Na zakończenie wyjazdowego sezonu zapraszam do podsumowania ostatniego meczu w tradycyjnym „Post scriptum”.

1. Na wyjazd udaliśmy się składem trzyosobowym: z Miśkiem, który tym samym zaliczył 100 proc. wyjazdów oraz Maykiem, znanym też jako Bóg Mayos. Trochę szydery nie zaszkodzi, ponieważ ów kolega miał już wymówkę chwilę przed wyjazdem, ale ostatecznie pojechał z nami, czego chyba nie żałował.
2. Wyjazd zaplanowaliśmy na 9:00. Musiałem czekać na kolegów, ponieważ byłem przed czasem. Muszę to zaznaczyć, ponieważ redakcyjni koledzy zarzucają mi wieczne spóźnienia. Piękna katowicka pogoda skłoniła nas do letnich ubiorów. Dlaczego o tym wspominam? Będzie później.
3. Nawigacja wybrała nam iście malowniczą trasę, która oprócz pięknych krajobrazów wymagała abstrakcyjnej wyobraźni do omijania dziur w drodze. Na szczęście grało się w Colin McRae Rally 2.0, więc jedyny minus był taki, że Mayek nie mógł spać na tylnym siedzeniu.
4. Na stadion dojechaliśmy po zamieszaniu na rondzie. Pal licho, że pełno samochodów dookoła, redakcja najważniejsza! Chociaż czerwonego dywanu nie było. Żarty na bok, bo gościnność w Kielcach na najwyższym poziomie, stadion bardzo przyjemny, z niczym nie było problemu.
5. Tzn. był jeden malutki problem. Znacie takie powiedzenie „piździ jak w kieleckiem?” No właśnie, my też znamy, ale przypomnieliśmy sobie o tym po pierwszym wiaterku, który nas przywitał po wejściu na stadion. W sumie w trakcie meczu można było wielokrotnie powiedzieć: „łooo jakie widowisko, aż ciary na całym ciele!”. Tylko niestety w większości to efekt kieleckiego klimatu, aczkolwiek kilkukrotnie doping na obie strony robił kapitalną robotę. Powiem szczerze, że dawno nie pamiętam takiego spotkania, żeby obie ekipy dopingowały na takim poziomie.
6. W trakcie wizyty na obiekcie trochę połaziliśmy i oglądaliśmy, co kryją zakamarki Suzuki Areny. W sumie nic nie kryją, niemniej jest to bardzo dobrze zrobiony przyzwoity stadion. Po meczu zdecydowaliśmy się z Maykiem na wuszta i jest to jedna z gorszych decyzji tego dnia. Kiełbasa była daremna, a bułka jeszcze gorsza. To był w zasadzie jedyny minus tego wyjazdu.
7. Na konferencji zauważyliśmy, czemu nikt nie rozwinął nam wspomnianego czerwonego dywanu wcześniej. „I wtedy wchodzi ona, cała na czerwono” Pani Daria, rzecznik prasowy Korony… HE HE. Bardzo długo czekaliśmy na wypowiedzi trenerów, a sam Leszek Ojrzyński jest wybitnie gadatliwy, chociaż odniosłem wrażenie, że merytoryki w jego wypowiedziach nie było, a sam był rozczarowany występem swojej drużyny.
8. Po spisaniu konferencji zawinęliśmy się w podróż powrotną i zameldowaliśmy się około 17:30 w Katowicach. Tym samym zamknęliśmy sezon wyjazdowy 2021/22. Do następnego!