Felietony Piłka nożna
Post scriptum do meczu w Kielcach
Na zakończenie wyjazdowego sezonu zapraszam do podsumowania ostatniego meczu w tradycyjnym „Post scriptum”.
- Na wyjazd udaliśmy się składem trzyosobowym: z Miśkiem, który tym samym zaliczył 100 proc. wyjazdów oraz Maykiem, znanym też jako Bóg Mayos. Trochę szydery nie zaszkodzi, ponieważ ów kolega miał już wymówkę chwilę przed wyjazdem, ale ostatecznie pojechał z nami, czego chyba nie żałował.
- Wyjazd zaplanowaliśmy na 9:00. Musiałem czekać na kolegów, ponieważ byłem przed czasem. Muszę to zaznaczyć, ponieważ redakcyjni koledzy zarzucają mi wieczne spóźnienia. Piękna katowicka pogoda skłoniła nas do letnich ubiorów. Dlaczego o tym wspominam? Będzie później.
- Nawigacja wybrała nam iście malowniczą trasę, która oprócz pięknych krajobrazów wymagała abstrakcyjnej wyobraźni do omijania dziur w drodze. Na szczęście grało się w Colin McRae Rally 2.0, więc jedyny minus był taki, że Mayek nie mógł spać na tylnym siedzeniu.
- Na stadion dojechaliśmy po zamieszaniu na rondzie. Pal licho, że pełno samochodów dookoła, redakcja najważniejsza! Chociaż czerwonego dywanu nie było. Żarty na bok, bo gościnność w Kielcach na najwyższym poziomie, stadion bardzo przyjemny, z niczym nie było problemu.
- Tzn. był jeden malutki problem. Znacie takie powiedzenie „piździ jak w kieleckiem?” No właśnie, my też znamy, ale przypomnieliśmy sobie o tym po pierwszym wiaterku, który nas przywitał po wejściu na stadion. W sumie w trakcie meczu można było wielokrotnie powiedzieć: „łooo jakie widowisko, aż ciary na całym ciele!”. Tylko niestety w większości to efekt kieleckiego klimatu, aczkolwiek kilkukrotnie doping na obie strony robił kapitalną robotę. Powiem szczerze, że dawno nie pamiętam takiego spotkania, żeby obie ekipy dopingowały na takim poziomie.
- W trakcie wizyty na obiekcie trochę połaziliśmy i oglądaliśmy, co kryją zakamarki Suzuki Areny. W sumie nic nie kryją, niemniej jest to bardzo dobrze zrobiony przyzwoity stadion. Po meczu zdecydowaliśmy się z Maykiem na wuszta i jest to jedna z gorszych decyzji tego dnia. Kiełbasa była daremna, a bułka jeszcze gorsza. To był w zasadzie jedyny minus tego wyjazdu.
- Na konferencji zauważyliśmy, czemu nikt nie rozwinął nam wspomnianego czerwonego dywanu wcześniej. „I wtedy wchodzi ona, cała na czerwono” Pani Daria, rzecznik prasowy Korony… HE HE. Bardzo długo czekaliśmy na wypowiedzi trenerów, a sam Leszek Ojrzyński jest wybitnie gadatliwy, chociaż odniosłem wrażenie, że merytoryki w jego wypowiedziach nie było, a sam był rozczarowany występem swojej drużyny.
- Po spisaniu konferencji zawinęliśmy się w podróż powrotną i zameldowaliśmy się około 17:30 w Katowicach. Tym samym zamknęliśmy sezon wyjazdowy 2021/22. Do następnego!
17.05.2026 Katowice
GKS Katowice – Jagiellonia Białystok 2:2
Bramki: Nowak (3), Galan (78) – Vital (31), Pululu (56-k)
GKS: Strączek – Wasielewski, Czerwiński, Jędrych, Olsen (90. Klemenz), Galan (90. Jirka) – Kowalczyk, Milewski (65. Rasak), Nowak, Marković (65. Wędrychowski) – Zrel’ák (65. Szkurin).
Jagiellonia: Abramowicz – Wojtuszek, Vital, Kobayashi, Montoia, Pozo (76. Jóźwiak), Kozłowski (90. Nahuel), Lozano (63. Mazurek), Imaz, Szmyt, Pululu (63. Bazdar).
Ż.kartki: Wasielewski, Jędrych, Galan, Olsen
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Raczkowski (Warszawa)
Widzów: 14651
Ostatni mecz w tym sezonie na Nowej Bukowej GieKSa zremisowała z Jagiellonią Białystok 2:2. Zapraszamy do fotorelacji z Areny Katowice.
Przed spotkaniem z Jagiellonią Białystok miała miejsce konferencja, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz bramkarz Rafał Strączek.
Michał Kajzerek: Witam wszystkich bardzo serdecznie na konferencji przed meczem 33. kolejki z Jagiellonią Białystok. Wszystkie bilety sprzedane, dlatego apelujemy o przekazanie/odsprzedanie biletów przez kibiców nie mogących przyjść na mecz, aby jak najwięcej pojawiło się nas na arenie.
Czego trener się spodziewa pod kątem tego meczu? O wielką rzecz walczą także piłkarki.
Rafał Górak: Kobiety mają pierwszeństwo, więc zacznijmy od nich. Trzymamy kciuki, liczymy na następne trofea i medale w gablocie. Piękna sprawa, fajnie, że udało się to przenieść bliżej. Trzymamy kciuki bardzo mocno. My mamy swoje sprawy do załatwienia, musimy się koncentrować na spotkaniu z Jagiellonią – godzinę przed finałem mamy trening. My z racji tego, gdzie jesteśmy w tabeli, po prostu musimy być jak najlepiej przygotowani do rywala trudnego, wymagającego. Mieliśmy okazję się już spotkać w tym roku, graliśmy bardzo dobrze momentami. Jeśli zagramy tak przez cały mecz, zawiesimy poprzeczkę bardzo wysoko.
Zostałeś nominowany do nagrody dla najlepszego bramkarza sezonu.
Rafał Strączek: To duża sprawa, jest to dla mnie ogromne wydarzenie. Cieszę się, że ta praca została doceniona.
Wczoraj Jagiellonia grała w rytmie niejako europejskich pucharów.
Rafał Górak: Drużyna grająca w środę nie czuje żadnego zmęczenia, jest wystarczająco czasu do niedzieli na regenerację. Dla Jagiellonii wypadł bardzo ważny zawodnik, doświadczony. Trener Siemieniec ma w kim jednak wybierać.
Raków nie wykorzystał sytuacji, ale stłamsił Jagiellonię.
Było widać duży napór Rakowa, brakowało bramki. To też świadczy o jakimś braku. Jagiellonia wygrała zasłużenie, nie ma co dyskutować.
Mówicie o szansie na awans do pucharów?
Rafał Strączek: Mamy świadomość tego, że zostały dwa mecze i jakie miejsce zajmujemy. Ta liga jest mega szalona, różnice między miejscami są bardzo małe. Patrzymy w górę i robimy wszystko, by zająć jak najwyższe miejsce.
Była obawa po powrocie?
Trzy mecze, bark mi doskwierał. W miarę szybko to wyleczyłem i dałem znać trenerowi, że dobrze się czuję.
Spodziewaliście się, że tak blisko będzie do podium?
Nikt o takich rzeczach nawet w Katowicach nie myślał. Tym bardziej się cieszymy z takiej okazji, spinamy się wszyscy w szatni, motywujemy. Musimy poświęcić całych siebie, by osiągnąć jak najlepszy wynik.
W Gliwicach nie grał Klemenz.
Rafał Górak: Lukas dzisiaj zaczyna proces treningowy, będziemy się zastanawiać, czy wróci w niedzielę. Pozostali zawodnicy, poza Paluszkiem i Trepką, są do mojej dyspozycji.
Jak oglądasz takie mecze z nadchodzącym rywalem?
Rafał Strączek: Podchodzę trochę zawodowo, trochę jednak na spokojnie. Staram się patrzeć na zachowania zawodników, poruszanie systemowe. Fajnie, że grali wczoraj, można się przypatrzeć i wyciągnąć więcej wniosków.
Jest presja na zwycięstwo?
Rafał Górak: To nie presja, że chcemy wygrać. Chcemy podjąć rywalizację sportową. Od kilkunastu dni nie ma biletów, to daje do myślenia. Wczoraj z zawodnikami i zawodniczkami mieliśmy wielką imprezę, radosne dzieci, kobiety i mężczyźni. To jest wyzwanie, żeby tym ludziom zrobić fajny dzień. Po tym ile otrzymaliśmy od nich miłych słów… Zawodnicy byli pod wrażeniem. Ludzie kupują koszulki z ich nazwiskami, potem jeszcze chcą ich autograf. Dawno tego nie było, to niesamowite.
Odczuwacie mentalne zmęczenie na finiszu sezonu?
Nie będziemy się porównywać ze słowami piłkarzy Jagiellonii, oni mają swoje problemy. My w ogóle nie jesteśmy zmęczeni, na pewno każdy w jakiś sposób o wakacjach marzy. Zawodnicy się realizują, doskonale zdają sobie sprawę, że teraz czas świetnej, ciężkiej roboty.
Motywować drużyny nie trzeba, a trzeba im mówić, by cieszyli się grą?
Jest pula do zdobycia. Sześć punktów załatwi nam wszystko – będziemy grać w europejskich pucharach, taka jest prawda. Nie ma co kalkulować, przemotywowywać. Oni wypracowali to miejsce, wielu z nich nigdy tam nie grało. Dzisiaj mogą w nich zagrać, nie ma mowy o wakacjach, o zmęczeniu. Nie wolno się też presować, trzeba się radować. Musimy wykonywać nasze zadania taktyczne, pokazać momenty i błyski – wtedy będzie mnóstwo zabawy.
Jest pomysł na wymóg Polaków w kadrze, jak pan na to patrzy?
Wszystko, co związane z limitami, zaczyna mi się to robić niezgodne z tym, jak lubię żyć. To jakbym kazał dzieciom uczyć się polskiego, mówić po angielsku, a przy śniadaniu po francusku. To w klubie powinniśmy brać odpowiedzialność za to, jak one wyglądają. Ja swoją ideę mam i wiem, od jakich piłkarzy zyskujemy najwięcej. Wiem, co dają nasi piłkarze, chcę, by szatnia mówiła w języku polskim. Ja sam się uczę języka angielskiego, mam deficyty, ale jesteśmy u siebie.
Najnowsze komentarze