Piłka nożna
Dotychczasowe pojedynki z Kolejarzem
Kolejną przeszkodą Trójkolorowych w drodze po ligowe punkty będzie Kolejarz Stróże. Zespół dowodzony przez Przemysława Cecherza zajmuje obecnie w układzie ligowej tabeli miejsce szóste, a GKS szesnaste, ale ewentualna wygrana katowiczan pozwoli zbliżyć się do Kolejarza, ustępując mu już tylko jednym punktem. Jak wyglądały dotychczasowe boje obu ekip w lidze można przeczytać poniżej:
http://www.gieksa.pl/historia-pojedynkow-gks-u-z-kolejarzem/
Do tego opisu należy jeszcze dodać ostatni pojedynek tych zespołów. Była to runda rewanżowego ubiegłego sezonu, a polem bitwy był Stadion w Stróżach. Chociaż sformułowanie „pole bitwy” nie za bardzo odzwierciedla to, co działo się na murawie. Przed spotkaniem zdobycie pełnej puli wydawało się trudne, bo Kolejarz był wtedy rewelacją rozgrywek, lecz tylko pozornie. Stróżanie bowiem masę punktów tracili na swoim terenie, a zyskiwali głównie na wyjazdach. W pierwszej połowie na murawie niewiele się działo. Swoje szanse miały oba zespoły, ale nie były one specjalnie klarowne. Zawodnikom gry nie ułatwiał stan boiska, na którym nawet linie boczne nie były proste, co potwierdzał nasz były stoper Kamil Szymura: „jest to trudny teren, boisko było fatalne”. W drugiej odsłonie, po 50 minutach gry i drugiej żółtej kartce dla Basty, GieKsa grała z przewagą jednego zawodnika. Mimo to nadal nie udało się dojść do 100% sytuacji. Swoich rywali usprawiedliwiał Krzysztof Markowski znów upatrując w nierównej murawie niepowodzenia GKS-u: „Ciężko im się grało, bo na tym nierównym boisku ciężko konstruować atak pozycyjny”. W doliczonym czasie gry piłkę meczową miał Tomasz Hołota, ale uderzając głową minimalnie chybił i spotkanie zakończyło się bezbramkowym remisem. Tamto starcie zapamiętaliśmy głównie z pozaboiskowych wątków. Po pierwsze niepodpisanie przez prezesa Krysiaka listy wyjazdowej, przez co naszych graczy nie wsparli będący w Małopolsce kibice GieKSy. Po drugie żałosne wyczyny senatora Koguta (najważniejszego człowieka w Kolejarzu), które zostały nagrane przez kamerę gieksainfo.pl, a potem przez kolejne dni pokazywane we wszystkich stacjach telewizyjnych w kraju.
Zaktualizowany bilans prezentuje się następująco: jedna wygrana GKS, również jedno zwycięstwo Kolejarza oraz dwa remisy. W bramkach 2:2, co sugeruje, że festiwalu strzeleckiego w sobotę nie ma co się spodziewać.
W sobotę GieKSiarze wyglądali imponująco na trybunach i murawie, a stadion (kolejny już raz) eksplodował w 90. minucie. Nowa Bukowa zgromadziła prawie 12,5 tys. fanów, a do Katowic zawitała też liczna grupa sympatyków Cracovii ze swoimi zgodami. Zapraszamy do materiału wideo, na którym zarejestrowaliśmy doping kibiców GieKSy.
W przerwie sobotniego Meczu Przyjaźni zostanie rozegrane spotkanie Legend GKS Katowice i Banika Ostrava. Będzie to nie lada gratka dla fanów obu drużyn. Ci starsi będą mogli powspominać piłkarzy, których pamiętają z przeszłości, a młodsi – zobaczyć Legendy, o których opowiadali im starsi koledzy.
Do pierwszego spotkania Legend GKS Katowice i Banika Ostrava doszło na Bazalach 27 czerwca tego roku. To właśnie wtedy na legendarnym stadionie Bazaly odbywał się kibicowski turniej Chachar Cup 2026, a w Ostrawie pojawiło się ponad 1100 kibiców GieKSy. Sam mecz Legend zakończył się remisem 6:6. Poniżej relacja wideo z oficjalnej telewizji klubowej.
W sobotę w trójkolorowych barwach będziemy mogli zobaczyć: Artura Andruszczaka, Adama Kucza, Marka i Piotra Świerczewskich, Andrzeja Nikodema, Zdzisława Strojka, Grzegorza Górskiego, Damiana Sadowskiego, Dominika Sadzawickiego, Dawida Plizgę i Jarosława Tkocza. Trenerem naszej drużyny będzie Piotr Piekarczyk.
Banik reprezentować mają: Nemanja Kuzmanović, Vít Baránek, Martin Lukeš, Aleš Neuwirth, Antonín Buček, Petr Zajaroš, Rostislav Pikonský, Marek Heinz, Jan Daněk, Michal Daněk, Jan Laštůvka, Michal Papadopulos i Pavel Besta.
Przypominamy, że cały czas dostępne są bilety na sobotni Mecz Przyjaźni. Najprościej wejściówki zakupić na www.bilety.GKSKatowice.eu.
Zapraszamy do zapoznania się z ocenami za emocjonujący mecz z Cracovią, końcowo wygrany 3:2. Waszym MVP został Ilja Szkurin dzięki zdobyciu 30,4% głosów.
Gabriel Kobylak (4-) – Czy miał dużo pracy? Ależ skąd, Cracovia oddała trzy celne strzały, a i w rozegraniu do tyłu niezbyt przeszkadzała. Zasadniczo nie mógł nic poradzić na stracone bramki, może gdyby akurat idealnie wyczuł napastnika i podjął jakąś decyzję w ciemno – po prostu były to tak zwane „stuprocentowe sytuacje”.
Pau Resta (4-) – Świetne podanie już w drugiej minucie zostało przyćmione przez jego przegrane walki powietrzne w drugiej połowie meczu.
Lukas Klemenz (4-) – Bardzo pewnie wyglądał jako środkowa postać naszego bloku obronnego, zresztą jego mocne strony najlepiej pasują właśnie do tej pozycji. Może istnieje jeszcze margines do poprawy w komunikacji z pozostałą dwójką, ale po dwóch latach gry na boku tej formacji to w pełni zrozumiałe. Blisko był wpisania się na listę strzelców, zabrakło nieco szczęścia.
Alan Czerwiński (3) – Był aktywnym i dobrze odnajdywał się tam, gdzie powinien się znaleźć w danym momencie. Nie wychodziło mu co prawda idealnie wykręcanie liczb już na pozycji, ale nie można mu odebrać zaangażowania.
Marcin Wasielewski (3) – Zdecydowanie nie jest to Marcin Wasielewski w formie 'Top’, podobnie jak u Alana Czerwińskiego – prawa flanka nie miała swojego najlepszego dnia. Dzięki niemu cieszyliśmy się z rzutu karnego, nieustępliwie chciał wedrzeć się w szesnastkę i opłaciło mu (i nam) się to.
Mateusz Kowalczyk (4+) – Wrzut z autu na początku spotkania zaskoczył nie tylko nas, także Cracovia nie była przygotowana na taki wariant: ciekawe, czy musiał uzyskać pozwolenie na zostanie trebuszem. Razem z Łukasiakiem szczelnie zamknęli środek pola, jak zwykle dobrze widzieć takiego walczaka na murawie.
Kacper Łukasiak (4) – Cały czas drzemie w nim potencjał i momentami potrafi pokazać swój arsenał, choć czasami brakowało mu decyzji o ułamek sekundy szybszej. Dobrze zastawiał się z piłką i prowokował rywali do pressingu, otwierając tym pozostałe części boiska.
Mateusz Wdowiak (4+) – Ten rogal z pierwszej połowy zasługiwał na skończenie w siatce. Takich wahadłowych chce się oglądać.
Bartosz Nowak (4+) – Ależ z energią wyszedł na to spotkanie, spokojnie mógłby dopisać sobie o bramkę i asystę więcej. Szczęście mu tym razem nie sprzyjało, a cieszy także więcej decyzji o oddawaniu strzału.
Szymon Bartlewicz (4) – Oby skurcz złapany w jego ostatniej akcji został do końca wyleczony w przerwie na reprezentację. Pokazał, że chce zostawić serce na boisku, kolejny piłkarz, dla którego nie ma straconych piłek.
Ilja Szkurin (5, MVP) – Ponownie wygrał nam mecz. Można zaryzykować stwierdzenie, że jest najlepszym napastnikiem na świecie… po 90. minucie. Prawdopodobnie przy odrobinę lepszych decyzjach mógł strzelić bramkę już wcześniej.
Marcel Wędrychowski (4-) – Nie był kluczową postacią tego meczu, choć widać u niego chęć walki na boisku.
Erik Jirka (brak oceny) – Po jego wejściu Cracovia znajdowała mniej okazji na flance.
Bartosz Wolski (brak oceny) – W końcówce pokazał dokładnie to, czego od niego można oczekiwać – zagranie długiej piłki z perfekcyjną precyzją.
Marius Olsen (brak oceny) – Jego wyskok utrzymał przy życiu akcję na 3:2.
Borja Galan (brak oceny) – Zmiana w końcówce skutkująca asystą i kluczową akcją w defensywie? Ciężko oczekiwać więcej od występu trwającego kilka minut.
Najnowsze komentarze