Za kilka dni wracają rozgrywki II ligi. Zawodnicy Rafała Góraka będą mieli okazję wywalczyć w sportowej rywalizacji awans na zaplecze Ekstraklasy. Niestety zarówno dla piłkarzy, jak i dla nas nie będzie to powrót do normalności. Do wspólnego przeżywania emocji na Bukowej.

Nie ma się co zastanawiać, kto jest w formie, kto zagra lepiej, a kto gorzej. W takiej sytuacji nie byliśmy nigdy. Od niedawna możemy obserwować restart rozgrywek w niemieckiej Bundeslidze. Dla każdego fana piłki nożnej było to spore wydarzenie. Wróciły emocje, wróciły bramki, wróciła radość. Ciężko powstrzymać się od wspólnego świętowania z kolegami z drużyny po zdobytym golu. Zawodnicy, którzy nie wytrzymali, dostali później upomnienie. Nie można razem się cieszyć, ale przecież starcia na boisku dalej są. Przepychanki w polu karnym i walka o piłkę. Pewnych rzeczy nie da się uniknąć, a nad niektórymi zachowaniami można zapanować. Już tutaj widzimy „nienormalność„.

Piłkarze na „ławce„ rezerwowych rozsadzeni w bezpiecznych odstępach i w maseczkach na twarzy. Wychodzenie drużyn na murawę osobno, a nie tak jak zawsze ramie w ramie. Schodzenie do szatni również w określonym porządku. Osobne ścieżki wyznaczone na stadionie dla piłkarzy, pracowników klubu, dziennikarzy. To kolejne ograniczenia, które mają zapobiec ewentualnemu zarażeniu. Wszystko to jest kolejną „nienormalnością„.

Jest jednak coś, co dotyka i boli nas najbardziej. Mianowicie zakaz wpuszczania kibiców na trybuny. Nie wiemy, ile potrwa. Nie wiemy, czy uda się wrócić w tym sezonie. Oglądanie ligowych zmagań naszych zachodnich sąsiadów, gdzie w każdej kolejce są pełne stadiony, chóralne śpiewy i wspaniała atmosfera, w tej sytuacji było momentami po prostu przygnębiające. Zwłaszcza tak wielkie spotkania, jak Revierderby czy Der Klassiker. Oglądanie jednego, czy dwóch spotkań GieKSy w telewizji nie jest najgorsze. Różne wypadki losowe sprawiają, że czasami nie każdy z nas może pojawić się na Bukowej 1. Jednak brak dopingu płynącego z Blaszoka będzie pewnie uderzający. Dla zawodników to też jest trudna sytuacja, ponieważ są przyzwyczajeni do wspaniałego dopingu i wielkiego wsparcia.

Hasło „cała GieKSa razem„ nabiera teraz trochę innego wymiaru. Zawodnicy i sztab będą musieli sobie poradzić bez naszej fizycznej obecności na stadionie, ale na pewno zdają sobie sprawę, dla kogo grają i kogo reprezentują na murawie. Nam, póki co pozostaje ubrać żółte koszulki, założyć szal i kibicować „nienormalnie„, czyli sprzed ekranów telewizorów. Wszyscy mamy tutaj jeden cel. Wszyscy „razem„ musimy więc wspierać i wierzyć, że uda się osiągnąć upragniony cel. Liczymy wszyscy na to, że już niedługo będzie normalnie i wszyscy spotkamy się na Bukowej.