocno dać wyraz temu, że nie zgadzamy się w naszym mieście na takie rzeczy – dodał Sobula.
Jak poinformował wiceprezes klubu Łukasz Czopik w Wielosekcyjnej Akademii „Młoda Gieksa” ćwiczy obecnie 600 młodych sportowców, a w akcji „Serduszko GieKSy” regularnie bierze udział ponad 500 katowickich przedszkolaków. Zakończą ją igrzyska przedszkolaków, a od września „Serduszko GieKSy” będzie kontynuowane na jeszcze większą skalę.
lajt.lm.pl – Oliwia Szymczak nie zatrzymała GKS-u Katowice. Medyk z kolejną porażką
Niezła pierwsza połowa i popisy bramkarskie Oliwii Szymczak w drugiej części gry – tak w skrócie można podsumować dzisiejsze spotkanie.
Od początku więcej z gry miały katowiczanki, natomiast nie powodowało to wielkiego zagrożenia dla Oliwii Szymczak. Medyczki odpowiedziały tak naprawdę tylko jednym, ale za to soczystym uderzeniem z dystansu w poprzeczkę Liwii Lizik. W rezerwach regularnie decyduje się na takie zagrania, co czasami daje efekt w postaci bramek. Uprzedzając fakty – ona i Szymczak w konińskim zespole spisały się dzisiaj najlepiej.
Po przerwie sygnał do ataku dała Anna Gawrońska jednak z jej uderzeniem poradziła sobie Kinga Seweryn. Odpowiedź gości była niemal natychmiastowa. W 50. minucie w polu karnym Olga Zubczyk trafiła w nogi Klaudii Maciążki. I faul oczywiście był, natomiast poprawnie do tej pory prowadząca zawody Karolina Bojar-Stefańska tego nie widziała i zareagowała dopiero po krzyku napastniczki z Katowic. Do piłki ustawionej na jedenastym metrze podeszła Marlena Hajduk i okazję zamieniła na gola.
Potem koninianki próbowały jeszcze coś wskórać pod bramką rywalek, ale strzał Karliny Miksone to było zdecydowanie za mało. W 81. minucie Klaudia Maciążka zdecydowała się na uderzenie przy bliższym słupku. Piłka odbiła się od głowy Anastasiji Rocane, zmyliła Oliwię Szymczak i GKS prowadził już 2:0. W innych akcjach bramkarka Medyka pokazała swoje umiejętności, kilkukrotnie broniąc strzały rywalek. Nie dała się oszukać m.in. w sytuacjach sam na sam z Klaudią Maciążką, czy Nikolą Brzęczek. Honorowego gola próbowała strzelić jeszcze Hanna Skryhanava, ale jej uderzenie z przewrotki padło łupem golkiperki gości.
sportdziennik.com – Rafał Górak: Wykonaliśmy trzyletni plan
Rozmowa z Rafałem Górakiem, trenerem GKS-u Katowice.
GieKSa utrzymała się w pierwszej lidze. Jakie w związku z tym towarzyszą panu przemyślenia?
Rafał GÓRAK: – W piątek okazało się, że GKS Katowice w tym sezonie zrealizuje plan, który nazywa się utrzymanie w pierwszej lidze. Dla mnie to moment trochę refleksyjny. Skończył się 3-letni plan, który miałem w głowie zero-jedynkowo, gdy wróciłem do GKS-u po spadku, zastając klub w drugiej lidze. Wtedy założyliśmy, że awansujemy do pierwszej i go w tej lidze utrzymamy. To był pierwszy, duży, ważny plan na to wszystko. Być może teraz otwierają się wrota do tego, by wykorzystać ten czas, doświadczenie i momenty, które mamy za sobą. Moim zdaniem zrobiliśmy bardzo dużo – dzięki zawodnikom, których miałem przyjemność przez te trzy lata prowadzić, dzięki zaangażowaniu ludzi nade mną. To było ogromne wsparcie i ogromna praca w kierunku tego, by GKS wrócił do pierwszej ligi i tę ligę dla Katowic nadal miał.
Czy wiadomość o pewnym utrzymaniu wpłynęła na kształt składu na derby z Jastrzębiem?
Rafał GÓRAK: – Nie. Rozumiem, że weryfikacją jest mecz, ale my chcemy zawsze wygrywać. Coś na pewno w dwóch ostatnich kolejkach w składzie się wydarzy, ale nie będzie to żaden huragan, który wywróci drużynę do góry nogami. Ona ma swój trzon, podstawy.
Jastrzębiu strzelaliście gole po stałych fragmentach gry. Pierwszy raz rzut karny egzekwował Filip Szymczak.
Rafał GÓRAK: – Chyba wykonywaliśmy dotąd najmniej karnych ze wszystkich drużyn w lidze. Wcześniej strzelał Arek Jędrych. Wyznaczonych mamy trzech zawodników, daję chłopakom dowolność. Widocznie ten, kto był numerem 1, oddał Filipowi piłkę uznając, że w młodości siła. Satysfakcja z tego, że strzelamy po stałych fragmentach, jest duża. Szczególnie ta pierwsza bramka, po rzucie wolnym, była poprzedzona modelowym rozegraniem. Szacunek dla chłopaków, super to zrobili. Z gry też jednak trzeba umieć strzelić. Mieliśmy sytuacje, nie wpadło, a gdyby wpadła jeszcze jedna czy dwie, to wcale bym się nie obraził.
Utrzymanie to sukces czy obowiązek?
Rafał GÓRAK: – Ktoś oczywiście powie – z przekąsem, jak zwykle w Katowicach – „ach, utrzymanie to był wasz obowiązek”. To żadna prawda, tylko i wyłącznie czcze gadanie. W tej lidze bardzo trudno jest się utrzymać, bardzo trudno w niej walczyć. W sobotę graliśmy z GKS-em Jastrzębie, który spada. Pamiętam, gdy po powrocie do GieKSy graliśmy z Jastrzębiem sparing, wtedy ta drużyna zrobiła na mnie wielkie wrażenie. Powiedziałem swoim zawodnikom – a media to podchwyciły – że „gdyby to jadł pies, to by zdechł”. I że jeśli kiedyś będziemy grać tak, jak Jastrzębie, to znaczy, że jesteśmy pierwszoligowcami pełną gębą. Zrobiliśmy przez ten czas masę pracy, z czego bardzo się cieszę. Teraz jest nowe otwarcie. Zobaczymy, jakimi kolorami będzie pisało to wszystko, co przed nami. Oby zawsze było dobrze, a na razie wykonany został 3-letni plan.
Kiepski start, multum traconych goli, wrzesień kończony na dnie tabeli. Wiosną – trzy domowe porażki, zamknięcie trybun przy Bukowej, średni klimat wokół klubu i kibice niezadowoleni z funkcjonowania spółki mimo hokejowego mistrzostwa. Chyba rzeczywiście można odnieść wrażenie, że to był sezon, w którym można było spaść?
Rafał GÓRAK: – Po 10 meczach mieliśmy 7 punktów i 23 stracone bramki. Znaleźliśmy się na samym dnie tabeli. Jako drużyna i sztab stanęliśmy na wysokości zadania, pozmienialiśmy pewne kwestie, odbywało się to wszystko bardzo dynamicznie. Od 11. kolejki znaleźliśmy się w całkowicie innym miejscu (licząc tabelę za okres od października do dziś, lepiej od GieKSy punktują tylko 3 zespoły – dop. red.). To istotne. A klimat… W Katowicach, w sporcie, wydarzyło się w tym roku sporo. Gdzie się spojrzy, to jest wiele dobrego. W hokeju, w piłce też. To nasz ogromny sukces, że jesteśmy, gdzie jesteśmy – pamiętając, z jakiego punktu startowaliśmy. Komuś może się wydawać, że z drugiej ligi łatwo awansować, ale niejedni jeszcze na tych rozgrywkach się rozjadą. Każdy awans jest bardzo trudny. Nie chcę nikogo pouczać, bo jestem tylko i wyłącznie trenerem sekcji piłki nożnej w GKS-ie Katowice i wiem, jaka jest moja rola. Chcę, by przynosiła kibicom satysfakcję, byłbym bardzo szczęśliwy, by cały klub był radosny. Trochę mnie martwi, co się dzieje. Pusty stadion to zawsze temat przygnębiający. Trzeba się bardzo mocno zreflektować.
Byliście w stanie wytrzymać ciśnienie w newralgicznych momentach – przede wszystkim wygrać dwa razy ze Stomilem, mając niełatwy okres.
Rafał GÓRAK: – W ostatnim czasie mecze istotne, kluczowe, drużyna wygrywała. Było kilka takich momentów, kiedy czuliśmy, że musimy zwyciężyć, bo to nam bardzo pomoże. Ważne, że zespół stawał na wysokości zadania. Być może odwracamy trend, bo kiedyś GKS te ważne mecze przegrywał. Ale to, co w przeszłości, zostawmy kronikarzom.
Przed wami ważne okienko, zwłaszcza że do Lecha Poznań wróci Filip Szymczak, a trzeba się liczyć z odejściem do ekstraklasy innego czołowego młodzieżowca Patryka Szwedzika. Jak sprawić, by GieKSa nie była słabsza, a silniejsza?
Rafał GÓRAK: – Chyba na tyle znacie dyrektora Góralczyka, by wiedzieć, że praca wre cały czas. Myślimy o tym, co w przyszłym sezonie. Chcemy pomóc drużynie, by wycisnąć z niej to, co najlepsze. Akurat przepis o młodzieżowcu jest bardzo niewdzięczny, totalnie sztuczny i nikt nigdy mnie nie przekona, że jest dobry. Nie chodzi o to, czy ktoś stawia na młodzież, czy nie. Ja nigdy nie bałem się grać młodymi ludźmi, ale ważne mają być umiejętności, nie rocznik czy przynęta w postaci niemałych pieniędzy. To nie jest OK, ale zostawmy to. Pracujemy nad tym, by w przyszłym sezonie wykorzystać ogromne doświadczenie z tego obecnego, który jest totalną weryfikacją. Musimy podjąć wiele decyzji personalnych i przygotować zespół do nowych rozgrywek.
Nim one nadejdą, przed wami jeszcze dwie kolejki, rozegracie je z atrakcyjnymi rywalami.
Rafał GÓRAK: – Mamy przed sobą fajne dwa egzaminy: w Kielcach i u siebie z ŁKS-em. To drużyny, które mierzą w coś więcej. Takie właśnie były te rozgrywki: albo walczyłeś na dole, albo o coś więcej. Chciałbym, byśmy w tych dwóch meczach uszczknęli punkty faworytom i pokazali, że pracujemy nad tym, co będzie w przyszłości.
SIATKÓWKA
siatka.org – Damian Musiak: przekrój sezonu pokazuje, że wykonaliśmy dobrą robotę
– Nie doszło do scenariusza, w którym dobrze zaczęliśmy sezon, by potem pozwolić, by coś nam na sam koniec uciekło. Przekrój całego sezonu pokazuje, że wykonaliśmy dobrą robotę – ocenił drugi trener siatkarskiej GieKSy Damian Musiak.
3 grudnia 2021 roku, wyjazdowe spotkanie w Kędzierzynie-Koźlu. Dowiaduje się pan, że z powodów zdrowotnych na ławce zabraknie Grzegorza Słabego i będzie musiał pan go zastąpić. To była najbardziej stresująca chwila w całej dotychczasowej pracy w siatkówce?
Damian Musiak: – Ciężko porównać takie doświadczenie chociażby do początków mojej pracy w siatkówce i pierwszych meczów w roli statystyka albo do debiutu w kadrze narodowej podczas mistrzostw Europy czy świata. Każde doświadczenie czegoś po raz pierwszy jest momentem stresującym, natomiast faktycznie, kiedy dowiedziałem się w Kędzierzynie-Koźlu, że może zabraknąć trenera Słabego i będę musiał go zastąpić w roli pierwszego szkoleniowca podczas meczu, nie wiedziałem, jak się zachować. Głównie dlatego, że do meczu zostały zaledwie trzy godziny i trudno było mi się oswoić z taką myślą, przygotować się do niespodziewanej sytuacji. Trzeba było skoczyć na głęboką wodę, dlatego tak dużo emocji mi towarzyszyło w tamtych chwilach.
W minionym sezonie GKS Katowice musiał przejść przez wiele stresujących chwil i trudnych okresów, ale koniec końców osiągnął historyczny rezultat. Co było kluczowe do przezwyciężenia gorszych chwil?
– Początek sezonu był trudny przez różne wydarzenia, ale jak mówi znane powiedzenie: nieważne, jak zaczynasz, a ważne, jak kończysz. Moim zdaniem fakt, że druga część sezonu była zdecydowanie lepsza niż pierwsza, świadczy o pracy, jaką wykonaliśmy i że w końcowym wyniku nie było żadnego przypadku. Osiągnęliśmy jeden z najlepszych wyników w historii klubu i bardzo cieszymy się z faktu, że poradziliśmy sobie z trudnościami. Nie doszło do scenariusza, w którym dobrze zaczęliśmy sezon, by potem pozwolić, by coś nam na sam koniec uciekło. Przekrój całego sezonu pokazuje, że wykonaliśmy dobrą robotę.
Można powiedzieć, że czasem sprzyjały nam okoliczności, bo na przykład gdy brakowało nam Tomasa Rousseaux z powodów zdrowotnych, do gry wchodził Jakub Szymański, który grał na wysokim poziomie. A kiedy „Gelu” złapał kontuzję, do dobrej formy wrócił Tomas, co pomogło nam w lidze. Podstawą do poradzenia sobie z problemami było to, że stworzyliśmy fajną drużynę, która po prostu się lubiła i stanowiła jedność w trudnych momentach. Wiadomo, że od czasu do czasu przychodzą chwile, kiedy trzeba kogoś zastąpić albo podać komuś pomocną dłoń i członkowie zespołu wiedzieli, jak sobie wzajemnie pomagać.
[…] Utrzymaliście zdecydowaną większość zawodników na sezon 2022/2023, co jest bardzo dobrą wiadomością z punktu widzenia stabilizacji całej sekcji siatkówki w GKS-ie.
– Stabilizacja dla naszego klubu jest bardzo ważna, a nawet kluczowa z prostej przyczyny. Część klubów ma wysokie budżety, z którymi nie możemy konkurować, a to oznacza, że nie możemy sobie pozwolić na ryzyko w postaci decyzji transferowych, co do których nie jesteśmy w stu procentach przekonani albo które nie do końca przemyśleliśmy. Jedna-dwie takie nietrafione decyzje to może być dla nas wypadnięcie z walki o czołową ósemkę ligi. Udało nam się zatrzymać większą część zespołu, wiemy, czego się spodziewać po tych ludziach i jak pracować nad tym, by grali jeszcze lepiej. Klub odpowiednio wcześnie podjął rozmowy z zawodnikami i to dało dobry efekt, natomiast my postaramy się o wykorzystanie tego potencjału i wypracowanie jeszcze lepszego wyniku w kolejnym sezonie.
Naszą siłą w początkowym etapie kolejnego sezonu może być fakt, że drużyna jest oparta na dobrze znanych nam graczach i każdy będzie wiedział, co ma robić. Zakładam, że składy większości naszych rywali w lidze będą zdecydowanie różne od tych z ostatnich rozgrywek, co oznacza, że będziemy mieli przewagę zgrania w pierwszych tygodniach rywalizacji.
Do tej pory przed sezonami PlusLigi GKS Katowice był typowany do zajęcia miejsca w dolnych rejonach tabeli. Jest szansa, by się to zmieniło?
– Uważam, że potrzeba dużej odwagi, żeby przed sezonem wskazywać palcem drużyny, które mają spaść z ligi, a jeszcze większej, żeby po sezonie uderzyć się w pierś i przyznać, że nie miało się racji. Wiadomo, że z biegiem sezonu mało kto przywiązuje duża uwagę do takich ocen, natomiast mogą one podziałać mobilizująco na zawodników. Jeżeli słyszy się różne komentarze osób oceniających zespoły na podstawie samych nazwisk, to każdy ambitny gracz będzie chciał udowodnić, że jest zdecydowanie więcej wart, niż wskazują na to media. Do tej pory z każdych takich typowań wychodziliśmy obronną ręką i oby tak było nadal.
sportdziennik.com – W siatkarskiej GieKSie postawili na stabilizację
Marcin Kania i Jakub Szymański to kolejni zawodnicy, którzy zdecydowali się przedłużyć umowę na nowy sezon z katowickim klubem. Kadra zespołu liczy już ośmiu graczy.
Dla Kanii bieżące rozgrywki były pierwszymi w brawach GieKSy. Przyszedł z Aluronu CMC Warty Zawiercie, w której występował trzy lata. Z miejsca wywalczył miejsce w podstawowym składzie, tworząc parę środkowych z Piotrem Hainem. Wystąpił w 28 spotkaniach, w których zdobył 182 punkty (6,5 punktu w meczu), w tym 135 punktów atakiem, 38 blokiem i 9 zagrywką.
[…] Szymański w GKS występuje natomiast od 2019 roku i z roku na rok radził sobie coraz lepiej. W bieżących rozgrywkach był jednym z liderów drużyny. Jego dobrą grę zauważył też Nikola Grbić, nowy trener reprezentacji Polski. Powołał go do szerokiego składu na Ligę Narodów. Ostatecznie „odpadł” jako jeden z pierwszych, ale potwierdził, że już niedługo może być czołową postacią ligi na pozycji przyjmującego.
[…] W minionym sezonie Szymański wystąpił w 21 meczach, zdobywając 228 punktów.
Przypomnijmy, że wcześniej umowy z klubem przedłużyli rozgrywający Micah Ma’a, atakujący Jakub Jarosz i Damian Domagała, środkowy Piotr Hain oraz przyjmujący Gonzalo Quiroga i Tomas Rousseaux.
HOKEJ
hokej.net – Patryk Wronka żegna się z GieKSą
To jeden z najgorętszych transferów tego lata! Patryk Wronka, zgodnie z naszymi wcześniejszymi informacjami, opuszcza GKS Katowice. 26-letni napastnik pożegnał się z kibicami w mediach społecznościowych i w ciągu najbliższych dni zostanie zaprezentowany w nowym klubie! Gdzie trafi „Wronczes”?
[…] Według naszych informacji, Patryk Wronka zostanie zawodnikiem Comarch Cracovii, która chce odzyskać tytuł mistrzowski oraz jako pierwszy polski zespół wyjść z grupy w Hokejowej Lidze Mistrzów.
Rozstania i wzmocnienia. „Na rynku transferowym będziemy działać bardzo rozważnie”
16 maja przygotowania do nowego sezonu rozpoczną hokeiści GKS-u Katowice. Wiemy już, że w składzie mistrzów Polski dojdzie do kilku zmian.
– Niemal od razu rozpoczęliśmy rozmowy o kształcie drużyny na kolejny sezon. Nie budujemy od zera, bo zarówno trener Jacek Płachta jak i część zawodników mają ważne kontrakty. Chcę podkreślić, że wszyscy kluczowi zawodnicy mistrzowskiej drużyny wskazani przez trenerów, którym kończyły się umowy, otrzymali propozycje pozostania w GKS-ie – wyjaśnił Roch Bogłowski, dyrektor sekcji hokeja na lodzie.
[…] Z możliwości przedłużenia dotychczasowej umowy nie skorzystał Patryk Wronka, który nie przyjął też umowy nowego kontraktu. Wszystko wskazuje na to, że w ciągu najbliższych dni zostanie zaprezentowany jako nowy zawodnik Comarch Cracovii.
– Już najbliższe dni przyniosą pierwsze informacje kontraktowe na kolejny sezon. Na rynku transferowym będziemy jednak działać bardzo rozważnie. W ramach naszych możliwości budżetowych zależy nam na zbudowaniu zespołu, który godnie będzie reprezentował Katowice – podkreślił Roch Bogłowski.
Znany jest też już wstępny plan przygotowań do nowego sezonu. Zawodnicy będą realizować plany treningowe indywidualnie według specjalnie przygotowanych rozpisek.
– Treningi biegowe połączone z pracą na siłowni pozwolą wypracować odpowiednią formę fizyczną. Powrót na lód planowany jest na 1 sierpnia – czytamy na oficjalnej stronie internetowej mistrzów Polski.
Oficjalnie. Wronka dołączył do Comarch Cracovii
To z pewnością jeden z hitów transferowych tego lata! Patryk Wronka, zgodnie z naszymi wcześniejszymi informacjami, przenosi się do Comarch Cracovii. 26-letni napastnik podpisał dwuletni kontrakt.
Michalski złożył wypowiedzenie. Czy zmieni klub?
Mateusz Michalski zamierza odejść z GKS-u Katowice. Reprezentant Polski wypowiedział kontrakt, ale szefostwo GieKSy nie chce tracić swojego zawodnika. 30-letni Michalski wypowiedział kontrakt, powołując się na jeden z zapisów w kontrakcie. Z argumentacją zawodnika nie zgadzają się katowiccy działacze. Widocznie zdają sobie sprawę z tego, że zawodnik znalazł się na celowniku Comarch Cracovii, która oferuje mu lepsze warunki niż katowicki GKS.
Piłka nożna
Porażka w dziwnej atmosferze
Zarząd Ekstraklasy, pomimo tragicznych wydarzeń w Krakowie oraz ogłoszonej żałoby narodowej, zadecydował o rozegraniu pozostałej części spotkań.
Jesienny Białystok raczej nigdy nie dostarcza fanom miłych doznań pogodowych. Tym razem niebo było całkiem zachmurzone, lecz opady się nie pojawiły. Kibice obu drużyn podjęli wspólną decyzję o zaniechaniu dopingu. Pierwsze kopnięcie zostało poprzedzone minutą ciszy oraz odśpiewaniem Mazurka Dąbrowskiego.
Jeszcze w trakcie kończenia hymnu bramce Gabriela Kobylaka spróbowała zagrozić Jagiellonia, jednak przy wprowadzeniu piłki do pola karnego jeden z gospodarzy znalazł się na pozycji spalonej. Później do ataku przeszła GieKSa, po wrzutce Alana Czerwińskiego wywalczając rzut rożny. Sam stały fragment gry nie znalazł zwieńczenia. W 5. minucie okazję na półwoleja dostał Bartosz Nowak, jednak i ci najlepsi się czasem mylą – strzał poszedł w aut. Chwilę później goście otrzymali okazję do wykonania rzutu wolnego z boku pola karnego rywala po faulu na Nowaku. Po wykonaniu stałego fragmentu gry przez faulowanego i przedłużeniu piłki przez Mateusza Wdoaiaka, futbolówka poleciała niestety po zewnętrznej stronie słupka bramki Sławomira Abramowicza. Murawa sprawiała piłkarzom spore problemy z utrzymaniem równowagi, a zawodnicy jeździli po trawie jak po lodowisku. Seria dwóch rzutów rożnych dla gości nie przyniosła efektów. Głównie mogliśmy obejrzeć przepychankę w bramkarskiej piątce, zakończoną faulem w ataku po drugim kornerze. Groźnie się zrobiło w polu karnym Katowiczan, rykoszet po strzale leciał Kobylakowi za kołnierz. Bramkarz jednak stanął na wysokości zadania i zdążył złapać piłkę. Ataków Jagi ciąg dalszy, tym razem po rzucie rożnym Szmyt posłał istną bombę z 20. metra, która na szczęście o niewiele minęła bramkę. Po kolejnym rzucie rożnym GKS-u kontrowersyjną decyzję podjął główny arbiter, puszczając bez gwizdka starcie Łukasiaka z Jóźwiakiem w polu karnym, co w efekcie doprowadziło do tego, że Kowalczyk dostał żółtą kartkę za przerwanie kontry. Kontynuacją rzutu wolnego Jagi był obroniony przez Kobylaka strzał Jesusa Imaza po krótkim słupku. Chwilę później dobrą interwencją popisał się Pau Resta, blokując groźne uderzenie gospodarzy. Do przerwy wynik był bezbramkowy, a wrażenia wizualne z tego spotkania zostałyby docenione przez prawdziwych koneserów.
Druga część spotkania rozpoczęła się wywalczeniem kolejnego rzutu rożnego dla piłkarzy Rafała Góraka i po raz kolejny z tego stałego fragmentu gry nic nie wyniknęło. Groźniejszą sytuację stworzyła Jagiellonia w 53. minucie, jednak ponownie Resta dobrze zablokował strzał. Akcja szybko przeniosła się na drugą stronę, Ilja Szkurin dzięki błędowi w obronie dostał okazję na zaskoczenie bramkarza z 15. metra, strzał po ziemi niestety został obroniony bez większego problemu. Oba zespoły szukały swoich okazji, a ponownie okazję do kilku bloków dostał Resta. Po skiksowaniu piłki na swojej połowie w 59. minucie Mateusz Wdowiak mógł być wdzięczny Czerwińskiemu, który zaasekurował kolegę z drużyny i spokojnie wycofał piłkę. Kolejna dobra okazja Jagi, po minięciu się z piłką Lukasa Klemenza do pojedynku sam na sam z bramkarzem dostał okazję Prelec – a przynajmniej tak się mu wydawało, bo nagle zza pleców wyrósł mu bardzo dobrze grający w tym meczu Pau Resta i na wślizgu zablokował strzał napastnika. Śliska piłka w końcu zebrała swoje żniwa – po centrostrzale z rzutu wolnego kopanego przez Lozano piłka poślizgnęła się po krótkim słupku i zaskoczyła bramkarza GieKSy. Wcześniej jeszcze odbiła się od Szkurina. Kolejny atak Jagiellonii – od straty bramki uchroniły nas dwie świetne interwencje Kobylaka, który sparował dwa strzały oddane z bliskiej odległości. W 79. minucie po raz kolejny pokazał się golkiper Katowiczan, wygrywając pojedynek biegowy z Jóźwiakiem i wybijając piłkę sprzed pola karnego. Wprowadzony chwilę wcześniej Eman Marković, po rajdzie prawą stroną, dobrze wrzucił piłkę na głowę Szkurina, ten jednak uderzył prosto w bramkarza. W 81. minucie po przekładance w rogu pola karnego Marcin Wasielewski został kopnięty przez Jóźwiaka. Decyzją z boiska był rzut karny, sędziowie na VARze dopatrzyli się jednak symulki. Dobrą okazję mieli GieKSiarze w doliczonym czasie gry, po podaniu Czerwińskiego Nowak zagrał świetną piłkę do Szkurina, ten jednak nie opanował piłki i wypchnął ją brzuchem za linię końcową. Kolejna okazja do wyrównania wyniku, tym razem po podaniu wstecz pola karnego Galana nasz białoruski napastnik uderzył w blokującego obrońcę. Sędzia niedługo później zakończył spotkanie, GKS Katowice wraca bez punktów.
8.11.2026 14:45, Białystok, Chorten Arena
Jagiellonia Białystok 1:0 GKS Katowice
Bramki: Szkurin (69 – sam.)
Jagiellonia Białystok: Abramowicz – Conceição, Kobayashi, Konstantopoulos, Montoia – Romanczuk, Klynge – Jóźwiak (90. Kucharski), Imaz (64. Lozano), Szmyt (64. Sow) – Prelec.
GKS Katowice: Kobylak – Wasielewski (85. Jirka), Czerwiński, Klemenz, Resta, Wdowiak (64. Galan) – Kowalczyk (78. Wolski), Łukasiak (78. Milewski), Nowak, Wędrychowski (64. Marković) – Szkurin.
Żółte kartki: Resta, Kowalczyk, Wasielwski.
Sędzia: Daniel Stefański (Bydgoszcz).
Frekwencja: 15306 (w tym 440 kibiców GieKSy).
Piłka nożna Wywiady
Adrian Błąd: Staliśmy się solidnym klubem Ekstraklasy
O zawale serca, sytuacji rodzinnej, meczach z Gryfem Wejherowo, obecnej szatni GieKSy i domniemanym kryzysie – o tym i o wielu innych rzeczach porozmawialiśmy z Adrianem Błądem. Przed Wami spora (prawie 17 000 znaków!) dawka czytania, ale jeśli przebrniecie przez całość, z pewnością dowiecie się wielu nowych rzeczy. Zapraszamy!
GieKSa.pl: Ciężko nie zacząć inaczej niż od staropolskiego pytania: jak tam zdrowie?
Adrian Błąd: Dobrze, dziękuję. Odpukać już jest wszystko dobrze. Przez okres urlopowy faktycznie dużo się u mnie działo, bo po 20 latach grania w piłkę wyszło w badaniach, że mam tętnicę mostkową. Obecnie jestem pod stałą opieką profesora Milewskiego, który jest kardiologiem sportowym.
Zawał serca u profesjonalnego piłkarza to nie jest codzienność. W sieci krążyła informacja, że spotkało cię to tuż po meczu z Pogonią.
Widziałem, ale to nie do końca jest prawda. Może ta adrenalina i wszystko co się działo w końcówce sezonu i stricte w meczu z Pogonią miały na to wpływ, ale sam zawał przydarzył mi się po powrocie z urlopu, tydzień przed powrotem do treningów. Wniosłem walizki do góry i schodząc ponownie do auta spięło mnie w plecach tak że upadłem na klatce nie mogąc się ruszać. Na szczęście szybko przyjechało pogotowie, pomógł mi też Wojtek Herman.
W kulisach z tamtego meczu z Pogonią jest świetny fragment, w którym skaczesz na kolegów i krzyczysz: “Jeździliśmy po Wejherowach, a teraz pojeździmy po Europie!”. To musiał być dla ciebie duży cios, że tuż przed pucharami przyplątały się aż takie problemy ze zdrowiem.
To był dla mnie mega duży cios i bardzo to we mnie siedziało. Tyle lat czekania, a teraz miało mnie to ominąć? Bardzo to bolało. Trener Górak świetnie się zachował, bo zostałem dokooptowany do kadry która poleciała na Węgry, mimo że nie mogłem zagrać, więc przynajmniej mogłem przeżyć to wszystko z poziomu ławki rezerwowych i obecności w szatni.
Jak już tak rozmawiamy o zdrowiu, to jak dzisiaj miewa się twoja córka?
Po prostu żyjemy i działamy z dnia na dzień. Nie ma u niej znaczącej poprawy i perspektyw na to, że będzie chodzić czy mówić, ale musimy każdego dnia działać, by nie było gorzej. Dziś Hania uczęszcza do ośrodka rehabilitacyjno-edukacyjnego na Giszowcu, z którego jesteśmy bardzo zadowoleni. Oprócz tego prowadzimy codzienne rehabilitacje, a w tym wszystkim ogromną rolę odgrywa moja żona, która opiekuje się córką każdego dnia.
Pamiętamy wszyscy akcję praktycznie całego środowiska piłkarskiego, które kilka lat temu rzuciło się do pomocy, zbierania funduszy i organizowało akcje koszulkowe.
Akcja z koszulkami wyszła wtedy bardzo spontanicznie. Moja siostra wymyśliła, że skoro tyle ich mamy, to można zrobić z nich użytek i zebrać jakieś dodatkowe środki na Hanię.
Jesteś w piłce tyle lat, a mimo wszystko zaskoczył cię rozmiar tej akcji i skali pomocy?
Byłem w szoku, że ta akcja nabrała takich rozmiarów i trochę nie ogarniałem tej skali. Bo pomocy ze środowiska GieKSy czy Zagłębia Lubin oczywiście mogłem się trochę spodziewać, ale kiedy później dołączyły Zawisza, Arka, Raków i wiele innych klubów, to było dla mnie ogromnie wzruszające. Całe środowisko piłkarskie i kibicowskie ruszyło nam z pomocą, dlatego skoro mam okazję – to raz jeszcze Wam wszystkim dziękuję.
Powiedziałeś przed chwilą, że z córką jeździcie na zajęcia do ośrodka na Giszowcu. Czy po karierze planujecie zostać w Katowicach?
Tak. To już dzisiaj wiemy na pewno, bo wszystkie nasze sprawy rodzinne, cała logistyka związana z Hanią jest już mocno zakorzeniona w Katowicach. Wszystko, czego potrzebujemy, mamy tutaj lub w innych śląskich miastach pod ręką, a w Lubinie byłoby o to ciężko.
To rodzinnie. A zawodowo? Koniec kontraktu niestety nieuchronnie się zbliża.
Czeka mnie rozmowa z trenerem i z dyrektorem sportowym.
Adrian Błąd w czerwcu 2027 zawiesi korki na kołku?
Mam świadomość, że piłka mocno poszła do przodu, widzę jak zmienia się intensywność grania w Ekstraklasie. Do tego mam świadomość swojego wieku, sytuacji zdrowotnej i będąc szczerym ze sobą widzę, że w pewnych aspektach ten pociąg po prostu odjechał. Mamy w szatni bardzo jakościowych i młodych piłkarzy. A czy w czerwcu będzie koniec kariery? Na dzisiaj mam różne pomysły, ale żadna decyzja nie zapadła. Jak tylko coś będzie postanowione w 100%, to myślę, że kibice GieKSy pierwsi się o tym dowiedzą.
Trzy lata temu w wywiadzie dla Weszło powiedziałeś, że mega się cieszysz na Ekstraklasę. Jak patrzysz na to po tych trzech latach?
Przychodząc do GieKSy miałem w Ekstraklasie rozegrane 77 spotkań. Moim marzeniem było, żeby wywalczyć z GieKSą awans i dobić do setki. Dziś mam tych meczów 130 i jakie by one nie były – lepsze czy gorsze, z większą liczbą minut czy z mniejszą – to jestem po prostu szczęśliwy. Właśnie dlatego powiedziałem wtedy, że się mega cieszę – bo sami to wywalczyliśmy, bo w końcu zrobiliśmy to z GieKSą.
Siedzi ci w głowie brak gola na Arenie Katowice?
Haha. Faktycznie nie mam jeszcze bramki na Nowej Bukowej i jest to taki kamyczek w bucie, który mnie uwiera. Trochę lat w klubie jestem i dla mnie to by była piękna puenta tej mojej obecności w GieKSie.
Po ostatnich meczach zwolniło się chyba miejsce do wykonywania karnych.
Nie przesadzajmy. Sami pamiętacie taką serię, gdzie chyba 7 czy 8 karnych z rzędu nie strzeliliśmy. Ja też wtedy byłem w to zamieszany, więc myślę że przy obecnej kadrze to dalej jestem gdzieś na końcu listy do strzelania jedenastki (śmiech).
Zakładając, że szybko zapewnimy sobie utrzymanie, to czy myślisz, że trener Górak dałby ci więcej minut, żeby w końcu ta bramka na Nowej Bukowej wpadła?
Ja z trenerem Górakiem mam świetną relację, ale mam też świadomość, że dziś w piłce nie ma miejsca na sentymenty. Im wyższe miejsce na koniec sezonu, tym większe pieniądze dla klubu, więc wiem, że szansę dostanę, jeśli będę dobrze wyglądał fizycznie i nie będę odstawał na tle chłopaków. Przyznam jednak szczerze, że przed zawałem często sobie o tym myślałem, że już mi stosunkowo niedużo brakuje do rozegrania 300 meczów w GieKSie…
Wracając jeszcze do twoich potencjalnych planów na życie po karierze piłkarza zapytam trochę przewrotnie: czy mówi ci coś nazwisko Podliński?
Haha, chyba wiem do czego zmierzacie. Oczywiście – Karol Podliński, napastnik, obecnie w ŁKS-ie Łódź. Pamiętam, że pierwszy raz moją uwagę na niego zwrócił Jakub Arak. Rozmawialiśmy wtedy o wymaganiach, które musiał spełniać w tamtym czasie napastnik przymierzany do Rakowa Częstochowa. Kuba znał te wymagania i mówił, że Podliński to zawodnik który je spełnia.
No właśnie, kilka lat temu w wywiadzie wspominałeś, że widzisz się jako skaut i wskazywałeś go jako wyróżniającego się napastnika. To dalej coś co cię ciekawi?
Powiem tak – od mojego pierwszego spotkania w GieKSie z trenerem Szwargą, jeszcze w II lidze, zacząłem patrzeć na piłkę zdecydowanie szerzej, bardziej analitycznie i faktycznie ta strona piłki mocno mnie zainteresowała. Tak jak powiedziałem wcześniej – na dziś skupiam się na tym, że jeszcze mam ważny kontrakt i decyzji co po sezonie – czy będę grał, trenował czy spróbuję zostać skautem – jeszcze nie podjąłem.
A rzucisz przynajmniej parę nazwisk, które moglibyśmy obserwować?
Nie ma szans, bo mi to za parę lat wyciągniecie i powiecie, że Błąd to się w ogóle nie zna (śmiech). A tak poważnie, to każdy kto interesuje się piłką, wie że kadry klubów Ekstraklasy, ale i I czy II ligi są już przeanalizowane od każdej możliwej strony. Widzę to u nas w sztabie – jeśli poproszę trenera, żeby w odpowiednim programie wpisał “Marcin Wasielewski”, to za minutę mam jego odpowiednik z większości lig i mogę sobie szukać po konkretnych parametrach. Dlatego rola skauta to jedno, ale technologia również w piłce poszła niesamowicie do przodu.
Odnosząc to do GieKSy, to dużym wyzwaniem jest dobranie zawodnika do kadry pod względem charakteru?
Trochę tak, ale też dużym wyzwaniem jest spokojne wprowadzenie nowych zawodników w nasz model gry.
Aklimatyzacja czasami faktycznie trochę trwa. Trener Górak mówił, że czasami mija pół roku zanim zawodnicy załapią jego filozofię.
Zgadza się, sami to widzicie, jakie były na początku opinie o Nowaku czy o Szkurinie w ich pierwszych sezonach, a dzisiaj nikt sobie nie wyobraża zespołu bez nich. U nas faktycznie jest dużo zadań taktycznych, których w innych klubach na swojej pozycji nie musiałeś wykonywać i czasami nauczenie tego zawodników faktycznie chwile zajmuje.
Jak przy Szkurinie jesteśmy – ile jest prawdy w tym, że w pewnym momencie Arek Jędrych musiał mu po męsku wyjaśnić, że musi więcej pokazywać zamiast narzekać?
Zero, słyszałem te głupoty. Ilia to jest bezkonfliktowy, świetny facet, do tego bardzo pracowity. Nikt mu nic nie musiał wyjaśniać. Sam w końcu załapał, że trener wymaga od niego nie tylko strzelania bramek i dzisiaj widzicie efekty.
W kadrze zespołu z pierwszej ligi zostałeś już tylko ty, Jędrych, Wasielewski i Szczuka. Czy to jest ten moment, że GieKSa już się zmieniła, czy taka całkowita zmiana oblicza tej szatni jeszcze przed nami?
Ta zmiana trwa. Z naszej czwórki jedynie Wasyl obecnie gra w pierwszej jedenastce. A jeśli popatrzymy ogólnie na wiek zawodników z kadry, to myślę że taka mini rewolucja może za sezon, może za dwa, ale na pewno jest przed GieKSą.
A ile dziś w szatni jest jeszcze tego ducha drużyny z pierwszej ligi? Nie ma już w zespole Kudły, Jaroszka, Rogali czy Repki, którzy chyba tworzyli klimat.
Sporo – Bartek Nowak, Lukas Klemenz, Alan Czerwiński czy Borja Galan bardzo szybko się wpasowali w tamtą naszą ekipę. Nie ma się też co czarować, że tym co mieliśmy wypracowane w I lidze zawojowalibyśmy Ekstraklasę. Zmiany musiały być, trzeba podnosić jakość i po prostu nie da się walczyć w Ekstraklasie jadąc jedynie na atmosferce z pierwszej ligi i sezonu z awansem.
Arek Woźniak dzwoni jeszcze czasem?
Pewnie, z Arkiem przyjaźnimy się cały czas i jesteśmy w stałym kontakcie.
W talii kart atutów GieKSy, jak dużą naszą siłą jest to, że mamy tak polską szatnię?
Myślę, że był to jeden z głównych powodów, dla których zrobiliśmy piąte miejsce.
Aż tak?
W naszej szatni 75% zawodników to Polacy i każdy zagraniczny zawodnik, który do nas dołącza musi wejść w ten zespół i się z nim zżyć. A wiem, że nie w każdym zespole tak to wygląda, i jeśli zawodników zagranicznych jest więcej, to ciężko o jakąś wybitną jedność. W niektórych drużynach przypomina to odbijanie karty o 16:00 w zakładzie pracy, a u nas jednak bardzo długo jest rodzinna, przyjacielska atmosfera. Wszyscy w szatni staramy się to utrzymywać, bo zawsze było tak, że jeśli pojawiał się problem czy kryzys, to trzymaliśmy się razem.
Czy dziś GieKSa jest w kryzysie?
Nie, zdecydowanie za szybko by stawiać takie tezy. Sami doskonale pamiętacie moment, kiedy w pierwszej lidze nie wygraliśmy 10 spotkań z rzędu. To był kryzys. Dziś zdecydowanie nie.
To chyba wasza wina, bo mocno rozbudziliście nadzieje wśród kibiców.
Nasza baza kibiców po awansie bardzo się zwiększyła i wydaje mi się, że dziś narzekają ci, którzy nie do końca pamiętają gorsze czasy w GieKSie. Jest sporo kibiców, którzy na nowo zakochali się w GieKSie i na dzień dobry dostali świetne mecze na nowym stadionie i europejskie puchary. Ci, którzy byli w tym przysłowiowym Wejherowie, doceniają to, co mamy, ale to nie znaczy, że ambicje nagle zmalały i osiedliśmy na laurach. Patrzmy jednak na to realnie – staliśmy się solidnym ekstraklasowym klubem, weszliśmy na dużo wyższy pułap i teraz po prostu musimy cierpliwie stawiać kolejne kroki.
Można zaobserwować taki paradoks, że ci, którzy w trudnych czasach chcieli dymisji trenera Góraka i mieli pretensje do zespołu, dziś tonują nastroje płynące na przykład z Prostej.
Powiem Wam tak – mam taką przypadłość, że dosyć często odpalam sobie na youtubie 5-6 skrótów z ostatnich meczów w pierwszej lidze, uwielbiam do tego wracać. I zwróćcie uwagę, że jak obejrzymy skrót wygranego 8:0 meczu ze Stalą Rzeszów, to ludzi na Blaszoku możemy sobie policzyć co do jednego, bo takie wtedy były pustki. Dzisiaj jesteśmy w innym miejscu, dużo dalej i czasami warto się na chwilę zatrzymać i to docenić.
Sentymentalnie się zrobiło. Ciekawi mnie, czy jak wracasz do tych skrótów na YouTube, to któryś ma jakieś specjalne miejsce w twoim sercu?
Tychy. Uwielbiam ten fragment, jak pada bramka i po bramce leci “GKS Klubem mym”. Ciary za każdym razem. Ale jak tak wspominamy, to jeszcze powiem, że jak po naszym meczu z Wisłą oglądałem Lechia – Arka z córką na rękach, to koszulkę miałem całą mokrą z nerwów, a jak sędzia Kwiatkowski nie dał tego karnego, to tak się wydarłem z radości, że żona myślała, że coś mi się stało.
Po tamtym meczu wasza grupa na Whatsappie zapłonęła?
Totalnie nie. Był ogromny spokój i serio nastawialiśmy się na baraże. Wiedzieliśmy, że najgorsze co się może stać, to się podpalić i w razie niepowodzenia zdołować przed barażami.
Co czułeś, kiedy po meczu w Gdyni zobaczyłeś, że jeden z kibiców wytatuował sobie koszulkę z twoim numerem, nazwiskiem i datą tego meczu?
To robiło ogromne wrażenie. W ogóle oglądając filmiki z Mariackiej, widząc reakcje w sektorze gości w Gdyni, na fecie czy po wiadomościach, które dostawałem, wiedziałem, ile to ważyło dla kibiców, dla miasta. To są niesamowicie miłe chwile, które zostaną ze mną do końca życia.
Wspomniałeś Wejherowo. Ja byłem wtedy na tamtym meczu i pamiętam twoją piękną bramkę. Co by się działo, gdyby ten gol padł dzisiaj w Ekstraklasie?
Myślę, że po awansie wszyscy, łącznie z trenerem Górakiem, byliśmy zaskoczeni tą różnicą medialną, która jest w Ekstraklasie. Cała otoczka wokół ligi przez lata bardzo się rozwinęła i zwiększyła. Dziś, gdybym ja czy ktokolwiek inny strzelił taką bramkę, jak wtedy na Gryfie, to by Wam to wyskakiwało co chwila na dziesiątkach profili przez kolejne pół roku, a wtedy mało kto w ogóle widział tamten mecz.
Nawiązałeś do pustek na Blaszoku, to zapytam o drugi koniec tego kija – ile dziś wam dają trybuny na Arenie Katowice?
Ogromnie dużo. Atmosfera na Nowej Bukowej jest naprawdę niesamowita i czuć, że te trybuny żyją. Samo to że ludzie na Prostej cały mecz stoją, każdy wślizg, przepychanka, dobre podanie czy akcja kończy się wrzawą – to serio niesie.
Bartek Nowak zdradził nam, że wybór stron tak żeby w drugiej połowie atakować “na Blaszok” nie jest przypadkiem.
Jasne, że nie. Właśnie o to mi chodzi – zawodnicy czują te reakcje z trybun i bardzo dużo nam to pomaga. Dziś w piłce końcówki meczów są bardzo ważne, dlatego podkręcanie tej wrzawy atakowaniem na bramkę pod Blaszokiem, jest dla nas bardzo ważne.
Rola trenera Rafała Góraka w zbudowaniu klimatu w drużynie, ale i na trybunach jest chyba bardzo duża? Kibice doceniają, jak w swoich przemowach nawiązuje do miasta, historii klubu czy tradycji górniczych.
Przemowy trenera Góraka to jedna z jego najmocniejszych stron. Bardzo mam wrytą w pamięć scenę, kiedy poprowadził odprawę przed wyjazdowym meczem z Podbeskidziem. To był mecz w okolicach Barbórki i trener mocno nawiązał do górnictwa, kultu ciężkiej pracy czy właśnie historii. Pamiętam, że wszystkich nas to wtedy mega nakręciło. Trener Górak też tak potrafił dobierać ludzi do kadry i sztabu, że oni wczuwali się w ten klimat, rozumieli to. Tak, jak wspomniałem wcześniej – każdy kto do nas przychodzi musi poznać klimat klubu, regionu i miasta. Wiadomo, że czas biegnie i za kilka lat nikogo nie będzie obchodziło, że Adrian Błąd strzelił bramkę Gryfowi w drugiej lidze, ale chodzi o to, żeby nie zaprzepaścić tego, co tutaj zbudowaliśmy.
Kręcimy się podczas tej rozmowy wokół Wejherowa, ale tamtem mecz z Gryfem był też pierwszym meczem po powrocie trenera Góraka do GieKSy. Czy tamten Rafał Górak poradziłby sobie w Ekstraklasie? Jak się rozwinął przez te lata?
Jak trener Górak wrócił do GieKSy, to w sztabie był on, trener Okoń i Dawid Szwarga. Nikogo więcej. Wszystko musieli robić sami. Dziś nasz sztab jest rozbudowany, odpowiada standardom ekstraklasowym, mają wszystkie narzędzia. Myślę że trener Górak rozwijał się z każdym sezonem i po prostu wypracował miejsce, w którym jest teraz. Różnica między nim dzisiaj a nim z meczu z Gryfem Wejherowo w II lidze jest większa niż między niebem a ziemią.
Ciężko nie odnieść wrażenia, że rozwinął się nie tylko jako trener, ale też jako lider, szef.
Zdecydowanie. Dziś trener nie tylko musi ogarniać wszystkie niuanse taktyczne, ludzkie, organizacyjne, ale dodatkowo jeszcze umieć nimi zarządzać. Zachowując proporcje, to dzisiaj trener Górak jest w klubie trochę jak taki angielski boss w dużych klubach – nadzoruje swój sztab oraz pracowników klubu. I jak widać – wychodzi mu to.
Kiedyś powiedziałeś, że sporo czerpiecie z Rakowa Częstochowa i Borussii Dortmund. Czy biorąc pod uwagę, jak ewoluował ten sztab i sam trener Górak jest to aktualne?
Obecnie od Rakowa nie (śmiech), a tak serio to wtedy chcieliśmy od Rakowa kopiować model gry, a od Borussii stałe fragmenty, które pod koniec pierwszej ligi dużo nam dały. Dzisiaj sztab jest tak rozwinięty i ma takie narzędzia, że wypracowują swoje własne koncepcje. Dziś nie da się już chyba czerpać od jednego zespołu. Decyduje tyle niuansów, że musisz być kreatywny i tworzyć samemu, a jeśli czerpać to ze wszystkich po trochu.
Czyli jest możliwe, że będziemy zaczynać mecz wykopem pod pole karne przeciwnika?
Dla mnie, z perspektywy zawodnika, to jest mega dobre rozegranie.
Żartujesz.
Nie, serio. Już tłumaczę – ostatnie cztery mecze: tracimy bramkę, a później nasza piłka ze środka ląduje u bramkarza, bo i tak kopiemy długą, przez to że rywal idzie nakręcony. Więc trzeba ich spróbować wybić, dać im się pomylić i spróbować przenieść grę.
Ile dla sztabu, zarówno w drugiej lidze i obecnie, znaczył trener Dawid Szwarga? Jak go oceniasz i to zamieszanie medialne, które towarzyszyło zarówno jego dołączeniu do GieKSy, jak i przenosinom do Rakowa?
Byłem ogromnym orędownikiem tego, żeby do nas znowu dołączył, bo to jest ogromny fachowiec i wiedziałem, że da nam sporo jakości i wzmocni sztab. Trener Dawid ma duży wpływ na rozwój indywidualny zawodników – po dołączeniu do nas prowadził na przykład dodatkowe treningi przed głównymi zajęciami na przykład tylko dla zawodników z pozycji 8 lub 10. Myślę, że w naszej szatni nie znajdziesz nikogo, kto by się źle o nim wypowiadał. To jak dzisiaj wygląda na przykład Kacper Łukasiak to też duża zasługa trenera Szwargi.
Czy gdyby Adrian Błąd poznał 15 lat temu kogoś takiego jak Dawid Szwarga, to dziś byłby w innym miejscu?
Myślę że tak, bo widziałem na przykład jego kontakt z Szymonem Bartlewiczem. Gdyby ktoś mnie, jako młodego zawodnika, tak nakierował 15 lat temu, to myślę że moja kariera wyglądałby inaczej.
Co Adrian Błąd z roku 2026 powiedziałby temu z 2011?
Miałem taki moment, gdy byłem w Zawiszy, miałem dobre liczby, byłem w formie. Przegraliśmy wtedy awans z Piastem Gliwice, którego trener – Marcin Brosz – zadzwonił do mnie po sezonie, mówiąc, że widziałby mnie w ekstraklasowym Piaście. Wtedy, jako młody zawodnik, dałem się przekonać Radkowi Osuchowi i zostałem w Zawiszy, a Piast zrobił puchary. To jedyny moment kariery, którego żałuję i jestem ciekawy, jak wtedy potoczyłyby się moje losy, gdybym przeniósł się do Gliwic. Oprócz tego nie żałuję niczego i raczej nic bym nie zmienił.
Trener Henryk Górnik podkreślał, że serce GieKSy biło też w Hotelu Katowice, gdzie w restuaracji spotykali się sportowcy wszystkich sekcji GKS Katowice. Jak to wygląda dzisiaj?
Trener Górak żyje całym klubem – bywa na meczach piłkarek czy hokeja. Kilku piłkarzy regularnie bywa na maczach siatkówki. Wiem, że hokeiści odwiedzają Arenę Katowice. Teraz często mijamy się z siatkarzami na nowym stadionie, a rzadziej z dziewczynami, które zostały na starej Bukowej. Na pewno jest duża serdeczność i wzajemne trzymanie kciuków za wyniki.
Na koniec – chciałbyś coś przekazać kibicom?
Trzymajcie za nas kciuki i bądźcie z nami tak jak do tej pory. Czujemy Wasze wsparcie i potrzebujemy go w gorszych chwilach. I kupujcie bilety na Lecha – liczmy na komplet dla Jasia Furtoka!
Rozmawiali: Błażej i Marcin.
Zapraszamy Was do kolejnej, aż 1,5-godzinnej rozmowy Wierzby z jednym z naszych hokeistów. Korzystając z przerwy na zgrupowanie kadry spotkał się on z Mateuszem Michalskim – pracowitym napastnikiem, dla którego jest to już 7 sezon w naszych barwach.
Dajcie znać, jak Wam się podobał odcinek. Prosimy także o pomoc w wypromowaniu podcastu poprzez lajki, udostępnienia, oceny w aplikacjach itd. Nie obrazimy się także na dyskusję w komentarzach. Z góry dzięki!
Możesz nas wesprzeć finansowo (odsłuchanie kosztuje 5 zeta, a komentowanie 19,64 ;)):
Konto:
Santander
87 1090 1186 0000 0001 2146 9533
SK 1964
ul. Bukowa 1a, 40-108 Katowice
Tytułem: Podcast hokej
PAY PAL:
E-mail: [email protected]
Tytułem: Podcast hokej
Jesteśmy dostępni także na Spotify:.

Najnowsze komentarze