Piłka nożna Prasówka
Tytuły artykułów po meczu barażowym ze Stalą: „Piorun by to strzelił”, „Wielki zawód na Bukowej”, „I znowu rozczarowanie”, „Wielka klapa na koniec sezonu. Znowu”, „GKS Katowice na wyżynach frajerstwa”, „Raz się daje ciała na finiszu”
Zapraszamy do przeczytania fragmentów doniesień mediów na temat wczorajszego meczu barażowego GKS Katowice – Stal Rzeszów 0:2 (0:1). Niestety, GieKSa kolejny raz nie zdołała sprawić nam radości z awansu…
sportdziennik.com – Piorun by to strzelił
Nad Bukową grzmiało, błyskało i lało. GieKSa kolejny rok spędzi na trzecim poziomie rozgrywkowym. Została pogrążona przez dwóch byłych zawodników. Derby Rzeszowa w finale baraży.
Kilkadziesiąt minut przed rozpoczęciem półfinałowego barażu ze Stalą nad Bukową nadciągać zaczęły ciemne burzowe chmury. Na rozgrzewce zaczęło padać, a w trakcie I połowy stadion nawiedziła nieprawdopodobna ulewa, jakiej nie pamiętają chyba najstarsi bywalcy tego miejsca. Kibice uciekali w głąb trybuny krytej, a nawet osobom zasiadającym w najwyższych rzędach deszcz lejący się z rozświetlanego błyskawicami nieba walił prosto w oczy.
Wiatr przewrócił stojące za bramką reklamowe balony, zrywało telewizyjną transmisję. Mimowolnie nasuwały się porównania sprzed roku, gdy w piękny majowy dzień GieKSa w nieprawdopodobnych okolicznościach spadła z I ligi, a czekających pod klubem wściekłych kibiców rozgoniło oberwanie chmury. Teraz niebo zaczęło płakać wcześniej…
W takim deszczowym anturażu rzeszowianie wyszli na prowadzenie. Jakże by inaczej – po golu byłego zawodnika… GKS-u. Piotr Głowacki obsłużył Damiana Michalika, ten przymierzył zza pola karnego, a piłka odbiła się jeszcze od nogi Michała Gałeckiego i wpadła pod poprzeczkę.
[…] Najboleśniejszą przed przerwą porażkę z nawierzchnią poniósł Piotr Kurbiel. Napastnik GieKSy mógł skorzystać z babola popełnionego przez defensywę Stali, miał przed sobą de facto pustą bramkę, ale wyrównania nie było. Poślizgnął się…
[…] W przerwie pogoda się uspokoiła, a z chwilą rozpoczęcia II połowy znowu na kilka minut zaczęła szaleć. GKS nie szalał, ale atakował. Bramkę zdobyła jednak Stal. Wojciech Reiman dograł z wolnego, a do siatki trafił Radosław Sylwestrzak. Kolejny z byłych zawodników GieKSy w barwach rzeszowian nawet nie celebrował specjalnie tego trafienia. Obawiano się głównie Grzegorza Goncerza (gdy w 71 minucie opuszczał boisko, pożegnały go gromkie brawa), a sprawą załatwili dwaj inni. To było tak typowe… „K… mać, GieKSa grać” – popłynęło z Blaszoka. Przestało padać… Gospodarze próbowali kruszyć mur. W 82 minucie Marcin Urynowicz uderzył po rożnym mocno, ale piłkę kapitalnie złapał Kaczorowski. Gerard Rother zaczął kierować się do wyjścia. To by było na tyle…
[…] 2 SEZONY w swej historii spędził GKS na poziomie rozgrywkowym nr 3. Teraz pora na sezon trzeci.
13 LAT kibice GKS-u czekają na awans. I jeszcze poczekają…
dziennikzachodni.pl – Wielki zawód na Bukowej
[…] W Katowicach wszyscy zdawali sobie sprawę ze stawki meczu ze Stalą. Klub robił wszystko, by wypełnić trybuny stadionu nie w 25 procentach, ale w 50 i na niespełna siedem godzin przed pierwszym gwizdkiem sędziego taką zgodę od władz administracyjnych dostał. Na widowni we wtorkowy wieczór mogło zasiąść 3,5 tys. widzów i choć takiej publiki nie udało się zebrać to i tak na Bukowej padł dzisiaj rekord frekwencji po restarcie rozgrywek.
Mecz GKS Katowice – Stal Rzeszów oglądało 1660 kibiców GieKSy, którzy bardzo żywiołowo dopingowali gospodarzy. Śpiewy na Bukowej niemal nie cichły, bo fani gospodarzy w tym ważnym spotkaniu nie żałowali gardeł. Okrzyki niezadowolenia z trybun pojawiły się dopiero w końcówce, gdy stało się jasne, że katowiczanie znów zawiedli swoich sympatyków i nie zdołają wrócić do Fortuna 1. Ligi.
Po meczu z trybun w kierunku piłkarzy poleciałby już tylko bluzgi, których nie będziemy tutaj cytować. Kibice mieli ogromny żal do zawodników, że zmarnowali kolejną wielką szansę.
sportslaski.pl – I znowu rozczarowanie. Koniec sezonu dla Katowic…
GKS Katowice kończy sezon 2019/20. Piłkarze trenera Rafała Góraka w półfinałowym meczu barażowym o awans do I ligi przegrali przy Bukowej ze Stalą Rzeszów. Rezultat nie był dziełem przypadku – wygrał zespół, który w końcówce rozgrywek wyraźnie się rozpędził, a w Katowicach szybciej dostosował do panujących warunków.
Początek meczu zwiastował naprawdę dobre widowisko. Spotkanie było wyrównane, jedni i drudzy mimo parnej aury narzucili dość szybkie tempo. Trybuny przy Bukowej jęknęły z rozczarowaniem, gdy w 6. minucie piłka uderzana przez Adriana Błąda poleciała tuż nad bramką rzeszowian. Kilka minut później odetchnęli za to z ulgą, gdy po kontrze Stali Damian Michalik z linii pola karnego trafił w słupek bramki strzeżonej przez Bartosza Mrozka.
Jedni i drudzy długo grali solidnie, przykładając sporą wagę do konsekwentnej obrony. Spory wpływ na dalszy przebieg gry miała potężna ulewa, jaka rozpętała się nad Katowicami. Wydawało się, że lepiej do warunków dostosowali się miejscowi, którzy w pewnym momencie założyli rywalowi niemal hokejowy zamek. Zdołali sobie stworzyć dwie okazje bramkowe – najpierw Danian Pavlas po niezłym dośrodkowaniu Macieja Stefanowicza przestrzelił głową, następnie po rzucie rożnym Błąda do siatki klatką piersiową omal nie trafił Arkadiusz Jędrych, ale kapitalnie spisał się w tej sytuacji Wiktor Kaczorowski.
[…] Goście skutecznie rozbijali ataki przeciwników, a tuż przed przerwą mogli podwyższyć swoje prowadzenie. W polu karnym Katowic zupełnie niepilnowany był Artur Pląskowski, któremu ze skrzydła precyzyjnie dogrywał Grzegorz Goncerz. Napastnik Stali uderzył głową, a piłka pofrunęła centymetry obok spojenia słupka i poprzeczki bramki gospodarzy.
Na drugą połowę oba zespoły wyszły bez zmian w składzie. Katowiczanie znowu przeważali, ale niemal nic z ich częstszego operowania piłką nie wynikało. Tymczasem w 62. minucie przyjezdni z zimną krwią wykorzystali swoją okazję do podwyższenia wyniku. Po rzucie wolnym Wojciecha Reimana zupełnie nieatakowany przez defensorów „GieKSy” Radosław Sylwestrzak pewnym uderzeniem głową skierował futbolówkę do bramki.
Drugie trafienie dla gości wyraźnie podcięło skrzydła podopiecznym trenera Rafała Góraka. Niewiele w ofensywne poczynania wnieśli rezerwowi: Marcin Urynowicz, Patryk Szwedzik i Łukasz Wroński. Do końca spotkania GKS-owi udało się stworzyć raptem jedną niezłą okazję na gola kontaktowego, ale strzał Arkadiusza Woźniaka zatrzymał Kaczorowski.
[…] Kibice „GieKSy” kolejny raz przeżywają rozczarowanie. Tylko w lipcu ich zawodnicy trzy razy mieli sukces na wyciągnięcie ręki – nie udało im się jednak ograć przed swoją publicznością Widzewa, a później wykorzystać kolejnych potknięć łodzian, tracąc punkty w Stalowej Woli i u siebie z Resovią. Drużyna, która przez większość sezonu deptała po piętach czołowej dwójce ligi odpada z ekipą, której jeszcze kilkanaście dni temu bliżej było do spadku, niż marzeń o I lidze. „GieKSa” na kolejny sezon zostaje na trzecim szczeblu rozgrywek, znowu zawodząc w decydującym momencie…
infokatowice.pl – Wielka klapa na koniec sezonu. Znowu
[…] Na początku spotkania nieznaczna przewaga należała do GieKSy, ale poza minimalnie niecelnym strzałem Błąda niewiele z tego wynikało. Stal na pierwszą akcję czekała do 12 min. i od razu mogła objąć prowadzenie. Na szczęście strzał Michalika wylądował na słupku. Mniej więcej w połowie pierwszych 45 minut nad stadionem rozpętała się nawałnica. W tym czasie katowiczanie mocno nacisnęli na swoich przeciwników, ale nie przyniosło to efektu bramkowego, a jedna z nielicznych akcji gości skończyła się bramką Michalika, którego strzał odbił się jeszcze od jednego z zawodników i zmylił Mrozka. Podopieczni trenera Rafała Góraka mogli wyrównać już kilkadziesiąt sekund później, ale Kurbiel, który miał przed sobą pustą bramkę, poślizgnął się i nie zdołał oddać strzału. W kolejnych minutach przyjezdni mądrze się bronili i bez problemu dowieźli jednobramkową przewagę do przerwy.
W drugiej połowie GieKSa niby cały czas atakowała, ale tak naprawdę tylko raz była blisko pokonania Kaczorowskiego, który jednak w końcówce świetnie obronił strzał głową Woźniaka. W tym momencie przyjezdni prowadzili już jednak 2:0 po golu Sylwestrzka w 61 min. i spokojnie kontrolowali przebieg spotkania. Tym samym katowiczanie odpadli z walki o awans i w przyszłym roku po raz kolejny będą rywalizować na drugoligowych boiskach.
gol24.pl – Baraże o 1 Ligę. Stal wygrała w Katowicach. Mamy rzeszowski finał!
[…] Stal Rzeszów zagrała bardzo konsekwentnie w defensywie, nie dała się zaskoczyć GKS-owi Katowice i wykorzystała swoje szanse z przodu. Rzeszowianie zagrali bardzo dojrzale i zwyczajnie zasłużyli na awans. Najpierw ładnego gola strzelił sprzed pola karnego Damian Michalik. Pomocnikowi pomógł jednak rykoszet. Po przerwie jednak Radosław Sylwestrzak podwyższył prowadzenie, wykorzystując podanie z rzutu wolnego i gubiąc krycie.
[…] GKS Katowice nie wróci do 1 Ligi. Podopieczni trenera Rafała Góraka zagrali ten baraż zupełnie tak, jak cały kończący się właśnie sezon. Mieli posiadanie piłki, atakowali, mieli czasem nawet przewagę liczebną, ale brakowało im skuteczności. Właśnie ona zawiodła na samym początku meczu, gdzie Stal praktycznie dała się zepchnąć we własne pole karne. Po nawałnicy piłkarzy GKS-u nadeszła nawałnica znad stadionu. W krótką chwilę obiekt przy ul. Bukowej zamienił się w basen, co pozwoliło zagrać zawodnikom nieco szybciej, ale mniej dokładnie.
[…] Po zmianie stron znów do przodu ruszyli katowiczanie. Po raz kolejny jednak zostali uśpieni w obronie i w głupi sposób stracili gola. 61. minuta, dośrodkowanie z rzutu wolnego, daleka piłka w pole karne, Kurbiel zupełnie odpuścił krycie i Radosław Sylwestrzak na wślizgu wykończył stały fragment gry.
weszlo.com – GKS Katowice na wyżynach frajerstwa. Derby Rzeszowa w finale baraży o 1. ligę
[…] Klęska w barażach jest z pewnością szczególnie bolesna dla GieKSy. Trzeba katowiczanom oddać, że wejście w dzisiejszy mecz było w ich wykonaniu więcej niż obiecujące. Stal również miała swoje okazje do wyjścia na prowadzenie, generalnie spotkanie było bardzo otwarte i dynamiczne, ale to GieKSa prowadziła grę i robiła sporo zamieszania pod bramką gości. Tylko, że – no właśnie – było to wyłącznie zamieszanie. Jakaś kotłowanina po stałym fragmencie gry, żadne klarowne sytuacje. Wkrótce miało się okazać, że gospodarze z kreowaniem sobie czystych sytuacji strzeleckich mają olbrzymie problemy.
Tak czy owak – jeżeli zanosiło się w Katowicach na gola, to raczej dla GKS-u. Tymczasem to przyjezdni wyszli na prowadzenie na kwadrans przed zakończeniem pierwszej połowy meczu. Dość szczęśliwe trafienie zanotował Damian Michalik – piłka po jego strzale odbiła się od obrońcy i przelobowała Bartosza Mrozka. Od razu było widać, że stracona bramka bardzo mocno wstrząsnęła pewnością siebie podopiecznych Rafała Góraka. Pojawiły się gesty frustracji, jakieś wzajemne pretensje. Katowiczanie natychmiast wyhamowali w ofensywie i stracili animusz, którym imponowali przez pierwsze pół godziny spotkania. Na dodatek nad stadionem przetoczyła się gigantyczna ulewa i potężna burza. Takie warunki atmosferyczne siłą rzeczy pomagały zespołowi cofniętemu do defensywy, a utrudniały życie ekipie będącej na musiku. No i utrudniały życie również widzom, zakłócając transmisję.
W grze GKS-u nie było widać pomysłu na odrobienie strat. Ciężar rozgrywania akcji brał na siebie Adrian Błąd, ale w zasadzie nie miał wyboru. Długimi fragmentami tylko on miał w ogóle ochotę, by wystawić się do grania i coś wykombinować. Reszta chowała się za plecami obrońców i czekała na otwierające podanie, które oczywiście nie miało szans powodzenia przy tak statycznej postawie.
W 62 minucie Stal Rzeszów podwyższyła prowadzenie. Do siatki trafił Radosław Sylwestrzak. I choć mecz potrwał jeszcze pół godziny, to tak naprawdę równie dobrze mógłby się zakończyć wraz z drugą bramką dla gości. To był nokaut. Piłkarze GKS-u potulnie spuścili głowy, kompletnie uszło z nich powietrze. Pogodzili się z klęską. A przyjezdnym trzeba oddać, że bronili się bardzo skutecznie. W końcówce spotkania doskonale odpychali rywali od własnego pola karnego, zmuszając ich do desperackich górnych piłek rzucanych z głębi pola. Wielkiego zagrożenia z takich zagrań naturalnie nie było. A jeśli nawet, to bardzo pewnie bronił 19-letni Wiktor Kaczorowski.
Mogą się dzisiaj w GieKSie zastanawiać, co by było gdyby nie lunęło. Gdyby Piotr Kurbiel nie poślizgnął się będąc właściwie sam na sam z pustą bramką. Ale cóż – warunki były równe dla obu drużyn. Stal sprawdziła się w takich okolicznościach przyrody zdecydowanie lepiej. A przecież mówimy o klubie, który w sezonie 2018/19 występował w III lidze. Który w tym sezonie długo musiał się martwić o utrzymanie. Teraz Stal ma szansę awansować na zaplecze Ekstraklasy. Wielka sprawa.
GKS Katowice pozostanie natomiast na trzecim szczeblu rozgrywek. Choć przecież ekipa z ulicy Bukowej miała na finiszu sezonu wszelkie argumenty, by wywalczyć nawet bezpośredni awans piętro wyżej. Chyba nie ma drugiego klubu w Polsce, który do tego stopnia wyspecjalizowałby się we frajerskich porażkach.
stalrzeszów.pl – Mamy finał baraży!
[…] Pierwsza połowa od początku wyglądała spokojnie. Obie drużyny głównie grały piłką w środkowej części boiska. W 6. minucie pierwszy strzał oddał Adrian Błąd, kapitan GKS-u Katowice. Gorąco zrobiło się w 12. minucie, kiedy to Damian Michalik po dograniu piłki od Artura Pląskowskiego uderzył w słupek. GieKSa tworzyła dużo akcji, ale nie zagrażały one zbyt zawodnikom Stali.
[…] Druga połowa rozpoczęła się tak samo spokojnie jak pierwsza. Zaczęło się od akcji gospodarzy, którzy nie potrafili ich wykończyć. Żółtą kartkę w 47. minucie otrzymał Wojciech Reiman za faul na zawodniku gospodarzy. Stal również stwarzała sobie wiele sytuacji, ale nie potrafiła ich wykończyć. GieKSa oddawała niecelne strzały, raz koło słupka, raz nad poprzeczką.
[…] Kolejna zmiana przypadła na 71. minutę. Boisko opuścił Grzegorz Goncerz, który zebrał oklaski od kibiców GKS-u, a w jego miejsce pojawił się Krystian Pieczara. Po tych zmianach gospodarze tworzyli sytuacje, ale w dalszym ciagu nie potrafili ich wykończyć. W 80. minucie strzałem zza pola karnego popisał się Szymon Kiebzak, ale trafił obok bramki. Wiktor Kaczorowski popisał się fantastyczną interwencją i na linii złapał strzał z główki Arkadiusza Woźniaka.
nowiny24.pl – Stal Rzeszów pokonała GKS Katowice i awansowała do finału! W nim zagra z Apklan Resovią
Mecz rozpoczął się z około 10-minutowym opóźnieniem, ze względu na rzuty karne, do których doszło w pierwszym meczu półfinałowym. Biało-niebiescy wiedzieli więc, że Apklan Resovia awansowała do finału i na pewno nie chcieli być gorsi.
[…] W czerwcowym spotkaniu, które odbyło się również w Katowicach, wygrał GKS 3:2, ale rzeszowianie byli bardzo chwaleni za swoją postawę.
– Wyciągnęliśmy wnioski z tamtego meczu, ale rywale zapewne uczynili to samo, bo zdawali sobie sprawę, że wygrana nie przyszła im łatwo – mówił nam przed meczem Marcin Wołowiec, który razem z Krzysztofem Łętochą posłali w bój dokładnie taką samą jedenastkę, która tak dobrze spisała się w sobotnim pojedynku ze Skrą Częstochowa.
W pierwszych minutach Stal Rzeszów oddała pole gospodarzom i gra toczyła się cały czas na połowie rzeszowian. W 7. minucie bombę z dystansu posłał Adrian Błąd, ale Wiktor Kaczorowski sparował piłkę na róg.
[…] Pewnym jednak było, że po zmianie stron GKS Katowice ruszy do zdecydowanych ataków.
I miejscowi chcieli jak najszybciej wyrównać, ale na pewno zadania nie ułatwiała im murawa, bo należy dodać, że przez przez całe spotkanie mocno nad Katowicami padało i boisko z każdą kolejną minutą było coraz bardziej nasiąknięte.
Stal spokojnie czekała na swoją szansę i się doczekała. W 61. minucie z rzutu wolnego dośrodkował Wojciech Reiman, zza pleców defensorów katowiczan wybiegł Radosław Sylwestrzak i umieścił futbolówkę w bramce.
Co ciekawie, Sylwestrzak, podobnie zresztą jak Michalik, w przeszłości byli piłkarzami GKS-u Katowice.
Po chwili strzelec drugiej bramki dla rzeszowian musiał opuścić boisko po tym, jak doszło do zderzenia głowami z Piotrem Kurbielem.
Mając prowadzenie 2:0 rzeszowianie się cofnęli i czekali na rywala na swojej połowie. Sami natomiast szukali szans w szybkich wypadach. Też jednak nie takich na hurra, tylko wszystko odbywało się z głową, a kolejne minuty, powoli, ale jednak mijały.
Im bliżej było końca, tym ataki GKS-u nabierały na sile, a Stal Rzeszów cofnęła się trochę za bardzo.
W 82. minucie katowiczanie byli bliscy złapania kontaktu. Po dośrodkowaniu z rzutu rożnego głową uderzał Arkadiusz Woźniak, ale kapitalnie na linii interweniował Wiktor Kaczorowski.
Sędzia doliczył do podstawowego czasu gry 4 minuty i po biało-niebieskiej części Rzeszowa zaczęło się końcowe odliczanie.
Gospodarze co chwila posyłali piłki na tzw. aferę w pole karne rzeszowian, ale tam rządzili gracze Stali.
2×45.info – Raz się daje ciała na finiszu, raz się daje ciała na finiszu… GKS 0:2 Stal
W strugach ulewnego deszczu toczyło się barażowe spotkanie GKS-u Katowice ze Stalą Rzeszów. Kibice gospodarzy od razu żartowali, że nawet niebo płacze nad grą ich zespołu. Trudno się z tym nie zgodzić, bo spadkowicz z pierwszej ligi po raz kolejny w tym sezonie nie podołał presji i wyłożył się już na pierwszej barażowej przeszkodzie, którą był beniaminek z Podkarpacia.
[…] GKS może śmiało kandydować do nagrody „rozczarowania sezonu”. Na własne życzenie nie awansował bezpośrednio do pierwszej ligi, a biorąc pod uwagę tragiczną grę w meczach pod dużą presją to takiego wyniku można było się spodziewać. Stal przyjechała do Katowic bez kompleksów i dzięki temu mogła cieszyć się z awansu. A gospodarze? Cóż, rozebrani, wygwizdani i zwyzywani przez fanów. Można powiedzieć, klasyka… Chyba tylko naiwni mogli spodziewać się, że po tak kiepskiej postawie w końcówce sezonu, GKS zdoła poradzić sobie w barażach.
Piłka nożna
Porażka w dziwnej atmosferze
Zarząd Ekstraklasy, pomimo tragicznych wydarzeń w Krakowie oraz ogłoszonej żałoby narodowej, zadecydował o rozegraniu pozostałej części spotkań.
Jesienny Białystok raczej nigdy nie dostarcza fanom miłych doznań pogodowych. Tym razem niebo było całkiem zachmurzone, lecz opady się nie pojawiły. Kibice obu drużyn podjęli wspólną decyzję o zaniechaniu dopingu. Pierwsze kopnięcie zostało poprzedzone minutą ciszy oraz odśpiewaniem Mazurka Dąbrowskiego.
Jeszcze w trakcie kończenia hymnu bramce Gabriela Kobylaka spróbowała zagrozić Jagiellonia, jednak przy wprowadzeniu piłki do pola karnego jeden z gospodarzy znalazł się na pozycji spalonej. Później do ataku przeszła GieKSa, po wrzutce Alana Czerwińskiego wywalczając rzut rożny. Sam stały fragment gry nie znalazł zwieńczenia. W 5. minucie okazję na półwoleja dostał Bartosz Nowak, jednak i ci najlepsi się czasem mylą – strzał poszedł w aut. Chwilę później goście otrzymali okazję do wykonania rzutu wolnego z boku pola karnego rywala po faulu na Nowaku. Po wykonaniu stałego fragmentu gry przez faulowanego i przedłużeniu piłki przez Mateusza Wdoaiaka, futbolówka poleciała niestety po zewnętrznej stronie słupka bramki Sławomira Abramowicza. Murawa sprawiała piłkarzom spore problemy z utrzymaniem równowagi, a zawodnicy jeździli po trawie jak po lodowisku. Seria dwóch rzutów rożnych dla gości nie przyniosła efektów. Głównie mogliśmy obejrzeć przepychankę w bramkarskiej piątce, zakończoną faulem w ataku po drugim kornerze. Groźnie się zrobiło w polu karnym Katowiczan, rykoszet po strzale leciał Kobylakowi za kołnierz. Bramkarz jednak stanął na wysokości zadania i zdążył złapać piłkę. Ataków Jagi ciąg dalszy, tym razem po rzucie rożnym Szmyt posłał istną bombę z 20. metra, która na szczęście o niewiele minęła bramkę. Po kolejnym rzucie rożnym GKS-u kontrowersyjną decyzję podjął główny arbiter, puszczając bez gwizdka starcie Łukasiaka z Jóźwiakiem w polu karnym, co w efekcie doprowadziło do tego, że Kowalczyk dostał żółtą kartkę za przerwanie kontry. Kontynuacją rzutu wolnego Jagi był obroniony przez Kobylaka strzał Jesusa Imaza po krótkim słupku. Chwilę później dobrą interwencją popisał się Pau Resta, blokując groźne uderzenie gospodarzy. Do przerwy wynik był bezbramkowy, a wrażenia wizualne z tego spotkania zostałyby docenione przez prawdziwych koneserów.
Druga część spotkania rozpoczęła się wywalczeniem kolejnego rzutu rożnego dla piłkarzy Rafała Góraka i po raz kolejny z tego stałego fragmentu gry nic nie wyniknęło. Groźniejszą sytuację stworzyła Jagiellonia w 53. minucie, jednak ponownie Resta dobrze zablokował strzał. Akcja szybko przeniosła się na drugą stronę, Ilja Szkurin dzięki błędowi w obronie dostał okazję na zaskoczenie bramkarza z 15. metra, strzał po ziemi niestety został obroniony bez większego problemu. Oba zespoły szukały swoich okazji, a ponownie okazję do kilku bloków dostał Resta. Po skiksowaniu piłki na swojej połowie w 59. minucie Mateusz Wdowiak mógł być wdzięczny Czerwińskiemu, który zaasekurował kolegę z drużyny i spokojnie wycofał piłkę. Kolejna dobra okazja Jagi, po minięciu się z piłką Lukasa Klemenza do pojedynku sam na sam z bramkarzem dostał okazję Prelec – a przynajmniej tak się mu wydawało, bo nagle zza pleców wyrósł mu bardzo dobrze grający w tym meczu Pau Resta i na wślizgu zablokował strzał napastnika. Śliska piłka w końcu zebrała swoje żniwa – po centrostrzale z rzutu wolnego kopanego przez Lozano piłka poślizgnęła się po krótkim słupku i zaskoczyła bramkarza GieKSy. Wcześniej jeszcze odbiła się od Szkurina. Kolejny atak Jagiellonii – od straty bramki uchroniły nas dwie świetne interwencje Kobylaka, który sparował dwa strzały oddane z bliskiej odległości. W 79. minucie po raz kolejny pokazał się golkiper Katowiczan, wygrywając pojedynek biegowy z Jóźwiakiem i wybijając piłkę sprzed pola karnego. Wprowadzony chwilę wcześniej Eman Marković, po rajdzie prawą stroną, dobrze wrzucił piłkę na głowę Szkurina, ten jednak uderzył prosto w bramkarza. W 81. minucie po przekładance w rogu pola karnego Marcin Wasielewski został kopnięty przez Jóźwiaka. Decyzją z boiska był rzut karny, sędziowie na VARze dopatrzyli się jednak symulki. Dobrą okazję mieli GieKSiarze w doliczonym czasie gry, po podaniu Czerwińskiego Nowak zagrał świetną piłkę do Szkurina, ten jednak nie opanował piłki i wypchnął ją brzuchem za linię końcową. Kolejna okazja do wyrównania wyniku, tym razem po podaniu wstecz pola karnego Galana nasz białoruski napastnik uderzył w blokującego obrońcę. Sędzia niedługo później zakończył spotkanie, GKS Katowice wraca bez punktów.
8.11.2026 14:45, Białystok, Chorten Arena
Jagiellonia Białystok 1:0 GKS Katowice
Bramki: Szkurin (69 – sam.)
Jagiellonia Białystok: Abramowicz – Conceição, Kobayashi, Konstantopoulos, Montoia – Romanczuk, Klynge – Jóźwiak (90. Kucharski), Imaz (64. Lozano), Szmyt (64. Sow) – Prelec.
GKS Katowice: Kobylak – Wasielewski (85. Jirka), Czerwiński, Klemenz, Resta, Wdowiak (64. Galan) – Kowalczyk (78. Wolski), Łukasiak (78. Milewski), Nowak, Wędrychowski (64. Marković) – Szkurin.
Żółte kartki: Resta, Kowalczyk, Wasielwski.
Sędzia: Daniel Stefański (Bydgoszcz).
Frekwencja: 15306 (w tym 440 kibiców GieKSy).
Piłka nożna Wywiady
Adrian Błąd: Staliśmy się solidnym klubem Ekstraklasy
O zawale serca, sytuacji rodzinnej, meczach z Gryfem Wejherowo, obecnej szatni GieKSy i domniemanym kryzysie – o tym i o wielu innych rzeczach porozmawialiśmy z Adrianem Błądem. Przed Wami spora (prawie 17 000 znaków!) dawka czytania, ale jeśli przebrniecie przez całość, z pewnością dowiecie się wielu nowych rzeczy. Zapraszamy!
GieKSa.pl: Ciężko nie zacząć inaczej niż od staropolskiego pytania: jak tam zdrowie?
Adrian Błąd: Dobrze, dziękuję. Odpukać już jest wszystko dobrze. Przez okres urlopowy faktycznie dużo się u mnie działo, bo po 20 latach grania w piłkę wyszło w badaniach, że mam tętnicę mostkową. Obecnie jestem pod stałą opieką profesora Milewskiego, który jest kardiologiem sportowym.
Zawał serca u profesjonalnego piłkarza to nie jest codzienność. W sieci krążyła informacja, że spotkało cię to tuż po meczu z Pogonią.
Widziałem, ale to nie do końca jest prawda. Może ta adrenalina i wszystko co się działo w końcówce sezonu i stricte w meczu z Pogonią miały na to wpływ, ale sam zawał przydarzył mi się po powrocie z urlopu, tydzień przed powrotem do treningów. Wniosłem walizki do góry i schodząc ponownie do auta spięło mnie w plecach tak że upadłem na klatce nie mogąc się ruszać. Na szczęście szybko przyjechało pogotowie, pomógł mi też Wojtek Herman.
W kulisach z tamtego meczu z Pogonią jest świetny fragment, w którym skaczesz na kolegów i krzyczysz: “Jeździliśmy po Wejherowach, a teraz pojeździmy po Europie!”. To musiał być dla ciebie duży cios, że tuż przed pucharami przyplątały się aż takie problemy ze zdrowiem.
To był dla mnie mega duży cios i bardzo to we mnie siedziało. Tyle lat czekania, a teraz miało mnie to ominąć? Bardzo to bolało. Trener Górak świetnie się zachował, bo zostałem dokooptowany do kadry która poleciała na Węgry, mimo że nie mogłem zagrać, więc przynajmniej mogłem przeżyć to wszystko z poziomu ławki rezerwowych i obecności w szatni.
Jak już tak rozmawiamy o zdrowiu, to jak dzisiaj miewa się twoja córka?
Po prostu żyjemy i działamy z dnia na dzień. Nie ma u niej znaczącej poprawy i perspektyw na to, że będzie chodzić czy mówić, ale musimy każdego dnia działać, by nie było gorzej. Dziś Hania uczęszcza do ośrodka rehabilitacyjno-edukacyjnego na Giszowcu, z którego jesteśmy bardzo zadowoleni. Oprócz tego prowadzimy codzienne rehabilitacje, a w tym wszystkim ogromną rolę odgrywa moja żona, która opiekuje się córką każdego dnia.
Pamiętamy wszyscy akcję praktycznie całego środowiska piłkarskiego, które kilka lat temu rzuciło się do pomocy, zbierania funduszy i organizowało akcje koszulkowe.
Akcja z koszulkami wyszła wtedy bardzo spontanicznie. Moja siostra wymyśliła, że skoro tyle ich mamy, to można zrobić z nich użytek i zebrać jakieś dodatkowe środki na Hanię.
Jesteś w piłce tyle lat, a mimo wszystko zaskoczył cię rozmiar tej akcji i skali pomocy?
Byłem w szoku, że ta akcja nabrała takich rozmiarów i trochę nie ogarniałem tej skali. Bo pomocy ze środowiska GieKSy czy Zagłębia Lubin oczywiście mogłem się trochę spodziewać, ale kiedy później dołączyły Zawisza, Arka, Raków i wiele innych klubów, to było dla mnie ogromnie wzruszające. Całe środowisko piłkarskie i kibicowskie ruszyło nam z pomocą, dlatego skoro mam okazję – to raz jeszcze Wam wszystkim dziękuję.
Powiedziałeś przed chwilą, że z córką jeździcie na zajęcia do ośrodka na Giszowcu. Czy po karierze planujecie zostać w Katowicach?
Tak. To już dzisiaj wiemy na pewno, bo wszystkie nasze sprawy rodzinne, cała logistyka związana z Hanią jest już mocno zakorzeniona w Katowicach. Wszystko, czego potrzebujemy, mamy tutaj lub w innych śląskich miastach pod ręką, a w Lubinie byłoby o to ciężko.
To rodzinnie. A zawodowo? Koniec kontraktu niestety nieuchronnie się zbliża.
Czeka mnie rozmowa z trenerem i z dyrektorem sportowym.
Adrian Błąd w czerwcu 2027 zawiesi korki na kołku?
Mam świadomość, że piłka mocno poszła do przodu, widzę jak zmienia się intensywność grania w Ekstraklasie. Do tego mam świadomość swojego wieku, sytuacji zdrowotnej i będąc szczerym ze sobą widzę, że w pewnych aspektach ten pociąg po prostu odjechał. Mamy w szatni bardzo jakościowych i młodych piłkarzy. A czy w czerwcu będzie koniec kariery? Na dzisiaj mam różne pomysły, ale żadna decyzja nie zapadła. Jak tylko coś będzie postanowione w 100%, to myślę, że kibice GieKSy pierwsi się o tym dowiedzą.
Trzy lata temu w wywiadzie dla Weszło powiedziałeś, że mega się cieszysz na Ekstraklasę. Jak patrzysz na to po tych trzech latach?
Przychodząc do GieKSy miałem w Ekstraklasie rozegrane 77 spotkań. Moim marzeniem było, żeby wywalczyć z GieKSą awans i dobić do setki. Dziś mam tych meczów 130 i jakie by one nie były – lepsze czy gorsze, z większą liczbą minut czy z mniejszą – to jestem po prostu szczęśliwy. Właśnie dlatego powiedziałem wtedy, że się mega cieszę – bo sami to wywalczyliśmy, bo w końcu zrobiliśmy to z GieKSą.
Siedzi ci w głowie brak gola na Arenie Katowice?
Haha. Faktycznie nie mam jeszcze bramki na Nowej Bukowej i jest to taki kamyczek w bucie, który mnie uwiera. Trochę lat w klubie jestem i dla mnie to by była piękna puenta tej mojej obecności w GieKSie.
Po ostatnich meczach zwolniło się chyba miejsce do wykonywania karnych.
Nie przesadzajmy. Sami pamiętacie taką serię, gdzie chyba 7 czy 8 karnych z rzędu nie strzeliliśmy. Ja też wtedy byłem w to zamieszany, więc myślę że przy obecnej kadrze to dalej jestem gdzieś na końcu listy do strzelania jedenastki (śmiech).
Zakładając, że szybko zapewnimy sobie utrzymanie, to czy myślisz, że trener Górak dałby ci więcej minut, żeby w końcu ta bramka na Nowej Bukowej wpadła?
Ja z trenerem Górakiem mam świetną relację, ale mam też świadomość, że dziś w piłce nie ma miejsca na sentymenty. Im wyższe miejsce na koniec sezonu, tym większe pieniądze dla klubu, więc wiem, że szansę dostanę, jeśli będę dobrze wyglądał fizycznie i nie będę odstawał na tle chłopaków. Przyznam jednak szczerze, że przed zawałem często sobie o tym myślałem, że już mi stosunkowo niedużo brakuje do rozegrania 300 meczów w GieKSie…
Wracając jeszcze do twoich potencjalnych planów na życie po karierze piłkarza zapytam trochę przewrotnie: czy mówi ci coś nazwisko Podliński?
Haha, chyba wiem do czego zmierzacie. Oczywiście – Karol Podliński, napastnik, obecnie w ŁKS-ie Łódź. Pamiętam, że pierwszy raz moją uwagę na niego zwrócił Jakub Arak. Rozmawialiśmy wtedy o wymaganiach, które musiał spełniać w tamtym czasie napastnik przymierzany do Rakowa Częstochowa. Kuba znał te wymagania i mówił, że Podliński to zawodnik który je spełnia.
No właśnie, kilka lat temu w wywiadzie wspominałeś, że widzisz się jako skaut i wskazywałeś go jako wyróżniającego się napastnika. To dalej coś co cię ciekawi?
Powiem tak – od mojego pierwszego spotkania w GieKSie z trenerem Szwargą, jeszcze w II lidze, zacząłem patrzeć na piłkę zdecydowanie szerzej, bardziej analitycznie i faktycznie ta strona piłki mocno mnie zainteresowała. Tak jak powiedziałem wcześniej – na dziś skupiam się na tym, że jeszcze mam ważny kontrakt i decyzji co po sezonie – czy będę grał, trenował czy spróbuję zostać skautem – jeszcze nie podjąłem.
A rzucisz przynajmniej parę nazwisk, które moglibyśmy obserwować?
Nie ma szans, bo mi to za parę lat wyciągniecie i powiecie, że Błąd to się w ogóle nie zna (śmiech). A tak poważnie, to każdy kto interesuje się piłką, wie że kadry klubów Ekstraklasy, ale i I czy II ligi są już przeanalizowane od każdej możliwej strony. Widzę to u nas w sztabie – jeśli poproszę trenera, żeby w odpowiednim programie wpisał “Marcin Wasielewski”, to za minutę mam jego odpowiednik z większości lig i mogę sobie szukać po konkretnych parametrach. Dlatego rola skauta to jedno, ale technologia również w piłce poszła niesamowicie do przodu.
Odnosząc to do GieKSy, to dużym wyzwaniem jest dobranie zawodnika do kadry pod względem charakteru?
Trochę tak, ale też dużym wyzwaniem jest spokojne wprowadzenie nowych zawodników w nasz model gry.
Aklimatyzacja czasami faktycznie trochę trwa. Trener Górak mówił, że czasami mija pół roku zanim zawodnicy załapią jego filozofię.
Zgadza się, sami to widzicie, jakie były na początku opinie o Nowaku czy o Szkurinie w ich pierwszych sezonach, a dzisiaj nikt sobie nie wyobraża zespołu bez nich. U nas faktycznie jest dużo zadań taktycznych, których w innych klubach na swojej pozycji nie musiałeś wykonywać i czasami nauczenie tego zawodników faktycznie chwile zajmuje.
Jak przy Szkurinie jesteśmy – ile jest prawdy w tym, że w pewnym momencie Arek Jędrych musiał mu po męsku wyjaśnić, że musi więcej pokazywać zamiast narzekać?
Zero, słyszałem te głupoty. Ilia to jest bezkonfliktowy, świetny facet, do tego bardzo pracowity. Nikt mu nic nie musiał wyjaśniać. Sam w końcu załapał, że trener wymaga od niego nie tylko strzelania bramek i dzisiaj widzicie efekty.
W kadrze zespołu z pierwszej ligi zostałeś już tylko ty, Jędrych, Wasielewski i Szczuka. Czy to jest ten moment, że GieKSa już się zmieniła, czy taka całkowita zmiana oblicza tej szatni jeszcze przed nami?
Ta zmiana trwa. Z naszej czwórki jedynie Wasyl obecnie gra w pierwszej jedenastce. A jeśli popatrzymy ogólnie na wiek zawodników z kadry, to myślę że taka mini rewolucja może za sezon, może za dwa, ale na pewno jest przed GieKSą.
A ile dziś w szatni jest jeszcze tego ducha drużyny z pierwszej ligi? Nie ma już w zespole Kudły, Jaroszka, Rogali czy Repki, którzy chyba tworzyli klimat.
Sporo – Bartek Nowak, Lukas Klemenz, Alan Czerwiński czy Borja Galan bardzo szybko się wpasowali w tamtą naszą ekipę. Nie ma się też co czarować, że tym co mieliśmy wypracowane w I lidze zawojowalibyśmy Ekstraklasę. Zmiany musiały być, trzeba podnosić jakość i po prostu nie da się walczyć w Ekstraklasie jadąc jedynie na atmosferce z pierwszej ligi i sezonu z awansem.
Arek Woźniak dzwoni jeszcze czasem?
Pewnie, z Arkiem przyjaźnimy się cały czas i jesteśmy w stałym kontakcie.
W talii kart atutów GieKSy, jak dużą naszą siłą jest to, że mamy tak polską szatnię?
Myślę, że był to jeden z głównych powodów, dla których zrobiliśmy piąte miejsce.
Aż tak?
W naszej szatni 75% zawodników to Polacy i każdy zagraniczny zawodnik, który do nas dołącza musi wejść w ten zespół i się z nim zżyć. A wiem, że nie w każdym zespole tak to wygląda, i jeśli zawodników zagranicznych jest więcej, to ciężko o jakąś wybitną jedność. W niektórych drużynach przypomina to odbijanie karty o 16:00 w zakładzie pracy, a u nas jednak bardzo długo jest rodzinna, przyjacielska atmosfera. Wszyscy w szatni staramy się to utrzymywać, bo zawsze było tak, że jeśli pojawiał się problem czy kryzys, to trzymaliśmy się razem.
Czy dziś GieKSa jest w kryzysie?
Nie, zdecydowanie za szybko by stawiać takie tezy. Sami doskonale pamiętacie moment, kiedy w pierwszej lidze nie wygraliśmy 10 spotkań z rzędu. To był kryzys. Dziś zdecydowanie nie.
To chyba wasza wina, bo mocno rozbudziliście nadzieje wśród kibiców.
Nasza baza kibiców po awansie bardzo się zwiększyła i wydaje mi się, że dziś narzekają ci, którzy nie do końca pamiętają gorsze czasy w GieKSie. Jest sporo kibiców, którzy na nowo zakochali się w GieKSie i na dzień dobry dostali świetne mecze na nowym stadionie i europejskie puchary. Ci, którzy byli w tym przysłowiowym Wejherowie, doceniają to, co mamy, ale to nie znaczy, że ambicje nagle zmalały i osiedliśmy na laurach. Patrzmy jednak na to realnie – staliśmy się solidnym ekstraklasowym klubem, weszliśmy na dużo wyższy pułap i teraz po prostu musimy cierpliwie stawiać kolejne kroki.
Można zaobserwować taki paradoks, że ci, którzy w trudnych czasach chcieli dymisji trenera Góraka i mieli pretensje do zespołu, dziś tonują nastroje płynące na przykład z Prostej.
Powiem Wam tak – mam taką przypadłość, że dosyć często odpalam sobie na youtubie 5-6 skrótów z ostatnich meczów w pierwszej lidze, uwielbiam do tego wracać. I zwróćcie uwagę, że jak obejrzymy skrót wygranego 8:0 meczu ze Stalą Rzeszów, to ludzi na Blaszoku możemy sobie policzyć co do jednego, bo takie wtedy były pustki. Dzisiaj jesteśmy w innym miejscu, dużo dalej i czasami warto się na chwilę zatrzymać i to docenić.
Sentymentalnie się zrobiło. Ciekawi mnie, czy jak wracasz do tych skrótów na YouTube, to któryś ma jakieś specjalne miejsce w twoim sercu?
Tychy. Uwielbiam ten fragment, jak pada bramka i po bramce leci “GKS Klubem mym”. Ciary za każdym razem. Ale jak tak wspominamy, to jeszcze powiem, że jak po naszym meczu z Wisłą oglądałem Lechia – Arka z córką na rękach, to koszulkę miałem całą mokrą z nerwów, a jak sędzia Kwiatkowski nie dał tego karnego, to tak się wydarłem z radości, że żona myślała, że coś mi się stało.
Po tamtym meczu wasza grupa na Whatsappie zapłonęła?
Totalnie nie. Był ogromny spokój i serio nastawialiśmy się na baraże. Wiedzieliśmy, że najgorsze co się może stać, to się podpalić i w razie niepowodzenia zdołować przed barażami.
Co czułeś, kiedy po meczu w Gdyni zobaczyłeś, że jeden z kibiców wytatuował sobie koszulkę z twoim numerem, nazwiskiem i datą tego meczu?
To robiło ogromne wrażenie. W ogóle oglądając filmiki z Mariackiej, widząc reakcje w sektorze gości w Gdyni, na fecie czy po wiadomościach, które dostawałem, wiedziałem, ile to ważyło dla kibiców, dla miasta. To są niesamowicie miłe chwile, które zostaną ze mną do końca życia.
Wspomniałeś Wejherowo. Ja byłem wtedy na tamtym meczu i pamiętam twoją piękną bramkę. Co by się działo, gdyby ten gol padł dzisiaj w Ekstraklasie?
Myślę, że po awansie wszyscy, łącznie z trenerem Górakiem, byliśmy zaskoczeni tą różnicą medialną, która jest w Ekstraklasie. Cała otoczka wokół ligi przez lata bardzo się rozwinęła i zwiększyła. Dziś, gdybym ja czy ktokolwiek inny strzelił taką bramkę, jak wtedy na Gryfie, to by Wam to wyskakiwało co chwila na dziesiątkach profili przez kolejne pół roku, a wtedy mało kto w ogóle widział tamten mecz.
Nawiązałeś do pustek na Blaszoku, to zapytam o drugi koniec tego kija – ile dziś wam dają trybuny na Arenie Katowice?
Ogromnie dużo. Atmosfera na Nowej Bukowej jest naprawdę niesamowita i czuć, że te trybuny żyją. Samo to że ludzie na Prostej cały mecz stoją, każdy wślizg, przepychanka, dobre podanie czy akcja kończy się wrzawą – to serio niesie.
Bartek Nowak zdradził nam, że wybór stron tak żeby w drugiej połowie atakować “na Blaszok” nie jest przypadkiem.
Jasne, że nie. Właśnie o to mi chodzi – zawodnicy czują te reakcje z trybun i bardzo dużo nam to pomaga. Dziś w piłce końcówki meczów są bardzo ważne, dlatego podkręcanie tej wrzawy atakowaniem na bramkę pod Blaszokiem, jest dla nas bardzo ważne.
Rola trenera Rafała Góraka w zbudowaniu klimatu w drużynie, ale i na trybunach jest chyba bardzo duża? Kibice doceniają, jak w swoich przemowach nawiązuje do miasta, historii klubu czy tradycji górniczych.
Przemowy trenera Góraka to jedna z jego najmocniejszych stron. Bardzo mam wrytą w pamięć scenę, kiedy poprowadził odprawę przed wyjazdowym meczem z Podbeskidziem. To był mecz w okolicach Barbórki i trener mocno nawiązał do górnictwa, kultu ciężkiej pracy czy właśnie historii. Pamiętam, że wszystkich nas to wtedy mega nakręciło. Trener Górak też tak potrafił dobierać ludzi do kadry i sztabu, że oni wczuwali się w ten klimat, rozumieli to. Tak, jak wspomniałem wcześniej – każdy kto do nas przychodzi musi poznać klimat klubu, regionu i miasta. Wiadomo, że czas biegnie i za kilka lat nikogo nie będzie obchodziło, że Adrian Błąd strzelił bramkę Gryfowi w drugiej lidze, ale chodzi o to, żeby nie zaprzepaścić tego, co tutaj zbudowaliśmy.
Kręcimy się podczas tej rozmowy wokół Wejherowa, ale tamtem mecz z Gryfem był też pierwszym meczem po powrocie trenera Góraka do GieKSy. Czy tamten Rafał Górak poradziłby sobie w Ekstraklasie? Jak się rozwinął przez te lata?
Jak trener Górak wrócił do GieKSy, to w sztabie był on, trener Okoń i Dawid Szwarga. Nikogo więcej. Wszystko musieli robić sami. Dziś nasz sztab jest rozbudowany, odpowiada standardom ekstraklasowym, mają wszystkie narzędzia. Myślę że trener Górak rozwijał się z każdym sezonem i po prostu wypracował miejsce, w którym jest teraz. Różnica między nim dzisiaj a nim z meczu z Gryfem Wejherowo w II lidze jest większa niż między niebem a ziemią.
Ciężko nie odnieść wrażenia, że rozwinął się nie tylko jako trener, ale też jako lider, szef.
Zdecydowanie. Dziś trener nie tylko musi ogarniać wszystkie niuanse taktyczne, ludzkie, organizacyjne, ale dodatkowo jeszcze umieć nimi zarządzać. Zachowując proporcje, to dzisiaj trener Górak jest w klubie trochę jak taki angielski boss w dużych klubach – nadzoruje swój sztab oraz pracowników klubu. I jak widać – wychodzi mu to.
Kiedyś powiedziałeś, że sporo czerpiecie z Rakowa Częstochowa i Borussii Dortmund. Czy biorąc pod uwagę, jak ewoluował ten sztab i sam trener Górak jest to aktualne?
Obecnie od Rakowa nie (śmiech), a tak serio to wtedy chcieliśmy od Rakowa kopiować model gry, a od Borussii stałe fragmenty, które pod koniec pierwszej ligi dużo nam dały. Dzisiaj sztab jest tak rozwinięty i ma takie narzędzia, że wypracowują swoje własne koncepcje. Dziś nie da się już chyba czerpać od jednego zespołu. Decyduje tyle niuansów, że musisz być kreatywny i tworzyć samemu, a jeśli czerpać to ze wszystkich po trochu.
Czyli jest możliwe, że będziemy zaczynać mecz wykopem pod pole karne przeciwnika?
Dla mnie, z perspektywy zawodnika, to jest mega dobre rozegranie.
Żartujesz.
Nie, serio. Już tłumaczę – ostatnie cztery mecze: tracimy bramkę, a później nasza piłka ze środka ląduje u bramkarza, bo i tak kopiemy długą, przez to że rywal idzie nakręcony. Więc trzeba ich spróbować wybić, dać im się pomylić i spróbować przenieść grę.
Ile dla sztabu, zarówno w drugiej lidze i obecnie, znaczył trener Dawid Szwarga? Jak go oceniasz i to zamieszanie medialne, które towarzyszyło zarówno jego dołączeniu do GieKSy, jak i przenosinom do Rakowa?
Byłem ogromnym orędownikiem tego, żeby do nas znowu dołączył, bo to jest ogromny fachowiec i wiedziałem, że da nam sporo jakości i wzmocni sztab. Trener Dawid ma duży wpływ na rozwój indywidualny zawodników – po dołączeniu do nas prowadził na przykład dodatkowe treningi przed głównymi zajęciami na przykład tylko dla zawodników z pozycji 8 lub 10. Myślę, że w naszej szatni nie znajdziesz nikogo, kto by się źle o nim wypowiadał. To jak dzisiaj wygląda na przykład Kacper Łukasiak to też duża zasługa trenera Szwargi.
Czy gdyby Adrian Błąd poznał 15 lat temu kogoś takiego jak Dawid Szwarga, to dziś byłby w innym miejscu?
Myślę że tak, bo widziałem na przykład jego kontakt z Szymonem Bartlewiczem. Gdyby ktoś mnie, jako młodego zawodnika, tak nakierował 15 lat temu, to myślę że moja kariera wyglądałby inaczej.
Co Adrian Błąd z roku 2026 powiedziałby temu z 2011?
Miałem taki moment, gdy byłem w Zawiszy, miałem dobre liczby, byłem w formie. Przegraliśmy wtedy awans z Piastem Gliwice, którego trener – Marcin Brosz – zadzwonił do mnie po sezonie, mówiąc, że widziałby mnie w ekstraklasowym Piaście. Wtedy, jako młody zawodnik, dałem się przekonać Radkowi Osuchowi i zostałem w Zawiszy, a Piast zrobił puchary. To jedyny moment kariery, którego żałuję i jestem ciekawy, jak wtedy potoczyłyby się moje losy, gdybym przeniósł się do Gliwic. Oprócz tego nie żałuję niczego i raczej nic bym nie zmienił.
Trener Henryk Górnik podkreślał, że serce GieKSy biło też w Hotelu Katowice, gdzie w restuaracji spotykali się sportowcy wszystkich sekcji GKS Katowice. Jak to wygląda dzisiaj?
Trener Górak żyje całym klubem – bywa na meczach piłkarek czy hokeja. Kilku piłkarzy regularnie bywa na maczach siatkówki. Wiem, że hokeiści odwiedzają Arenę Katowice. Teraz często mijamy się z siatkarzami na nowym stadionie, a rzadziej z dziewczynami, które zostały na starej Bukowej. Na pewno jest duża serdeczność i wzajemne trzymanie kciuków za wyniki.
Na koniec – chciałbyś coś przekazać kibicom?
Trzymajcie za nas kciuki i bądźcie z nami tak jak do tej pory. Czujemy Wasze wsparcie i potrzebujemy go w gorszych chwilach. I kupujcie bilety na Lecha – liczmy na komplet dla Jasia Furtoka!
Rozmawiali: Błażej i Marcin.
Piłka nożna
Oceny za porażkę po swojaku
Zapraszamy do zapoznania się z ocenami za starcie z Jagą. Waszym MVP został Gabriel Kobylak, zdobywając około 85% głosów.
Gabriel Kobylak (5-, MVP) – Zrobił praktycznie wszystko, żeby GieKSa zachowała w Białymstoku czyste konto. Podwójna obrona z drugiej połowy pewnie trafi na listę nominowanych do interwencji kolejki, a przecież jeszcze kilka razy też wyciągnął niewygodne piłki.
Alan Czerwiński (2+) – Próbował pchać grę GieKSy do przodu i momentami to wychodziło. Z tyłu zaliczył sporo interwencji, lecz jedno jego nieporozumienie z Wasielewskim dało rywalowi niezłą okazję na próbę z dystansu.
Lukas Klemenz (3) – W powietrzu jest nie do przepchania, natomiast przy bronieniu kontr czasem rywale lubią przetestować zwrotność Lukasa.
Pau Resta (3+) – Pierwszy od dłuższego czasu mecz, w którym nie dość, że nie zawalił żadnej akcji, to do tego wybronił kilka ciężkich piłek. Szkoda tylko jednej okazji z różnego.
Mateusz Wdowiak (2) – Niby nie wyglądał bardzo źle, ale ciężko znaleźć ostatnio mecz, w którym miałby duży wkład w grę zespołu.
Kacper Łukasiak (3) – Powinien być podyktowany po faulu na nim rzut karny, co między słowami przyznał też Jóźwiak w pomeczowym wywiadzie. Nie do końca odnajdował się w ogólnym chaosie panującym w środku pola obu drużyn.
Mateusz Kowalczyk (3) – Także nie prezentował swojej zwyczajowej formy w środku pola. Daleko temu występowi było do jednoznacznie kiepskiego, jednak kilka decyzji po odzyskaniu piłki mógł podjąć lepszych.
Marcin Wasielewski (2+) – Miewał lepsze mecze, do dobrych decyzji w obronie dodał dwie niepewne interwencje, a ta sytuacja w polu karnym rywala… Miejmy nadzieję, że to kamera czegoś nie uchwyciła.
Bartosz Nowak (3-) – Przez dużą część meczu był nieskuteczny, a i tak dwa razy zaoferował Szkurinowi bardzo solidne podania. Do tego dwa rzuty rożne wywołały sporo zamieszania w polu karnym rywala. Strzał z samego początku meczu prawdopodobnie trafi do jakichś montaży z największymi failami tego sezonu.
Marcel Wędrychowski (2) – W pressingu i walce o stykowe piłki radził sobie dobrze, w ataku jednak nie był w stanie dołożyć od siebie wartości.
Ilja Szkurin (2+) – Sprawnie dochodził do sytuacji strzeleckich, jednak przy trzech dobrych okazjach powinien stworzyć większe zagrożenie pod bramką Abramowicza.
Borja Galan (3-) – Ożywił swoją flankę, też dzięki niemu GieKSa w drugiej połowie wyglądała lepiej. W końcówce meczu dał dobre ostatnie podanie.
Eman Marković (3-) – Mimo niewielkiej ilości czasu przy piłce, znalazł dobrą wrzutkę na głowę napastnika.
Sebastian Milewski (bez oceny) – Mecz bez historii.
Bartosz Wolski (bez oceny) – Większość czasu rozgrywał do skrzydła, jego jedna centra skończyła w koszyczku.
Erik Jirka (bez oceny) – Nie zdążył praktycznie nic zrobić.

Roh
29 lipca 2020 at 10:12
Szkoda że prasa nic nie pisze o idiotycznej reformie jaka tutaj wprowadzono. Teraz szósta druzyna moze awansować kosztem tej trzeciej która powinna awansowac i wywalczyła to sobie przez czay sezon. Nie pisze tego bo jestem mibicem GKS. Take cios moze sie przytrafić kazdej druzynie. Jeden slabszy mecz w barazach i trud calego sezonu na marne. Zeby bylo smieszniej nie ma nawet rewanzu. Takie debilne reformy to tylko w Polsce chyb sa…
Gdzie tutaj sprawiedliwość?
wyszo
29 lipca 2020 at 11:13
I to jest tłumaczenie ? Kolejny frajerski mecz, mecz o stawkę który przegrywają. Co ma do tego reforma? Wystarczyło grać i zdobyć 1 ( JEDEN) punkt więcej w którymkolwiek meczu i awans by był. Jest regulamin są zasady i nie ma usprawiedliwienia. Byliśmy przeraźliwie słabi. Taka jest prawda. Nie czarujmy teraz i nie odwracajmy problemu. To kolejny już, chyba piąty rok z rzędu kiedy nieudolność , brak pomyslu, i brak walki zabiera nam nawet poczucie tego że postawa tej drużyny była solidna. W meczu o wszystko gramy jak zlepek kolegów z placu. To są profesjonaliści i oczekuje od nich profesjonalnej postawy. Można przegrać jeśli rywal był lepszy. Można przegrać jeśli dało się z siebie wszystko. Ale nie da się patrzeć na pseudo piłkarzy ślizgających się po trawie zamiast uderzyć piłkę do pustej bramki czy odpuszczajacych krycie napastnika który ma mniej goli strzelonych niż nasz stoper. Poziom tej żenady od lat jest tak samo wysoki. Od lat widać że zamiast lepiej jest gorzej. I najgorsze, że nie ma żadnych widoki i argumentów za tym że będzie lepiej.
Roh
29 lipca 2020 at 11:30
Ja tutaj nie chcialem bronić druzyny. Pisalem tylko o glupiej reformie. Wedlug mnie bezsensownej i niesprawiedliwej.
Rafał
29 lipca 2020 at 13:41
Reforma była pisana pod Łódzki Widzew by im pomóc wrazie czego w awansie (a Gks i Widzew tyle samo punktów więc nie powinno być obecnych meczów), W końcu u steru PZPN jest Boniek to co się dziwicie. Swój pomaga swoim. A Gks od 2 sesonów dno, dno i jeszcze raz dno. Kiedy to się skończy, jak rozwiążą tą frajerską drużynę i zaczną od dołu wspinaczkę jak już kiedyś.
GK
29 lipca 2020 at 14:56
Panowie zasady były ustalone wcześniej dla każdego takie same… Drużyna z 3 miejsca miała atut własnego boiska wiec teoretycznie miała łatwiej. Nie ma co wymyślać takich dziwnych argumentów dot. Reformy. Przegraliśmy awans na boisku i z tym chyba każdy się zgodzi bo był na wyciągnięcie ręki.
Rafał
29 lipca 2020 at 20:17
Owszem przegrali to kopacze bo trudno nazwać ich piłkarzami, mieli tyle okazji by wyjść na na drugie miejsce że tylko debil by nie skorzystał a z motywacją coś słabo. Teraz to tylko przychodzą tacy co czy się stoi czy się siedzi 2000 się należy bez zaangażowania. Ale Zgadzam się GK.